‘En? Wanneer beginnen jullie aan kindjes?’

Een paar weekends geleden mochten vriendlief en ik bij mijn schoonzus eten voor onze verjaardagen. Het was een geweldige avond met lekker eten en lieve cadeautjes en fijne gesprekken. Zoals dat dan tegenwoordig gaat komt de vraag elke keer weleens: ‘En? Wanneer beginnen jullie aan kindjes?’. Goed bedoeld natuurlijk maar ik krijg er toch vaak de kriebels van.


Photo by Nynne Schrøder on Unsplash

Wil ik kinderen?

Ik vind het oprecht heel moeilijk om deze vraag te beantwoorden. Jonge Irene was altijd 100% overtuigd van die kinderwens maar toen ik net samen was met David, sloeg dat om. Ik had absoluut geen zin in kinderen en dacht dat we er nooit aan zouden beginnen. Ik weet niet of ik dat toen ooit serieus aan mensen gezegd heb. Wel eens zogezegd als mopje waarop iedereen dan half gechoqueerd reageert. Wacht maar tot je ouder bent!

Ik ben ouder. Ik ben 28 nu en ik heb het gevoel dat als ik ooit kinderen wil, het nu wel hét moment is om daar aan te beginnen. Heel veel langer moet ik niet meer wachten. In de praktijk heb ik alsnog wel een aantal jaren maar ik moet toegeven dat ik soms enorme druk voel qua timing. Daarbij verwacht iedereen ook dat wij gewoon kinderen gaan krijgen. In september dit jaar zijn we 9 jaar samen dus ik snap ook dat mensen er standaard van uit gaan dat ik binnen dit en een jaar of twee met een bolle buik en een baby in m’n arm loop.

Het is echter zo dat mijn gevoelens over baby’s krijgen met de dag veranderen. Het ene moment voel ik bij wijze van spreke mijn biologische klok heel luid tikken, een paar dagen later ben ik er 876545% van overtuigd dat ik geen kinderen wil.

Waarom twijfel ik zo?

Ik heb er al heel wat over zitten nadenken waarom ik op dit gebied zo’n twijfelkont ben en er zijn toch wel een paar redenen die ik kan bedenken.

Ik vind het allereerst echt een mega grote beslissing. Oké, de meerderheid van de mensen en de maatschappij vinden het normaal om kinderen te krijgen en als je er geen wilt, wordt dat serieus in vraag gesteld. Ik vind het net omgekeerd veel logischer. Waarom wil je kinderen? Kan je die verantwoordelijkheid wel aan? Dat is toch niet van de poes he denk ik? Daarnaast ben ik ergens ook heel erg bang dat wat ik met mijn lief heb, gaat veranderen. Dat we geen tijd meer zullen hebben voor elkaar, dat we uiteindelijk uit elkaar groeien en in een lege relatie zitten. Verder heb ik een enorme angst voor bevallen. Ik hoor vaak dat ‘je alles wel vergeet als die baby er eenmaal is’ of ‘dat het dat allemaal waard is’ maar ik weet het niet hoor. Het idee dat ik een kind uit mijn lijf moet persen schrikt me zo hard af dat ik dan maar gewoon niet zwanger wil worden.


Photo by Nynne Schrøder on Unsplash

En wat ik misschien nog wel het belangrijkste vind: ik vraag me af of ik wel aan zal kunnen. Niet per se het zorgen voor een kindje op zich (dat moet lukken) maar eerder mentaal. Kan ik al die prikkels wel verdragen? Als ik de kindjes van mijn schoonzus zie en hoor denk ik tegelijk: wauw en oh shit. Zo’n kabaal, zoveel energie, zoveel gedoe. Pf. Hoedje af voor al die mama’s hoor!

Wat ook nog meespeelt is dat we nog heel graag ons huis willen verbouwen en als ik ooit kinderen krijg, zie ik niet in hoe ik dat kan combineren zonder er helemaal gek van te worden.

Dus toch geen kinderen dan?

Een tijdje geleden zaten David en ik er over na te denken en kwamen we tot de conclusie dat een baby adopteren óók een optie is. Een optie waar ik de laatste tijd steeds meer voor open ga staan. Het lijkt me zo bijzonder om een kindje dat al op deze wereld is maar geen warm nestje heeft, een liefdevolle thuis te geven. Maar ook hier komen al mijn zorgen -minus het bevallen dan- weer naar boven.

