Week 16

Amai, het was nogal een krachttoer om mij weer op mijn blog te kunnen aanmelden! Iets met een voor mijn vakantie nieuw ingesteld wachtwoord dat ik dan alweer was vergeten en een iets te straf ingestelde beveiligingsplugin, maar het is gelukt, oef! Vorige week kwam er geen dagboekje online en ik ga het ook niet meer posten. We vertrokken die vrijdag op vakantie en het leek me leuker om iets over te schrijven als ik weer thuis was. Nu dus! Het is een vrij uitgebreid dagboekje geworden.

We vertrokken dus op vrijdag 10 april naar Spanje met mijn mama en papa. We gingen met de bus! Ik ben eigenlijk niet zo’n held in bussen; ik word snel reisziek, maar de reis is gelukkig beter meegevallen dan verwacht op dat vlak. Na aankomst had ik wel wat tijd nodig om te bekomen. Ik had totaal niet goed geslapen op de bus (hoop en al 3 uur in brokjes) en was nogal overprikkeld. We konden ook nog niet meteen op de kamer en ik had wel nood aan wat rust.

Het lief en mijn papa namen de kleine mee op sleeptouw en ik heb mij met mijn mama op een bankje geïnstalleerd en gelezen (mijn redding). Ik voelde me veel beter daarna.

We zaten in een hotel in Pineda de Mar, waar eigenlijk geen hol te doen is. Er zijn wat speeltuintjes, er is een strand (met steentjes = nogal heftige scrub voor je blote voeten, maar ook een paradijs voor verzamelaars 😉) en je hebt op een halfuurtje wandelen Calella. Er reed een toeristentreintje rond en we zaten dichtbij het station. Het hotel was wel erg fijn (Sumus Hotel Stella & Spa)! Gezellige zwembadomgeving, niet te groot, lekker en uitgebreid buffet.

De eerste twee dagen viel het weer een beetje tegen. Het was nogal frisjes en ik had mijn trui en jas nodig buiten, maar vanaf dinsdag hadden we het zonnetje!

Op dinsdag nam ik met het lief de trein naar Barcelona. We kregen een gratis tienrittenkaartje! Daar waren we op de heenreis aangenaam door verrast, maar op de terugreis bleek dan waarom het gratis was, haha (dat vertel ik zo dadelijk!).

We hadden een aangename 19°C en zon, wat voor mij de perfecte temperatuur is om in een stad rond te tjolen. Ik was aangenaam verrast door Barcelona en vond wat ik ervan heb gezien erg mooi. Veel prachtige gebouwen, leuke steegjes, veel groen. We hebben een paar toeristische dingen gedaan: de Ramblas eens afgelopen (vond ik eigenlijk niet bijzonder en ze waren aan het werken ook, dus het was opletten dat je niet omvergereden werd door machines), Mercat de la Boqueria (de foodhallen, vond ik wel tof!), Arc de Triomf, Casa Milà, Casa Batlló, Port Vell (de haven) en natuurlijk de Sagrada Familia. Die vond ik langs buiten echt indrukwekkend (ook jammer van de werken).

We kochten een salade in een supermarkt en aten die op in Parc de la Ciutadella, wat ook echt prachtig was. Op de terugweg stopten we ergens voor taart en een drankje (vooral omdat ik nogal pittige rugpijn had ook, helaas) en ik kocht een t-shirt en shortje in de Primark.

De terugreis verliep helaas veel minder vlot. De trein had vertraging en we begrepen het aankondigingsbord niet zo goed. Uiteindelijk kwam de trein dan toch tegen 17.30 uur met een halfuur vertraging, om dan na drie kwartier te stoppen op een station en niet meer verder te rijden. Er was een probleem met de kabels. Ik denk dat we een halfuur gewacht hebben en dan maar besloten om af te stappen en een taxi te nemen. Uiteraard waren alle taxi’s op (twee lange treinen die niet verder reden, vol toeristen in het station, dus ja). Op dat punt hadden we waarschijnlijk beter gewacht op een taxi, maar we besloten al een stuk te wandelen.

Het was nog 15 km naar het hotel, dus wel echt nog te ver om het hele eind te voet te doen en ik had nog altijd rugpijn. Ergens in een haventje werden we nog aangesproken door twee mensen uit ons hotel met de vraag of we misschien een taxi wilden delen (ik herkende hen totaal niet, maar was wel blij dat zij ons herkenden, haha). JA! Ik ging ervan uit dat ze er al een hadden gefixt, maar dat was niet zo. We probeerden nog maar eens een taxi te bellen, maar kregen uiteraard weer niemand aan de lijn en zijn dan uiteindelijk een restaurant binnengegaan waar ze wel een taxi geregeld kregen. Op dat punt had ik het wel echt gehad. Ik denk dat we uiteindelijk rond 20.30 uur in het hotel waren.

De rest van de week verliep een beetje volgens dit schema: ontbijten, een wandelingetje maken naar het strand, daar de voormiddag doorbrengen, lunchen, zwembad, diner. Zelf vond ik het véél te koud om te zwemmen (en dat mocht ook nog niet met mijn nieuwe tattoos), maar het lief en de kleine hebben toch regelmatig een duik gedaan.

Zaterdag was het dan tijd om weer naar huis te gaan. We werden rond 16.00 uur opgehaald door de bus. Ergens rond middernacht reden we op de autostrade in Frankrijk en botste er een auto tegen de bus. Nu ben ik van mezelf best wel een angstig persoon en zie ik automatisch altijd en overal ongelukken gebeuren in mijn hoofd. Dat dat dan ineens werkelijkheid werd, vond ik echt heel eng. Ik was er echt niet goed van en al helemaal niet toen ik dan zag hoe de auto eraan toe was en dat daar ook twee kindjes in zaten (gelukkig niemand gewond). De kleine sliep gelukkig overal door. We hebben ongeveer een uurtje stilgestaan tot alles met de politie geregeld was en waren uiteindelijk zelfs nog wat eerder op de afzetplek dan verwacht.

Mijn schoonmama kwam ons oppikken en we waren rond 11u thuis. Ik had me voorgenomen om direct alle reiswas te doen en op te ruimen en voor een keer lukte dat ook. In de namiddag mocht de kleine even naar mijn schoonouders en deed ik een dutje van drie uur in de zetel.

Vandaag heb ik nog een dagje vrij om wat te bekomen 😉 Ik vond het een fijne reis en ben blij dat we er eens tussenuit waren. Met een kind is het wel allemaal veel minder ontspannend dan je misschien op voorhand zou denken. Uiteindelijk blijf je nog altijd een ouder, maar dan gewoon op een andere plaats. Op het ongeluk en slaaptekort na vond ik de busreis wel fijn. D heeft zich echt zotgoed gedragen (veel beter dan toen we vorig jaar met het vliegtuig reisden) en heeft ook erg goed geslapen in de bus.

De reis had zelfs nog wat langer mogen duren, maar ik was uiteindelijk ook wel blij om weer thuis te zijn. Er gaat toch niets boven mijn eigen huis. En hoewel ik het zal missen om niet meer drie keer per dag mijn bordje eten te kunnen gaan verzamelen aan het buffet (en elke dag met cheesecake te desserten), ben ik ook wel blij dat ik mij niet meer elke dag ga overeten (ik heb zeer weinig remmen als het op buffet aankomt, haha). En in mijn eigen bedje slapen: zalig!

Heb je geen zin om een comment achter te laten, maar wil je wel je waardering tonen?
Klik op het hartje hieronder! ↓
DANKJE! ☻︎