Ik hecht niet zo heel veel belang aan mijn lichaams- of gezichtshaar, maar om de zoveel tijd ga ik eens naar de schoonheidsspecialiste voor mijn wenkbrauwen. Ik vind het wel tof als die er properkes uitzien. Normaal ga ik bij iemand die ik echt heel lief vind en die ik 100% vertrouw met mijn wenkbrauwen. Ik moet haar zelfs niet zeggen wat ik wil, ze weet dat gewoon, en ze doet het elke keer perfect. Goud!
De vorige keer ging ik bij iemand anders, omdat zij ook neuspiercings plaatste en ik eindelijk mijn piercing in mijn linker neusvleugel wilde laten vervangen door een ringetje. Ook een aangename ervaring, al was het wel dubbel zo duur. Maar goed, het was ook écht goed gedaan, dus ik klaag niet.
Nu ging ik dus terug bij die nieuwe schoonheidsspecialiste en had ik aangegeven dat de stagiaire mijn wenkbrauwen mocht doen, want dat was een stuk goedkoper en ja, ik ben wel een beetje een cheapskate op dat gebied. Ik ga het niet ontkennen. Mooi zijn heeft zijn prijs, maar als die een beetje lager kan, graag.
Haha, ik moet hier best wel om lachen. Mijn schoonmama maakte deze foto (zonder snor 🥸).
Toen ik binnenkwam, vroeg de stagiaire of ze ook mijn bovenlip mocht doen. Ze wou dat graag nog eens oefenen.
Nu moet je weten: ik heb een snor. Dat weet ik. Ik ben me daar echt wel van bewust, hoor. Maar het is zo’n ding waarbij de ene keer nauwelijks iets te zien is, en de andere keer wat meer, afhankelijk van het licht, de dag, hoe goed mijn ogen werken, de stand van de maan, who knows. En eerlijk gezegd trek ik me dat niet zo heel erg aan. Die is er gewoon, ik ben ook maar een mens. Als het mij echt begint te storen, scheer ik ze af (je kan dat gewoon doen zonder dat je haar dubbel zo dik teruggroeit, dat is een fabeltje). Goed. Ik zei dus heel naïef dat ze gerust eens mocht kijken of er iets weg te halen was.
Ik ging in de stoel liggen. De stagiaire zei dat ze de schoonheidsspecialiste even ging halen om mee te kijken naar mijn wenkbrauwen. Normaal, logisch, ze doet stage, helemaal oké.
Terwijl ze wegloopt, hoor ik haar zeggen: “Kom jij eens mee kijken? Het is voor haar wenkbrauwen. Het zijn stevige. En ze wil ook haar bovenlip laten doen.”
Pardon?
Ik weet niet of ze het als een belediging bedoelde (waarschijnlijk niet), maar ik vatte het toch even zo op. Het zijn stevige. Stevige?! Alsof ik een paar wenkbrauwen zoals Bert uit Sesamstraat rock. Mijn wenkbrauwen zijn volgens mij gewoon… normaal? Maar oké. Tot daaraan toe, dacht ik nog.
De schoonheidsspecialiste kwam erbij, wierp één blik op mijn gezicht, en zei zonder ook maar een seconde te aarzelen dat ik ook een goeie bovenlip had staan.
PARDON??!!
Haha. Ik was toch wel wat in mijn gat gebeten, ik ga niet liegen. Dat vond ik nu écht niet zo tof. Ik weet dat ik een snor heb, maar je hoeft dat niet zo voor heel je salon uit te spreken Ik lig daar op die stoel, er zitten andere klanten in de ruimte, iedereen kan meeluisteren en ik krijg dus publiekelijk te horen dat ik stevige wenkbrauwen én een serieuze snor heb.
En het was eigenlijk niet zozeer het feit dat ik een snor had dat mij stoorde, want zoals ik al zei ben ik me daarvan bewust en vind ik het niet eens zo erg, maar meer dat ik het gevoel kreeg dat ze er niet mocht zijn. Uit rebellie wilde ik bijna zeggen dat ze mijn goeie snor mochten laten staan.
Ik betwijfel of ik daar ooit nog terugga. De enige die mag zeggen dat ik een goeie snor heb, ben ik zelf. 😉 Ik ga volgende keer maar gewoon terug naar mijn eigen schoonheidsspecialiste. Never change a winning team, hé, ik heb dat lesje nu wel geleerd.