Dus ja, ik weet het niet. Ik probeer mezelf er in te kalmeren. Dat het oké is dat ik het niet weet. Dat het oké is als ik een kind krijg maar pas binnen vijf jaar. Dat het oké is als ik ook dan nog twijfel. En dat het oké is als ik er toch geen krijg. Maar toch voel ik ergens dat ik nu moet beslissen.

Hoe sta jij tegenover kindjes krijgen?

https://tussenmarsenjupiter.be/wp-content/uploads/2019/05/En-wanneer-beginnen-jullie-aan-kindjes_.png

Dagboekje van week 19.

Een dagje later dan normaal en waarschijnlijk ook een beetje minder goed gevuld dan normaal maar mijn dagboekje is er! Ik heb het vorige week allemaal niet zo heel goed bijgehouden én ik heb ook een keer geen eindeloze hoeveelheid foto’s gemaakt helaas.

Maandag 6 mei.

Aangezien ik deze week een late shift heb kan ik in de voormiddag boodschappen doen. Ik vergat alleen een muntstuk mee te nemen voor in het karretje. Echt super stom! Ik moest dus met een mandje waardoor ik niet alle spullen die ik nodig had mee kon nemen en David dus ’s avonds na zijn werk alsnog naar de winkel moest rijden om de rest op te halen.

Ik droeg vandaag ook de Hagrid pin die ik van m’n schoonzus cadeau kreeg.

Dinsdag 7 mei.

Vandaag had ik de bovenste verdieping van de treinwagon volledig voor mezelf. Ik las weer verder in De geniale vriendin. Ik vind het ondertussen een goed boek maar ik ga wel blij zijn als het eindelijk uit is hoor. Verder at ik weer eens aardbeien tijdens mijn ontbijt (zo lekker!) en genoot ik van het zonnetje. Ik ben blij dat de zon schijnt maar ik ga nog blijer zijn als de temperatuur ook weer wat de hoogte in gaat.

Woensdag 8 mei.

Ik heb sinds kort van die kaasjes met mosterdbolletjes ontdekt. Ik dacht nooit dat ik zo’n dingen zou lusten want ik eet niet graag mosterd maar met kaas is het blijkbaar anders. Ik at vandaag dus zo’n heel potje leeg (oeps).

’s Avonds keek ik met David naar Our planet wat echt een prachtige docu is. Zo’n mooie beelden! Het zet je ook wel aan het denken hoor. Wat doen we onze mooie planeet allemaal aan?

Vrijdag 10 mei.

Ik maakte van donderdag geen foto’s en ik weet ook niet meer wat ik deed dus we gaan maar meteen door naar vrijdag. Vandaag ging ik tanken maar ik kreeg het tankklepje niet meer dicht. Wat ik ook probeerde, het lukte niet. Ik moest dus met dat ding open rijden en ik zag alle mannen al blikken werpen à la ‘het is weer een vrouw achter ’t stuur die niet weet hoe ze moet tanken’. David belde met instructies (hij wist het in het begin ook niet hoe het moest dus het lag niet aan mij!) maar toen zat ik al in de trein.

Voor de rest heb ook van vrijdag geen foto’s maar ik toon jullie even hoe cute Moose tegenwoordig in ons sjeuzekesmandje ligt.

Zaterdag 11 mei.

Voor een keer was niet ik het maar gaf David aan dat hij naar de Ikea wou om een kader op te halen voor de poster die hij van zijn zus kreeg. We kochten voor mijn mama haar verjaardag en moederdag iets voor in haar bureau. Ik richtte zelf mijn eigen bureautje in waar ik vanaf nu kan thuiswerken en ik haalde mijn cello nog eens boven.

Ik heb wel 8 of 9 jaar niet meer gespeeld maar wonder boven wonder lukt het nog wel. Alleen noten lezen moet ik wel weer oefenen. Mijn strijkstok moet opnieuw behaard worden dus ik ga volgende week kijken of ik dat kan laten fixen en dan kan ik weer spelen.

