7 eigenschappen van mezelf die ik niet zo tof vind

Over het algemeen ben ik eigenlijk best wel tevreden met wie ik ben en vind ik mezelf een relatief leuk mens. Jammer genoeg zijn er ook gewoon dingen aan mezelf die ik dan weer echt totaal niet leuk vind.

Rommelig

Mijn huis is chaos. Constant eigenlijk, behalve de dag voor de huishoudhulp komt (panic cleaning enal) en de dag dat ze langs geweest is en we onszelf plechtig voornemen om het vanaf nu altijd zo opgeruimd te houden. Ik zie de rommel wel, ik weet dat het er is, ik stoor me er vaak aan, maar niet erg genoeg, want mijn hersenen registreren het gewoon niet als urgent. En dan ineens zie ik het WEL en moet alles METEEN opgeruimd worden, maar tegen die tijd is het zo’n berg dat ik niet weet waar ik moet beginnen en dan doe ik het dus ook niet of heel traag en vooral met veel tegenzin. Geweldig systeem. 👌🏻

Het rotte is dat het me allemaal niet veel zou uitmaken als het me ook effectief niet veel zou uitmaken of me niet zo zou beïnvloeden. Jammer genoeg botsen mijn ADHD en autisme daar nogal met elkaar want die tweede wil vooral lege oppervlaktes (vooral géén stapeltjes) en rust en structuur.

En moest het dan nog alleen mijn huis zijn… Maar nee, ook in mijn hoofd is het een grote chaos en dat is misschien wel nog vervelender. Alhoewel.

Ik ben totaal niet chill

Pas op, soms ben ik net wel de allerchillste persoon ter wereld. Bijvoorbeeld met vriendschappen en contacthouden; doe je ding. Langs de andere kant ben ik de minst chille persoon ooit en op verschillende vlakken. Ik kan dingen niet loslaten; als er iets in mijn hoofd zit, blijft het daar rondzingen tot het opgelost is en zelfs dan nog popt het om de zoveel tijd ineens op zodat ik mij er nog eens zorgen om kan maken of me belachelijk kan voelen. Emoties zijn groots (dat is soms ook net wel héél tof). Ik heb geen geduld. Als ik iets in mijn hoofd heb MOET dat NU ONMIDDELLIJK gebeuren. Ik kan mij blijven opwinden over dingen waarvan ik dan soms zelf denk: “maar WAAROM?!?!”.

Er is bijvoorbeeld een bepaald punt op mijn weg naar het station waar ik elke keer langs rijd, en ELKE keer moet ik denken aan die ene jonge fietser die “fuck you” naar me riep omdat ik gewoon aan de juiste kant van de straat reed en hij overstak zonder dat ik hem voorrang moest geven. Dat is [hoe lang geleden?], maar om de een of andere reden heeft mijn grijze massa besloten dat dit een belangrijke herinnering is die elke keer opnieuw afgespeeld moet worden. Wil ik dat? Ma nee! Kan ik dat vergeten? Ook nee. Tof!

Opstartproblemen

De hoeveelheid dingen die op mijn mentale to-do lijst staan te versloffen omdat ik ze maar niet kan beginnen… Een mailtje sturen? Drie weken later nog steeds niet gedaan. De propere was ligt gevouwen in een mand en moet gewoon nog in de kast, maar daar kan hij ook nog wel een paar dagen of weken blijven liggen en dan het gezelschap krijgen van nog twee of drie wasmanden. Het groenbakje legen? Morgen. Overmorgen. Zo lang het niet overstroomt, kan het wel blijven staan. Een rekening betalen kan ook op de allerlaatste dag nog.

Het gekke is ook dat als ik eenmaal bezig ben, het eigenlijk helemaal geen moeite kost en hoop en al vijf minuten tijd in beslag neemt (behalve die was). Het is gewoon die eerste stap die vrij onmogelijk voelt. Mijn brein behandelt “was opbergen” met dezelfde weerstand als “huis verbouwen” (oké nee, we zijn een huis aan het verbouwen en dat is nog wel een ander soort weerstand, maar toch). Het voelt allemaal even overweldigend, ook al weet ik rationeel gezien dat het maar vijf minuten duurt. Maar ja, die rationele kant wint het zelden van mijn absoluut irrationele kant die denkt dat alles een drama is.

Foto door Roma Kaiuk🇺🇦 via Unsplash

Ik haat huishoudelijke taken met een passie

Stofzuigen, dweilen, afstoffen, de was doen – ik haat het allemaal met een passie. Ik ben lui en het is saai en dan sta ik daar handdoeken op te vouwen en mij af te vragen of dit nu is waar ik mij in mijn leven mee moet bezighouden. Dramatisch? Enorm. Waar? Toch wel, ja.

