De boekenclub

Het zal nu zo’n drie jaar geleden zijn dat mijn boekenclub ontstond, en omdat iemand me er onlangs naar vroeg op Instagram, leek het me leuk om er eindelijk eens een blogpostje over te schrijven.

In den beginne

Sinds ik mijn blog heb, lees ik sowieso veel meer dan in mijn pre-blog-era. En misschien nog belangrijker: ik praat ook bijna even graag over boeken als dat ik ze lees. Het idee van een boekenclub spookte dus al een tijdje door mijn hoofd. Alleen… ik zag het niet zo zitten om ergens een bestaande club te gaan zoeken. En eerlijk? Ik kon ook niet meteen iemand bedenken die ook veel en graag las en mee zou willen gaan.

Kortom, ik wist niet goed hoe ik eraan moest beginnen en die eerste stap voelde gewoon te groot.

Dus ja, hoe los je dat op? Gewoon zelf een boekenclub beginnen zeker?

Nu, laat me eerlijk zijn: ik ben echt een ramp in organiseren en voel me totaal geen natuurlijke leider. Dus stuurde ik een berichtje naar een vriendin met de vraag of zij dat niet samen met mij wilde opstarten. En of ze misschien nog mensen kende die ook interesse zouden hebben. Gelukkig zag ze dat volledig zitten, en ik was vooral opgelucht dat ik het niet alleen moest doen.

Onze eerste meeting ging door met negen vrouwen. De meeste kende ik niet, maar dat maakte eigenlijk niet uit, want ik had mijn vriendin als veilige haven. En het was leuk! Ik ging mega enthousiast naar huis.

Daarna

Maar… dat gevoel bleef helaas niet zo lang hangen.

Vrij snel werd de boekenclub een beetje een bron van frustratie. Misschien klinkt dat streng (en ik weet dat niemand slechte intenties had), maar de groep was zó passief. Bij de tweede meeting waren we nog met drie. Bij de derde ook. En bij de vierde opnieuw hetzelfde verhaal.

Op den duur begon het me echt te storen dat alleen S en AM reageerden in de WhatsAppgroep. De rest bleef stil. Geen reacties, geen aanwezigheid, geen initiatief en dat haalde voor mij de fun er wat uit. Op een bepaald moment besloten we om gewoon met ons drietjes verder te gaan.

Ik heb dat ook zo in de groep gecommuniceerd en plots kwamen er reacties dat mensen het “jammer” vonden. Wat ik dan weer niet goed begreep, want… waarom liet je dan nooit iets van je horen?

Maar goed. Vanaf dat moment voelde het wel meteen beter. Minder mensen, maar wel mensen die er echt zin in hadden.

Hoe het groeide

Na een tijdje met drie begon onze club opnieuw een beetje te groeien, maar deze keer op een veel natuurlijkere manier.

Mijn nicht L kwam erbij (grappig genoeg via S en AM en niet via mij), en ook mijn andere nicht F sloot aan, die eigenlijk al van in het begin een soort slapend lid was. Als laatste kwam mijn schoonzus D erbij.

En zo zijn we nu met z’n zessen.

En dat is perfect voor mij. Niet te veel, niet te weinig. Het is makkelijk om af te spreken, iedereen past rond een tafel, en je kan gewoon gezellig bij iemand thuis samenkomen zonder gedoe.

Hoe verloopt zo’n meeting?

We spreken ongeveer om de twee à drie maanden af, telkens bij iemand thuis. Op voorhand kiezen we een boek dat we dan de komende weken “samen” lezen. Al moet ik daar meteen bij zeggen: het gebeurt regelmatig dat niet iedereen het boek effectief leest en dat is helemaal oké, haha.

We bespreken het boek meestal kort, maar we doen niet aan diepgaande analyses of voorbereide vragen. Het is allemaal niet zo serieus. En vaak praten we zelfs meer over andere boeken dan over het gekozen boek. En dat is net het leuke eraan.

Er is altijd iets lekkers (van zelfgemaakte desserts tot frietjes), en als we bij S in Gent afspreken, maken we er soms een mini-uitstapje van: boekenshoppen, taartje eten, samen lunchen…

Waarom ik het zo leuk vind

Wat onze boekenclub voor mij zo fijn maakt, is hoe laagdrempelig alles is. Het moet niet perfect of diepgaand zijn, maar vooral leuk. We sturen regelmatig eens een berichtje naar elkaar in de groep en er komt dan altijd wel respons op.

Het is gewoon heel gezellig om met een groepje mensen over boeken te kunnen praten, zeker omdat we allemaal in verschillende levensfases zitten en elk onze eigen interesses hebben, wat het ook allemaal interessant maakt. Boeken zijn de rode draad, maar het gaat eigenlijk om veel meer en ik kijk oprecht telkens uit naar onze volgende bijeenkomst.

_{Dit is post 32 van 40}

Heb je geen zin om een comment achter te laten,
maar wil je wel je waardering tonen?
Klik op het hartje hieronder! ↓
DANKJE!
🌷