’s Avonds kocht ik aardbeien (maar 1,79 eur voor 500g) en maakte ik pannenkoeken. Daarna gingen we wandelen met de hondjes en ploften we in de zetel met Passengers.

Zondag 12 mei.

Moederdag vandaag. Dus trokken we eerst richting mijn schoonbroer en -zus voor een brunch voor mijn schoonmama. Daarna reden we richting mijn ouders waar we nog citroen cheesecake kregen. Ik trok m’n nieuwe vintage jumpsuit aan. Toen we thuis kwamen van al het bezoek, trok ik meteen m’n pyjama aan en ging in de zetel wat lezen.

’s Avonds had ik zoveel zin in frietjes dat ik er maar gewoon aan toe gaf, ook al dacht ik doorheen de dag dat ik niets meer ging kunnen eten door al dat lekkers.

Home | Mijn tips voor wat meer kleur in je huis.

Het inrichten van mijn toekomstige huis was iets waar ik -nog voor ik zelfs maar in staat was een eigen huis te kopen of huren- al helemaal klaar voor was. Meubels kopen, verfjes kiezen, versiersels uitzoeken. Ik had er zin in! Je begrijpt dat ik mijn geluk dan ook niet op kon toen ik eindelijk een eigen huis had. YES AL MIJN SPAARGELD OPDOEN! Woehoew!

Ik vind het zelf een beetje lastig om mijn stijl te omschrijven. Vooral ook omdat die eeuwig evolueert. Het ene moment wil ik industrieel, het andere moment zo minimalistisch mogelijk en nog een paar momenten verder lijkt more is more me de beste strategie voor m’n huis. Het inrichten is eigenlijk een proces. Het groeit gestaag. Ik denk dat je een serieuze krak bent als je je huis vanaf het eerste moment 100% naar wens hebt ingericht en er niets meer aan wil veranderen. Er zijn waarschijnlijk wel zo’n mensen en daar is natuurlijk ook niets mis mee, maar dat werkt voor mij dus niet. David heeft al meermaals mijn zotte ideeën moeten aanhoren (én uitvoeren natuurlijk 😉 ).

Anyway, wat ik vooral nogal een uitdaging vind is kleur. We hebben onze hele woonkamer en keuken wit geverfd (wat een karwei! Ik krijg een inzinking als ik er aan terug denk!). Ten eerste omdat we dat heel mooi vinden en ten tweede omdat het op die manier natuurlijk super handig is om wat extra kleur in huis te brengen (en af te wisselen!) zonder dat je meteen weer je kwasten en overal uit de kast moet halen. Ik vind ons huis best kleurrijk maar niet zo kleurrijk dat je ogen er op flippen. Subtiel kleurrijk zeg maar. Aangezien ik toch regelmatig complimentjes krijg op ons huis -en dan vooral op de woonkamer- leek het me leuk om daar wat over te schrijven en wat tips te geven.

1.Een leuk verfje op de muur.

Binnenkopper van formaat natuurlijk en ik ben misschien niet dé meest geschikte persoon om dit te zeggen want al onze muren zijn (voorlopig nog) wit MAAR een leuk kleurtje op de muur is altijd, euh ja, leuk. Zelf zag ik laatst in een winkel glitter muurverf en ik heb David overtuigd om onze gang daarmee te verven. Ja serieus. Doe eens zot en kies eens een opvallende kleur!

2.Haal neppe bloemen in huis.

Ik ben een enorme bloemenfan en er kan natuurlijk niets op tegen een mooie bos echte bloemen maar eerlijk is eerlijk, dat is niet goedkoop en je moet ze helaas ook snel vervangen. Voor bijzondere gelegenheden haal ik altijd een bos in huis maar voor zo gewoon ben ik heel tevreden met mijn neppe exemplaren. Die kan je nu ook bij de Ikea halen voor een fijn prijsje en het fleurt alles meteen wat op!

