Juni 2026

Verbeter mij als ik fout ben, maar ik denk dat we collectief kunnen concluderen dat juni net ietskes te hard haar best heeft gedaan om ons zonnig weer te bezorgen na die eerste wat wisselvallige week.

Vergeleken met mei was juni op veel vlakken echter veel beter. Mijn heup deed geen zeer meer! Op zulke momenten besef ik dan toch weer wat voor privilege het is om een goed werkend lichaam te hebben. Ik neem mezelf dan ook regelmatig plechtig voor om wat beter mijn best te doen alles te onderhouden, maar dat schiet er dan toch altijd weer bij in. Alleszins, content dat ik daar weer van verlost was!

Daarnaast ging ook het moederen weer beter. Niet dat het nu allemaal rozengeur en manenschijn is, hé, maar het lukt me veel beter om gewoon chill te zijn. Ik doe heel erg mijn best om bewust te reageren in conflicten in plaats van impulsief. Dat schijnt wel te werken 😉

Net zoals mei was ook juni behoorlijk druk. Komt het doordat de winter voorbij is, maar ik heb ineens bakken energie? Naast een blogavondje en zwemnamiddag met Anja en Linda ging ik ook eens op café. Ik ging barbecueën bij mijn schoonfamilie, wat supergezellig was. We haalden de nieuwe auto op, zwommen een ongeziene hoeveelheid, gingen eens naar zee, en hadden in de laatste week zowel donderdag, vrijdag als zaterdag mensen over de vloer. Ik zou je vroeger voor zot verklaard hebben, maar het gaat allemaal en ik vind het leuk! Het helpt misschien ook wel dat we niet meer om 5 uur moeten opstaan met de kleuter, maar dat hij nu netjes wacht tot zijn slaapschaap om 6.30 uur wakker is.

Met het lief vierde ik onze 16-jaar-samen-en-5-jaar-getrouwd. Ik kreeg een bos zonnebloemen, we gingen naar IKEA voor taart en wat dingen voor in huis en ’s avonds gingen we uiteten. Ik vond het zo gezellig en we hadden een goed gesprek en ook al is het ook hier niet altijd een glitterend feestje, ik besefte nog eens extra wat voor fijne vent ik aan de haak heb geslagen, haha.

O, en dan nog iets leuks! Ik kocht een Tap Out dingetje om mijn socialmediagebruik en mijn tijd in winkelapps zoals Vinted te beperken, want dat liep weer wat de spuigaten uit. Dat werkt dus zo goed! Ik ga er misschien nog eens iets over schrijven. Enfin, dat ging ik sowieso doen, maar het is er dan niet meer van gekomen, je kent het.

In mijn screenshots vind ik vooral boeken, het weerbericht en reclame voor zonneweringen terug, haha. Alledrie hoegenaamd niet verrassend. Die hittegolf from hell mocht dus wel serieus geskipt worden. Het weer was op een bepaald moment een soort obsessie aan het worden. Ik checkte supervaak mijn weerapp in de hoop dat er dan wat graden verdwenen zouden zijn, maar helaas was vaak net het omgekeerde waar. Alleszins, ik denk dat als ik nog ooit eens een winterdip heb, ik hieraan terug moet denken en er dan meteen weer van verlost ben!

Gekeken

Niets, haha. Af en toe eens een stukje van een voetbalmatch, maar ik heb weer wat vaker gelezen ’s avonds.

Geluisterd

• Babydoll — Ely Oaks en het origineel van Dominic Fike!
• Fairlies — Grain Chatten
• Safe and Sound — S10 & Oscar and the Wolf
• LET ME BE — The Second Voice
• Left Of Center — Suzanne Vega, Joe Jackson
• The other side of town — Heddy Edwards
• Bombalaya — DNMO x Wolfy Lights en deze Blooom remix 👌🏼

Sway with me, mi amor, in the blue waves
Sway with mi espíritu
〰

Gelezen

In juni las ik mijn 70ste boek uit van het jaar. Daarmee overschreed ik mijn Goodreads reading challenge met vijf boeken! Ik las 11 boeken uit, waarvan het overgrote deel weer halfblote mannen op de cover had (je kent me😜) . Woensdag postte ik een overzichtje van de boeken die ik las, mocht het je interesseren.

Daarnaast las ik alweer een heel herkenbaar en boeiend stuk van The Dopamine Dispatch over ADHD’ers en hun planners. Als in: om de zoveel maanden een nieuwe planner kopen en dan denken dat ik daardoor mijn leven op orde ga krijgen, wat natuurlijk niet zo is, om dan na een paar weken terug te grijpen naar mijn oude systeem. Ik voelde me echt heel erg aangesproken. Ik neem dit mee:

ADHDers ebb and flow by design. We’re not meant to be machines with perfect daily consistency because our brains are highly context-dependent. So what feels supportive changes depending on what kind of pressure we’re under, how much novelty we need, how much structure we can tolerate, and what the current season is asking of us.

Fully accepting and embracing the fact that my planner needs ebb and flow just like my brain has made planners so much more supportive because I can take what I need from them, then put them down when they stop serving me without burying myself in shame.

And when we don’t shame ourselves for not sticking to something with perfect consistency it feels easier to reach for it again when we need it. But if we berate ourselves for dropping yet another planner, then when we want to reach for one again, our brain gremlin hisses that it’s pointless, making us feel like it’s better to drown than use a temporary system as a buoy.

Basically, the nicer we are to ourselves about our natural ways of doing things, the easier it is to reach for supports when we need ‘em because we’re not frozen by shame for doing it the “wrong” way.

So if you’re feeling untethered and could use the support of a planner, I’m begging you to give yourself permission to view it as a temporary support to lean on rather than a permanent test of your commitment.

Waar het op neerkomt: het is oké.

☀️ Hoe was jouw juni?