Dingen die ik liever niet wil horen of lezen

Als we net aan tafel zitten om te eten. “Mamaaaaa, ik heb kaka gedaan!” Zucht.

Het geluidje dat mijn bankkaart geweigerd is.

Luizenalarm in de klas. En dat al in de eerste maand van het nieuwe schooljaar. En dan op regelmatige basis hetzelfde bericht krijgen. En dan zelf ook al twee keer het slachtoffer van die rotbeesten geweest zijn. Please, mensen, moekes en vakes, check het haar van je kind regelmatig en als er beestjes in zitten, doe er dan iets aan.🙏🏻 Als er nu iets is wat ik niet had gedacht dat ik als volwassene zou moeten doen, dan is het wel mijn eigen haar behandelen tegen luizen.

De school stuurt een brief uit met als titel: melding aarswormen. Lees dat nog eens: AARS-WOR-MEN. Ik viel bijna van mijn stoel. Het thema dit schooljaar is beestenboel. Deze vorm van inleving (en we hebben dan de luizen ook nog) gaat me wel te ver. Bid dat we hiervan gespaard blijven, dank! Ik denk dat ik bij deze ook smetvrees aan het ontwikkelen ben.

Teamleider: “Heb je efkes?” Awel, eigenlijk liever niet. In mijn hoofd gaat het zo: 🚨🚨🚨🫨🫨🫨😟💩🚨🚨👎🏻❌❌🤞🏻🤞🏻🤞🏻🚨🚨 Waarom denk ik instant dat ik iets fout heb gedaan? Dat dit dé fout is die me mijn werk gaat kosten? Dat ik een heel jaar aan loon ga moeten terugbetalen, omdat ze een fout hebben gemaakt in het systeem? Dat ik van team ga moeten wisselen om een of andere reden? Waarom?? Uiteraard gaat het dan om iets heel onschuldigs.

“Was dat een rat?!” Nee, 100% zeker absoluut helemaal niet. Nope. Nein.

Het lief: “We gaan dat niet kopen!” als ik iets aanwijs wat ik leuk vind zonder intentie om het te kopen. Ik wil gewoon mijn enthousiasme delen, oké?! O, daar word ik toch kregelig van. En het erge is dat ik hetzelfde uitspreek als de kleine mij iets toont in een winkel. Dus daar probeer ik nu op te letten, want godverdomme, dat is fakking irritant.

“Zat er nog een was in?” Ja, fuck. In mijn productieve bui een was insteken en die dan compleet vergeten, waarna het lief dan een dag later met een bedenkelijke blik naar de wasmachine kijkt en zich afvraagt sinds wanneer de natte was erin zit. Oeps, ja, dat wordt dan nog eens wassen, zeker?

Elke keer als ik mijn laptop open: “er staat een softwareupdate klaar”. 😤🤬

DE DEURBEL. Behalve als het voor een pakketje is.

Intense stilte als ik met de kleine ben. Dat is verdacht. Extra verdacht, omdat ik zo’n kind heb dat letterlijk geen seconde zijn kwebbel houdt.

“We komen tussen 8u en 17u langs.” Ah ja, top. Ik heb ook niks anders te doen dan een hele dag gegijzeld te worden in mijn eigen huis.

Een cookie notice. Ik wéét dat er cookies gebruikt worden op elke website.

“Er was een kindje in de klas dat vandaag moest overgeven.” Oké. Oké. Geen paniek. Wel paniek. Dat is dus geen gewone informatie, dat is een waarschuwing. Laat ons alsjeblieft gespaard blijven van het gekots. Ik kan dat echt niet aan. 🥲

🗨️ Wat wil jij absoluut niet horen of lezen?

Heb je geen zin om een comment achter te laten,
maar wil je wel je waardering tonen?
Klik op het hartje hieronder! ↓
DANKJE! 🌷

7 reacties

Laat een antwoord achter aan Kris10Reactie annuleren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

  1. Heel herkenbaar!
    Voor mij kan er aan het lijstje toegevoegd worden: de ene heeft meer draagkracht dan de andere met andere woorden moet de laatste meer taken doen voor het hetzelfde of soms minder loon.

  2. Extreem herkenbaar lijstje. Ik krijg er meteen kriebels van. 🙂
    Alleen bij stiltes van het kind schiet ik niet meer in paniek. Die zit waarschijnlijk gewoon in de zetel met een hoop strips op schoot.

  3. De meest herkenbare was toch wel een pakje met een veel te lange levertijd. Ik ben het ondertussen ook beu om op het werk te horen “we nemen het mee”

  4. Daar zitten best wat herkenbare dingen tussen, haha! Zoals dat een pakketje je de hele dag thuis kan houden. Vre-se-lijk. Ik laat ze ook steeds vaker gewoon bij een pakketpunt bezorgen, zodat ik wel mijn vrijheid houd.

  5. Dit is echt zó herkenbaar! Geweldige blog! En om op die laatste aan te sluiten: ik krijg helemaal de zenuwen als ik een kind de klas binnenkomt met de mededeling: “Ja, ik heb vannacht overgegeven, maar mijn moeder moet werken, dus ik moet gewoon naar school.” Eh, oké, emmers, doekjes, zeep, alles!
    De luizen zijn overigens als juf ook herkenbaar.

error: ⛔⛔⛔