Een liedje dat me raakt

Ik geef eerlijk toe dat ik het bestaan van de blogbingo een beetje uit het oog ben verloren. Oeps. Maar een avondje bloggen met Linda zette me terug op het juiste spoor, haha.

Een van de vakjes gaat over “een liedje dat me raakte”. Om de een of andere reden kan ik bijna alleen maar liedjes bedenken die me raken op een beetje een trieste manier, of zo. Uiteraard kan ik niet ook maar 1 liedje delen, dus ik maakte een kleine selectie uit mijn afspeellijst:

Waarom raken die liedjes mij? Goeie vraag. Vaak zit het in de melodie, zoals bij Amenra en The Haunted Youth, waar iets in de muziek zelf iets losweekt in mijn brein. Ik kan dan echt mijn ogen dichtdoen en me laten overspoelen door de muziek. Maar soms is het ingewikkelder. Venice Bitch van Lana Del Rey bezorgt me tegelijk een verdrietig, nostalgisch én gelukkig gevoel door het liedje zelf, maar ook door de omstandigheden. Ik heb het lange tijd niet kunnen luisteren, omdat ik het eindeloos op repeat in mijn oren had tijdens mijn burn-out, en de melodie trok meteen die hele periode weer open. Ondertussen is dat gelukkig voorbij, en kan ik er weer gewoon van genieten. Wat fijn is, want het is een prachtig nummer.

Ik las ooit iets over mooie dingen die je zo hard raken dat je ze liever vermijdt, omdat je die golf van emotie niet altijd wil. Dat herken ik dus wel, want voor deze liedjes moet ik echt in the mood zijn. Ze vragen iets van me, en soms heb ik er de ruimte niet voor.

Wil je niets missen? Volg dan zeker onze verhalen via #blogbingo, Pink Flamingo en herenowfamilyblog.

_{Dit is post 36 van 40}