Week 26

🦈! Stel je mij de afgelopen week maar voor als een zwetend hoopje ellende! 🥵🔥 Alvast een kleine disclaimer: ik ben dus geen, geen, geen, geen, geen zomermens. Afgelopen week was next level zomer. Ik klaag dus regelmatig over de warmte. Ik weet dat dat niet helpt, maar laat mij. Al dat plakken en zweten en warm hebben is een sensorische hel en ik word daar gewoon echt niet zo’n happy mens van.

Protip! Neem een shotje water elke keer ik zeg dat het warm was, of heet, of onhoudbaar. Dan heb je zeker je water binnen voor vandaag. 😉

Maandag is een kantoordag. Dat betekent vroeg op! Achteraf hoor ik van het lief dat de kleine voor ’t eerst in twee maanden of zo eens na 7u wakker is. Typisch dat het dan op een dag is dat ik er geen voordeel van heb. Ik heb dus ook een nogal verdrietige droom gehad, waarbij ik droomde dat ik ’s avonds thuiskwam van mijn werk, het lief nooit opgestaan was omdat hij dood was en de kleine alleen in huis zat omdat hij niet wist wat hij moest doen. Goeie godjes. 😭 Bon, ik probeer dat snel van me af te schudden en eet mijn ontbijtje buiten op nu het nog heerlijk koel is. Na mijn fietstocht naar het station heb ik het wel meteen veel te warm.

De dag gaat normaal voorbij (het is rustig aan de telefoon en ik heb teamvergadering), maar ik ben echt geen fijn mens als ik naar huis ga, want, jawel, het is heet en er is geen airco in de trein en ik heb zowat de hele rit het gevoel dat ik geen lucht krijg. Gelukkig kan ik thuis meteen zwemmen, al moet ik zeggen dat het water ondertussen ook zo opgewarmd is dat het bijna niet meer verkoelend is.

Dinsdag werk ik thuis. Het is de hele voormiddag enorm bewolkt, waardoor we wat uitstel van executie krijgen. Ik ga ’s morgens, voor ik met werk start, alvast wandelen met de honden. Het lief is zondag op zolder met zijn voet (in een sandaal) in een spijker gaan staan en heeft nu veel pijn en een gevoelloze teen daardoor. In de namiddag krijgt hij een tetanusbooster, maar hij moet dan morgen nog eens teruggaan bij de dokter om de rest beter te bekijken, want doordat het geheel toevallig vandaag tetanusvaccinatiecampagne is, heeft de dokter maar twee minuutjes per patiënt en dat is te weinig voor een grondige inspectie.

’s Avonds maak ik een soort Mexicaanse salade, zwem ik en blog ik en spot ik een naar mijn mening coole wolk. Ondertussen is het wel erg warm geworden en buiten dat ik dus erg zweet, zijn mijn voeten nogal opgezwollen. Ik krijg door de update van mijn 26-in-2026-lijstje in elkaar te flansen ook ineens zin om een van de puntjes tot uitvoer te brengen: een broek naaien. Ik had ooit al eens een leuk patroon bewaard in mijn bladwijzers en vond een leuk stofje online. Maar ik moet eerst mijn naaimachine maar eens terug leren gebruiken en wat oefenen, denk ik.

Woensdag is mijn vrije dag. Het enige wat ik in de voormiddag doe, is lezen. Als ik stil lig in de zetel, valt het mee qua warmte, maar als ik beweeg, vind ik het echt onhoudbaar. Ik wil er ook niet de hele tijd over klagen, maar Jezus, Maria en Jozef, what the fuck. Echt. ’s Middags haal ik de kleine van school. We eten bokes, chillen een beetje binnen voor de tv en daarna vraagt D of ik zijn haar terug kort wil doen. Ik denk dat dat wel snel gefixt zal zijn, maar het duurt lang (kind van zijn vader, met die kop vol dik haar, haha). En daarna zitten we de rest van de namiddag in het zwembad.

’s Avonds maak ik deze dumpling bake en dat smaakt, ook al is het misschien eigenlijk wel wat te warm om überhaupt warm eten te eten (maar ik hou echt van warm eten, dus ja). Als de kleine slaapt, duiken we met z’n tweeën het zwembad nog eens in tot half tien.