Gelukkig zijn er mensen die dat allemaal oprecht graag doen, maar ik begrijp dat echt niet. Ik zet nu een koptelefoon met muziek op en doe dan van karaoke, maar dan nog ben ik bezig met denken hoe saai en stom en bleh dit is.

Het enige wat ik semileuk vind is koken.

Ik haat sporten met een passie

Nog meer haat! Iedereen heeft het over endorfines en hoe fijn sporten is en hoe energiek je je erna voelt en dingen als runners high enz. Niets van dat voor mij. Ik voel me na het sporten vooral moe, geïrriteerd en alsof ik iets heb gedaan wat ik gewoon liefst nooit meer wil doen. Het went niet. Ik heb het geprobeerd. Meerdere keren zelfs en het blijft stom en verschrikkelijk en saai. Ik doe het nu toch omdat ik geen oude vrouw wil zijn die haar boodschappen of kleinkinderen niet meer kan dragen, maar ugh.

Mijn rem werkt niet meer

Als er koekjes of snoepjes zijn, eet ik ze op. Niet twee, of drie. Allemaal. En dan voel ik me brak en opgeblazen en denk ik “waarom doe ik dit mezelf aan?” en de volgende keer doe ik het gewoon weer. Impulscontrole? Ik ken dat niet.

Het gaat vooral om eten, maar ook om kopen, lezen, …

Ik kan niet goed opstaan

Opstaan? Ik kan dat niet. Ik ben gemaakt om een hele dag in bed te liggen rotten, denk ik. Ik ben wakker, ik weet dat ik op moet staan, maar mijn lichaam blijft gewoon liggen tot het echt niet meer anders kan.

Opstaan vraagt zoveel mentale energie dat ik er soms gewoon in vastloop. Het ergste is ook nog dat ik dan niet eens kan genieten van in bed te blijven liggen (behalve als ik me dus op voorhand voorneem dat ik mag uitslapen), maar de hele tijd denken: “ik moet opstaan, ik moet nu echt opstaan, komaan sta op, hup hup, …” Om mezelf te helpen stuur ik dan soms een berichtje naar het lief om mij te komen halen, haha.

En dat kadert natuurlijk in het feit dat ik gewoon met heel veel overgangen moeite heb, maar ik denk dat deze mij het hardste beïnvloedt.

Zeg mij eens wat jij van jezelf een niet-zo-toffe eigenschap vindt 🙂

Dit is post 4 van 40.

Heb je geen zin om een comment achter te laten, maar wil je wel je waardering tonen?
Klik op het hartje hieronder! ↓
DANKJE! ☻︎


Ontdek meer van tussenmarsenjupiter

Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

21 reacties

Laat een antwoord achter aan AnneReactie annuleren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

  1. Dat ik strenger ben voor mezelf dan voor anderen en me vaak schuldig/lastig voel over iets dat ik zelf niet in de hand heb.

    Dat ik enerzijds goed kan relativeren maar anderzijds net als jij nog steeds met dingen in het hoofd zit die al super lang geleden zijn maar desondanks af en toe weer opduiken.

    Dat ik zo moeilijk tot rust kan komen (in mijn hoofd) terwijl ik die rust net heel erg nodig heb.

  2. OMG, hoe herkenbaar zijn die opstartproblemen?!
    En hier kunnen vrij banale dingen ook nog maanden- of jarenlang in mijn hoofd blijven spoken, ook al wil ik het zelf niet (meer).
    Huishoudelijke taken an sich vind ik niet persé leuk, maar het resultaat erna wel. Voor zolang het duurt dan toch :-).

  3. ‘Ik ben gemaakt om een hele dag in bed te liggen rotten’, hahahaha. Dit gevoel heb ik ook, maar dan alleen in de ochtend als ik wakker word. Want nu – om 23.52 – denk ik alleen maar ‘Ik ben gemaakt om nooooooit naar bed te gaan en de hele nacht het internet te plunderen’.

    En sporten, ja, helaas ook herkenbaar.