3. Koppel het nuttige aan het mooie.

Niet alle functionele dingen moeten er saai uit zien! Als onze koelkast magnetisch was, zou ik investeren in toffe magneetjes maar ik behelp me nu met leuke washitapes. Bloempotten zijn ook zo’n dankbare dingen. Zwarte of witte exemplaren zijn heel leuk maar je kan ook all the way gaan en gewoon een paar zotte potten aanschaffen. De kringloopwinkel (of je eigen schuur) zijn daar ideaal voor! En elke mens heeft toch wel een kussentje in z’n zetel liggen hé? Koop eens een toffe kussenhoes! Ik kocht laatst deze hoesjes in de Zeeman voor €2,50 per stuk. Geen geld en het geeft je zetel meteen een andere uitstraling! Of ga eens voor een opvallende afvalemmer. Dat klinkt niet super sexy maar er bestaan tegenwoordig serieus hele leuke vuilbakken! Onze prullenbak zit verwerkt in een kastje maar moest dat niet zo zijn, zou ik graag een flashy kleurtje uitkiezen onder het motto: verberg het aparte niet, onderstreep het! Of geef het een kleurtje! 😉 Bij Brabantia hebben ze nu een nieuwe prullenbak (Bo) op pootjes (!!!) in echt super leuke kleurtjes zoals knalgeel, mysterieus bordeaux of zelfs een exemplaar in vintagekleurtjes. De prullenbakken passen met de verschillende designs super goed in jouw interieur. Zo kun je toch van iets nuttigs zoals een prullenbak iets heel moois maken.

4. Investeer in een plant. Of drie. Of vier. Of 30.

Misschien dat wij daar in ons huis wat mee overdrijven maar wij zijn echte plantenmensen. Onze woonkamer telt maar liefst 31 planten en op onze slaapkamer staan er ook nog een paar. Ik hou van groen, ze ze doen het wonder boven wonder heel goed en het brengt letterlijk wat leven in de brouwerij. Het ziet er ineens super gezellig uit en het geeft toch wat extra kleur hé. Als je het groen wat beu bent, bestaan er ook van die zotte soorten met kleurtjes: roze, rood of misschien een plant met stippen?

5. Gebruik wat je al hebt.

Allemaal goed en wel natuurlijk om geld uit te geven aan kleurrijke dingen, maar met de dingen die je zelf in huis hebt, kom je ook al een heel eind. Stal je gekleurde boeken uit, maak eens een vlagjesslinger van leuke tijdschriftpagina’s, hang mooie kaartjes op, spuit eens iets in een nieuw kleurtje, … Tegenwoordig kan je zelfs bij de Action spuitverf kopen die van mooie kwaliteit is! Wij gaven er ons nijlpaard en olifant een laagje goud mee.

6. Doe wat inspiratie op via Pinterest of Instagram.

Je vindt op Pinterest natuurlijk oneindig veel voorbeelden van prachtige, kleurrijke interieurs maar ik ben laatst ook een paar fijne Instagramaccounts gaan volgen die ik jullie ook niet wil onthouden!

Zo mensen, dat was het! Al zin om je huis te verven of wat dingen in huis te halen? Ik wel. Haha 😀 Ik liet jullie al ooit eens de leukste hoekjes in onze woonkamer zien maar aangezien er sindsdien weer veel veranderde, volgt er later deze maand nog een post over onze woonkamer waarin ik wat meer uitzoom met m’n camera 😉

Heb jij een kleurrijk interieur of hou je net meer van wat rustigers?

€€€

Mijn favoriete vrouwen op Instagram.

Sinds ik een hele tijd geleden Instagram weg deed en er opnieuw mee begon, besloot ik mijn feed alleen nog maar te vullen met inspirerende, mooie mensen. Mensen die me een fijn gevoel geven, die me inspireren om mezelf lief te hebben en die me af en toe een wijze les leren. Vandaag is de dag jongens en meisjes dat ik mijn favoriete Instagramvrouwen met jullie deel.

Mandyronda

Ik begin maar meteen met deze mooie vrouw. Mandy is seksuologe dus ja er passeert af en toe eens een sexy lingeriesetje of een speeltje maar het belangrijkste: Mandy leert ons dat we ons niet moeten schamen voor ons lichaam en voor wat we fijn vinden. Mocht je interesse hebben: je kan je inschrijven voor Masturbation May waarbij je elke meidag een mailtje krijgt met een zelfbeminningstip voor mannen en vrouwen.

Jitske Van de Veire

Jitkse is een Belgje, een knappe kapster, woordvoerder van Wel Jong Niet Hetero vzw en bodypositive. Ze deelt regelmatig haar eigen struggles met haar lichaam en leert ons dat we eigenlijk allemaal gewoon oké zijn. En als je wat kapselinspiratie nodig hebt, ben je bij haar ook aan het goeie adres.