Donderdag ben ik ook thuis dankzij een dagje verlof. Gisteren waren het lief en ik 16 jaar bij elkaar en vandaag is onze vijfde huwelijksverjaardag! Hoe snel gaat de tijd? Ik ben alleen thuis in de voormiddag en werk ’s morgens wat aan mijn blog, lees wel dertig Substack-nieuwsbrieven bij en daarna is het gedaan. Een plons in het zwembad is ook niet meer zo verkoelend op dit moment, maar ik ga er toch eens in. In de namiddag ga ik met het lief naar de IKEA om een schap te halen voor in de keuken en ik vind nog een leuke spiegel voor in de wc ook. We blijven wat plakken daar want het is er heerlijk fris en we eten nog een taartje om de liefde te vieren.

’s Avonds komt Lena babysitten en gaan het lief en ik uiteten. Ik heb eigenlijk een paar keer gedacht om het allemaal af te zeggen door die helse temperaturen, maar wij gaan nooit weg en ik heb nu alles geregeld. Het kan dan iets zijn voor later, à la “weet je nog tien jaar geleden toen we vijf jaar getrouwd waren en met 37°C uiteten gingen?”. Al zitten we tegen dan waarschijnlijk vaker met 40 graden… (niet aan denken, niet aan denken). We gaan Italiaans eten en het is lekker en zo gezellig! We hebben een megagoed gesprek en daarna rijd ik zelf voor het eerst met de nieuwe auto naar huis.

Vrijdag is het ook effectief bijna 40°C. Ik kan gelukkig in de airco werken, waardoor ik er overdag niet superveel last van heb. Het lief hangt last minute nog wat oude gordijnen voor de ramen (aan de buitenkant) en op de lichtstraat in een poging de ergste hitte buiten te houden, en het helpt wel een beetje, maar we moeten toch ook weer de airco in de woonkamer opzetten. In de late namiddag komen mijn schoonbroer M en schoonzus D zwemmen en ze blijven nog barbecueën ook. Alweer een gezellige avond!

Zaterdag! Schoolfeest. Normaal in de namiddag, maar omwille van de hitte mogen we nu tegen 10 uur naar onze dansende kleuter gaan kijken. Het is nog altijd 30 graden en dus te warm om daar in de bakkende zon te gaan staan, maar we hebben zijn proclamatie ook al gemist, dus dit moest. Gelukkig hebben ze de indeling wat veranderd en kunnen we in de schaduw zitten. Bon, na het dansje is het gewoon in een rechte lijn naar huis en hop het zwembad in. Meter Fien en peter K zijn erbij, samen met de nichtjes, en rond de middag komt mijn schoonzus nog met haar baby zwemmen. In de namiddag rijden we naar het tuincentrum om een dode plant te vervangen en daarna doen we niets meer behalve zwemmen!

De nacht van zaterdag op zondag is nogal, euhm, intens. Ik word rond 1.30 uur wakker van een immens luide donderslag en als mijn ogen opengaan, schrik ik van de hoeveelheid bliksemlicht. Het lief is een half uurtje eerder al wakker geworden en zit beneden bij de hondjes.

Nu heb ik in mijn leven al veel onweer meegemaakt, maar ik heb echt waar nog nooit zoiets gezien. Spectaculair! En eigenlijk valt het hier dan nog mee. Ik zie op de website van het nieuws dat het er in andere gebieden veel erger aan toe gaat en dat er ook hevige wind en regen zijn. We hebben dus wel nog geluk hier.

Zondagochtend sta ik op met D. We doen eventjes elk ons eigen ding (hij speelt met zijn magneettegels en ik werk aan mijn blog), eten daarna samen koffiekoeken en besluiten om koekjes te bakken. Niet iets waar ik echt veel zin in heb in die warmte, maar kom, het kind vraagt het lief en tegen bakken kan ik eigenlijk niets hebben. Het is ook al een eeuwigheid geleden dat ik nog iets gebakken heb en ik ben precies een beetje vergeten hoe leuk ik dat vind.

In de namiddag gaan we op vraag van het kind naar de stad voor een ijsje. Het zou frisser moeten zijn, maar ik voel er niet veel van en zweet me te pletter. Zeker als hij dan ook nog eens in een museum wil binnengaan dat in een héél oud gebouw zit en onder een dak. De tegels zijn wel koel en doen deugd aan mijn blote voeten (ik doe gewoon mijn slippers uit als het kan). Daarna wil hij zwemmen, maar eens niet thuis maar in het zwembad. Vooruit, het kan er nog wel bij! We halen thuis onze zwemspullen en gaan weer op pad. Voor en na het avondeten kijken we naar Hotel Transsylvanië 2 en daarna is het bedtijd voor de kleine meneer en werk ik deze post af.

💦 Een beetje mentale verkoeling voor je! Wie kijkt er al uit naar de herfst? 🙋🏼‍♀️