Vrijdag nam ik een van de hondjes mee voor een wandeling, en ergens onderweg stopte ik even om te ademen (enfin, ik liet de hond snuffelen, maar het hielp me om het wat rustiger aan te doen, want ik was blijkbaar aan een nogal stevig tempo aan het wandelen). Op een oprit lag een rosse poes, voorpootjes netjes onder haar gevouwen, en ze keek zo onverstoord de wereld tegemoet dat ik er gewoon efkes van moest genieten. Jammer genoeg was ik te ver weg voor een foto, en met de hond aan de lijn leek het me ook niet zo verstandig om dichterbij te gaan.
Het deed me denken aan een paar andere momentjes eerder die week, met van die kleine dingen die je makkelijk over het hoofd ziet als je wat te snel loopt of te veel in je hoofd zit. Ik verzamelde er tien voor Instagram, maar hier deel ik mijn vier favorieten:
π Een paar rebelse viooltjes die gewoon besloten hebben dat de stoep wat opgevrolijkt mag worden.
π Ik vond een armbandje terug dat een vriendin voor me had gemaakt. Ik raakte het voor mijn vakantie kwijt, en nu vond ik het opeens weer terug.
π Tijdens zijn verjaardagsetentje bij zijn ouders kreeg het lief bezoek van een bijtje.
π Bloeiende meidoorn. Zo mooi! Struik na struik en het zonnetje scheen er ook zo mooi op.
En het gekke, of eigenlijk eerder het mooie, is dat ik deze dingen niet gewoon registreerde als kleine gelukjes, maar ze ook echt voelde in mijn lijf. Het is niet altijd gemakkelijk om het vast te houden, maar ik genoot toch telkens van dat gevoel dat alles even goed was en dat we eigenlijk helemaal niet veel nodig hebben om een geluks-shotje te voelen.
Heb je geen zin om een comment achter te laten, maar wil je wel je waardering tonen?
Klik op het hartje hieronder! β
DANKJE! β»οΈ
Ontdek meer van tussenmarsenjupiter
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Die kleinste gelukjes kunnen zien is fantastisch! Ik kan daar (soms) ook zo van genieten. Het is jammer dat ik het niet altijd kan zien. Maar het lukt gelukkig steeds beter.
Dat is het allermooiste, dat je dit soort momentjes als geluk voelt. Dat betekent – voor mij in elk geval – dat mijn ‘basis’geluk op orde is. Zodra ik in zwaar weer zit, dan heb ik er veel meer moeite mee, misschien niet om te herkennen maar wel om ze oprecht te voelen.
Heerlijk, als je dit soort ‘klein’ geluk kunt voelen!