Welkom bij de nieuwste aflevering van Kinderpraat Ik merk het al; het kind wordt ouder en er komen wat minder grappige dingen uit én ik vergeet het soms ook gewoon op te schrijven. Maar ik heb toch nog een paar leukerds weten te verzamelen.
Papa, heb je zin om met mij voet te ballen?
Ik: Ik droom van een paar maanden vakantie!
Hij: Ik droom van 100 jaar vakantie!
Het lief: Willen jullie niet weten waar ik van droom?
Hij: Van je werk?
Dat ruikt hier naar stoomtrein.
Hij: Wat was het stomste van jouw dag, mama?
Ik: Ik had een foutje gemaakt op mijn werk, dat vond ik niet zo leuk.
Hij: Foutjes maken mag.
Hij: En dat was al de driede keer hé!
Ik: De derde keer, bedoel je.
Hij: Nee, het is driede. (kijkt mij aan alsof ik dom ben) Het is ook vierde, vijfde, zesde.
Maaaaaaanden geleden waren we eens in de Ikea en had de kleine wat moeite om zonder zeuren naar de auto te gaan. Er klonk een oproep door de luidsprekers dat de auto met nummerplaat xyz zich moest verplaatsen. Het lief deed alsof dat onze auto was, om de kleine snel mee te krijgen naar de auto, wat lukte.
Zoveel maanden later, terwijl we ’s avonds tv kijken.
Hij: Weet je wat ik echt raar vind, mama?
Ik: Wat vind je raar?
Hij: Dat we onze auto moesten verzetten bij de Ikea.
Owkeekes, dat zit dus nog in zijn hoofd, haha.
Hij: Als je doodgaat, word je dan een skelet?
Ik: Goh, ja, soms wel.
Hij: Wanneer dan?
Ik: Wel, als je doodgaat, mag je kiezen of je graag in een kist begraven wil worden, of verbrand. Als je verbrand wordt, dan pas je in een klein potje. Als je begraven wordt, dan word je uiteindelijk wel een skelet.
Hij: En wat dan als je wakker wordt?
Ik: Als je dood bent, kan je niet wakker worden.
Hij: Zeker?
Ik: Ja, als je hart niet meer klopt en je hersenen werken niet meer, dan ben je dood en dan word je niet meer wakker.
Hij: Oké. Dan kan ik slapen.
Hij na een grappige situatie die ik nu niet meer weet: Ik ga dat in mijn hoofd in mijn grappig schuifje bewaren.
Hij, omdat hij morgen schoolreis heeft: Ik wil op tijd in bed, want ik wil morgen niet moe zijn.
Hij: Bleeeeihh ik heb geen zin om te wandelen.
Ik: Neem dan je fiets of je step?
Hij: Ma neeeheee, dan moet ik nog altijd dingen met mijn voeten doen.
Dit is post 3 van 40.

Heb je geen zin om een comment achter te laten, maar wil je wel je waardering tonen?
Klik op het hartje hieronder! ↓
DANKJE! ☻︎
Ontdek meer van tussenmarsenjupiter
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Je wil niet weten hoeveel keer ik hier aan het gniffelen was. Heerlijk weer om zijn leuke/lieve/grappige uitspraken te lezen. Ondertussen zit ik het hier heel oneerlijk te vinden dat dat voorlaatste niet werkt want anders zou ik ook elke avond super snel in mijn bed kruipen.
Het soort uitspraken verandert maar je gaat zeker grappige dingen kunnen blijven noteren. Er zal nog heel wat gezegd worden dat in de grappige schuif past.
Heerlijk dit!
Gisteren gaf de oudste (4) iets aan de jongste (2) en zei daarna tegen mij ‘ik denk dat hij dankjewel in zijn hoofd heeft gezegd’. Ik moest zo hard lachen!
Haha ik moet altijd lachen om dit soort uitspraken. Van Noa hou ik ze ook bij; anders vergeet je ze ook weer zo snel… Ik hou ervan.
Zalig toch die kinderpraat. Op alle leeftijden gebeuren er grappige momenten. Ik moet wel bekennen: ik vergeet ze ook op te schrijven.
Pienter kereltje die zoon van je!
Zo leuk! En het ‘grappig schuifje’ vind ik zo leuk bedacht.