Ik weet het wel beter

Mijn laptop was kapot. Elke keer als ik hem in de lader stak en hem tegelijk wilde gebruiken, viel hij uit. Eerst dacht ik dat het gewoon kwam door oververhitting omdat ik telkens als ik hem aan het opladen was ook met het ding op mijn schoot in de zetel zat en dat kan niet goed ademen dan. Maar toen gebeurde hetzelfde wanneer ik aan de eettafel zat, dus het lag niet aan mijn benen, maar die oververhitting bleef.

Ik deed wat volgens mij elke rationele mens anno 2026 doet: ik ging googelen. Blijkbaar was ik niet de enige met dit probleem bij deze laptop. Er bleek zowaar een hele lotgenotenclub te zijn.

Gewapend met tips van het internet besloot ik het probleem gewoon zelf op te lossen. Soort van. Ik voerde een paar ingewikkelde toetscombinaties uit waarvan ik niet helemaal begreep wat ze deden, zocht foutcodes op die dan weer niet in de lijst met mogelijke foutcodes bleken te staan en slaagde er uiteindelijk in om het probleem aanzienlijk erger te maken door een van de toetscombinaties. Mijn laptop wilde nu namelijk helemaal niet meer opstarten, maar bleef hangen in een soort loopje van opstarten, wachtwoord invullen, zwart scherm, opstarten, wachtwoord invullen, zwart scherm.

Top. Bon. Na overleg met het lief besloten we hem dan toch maar naar een hersteller te brengen.

Vanaf het begin had ik al niet megaveel vertrouwen in het proces. De man werd omringd door gereedschap en allerlei onderdelen, en dan niet op een georganiseerde manier… niet dat ik hem daarom mag judgen, maar professioneel zag het er niet uit. Hij schreef het wachtwoord van mijn laptop op een los briefje waarvan ik meteen vrij zeker wist dat hij het kwijt zou raken (en ook ja, ik wilde dat wachtwoord eigenlijk al niet geven, maar goed, dat was blijkbaar wel nodig). Toen het lief na bijna drie weken eens polste of er al nieuws was, bleek ik dus al gelijk te hebben. Het wachtwoord was inderdaad verdwenen en ik wist ook direct dat de hersteller nog niet met mijn laptop aan de slag was gegaan.

Uiteindelijk kregen we te horen dat hij een update had uitgevoerd en dat het probleem van de baan was. Een update… Ik rolde nog net niet met mijn ogen (inwendig wel keihard natuurlijk). Dat doet die laptop toch altijd vanzelf? Ik kan het weten, want er is een periode geweest waarin ik telkens als ik hem opstartte een update op mijn bordje kreeg. Maar goed. We gingen hem terug ophalen.

Ik geef het toe: ik heb dus een beetje de toxische eigenschap om te denken dat ik het toch allemaal wel beter weet. Er is wat tegenbewijs door het feit dat ik erin slaagde mijn laptop helemaal niet meer te kunnen opstarten, maar dat negeerde ik professioneel. Een update had ik zelf ook kunnen doen, vond ik. Had hij die foutcodes wel gecheckt? Had hij überhaupt na die update nog iets gedaan?

Met een bang hartje startte ik de laptop weer op. Alles ging goed, tot ik ‘m in de lader stak en het ding prompt weer uitviel.

ZIEDETWEL??!!

Enfin, ik heb nu wel gelijk, maar daarmee is mijn laptop nog niet gemaakt natuurlijk.