HET IS MAART! DE LENTE IS IN ZICHT! En het leukste; ze is niet alleen in zicht, ze liet zich ook al voelen de afgelopen week. 🌷
De enige foto’s die ik van maandag heb, zijn screenshots van mullets voor het lief zijn kappersbeurt, haha. Het lief ging dus naar de kapper. Ik werkte (hij ook hoor, haha). Het ging niet helemaal top, want ik werd vrij onverwachts een week te vroeg ongesteld, waardoor ik het gevoel had dat het nog helemaal niet zo lang geleden was. Weer buikpijn en rugpijn = weer met mijn warmtekussentje in mijn broek aan mijn bureau zitten.
Dinsdag werkte ik ook, maar was ik aan het einde van de dag he-le-maal overprikkeld. Ik moest zelfs even in het donker op bed gaan liggen om een reset te doen. Daarnaast had ik dus mega zin in frietjes, maar kreeg de kleuter een keuzestresscrisis, waardoor we uiteindelijk thuis spaghetti aten. Lekker eh, daar niet van, maar geen frietjes. Ik installeerde mij uiteindelijk met de nieuwste Flow aan tafel. Er zat een postertje in met daarop de quote “embrace the mess”, maar dat zat er helaas niet in.
Woensdag was ik vrij! Ik kreeg ’s morgens mijn nieuwe werktelefoon en ben een halve dag bezig geweest met het ding te installeren. Ik heb daar eigenlijk allemaal zeer weinig geduld voor, dus prutste wat aan mijn blog om mezelf terug op te vrolijken en daarna ging ik buiten in het zonnetje lezen! ’s Avonds mochten we bij mijn schoonouders eten: spaghetti! Dat was lang geleden. 😜 Wel lekker uiteraard en de kleine was een engeltje, dus geen klachten.
Donderdag vond ik zelf de spannendste dag. In een vlaag van verstandsverbijstering had ik namelijk vorige week ja geantwoord op de vraag van mijn schoonmama of ik model wilde zijn voor haar fotografiecursus. Goeie god, echt waar. WAAROM?! Ik ben totaal geen model, had geen idee wat ik moest doen en was de hele tijd bang dat het de slechtste foto’s ooit zouden worden en het dan mijn schuld zou zijn. Ik was er een voormiddag zoet mee en het was uiteindelijk wel verrassend leuk. Ik kon daarna al een paar van de foto’s zien die zij had gemaakt en was daar eigenlijk ook best wel tevreden mee!
In de namiddag haalde ik een ijsje met het lief en las ik verder in mijn boek. Eerst nog buiten in het zonnetje, maar ik vond de wind uiteindelijk wat fris voor zonder jas, dus verhuisde ik daarna naar binnen.
Vrijdag werd er nog gewerkt. Ging goed. Ik kon een uurtje later dan normaal de trein nemen, wat betekende dat ik op een normaal uur kon opstaan, en dat maakte toch wel een wereld van verschil. Het andere grote verschil en helaas ook nadeel was dat ik mezelf door een hele troep fietsende scholieren moest worstelen en dat haat ik eerlijk gezegd. Maar ik geraakte er en ik had een fijne dag op kantoor!
Jammer genoeg kwam ik onderweg naar huis in een plensbui terecht. Ik had ook totaal het weerbericht niet bekeken en het was net de eerste dag sinds lang dat ik zonder regenjas op pad was. Het voelde wel als een filmisch moment, zo met Ti Amo van Umberto Tozzi in mijn oren, alsof ik in een romcom zat. ’s Avonds haalde ik Linda op voor een avondje bloggen (en jawel, frietjes eten) bij Anja. Was gezellig! Vooral ook omdat ik de slappe lach kreeg en het al eventjes geleden was dat ik nog zo hard had gelachen.
Zaterdag had ik echt een luierdag met de kleine. We speelden Uno, keken wat tv, deden boodschappen, maakten “pupcakes” en kleurden. Dat leest eigenlijk niet echt als een luierdag, maar het voelde wel zo. Ik heb ook veel kunnen lezen, wat fijn was. Het heeft best lang geduurd, vind ik, maar we zijn eindelijk op een punt gekomen dat de kleine ook al eens een uur zichzelf kan vermaken. Zo tof!
Zondag was meer van hetzelfde, maar in plaats van pupcakes maakten we chocotaart (brownies). En er werd buiten gespeeld! Het viel me ineens op dat de bloesems van de magnolia aan het openen zijn. Weer iets leuks om naar uit te kijken, ik hou ervan! In de namiddag gingen we naar de speeltuin, haalden we een ijsje (uiteraard regende het precies de hele tijd onderweg naar het ijssalon en naar huis en was het daarna weer zonnig), kwam oma even op bezoek en maakte ik een gezellig dakterras voor mijn Lego-huisje.
Dit is post 13 van 40.
Wil je je waardering tonen, maar heb je geen zin om te reageren?
Klik op het sterretje hieronder! Vind ik leuk!







Haha, dan probeer je buiten van het mooie weer te genieten komt er ineens een haai je terras opgezwommen. Je mag me – als je wil – je modellenfoto’s laten zien tijdens ons creadate. Ik heb zelf ook drie keer model gespeeld (tweemaal om een vriendin te helpen) en één keer voor een foto bij een krantenartikel en ik voelde me telkens super ongemakkelijk. Maar de foto’s waren wel telkens leuk.
Ik denk dat het met de volle maan was die in aantocht was want A. Kreeg ook haar regels te vroeg
Ik denk dat het met de volle maan was die in aantocht was want A. Kreeg ook haar regels te vroeg
Oh help, ik zou van zo’n fotoshoot ook enorme stress krijgen. Maar fijn dat het allemaal gelukt is!
Zo herkenbaar! Ik zeg soms ook echt ja op dingen waarvan ik heb ‘waarom doe ik mezelf dit aan?’ Wel fijn dat de fotoshoot alsnog leuk was 🙂
Oooh Ik hou ook zo van het lentegevoel. De bomen die knopjes krijgen, de warmte op mijn gezicht… Ik word er instant vrolijk van 😊