Ariella Nyssa

Ariella was naast Karina Irby en Megan Jayne Crabbe een van de eerste vrouwen die ik volgde die open en bloot hun putjes, kwabjes en rolletjes delen. En ik vind het ge-wel-dig! Karina komt ook nog aan bod en Megan deelde ik eerder al eens maar dankzij deze vrouwen zit ik 5434 keer beter in mijn eigen vel. En nee, Ariella is ook niet altijd helemaal in love met haar lichaam. Ze voelt zich soms ook onzeker maar dat maakt haar des te fijner om te volgen. Ze heeft ook een Youtube kanaal trouwens.

Mary Jelkovsky

Mary volg ik nog niet zo lang maar ook zij hoort thuis in Karina en Ariella’s straatje.

Linda De Munck

Ik ben jaloers op Linda’s haar ♡. Linda volg ik ook nog niet zo lang maar ook zij is een powervrouw die niet bang is om het te hebben over seksualiteit en okselhaar.

Karina Irby

Karina vind ik oprecht een van de grappigste mensen die ik volg. Ze heeft twee Instagramaccounts. Deze waar ze de ‘mooie’ foto’s deelt en een raw account waar ze vooral vaak haar onderkin showt en gekke bekken trekt. Karina heeft eczeem op haar benen en is ook niet bang om dit te delen. Je krijgt bij haar ook vaak haar opgeblazen buik te zien waarmee ze toont dat je je ook daar niet slecht om moet voelen. Daarnaast ontwerpt ze voor haar bikini merk Moana super mooie bikini’s!

Morgan Harper Nichols

Volgens mij heeft iedereen al wel een tekst van Morgan onder ogen gekregen. Ze schrijft deze tekstjes op basis van verhalen die mensen haar via mail versturen. Ze kiest er een paar mensen uit en schrijft en tekent voor hen zo’n tekstje waarna ze ze deelt op haar Instagram account. Ik vind al haar tekstjes zo mooi en inspirerend!

Dr Soph

Sophie is psychologe en deelt vaak foto’s zoals bovenstaand exemplaar waarop ze een papiertje vast houdt met een vraag of inzicht. Zoals ze het zelf zegt: Taking #psychology out of the #therapy room. Ze heeft me al vaak aan het denken gezet.

Ik voel me weer helemaal gesterkt nu ik al deze mooie vrouwen nog eens een digitaal bezoekje heb gebracht. Ik vind het echt super belangrijk geworden om alleen maar mensen te volgen die er voor zorgen dat ik me zeker van mezelf voel. Dat resulteerde er in dat ik héél veel accounts ontvolgde en dat ik net meer mensen volg die gewoon laten zien hoe ze er echt uitzien en zich niet schamen voor hun lichaam. Het is niet zo dat al deze accounts dan maar elke dag helemaal blij en tevreden zijn. Ik vind deze mensen stuk voor stuk echt. Ze laten zien hoe het leven is. Fijn maar soms ook kut.

Volg jij al een van deze accounts? Heb je zelf nog aanraders?

Dagboekje van week 18.

Vorige week verscheen er geen dagboekje. Ik had niet veel tijd meer en eerlijk gezegd ook bitter weinig goesting om mij er toen nog aan te zetten. Maar deze week ben ik weer van de partij! 😉

Maandag 29 april

Ik heb deze week een vroege shift! Dat betekent vroeg opstaan maar ook lekker vroeg weer klaar! Ik stond trouwens deze ochtend een beetje verward op omdat ik zo raar droomde!

