Week 30

Haai!

De afgelopen week was een goede. Die conclusie kan ik nemen doordat ik zowat de hele week verward was over welke dag het precies was. Een vakantie is toch niet echt vakantie zonder je dat elke dag eens af te vragen, niwaar?

We begonnen de week met een heuse minivakantie naar zee. Maandagochtend propte ik onze reistassen en wat speelgoed voor de kleine in de auto, gespte de kleine vast naast mij, zette zijn playlist met klassiekers als In De Disco, Nachtwacht, Zon Zien Zakken In De Zee, Walk Like an Egyptian en Piraten-potpourri op (die laatste is mijn favoriet!) en vertrok.

Het anderhalf uur in de auto vond ik eerlijk gezegd serieus overprikkelend dankzij bovenstaande playlist, het constante gekwebbel van mijn mini en het vrij drukke verkeer. Ik was dan ook best wel moe bij aankomst.

Onze drie dagen zagen er vrij gelijkaardig uit: speeltuin & strand en dat op repeat. Op dag twee maakten we zelfs kennis met een zeehond 🦭 die de weg kwijt was. D vond het maar zielig dat het beestje alleen was, maar troostte zichzelf met het idee dat zijn vrienden op hem aan het wachten waren in de zee. Op dag drie wilde hij een crepepapieren bloem kopen. Ik haalde mijn beste Frans boven om de jongen die ze verkocht verkeerd te begrijpen: ik zocht 24 schelpjes bij elkaar (specifieke die ook amper te vinden waren uiteraard) in plaats van de gevraagde 80 (80 eh, what the fuck…). Uiteindelijk had die jongen zo’n medelijden met ons dat hij ons hielp zoeken. Ik denk dat D ook letterlijk de allerduurste bloem had uitgekozen, omdat het de enige in stof was, haha.

En weet je nog dat ik vorige week zondag zoveel zin had in pannenkoeken en de pannenkoekenplek dan gesloten was? Tijdens deze drie dagen at ik twee keer pannenkoeken (danku tante G en W!). Wat een geluk! 🥞

Jammer genoeg geraakte ik niet echt van mijn vermoeidheid af. Het was zelfs zo erg dat ik op onze laatste ochtend aangespoord werd door mijn mama om nog wat te gaan slapen en ik zowaar een dut van twee uur deed. ’t Was nodig! Om ons tripje fijn af te sluiten, haalde ik ’s avonds met de kleine man frietjes en kipnuggets bij de grote gele M. Na vijf minuutjes in de auto viel het manneke in slaap, dus ik kon mijn eigen muziek opzetten en in relatieve rust naar huis rijden. Oef!

Donderdag ging ik ’s morgens op bezoek bij vriendin S. Het geplande wandelingetje kwam er niet van, maar we hebben twee uur gebabbeld, dus dat was een geslaagde voormiddag. De namiddag was dan van ander kaliber: met D, mijn schoonzus en de nichtjes ging ik op pad voor een schattenjacht van Vlieg. D vond het intens oneerlijk dat hij de speurtocht voor min zesjarigen moest doen (omdat hij wel al letters kan lezen en schrijven) en dat bleek dat er maar vijf opdrachtjes waren voor hem in vergelijking met de negen of tien voor zijn nichtjes. We konden gelukkig wel positief afsluiten met een gevonden schat (en daarna nog een ijsje bij ons thuis). En om de dag helemaal af te maken, shopten we in de solden voor het lief vier hemdjes bij elkaar en voor D een paar schoenen.

Normaal zouden mijn lief en ik vrijdagavond thuisblijven voor onze datenight, maar hij had geregeld dat de kleine bij zijn oma en opa kon logeren, zodat we naar de Gentse Feesten konden. We gingen al in de namiddag. Het was toen nog niet superdruk, maar wel gezellig. We liepen wat rond, aten een taartje bij Wasbar en ’s avonds Vietnamees en daarna gingen we dansen bij Polé Polé. ’s Avonds werd het wel héél druk. Te druk eigenlijk. We aten nog een yoghurtijsje en gingen naar huis rond middernacht, ook omdat ik te veel pijn had in mijn onderrug.

En het fijne aan het logeerpartijtje van ons nageslacht was dat we konden uitslapen. Jammer genoeg was ik dan toch om 8u al wakker, haha. In de namiddag gingen we met mijn schoonbroer en -zus en de kindjes naar een kleinschalig lokaal folkfestival. Ondertussen reserveerde ik via Too Good To Go een verrassingspakket om die avond te kunnen ophalen. Mijn lief zei nog dat we dat gingen vergeten ophalen en ik zei van niet en je raadt het al… we vergaten het. 🥲

Het weekend sloten we af met een rustdagje. We hingen thuis wat rond, tot we na het middageten het kind eventjes in de zetel parkeerden en beslisten dat we onze schouw gingen verven. Na het laagje primer mocht ik wat alleen in de zetel hangen met mijn teruggevonden infraroodlampje tegen de buik- en rugpijn van mijn maandelijkse feestje en ’s avonds ging het eerste kleurlaagje dan op de schouw.

Ineens kreeg ik ook weer ’t zot in mijne kop. Mijn lijstje met dingen die mij ergeren, maar in principe relatief snel op te lossen zijn, hing hier omhoog en ik besloot om er één ding van te kunnen afvinken: ik kuiste onze medicijnkast eens uit. Het resultaat mag er zijn, want ik heb ineens een schap extra over! En zo was het dan, ondanks dat het een rustdag was, toch een productieve dag!