Week 40

Ik weet niet wat ik op maandag heb, maar mijn ogen voelen enorm moe. Tegen dat het einde van mijn belshift erop zit, kan ik ze bijna niet meer openhouden. Nochtans voel ik me lichamelijk en mentaal helemaal niet moe. Zeer vreemd. Het is alleszins wel een fijne dag, want ik zit samen met Linda op kantoor en eet ’s middags een lekker broodje met gegrilde paprika en feta.

Dinsdag zit ik op kantoor met collega S. Het is de allerlaatste werkdag ooit in dit kantoor, niet alleen voor mij, maar voor alle collega’s die er regelmatig zaten. Er komt nogal wat bij kijken en het is voor sommige mensen niet evident (begrijpelijk!). Ik baal de hele dag want ik vergat een koekje mee te nemen om mee te snacken, de chocomelkautomaat is al weg en ik heb een belshift van 11u30 tot 17u00 waardoor de dag eindeloos lang lijkt te duren.

Woensdag, donderdag en vrijdag zijn werkdagen. Woensdag heb ik onder de middag meer tijd voor lunch en ga ik frietjes eten met de liefste ex-teamgenootjes. Donderdag spendeer ik in Leuven voor een teamvergadering. Ik koop mij na het middageten een warme chocomelk in de koffiebar en het is van die verse met échte chocolade. Nadien heb ik jammer genoeg wel buikpijn, haha. 😅

Het weekend is wel echt tof! D en ik hebben op zaterdag een leuke dag en als klapper op de vuurpijl stopt het lief vroeger met werken, gaan we met z’n allen zwemmen en daarna frietjes eten bij de Mc Donalds.

En op zondag vieren we D’s verjaardag nog, deze keer voor familie. Ik vind het zo’n fijne, warme, liefdevolle dag! F komt al in de voormiddag om te helpen bakken. En het is echt lang geleden, maar ik heb een paar keer de slappe lach. Lena komt om 13u en tegen 14u is de rest van het feestgezelschap er. Van al mijn baksels heb ik uiteindelijk nog 2 pannenkoeken en een stukje wortelcake over.

Blijkbaar ben ik de laatste tijd nogal fan van de boeken van Alexis Hall, dus besloot ik na Boyfriend Material meteen door te gaan met nóg een titel: Glitterland. In het begin twijfelde ik of ik wel verder wilde lezen; het hoofdpersonage heeft een bipolaire stoornis en zit midden in een depressieve periode, en eerlijk gezegd had ik daar op dat moment niet echt zin in. Toch kon ik het boek niet wegleggen. In drie dagen was ik erdoorheen en het kreeg van mij ⭐⭐⭐⭐⭐. Het is zó mooi en in mijn ogen realistisch geschreven en hoewel ik geen bipolaire stoornis heb, vond ik de situaties waar Ash doorging soms ook herkenbaar (bijvoorbeeld paniek bij doodnormale dagelijkse dingen zoals boodschappen doen). Ash is eigenlijk helemaal niet zo’n tof personage, maar je supportert toch heel erg voor hem.

Eén ding waar ik me af en toe een beetje aan stoorde, was het dialect van Darian. Ik lees normaal heel vlot Engels, maar zijn Essex-accent maakte het soms wat lastig. Tegelijkertijd hoorde ik zijn stem daardoor juist heel levendig in mijn hoofd, en dat maakte het ook wel weer extra leuk.

Ik was nog niet klaar met Alexis Hall! Na Glitterland begon ik in For Real, waarvan de korte inhoud me minder aansprak, maar omdat ik zo geniet van de boeken, gaf ik het een kans. Jammer genoeg geraak ik dan hier totaal niet door, dus ik besloot dat ik het ga wegleggen. Het thema is totaal niet mijn ding en het leeftijdsverschil tussen de personages vind ik best wel een ding (een ding waar ik mij niet kan overzetten).

Deze week maakte ik een keer groentesoep met gyoza en crispy chiliolie, vol in de overtuiging dat het lief niet zo’n fan zal zijn, maar niets blijkt minder waar! Echt lekker!

Later in de week maakt het lief eens een poké bowl met pulled chicken. Dat is nu eens echt mijn ding, maar jammer genoeg hebben we alleen zilvervliesrijst in huis en dat matcht totaal niet vind ik.

Vertel mij eens wat er zoal op jouw weekmenu staat? Ter inspiratie 🙂