Dit is post 24 van 40
Heb je geen zin om een comment achter te laten,
maar wil je wel je waardering tonen?
Klik op het hartje hieronder! ↓
DANKJE!
🌷
Amai, niet moeilijk dat je terug gaat naar de schoonheidspecialiste waar je je wel goed bij voelt. Dat zou ik ook niet fijn hebben gevonden. Het moet hier bij ons trouwens een goede belichting zijn want ik heb nog nooit niets van dat snorretje gezien.
Elke vrouw heeft een snor! Bij de één wat beter te zien dan bij de ander. Ik snap dat je het gevoel kreeg dat het er niet mocht zijn maar weet je, zij maken zich enorm druk om het uiterlijk terwijl het daar helemaal niet om gaat. Laten wij vrouwen eens goed van onszelf gaan houden. Met alles er op en er aan. Dan zal het ons niets doen dat een ander er iets van vindt… Zet ‘m op!
Wokee dat is op zijn zachtst niet aardig. Zo van maak haar onzeker dan komt ze sneller terug. Wel herkenbaar, neit dat ik ooit zo’n zaak in ga lopen, maar ik moest kleding aan laten meten en daar kwamen ook zulke opmerkingen uit. Het is echt iets van vrouwen onderling en totaal onnodig. Ga ik nu proberen die ene dikke op mijn kin te pakken te krijgen!
Oh, dat vind ik ook wel echt heel onbeleefd, daar ging ik niet meer naartoe.
Hier ook wel haartjes op mijn bovenlip. Als het me irriteert, pluk ik er wel wat uit.
Ik ga eigenlijk nooit naar de schoonheidsspecialist. En dit klinkt ook erg ongemakkelijk! 🙂
Daar zou ik dus nooit terug gaan, hoe onbeschoft.
Ik laat overigens nooit mijn wenkbrauwen doen. Maar ik pluk er helaas de laatste jaren wel elke avond op los op mijn kin, bovenlip en hals. Hoe ouder ik word, hoe meer ongewenste haren daar verschijnen. Van die harde dikke. Vroeger had ik dat niet, maar ik ben alreeds 58 en dan is dat blijkbaar normaal. Ik kan er niet tegen dat ik die voel opkomen en dat gaat snel, dus elke avond, terwijl ik tv kijk, trek ik er een paar uit. Ik zou dat ook in een salon kunnen laten doen, maar dan moet ik wachten tot ze lang genoeg zijn en dat wil ik echt echt niet.
Ik vraag me eigenlijk af hoe andere vrouwen dat doen, want dat is zo iets waar niet veel over gesproken wordt en ik heb dus geen flauw idee …
Als het een troost is, Mie, ik ben bijna 35 en pluk ook geregeld een extra donker haar uit mijn kin 😉
Haha! Zo heerlijk geschreven! En absoluut niets mis met een snor, maar wel met de social skills van de stagiaire, vrees ik.
HAHA ik heb toch wel even hardop zitten lachen om dit artikel 😉
“… dat ze mijn goeie snor mochten laten staan”. Hier ga ik nog lang aan terugdenken, en elke keer weer dubbel mee liggen 🙂
Ik ben jaren geleden, in de zoektocht naar een nieuwe schoonheidsspecialiste, eens terecht gekomen bij een dame van Russische origine. Op zich was het goed gedaan, maar terwijl ik daar lag en mijn ogen toe moest houden, zat zij tegen mij te zagen over dat Belgische vrouwen zich zo slecht verzorgen en dat Russische vrouwen om de x weken voor een heel pakket naar de schoonheidsspecialiste gaan. Enerzijds voelde dat niet fijn omdat ik zelf enkel voor 1 kleine behandeling naar de schoonheidsspecialiste ga en niet voor een hele facial of wat dan ook, en anderzijds had ik ook zo iets van: ja, maar ik ben hier wél, dus het is niet tegen mij dat je moet zagen. Na die keer heb ik mijn zoektocht verder gezet en gelukkig een andere, iets duurdere maar supervriendelijke schoonheidsspecialsite gevonden.
Haha, speciaal, ik zou dan precies ook iemand anders zoeken!