Ik droomde dat ik met David op een groot feest in een bos was. Het feest situeerde zich rond een gigantische boom met een even gigantische boomhut in. Op een bepaald moment wandel ik een rondje rond de boom en zie ik daar ineens David en Margot Robbie in een bed liggen (onder de lakens!!!!) zoenen. Ik ben natuurlijk serieus van mijn melk. Bleiten, bleiten. Aleja, uiteindelijk voel ik me zo zielig en eenzaam dat ik dan maar besluit om tot boven in die boomhut te klimmen om mezelf daar een beetje te verdrinken in zelfmedelijden. Ik zit dus als een hoopje ellende op de vloer als ik ineens een arm om me heen voel. Ik denk van ha ja, nu komt ge mij troosten, gij vuile bedrieger! Maar de man die bij de arm hoorde was niet David maar Lenny Kravitz. IK WERD DUS GEWOON GETROOST DOOR NIEMAND MINDER DAN LENNY KRAVITZ HÉ! Ik herhaal: LENNY KRAVITZ. 🤤🤤🤤 Laten we zeggen dat als ik geen super knappe man aan mijn zijde zou hebben, de Lenny mij wel zou kunnen krijgen.

Ik zat me dus m’n hoofd te breken over waarom ik in godsnaam droom over Margot Robbie en een boomhut, herinnerde David me er aan dat we zaterdag Tarzan hadden gekeken, waar die twee dus in voor komen. Wat de Lenny er bij kwam doen is me een groot raadsel maar laten we zeggen dat ik het, ondanks dat de rest van mijn droom minder fijn was, niet erg vond 😉

Anyway, maandag deed ik ook nog andere dingen dan zwijmelend aan Lenny denken. Ik maakte een lange wandeling met David en de hondjes want het was super mooi weer. We poetsten ons hele huis omdat we bezoek kregen van mijn ouders en mijn tante Els uit Lanzarote én we keken naar De Noodcentrale. Ik vind dat echt een zalig programma (’t gaat over mensen die dus bij de noodcentrale werken 😉 en de telefoons die ze binnen krijgen).

Dinsdag 30 april

Dinsdag verwende ik mezelf met een bosbessenmuffin van de Panos toen ik in de file naar huis reed. Ik ga tijdens mijn vroege shiften nu met de auto naar het station omdat dat toch iets handiger en fijner is. Toen ik thuis kwam zaten de hondjes al op me te wachten.

Kijk vooral hoe cute Moose hier kijkt 😀 Hihi. Daarna kookte ik al zodat we ons avondeten enkel nog moesten opwarmen als David thuis kwam. Ik maakte Griekse pasta met wortel, tomaat, paprika en linzen.

Woensdag 1 mei

Woensdag waren we een dagje thuis want het was Dag van de Arbeid. Ik begon m’n dag super traag maar fijn met een boek in de zetel en croissantjes. David speelde een game ondertussen. Ik vond al m’n ‘oude’ cd’s terug. Daar ben ik echt heel happy mee want die kan ik mooi in m’n auto leggen en beluisteren. In de namiddag maakten David en ik een keer zonder de hondjes een lange boswandeling inclusief fijn gesprek. Daarna werkten we wat in onze tuin waarna ik ontdekte dat iemand uit de buurt groenafval op ons stuk komt leggen. Heel raar… Verder bakte ik ook mijn yoghurtcake nog eens.

Donderdag 2 mei

Donderdag zag ik echt een heel mooie ochtendlucht toen ik in m’n auto op de trein zat te wachten. Zo mooi! Kan daar echt van genieten. Verder was het een bijzondere dag op m’n werk door wat technische problemen én brandalarm waarna ik in de gietende regen naar het station moest maar gelukkig wel mijn trein haalde. Toen ik dan thuis was, ben ik zeker 20 minuten in m’n auto blijven zitten om te luisteren naar de regen op het dak. ’s Avonds aten we nog eens ovenpatatjes en gevulde paprika’s die ik nog in de vriezer had zitten.

Vrijdag 3 mei

Ik sprak met David af dat we deze maand niet uiteten gaan maar je raadt het al, de nood was hoog. Haha. Ik had zoveel zin in frietkotfrietjes! Dus we hebben de afspraak nu veranderd naar algemeen maar 1 keer per maand uiteten in plaats van twee keer 😉

’s Avonds keek ik met een half oog mee naar Temptation Island en ik ben echt vijfhonderd hersencellen kwijt geraakt doordat ik die rare vrouwmensen niet begrijp.

Zaterdag 4 mei

Zaterdagochtend stonden we om 8.30u al klaar aan het containerpark om de eerste remorque met takken te legen. Daarna reed David nog een tweede keer ook en reden we door naar ’t stad omdat ze bij C&A nu een mooie bikini hebben voor €5 en die wou ik eens passen. Helaas geen succes maar dat kwam ook wel goed uit want ik mag nog altijd geen nieuwe kleren kopen en anders zou ik weer gefaald hebben. Oeps.