    Wat schrijf je fijn, trouwens. En dat Vlaams, zo mooi 🥰

  4. Oh wat veel herkenbare zaken weer! Je beschrijft hoe ik naar sport kijk zeer treffend en ook de huishoudhaat en de moeite met opstaan snap ik helemaal. Wat mij helpt is taken zoals de was op te splitsen in kleine deeltaakjes die ik dan allemaal netjes kan afvinken van mijn lijstjes. ‘De was’ is echt een taak van niveau huis verbouwen. Maar -wasmand leegmaken – wasmachine vullen – was ophangen – was opbergen, dat gaat precies nog wel. Wanneer wij ooit krap bij kas zitten is onze huishoudhulp echt wel iets waarvan ik hoop dat we dat kunnen blijven betalen. Stel u voor dat ik dat zelf moet doen …
    (Stiekem een aantal van deze taken tijdens mijn werkuren/thuiswerk inplannen is ook een motivatie. Als ik nu die was in de machine steek, moet ik dat niet in mijn vrije tijd doen.)

    • Haha, wij hebben een paar keer gedacht om de huishoudhulp stop te zetten om wat geld te besparen. Ik dacht dan elke keer heel optimistisch dat ik dat toch allemaal zelf wel kan. En dan moet ik eens dweilen en is het van laat maar, haha. Ik zorg wel dat ik de huishoudhulp kan blijven betalen.
      Heb mezelf laatst de uitdaging gegeven om in mijn kort pauzetje van 10 minuten een wasmand te proberen leegmaken. ’t Was wel gelukt!

  5. Er is niet veel waar ik jaloers op ben. Maar mijn zus, die kuist graag. Daar ben ik dus echt jaloers op, ik zou dat ook graag willen doen. Maar nee, I hate it. De was vind ik niet zo erg. Strijken doe ik bijna niet meer.

    Ik hou van opgeruimd, anders wordt mijn hoofd te chaotisch. Zonder kinderen is dat een stuk makkelijker nu. Toen ze allemaal nog thuis woonden, was onze slaapkamer verboden terrein. Zo was er tenminste één kamer waar ik tot rust kon komen 🙂

    Ik ben totaal niet chill, zo herkenbaar.

    Ik heb moeite om in gang te geraken, idem. Maar ik steek dat op mijn depressie.

    • Strijken doe ik nooit.
      Slim om je slaapkamer verboden terrein te maken! Wij slapen nog allemaal samen, maar als daar verandering in komt, is dat wel een regel die ik ga invoeren.

  6. Amai, hier zitten behoorlijk wat herkenbare dingen tussen! Ik haat het huishouden alleszins ook vurig. En als ik dan op zondagmorgen achter mijn strijkplank sta, kan ik daar heel dramatisch van worden en voel ik me net Assepoester! Leuk lijstje overigens. I feel you!

  7. Dat stukje over rommelig had ik wel kunnen schrijven. Ik ben echt precies zo. Al is het hier misschien niet zo rommelig als wanneer je ook een kind in huis hebt. Maar er zijn hier altijd wel van die rommelhoekjes… En huishouden… Pfff… Ik maak er geen eens woorden aan vuil.

  8. Je bent misschien een beetje hard voor jezelf want je huis is altijd opgeruimd als ik kom. Je mag niet vergeten dat je niet alleen woont, dat maakt een groot verschil.

  9. Wow, dat stukje ‘ik ben totaal niet chill’ zou over mij kunnen gaan. Ik ben echt precies zo. O, en huishouden? Ik ben jaloers op mensen die dat leuk vinden, maar ik herken me in jou.
    Leuk artikel dit trouwens!

  10. Waarom niet schrijven over dingen die je leuk vindt aan jezelf?

    Iedereen heeft wel eens minder goede eigenschappen. Nobody is perfect!

    Veel dingen die je schrijft zijn toch wel herkenbaar voor mezelf. In mijn hoofd wil ik wel bepaalde dingen, maar slaag ik er niet in om het vol te houden of er überhaupt aan te beginnen. Zo heb ik dit ook met opruimen en het huis proper houden. Ik word er blij van als alles op zijn plaats ligt en mijn tafel zo goed als leeg is. Maar dit zijn ook telkens maar kortere periodes. De truc daar is om regelmatig mensen over de vloer te krijgen. Dan schiet ik ook in de rush om alles proper en opgeruimd te krijgen.

    De wasmanden, het moeilijk kunnen loslaten, impulscontrole bij het eten… I get it!

    Misschien moet je aan de fietser iets leuks koppelen. Geef hem een grappige kop of een outfit waar je blij van wordt. Misschien gaat het op deze manier makkelijker weg. 😉

    • Niets zo goed om je huis op orde te krijgen dan aankomend bezoek hé, haha. Dat helpt hier ook altijd!
      Speciaal voor jou ga ik een postje maken over dingen die ik leuk vind aan mezelf! 😉