Ik heb zo hard moeten lachen maar inderdaad als je content bent niet veranderen!
Dat is toch gewoon onbeleefd?! En ook: waarom doen we daar bij vrouwen zo moeilijk over en mogen mannen overal haar hebben zonder dat iemand daar iets van zegt?
Ugh ja, breek er mij de mond niet over open. Ik had het er laatst ook met iemand over dat een vrouw met okselhaar onhygiënisch is en een man met okselhaar gewoon normaal, terwijl het gewoon haar is op dezelfde plaats…
Ik ben soms niet mee met zo’n dingen en scheerde omwille van een horrorverhaal van mijn vader die me vertelde dat hij als jonge gast zijn okselhaar eens had afgeschoren en er daarna deo op had gespoten en dat deed blijkbaar veel pijn nooit mijn okselhaar. Ik stond daar nooit bij stil eigenlijk (idem wat betreft het feit dat ik tot mijn 33 geen BH droeg). Tot een kennis-fotograaf me eens vroeg om te poseren voor foto’s. Die zouden achteraf door een vriendin/kunstenares van hem ook beschilderd worden en die vriendin had opmerkingen gemaakt over mijn okselhaar, waar ik dus zelf nooit bij stil stond. Hij had op de foto’s (in analoge tijd nog) mijn okselhaar ook op de 1 of andere manier weggewerkt gekregen. Sinds die opmerking scheer ik mijn okselhaar en eigenlijk vind ik het nog altijd stom dat ik me daar zo door heb laten beïnvloeden.
Oeps, de stagiare moet nog wat werken aan haar social skills.
Ik ga alvast nooit meer terug naar de kapster die vond dat ik wel eens iets moest doen aan mijn grijze haren. Dat zal ik zelf wel beslissen dankuwel.
🤭 Ik ken ze en ik hoor ze het zo zeggen… Ze komt wel altijd zo direct over, maar kan me voorstellen dat je dit niet zo fijn vond.
Ik zou er persoonlijk ook niet mee gediend zijn dat ze het op deze manier overbrengen. En ik zou me zelf sowieso al niet op mijn gemak meer voelen en met de blos op de wangen naar buiten gaan, wetende dat er andere wachtenden zijn die dit allemaal kunnen meevolgen.
Iedereen heeft wel gezichtsbeharing… Ik heb me er zeker nog niet aan gestoord ofzo. Moest het echt een serieuze snor worden, laat ik het je wel weten 😉
Haha, das goed 😉
Ik snap dat die kapster haar diensten wil verkopen, maar met zo’n opmerking gaat dat helaas niet lukken denk ik… :p Daarbij, ik vind grijs haar mooi!
Oh wat boertig zeg… die snorren en wenkbrauwen zorgen trouwens wel voor hun inkomen.
(wil me al niet voorstellen wat ze zeggen als je er zou gaan voor je bikinilijn…)
Ik heb ook wel wat een snor, knip het wat bij of af en toe probeer ik zo’n waxstrip maar maak er me ook niet meer druk om.
Ja! Inderdaad! Zonder mijn goei snor en serieuze wenkbrauwen geen werk, dus een beetje respect a.u.b.!
Oh Irene, wat geniet ik van je 40-dage bloggen! Allemaal verhalen met echte, herkenbare gevoelens.
Nou ja zeg! Ik zou me ook beledigd voelen. Wel een toffe foto van jou trouwens! (Ik denk de snor even weg;))
Ontnuchterend? Beledigend ja. En lomp, allez zeg.
Grof! Ik begrijp niet goed dat ze zelf niet doorhebben dat je zo mensen wegjaagt. Ik heb ooit eens een massage laten doen in een instituut waar ik met mijn gezicht op zo’n gelkussentje lag. Dat had een afdruk achtergelaten en ze vonden dat zo grappig dat vrijwel iedereen met mij aan het lachen was, half ingehouden, maar wel duidelijk merkbaar. Daar ben ik ook nooit meer teruggekeerd.
Oh my god, dat is nog erger… Dat is toch logisch als je met je gezicht in zo’n ding ligt dat er een afdruk op verschijnt?? Dat ze er zelf eens op gaan liggen, hé, dan kunnen ze elkaar uitlachen. Terecht dat je nooit meer teruggegaan bent!