Ugh menseeeeen. Maandag kreeg ik van mijn werkgever het heugelijke nieuws dat ik na drie jaar een nieuwe smartphone mocht uitkiezen. Ik had een Samsung en mocht nu weer kiezen uit Samsung of iPhone Er waren twijfels, want ik ben na drie jaar nog altijd zeer tevreden met Samsung, maar ik koos uiteindelijk voor de iPhone, omdat ik ook al andere Apple-producten heb en die dan mooi samen kunnen werken.
Tot zover was ik nog zeer enthousiast!
Gisteren kreeg ik mijn nieuwe telefoon al overhandigd door de pakketjesbezorger. Ik nam tot mijn eigen verbazing de tijd om de handleiding van mijn werk door te nemen, maar daarna was mijn geduld op en ik botste al direct op gedoe.
Gedoetje nummer 1 ging over de simkaart. Volgens de info van mijn werk kon ik twee simkaarten gebruiken, maar wat er niet bij stond was dat het om één fysieke simkaart ging en één e-sim. Ik heb twee fysieke simkaarten en bijzonder weinig zin om uit te zoeken wat een e-sim is en hoe ik dat kan fixen.
Gedoetje nummer 2: WhatsApp. Ik heb blijkbaar in die drie jaar met mijn vorige telefoon nooit een back-up gemaakt van mijn chats. Ja, dat is volledig mijn eigen fout, geloof me, ik ben me er zeer bewust van, maar daar was ik vet mee. Het duurde meer dan drie uur (wtf 🥲) voor alles geback-upt was. Het waren ook wel heel veel berichtjes (ik hoard niet alleen kringloopschatten en stickers blijkbaar), en ik heb me geamuseerd met oude conversaties teruglezen, om uiteindelijk tot de conclusie te komen dat het meeste gewoon weg mocht.
En dan moest ik ook nog al mijn contacten opslaan op mijn simkaart in plaats van mijn telefoon, al mijn apps opnieuw installeren én ergens het wachtwoord van mijn Apple ID tevoorschijn toveren. Dat allemaal onder het genot van een sluimerende hoofdpijn, op een dag waarop het 18 graden was en ik eigenlijk véél liever met mijn boek en zonnebril op mijn neus in de zon had gezeten.
En als ik dan nog even mag zeuren: zo’n telefoon is best wel duur. Ik zou zelf nooit meer dan 800 euro (ACHTHONDERD EURO, WTF, alweer) kunnen uitgeven aan zo’n ding. Dankbaar dat ik het van mijn werk krijg, daar niet van. Maar wat ik dan niet begrijp, is dat je een telefoon van dat prijskaartje blijkbaar moet beschermen met het meest flimsy, dunne, onbenullige én saaie zwarte hoesje ever. Dat ze een zwart hoesje meesturen, tot daar, maar die kwaliteit is echt niet om over naar huis te schrijven.
Het hoesje rond mijn vorige telefoon kwam van een niet nader te noemen Chinese website, kostte mij welgeteld drie euro, ging al maanden mee en had een dubbele laag (net zoals die hoesjes van een eveneens niet nader te noemen premium merk dat je voor een kleine 55 euro koopt, maar waarvan de print al na een paar weken verdwijnt, ondanks hun claim dat dat niet gebeurt – misschien is dat nu al veranderd). Ik heb die hele hoesjessituatie dus zelf even rechtgezet en een nieuwe besteld in een leuk kleurtje.
Om mezelf weer te reguleren, heb ik niet in de zon in mijn boek gelezen, maar wat aan het uiterlijk van mijn blog geprutst. Sorry, not sorry 😉
Voor de rest ben ik zeer content en dankbaar! 😉
Dit is post 9 van 40.
Heb je geen zin om een comment achter te laten, maar wil je wel je waardering tonen?
Klik op het hartje hieronder! ↓
DANKJE! ☻︎
Deze tip komt waarschijnlijk te laat gezien alles nu overgezet is maar ik heb de vorige keer gebruik gemaakt van de app phone clone. Je zorgt ervoor dat je zowel op je oude toestel als je nieuwe toestel deze app hebt en zo wordt de overdracht gedaan. Was ferm gemakkelijk!
Dat is inderdaad wel gemakkelijk! Jammer genoeg moest het vanuit mijn werk om veiligheidsoverwegingen allemaal app per app manueel gedaan worden.
Ik heb de laatste keer mijn telefoon gekocht in een fysieke winkel en daar hebben ze toen alles overgezet. Kostte me geloof ik vijftien euro, maar wat was ik blij dat ik dat niet allemaal zelf hoefde te doen! Dus ja, ik snap je frustratie;).
Tussen merken switchen is altijd wel behoorlijk wat gedoe hé! En hoera voor een kleurrijk(er) hoesje, dat is altijd beter :-).
Nu ik dit lees, kies ik toch maar voor Samsung 😉 maar ik mag niet klagen, mijn zoon vond het leuk om het klusje van overzetten enz. te doen
Technologie kan heel handig zijn, maar soms wil je het toch echt wel eventjes uit het raam gooien. Heel herkenbaar!
Hatelijk! 😅 Twee jaar geleden moest ik die ergerlijke procedure doormaken toen ik een nieuwe telefoon kocht. Ik weiger namelijk te betalen voor de functie om een medewerker dit te laten doen. 😄
Hahaha, wat een fijne (not!) bezigheid! Alleen al voor het gemak van het overzetten, zou ik toch weer een Samsung gekozen hebben 🙂
Gisteren zaten we nog in het ziekenhuis, maar we mochten naar huis. Iedereen tegen ons: mooie dag om naar huis te gaan! Wel jammer dat het uuuuuren duurde voor de ontslagpapieren klaar waren, hebben we vooral veel naar de mooie blauwe lucht zitten kijken door het raam 😀