’s Middags at ik een berg groentjes en werkten we nog wat in de tuin waardoor ik spaghettiarmen kreeg. Ben ook niets gewoon hé. En ’s avonds werden we bij Davids zus verwacht voor een etentje nog voor onze verjaardagen. Ik kreeg van haar een super leuke pin van Hagird en David kreeg een prachtige poster met papegaaien. We aten trouwens een overheerlijke pasta met look en uitjes en pesto en paprikacoulis.

Zondag 5 mei

Zondag maakten we weer een super lange wandeling met de hondjes en voerden we eigenlijk voor de rest niet zoveel uit. Ik installeerde Lightroom op mijn telefoon en ben nu een beetje aan het experimenteren met foto’s bewerken. Ik las een paar hoofdstukken in De geniale vriendin maar ik vind het voorlopig nog moeilijk om in het verhaal te geraken.

We beslisten ook dat we in de loop van deze week in onze oude dressing een bureau gaan installeren zodat ik daar kan werken als ik thuis werk. Dat deed ik nu alleen per uitzondering omdat het lastig is met de honden die om de haverklap naar buiten en binnen willen en geluidjes lopen te maken. Als ik boven werk kan ik nog wel af en toe snel eens kijken of alles oké is, en gewoon werken zonder afgeleid te raken.

Hoe was jouw week? Wat is het lekkerste dat je deze week hebt gegeten?

Gelezen #6

Ijstweeling – S.K. Tremayne

Ijstweeling vertelt het verhaal van Sarah en Angus en hun tweeling. Een van de dochtertjes is overleden waarna het koppel met de overgebleven dochter richting een afgelegen Schots eilandje trekt om daar opnieuw te starten. Al gauw blijkt er wat verwarring en mysterie te zijn rond de dood van het dochtertje en de overgebleven dochter.

Ik had heel veel van dit boek verwacht door de vele positieve reviews maar de verwachtingen zijn niet ingelost helaas. Het was geen geweldig boek. Niet prut maar ook niet goed en zeker niet wauw. Ik ergerde me groen en blauw aan Sarah en toen ik bijna aan het einde was vroeg ik me af hoe de schrijver zoveel pagina’s heeft kunnen vullen met weinig verhaal. Ik vond het einde ook heel stom trouwens. En zei ik al dat ik Sarah irritant vond?

Een huis in Frankrijk – Eva de Wit

Dit boek gaat over vier vriendinnen die elkaar door de jaren heen een beetje uit het oog verloren maar dan weer samen komen in -hoe kan het ook anders- een huis in Frankrijk (dat trouwens bij een van de vriendinnen hoort).

Het is een typische chicklit vind ik. Vier vriendinnen gaan op reis, doen alsof alles goed gaat, de waarheid komt aan het licht en hup alles is oké en hun problemen zijn plotsklaps zo goed als opgelost. Al vond ik de schrijfstijl in het begin weinig soeps. Ik weet niet goed of het effectief evolueerde doorheen het boek of dat ik er gewoon aan gewend raakte. Fijn boek voor tussendoor.

Normale mensen – Sally Rooney

Oooh dit vond ik echt een prachtig boek! Het boek gaat over Connell en Marianne en hun bijzondere vriendschap / relatie. Het zijn twee mensen die eigenlijk niets gemeen hebben maar toch samen komen en een band ontwikkelen die door de jaren heen stand lijkt te houden.

Ik vond het echt een heel mooi verhaal. Het leest heel vlot en ik had het op twee dagen uit maar het had perfect op 1 dag gekund als ik niet naar m’n werk moest. Ik wou blijven lezen en ik wou tegelijk niet lezen omdat ik het einde wou uitstellen. Meer kan ik er niet over zeggen. Fijne personages, geloofwaardig. Jep, aanrader!

Omdat het kan – Eva Daeleman


Eind 2017 koos Eva Daeleman resoluut voor een nieuw leven waarin authenticiteit de sleutel is: practice what you preach. Geen makkelijke weg, maar voor haar wel de enige weg. Dit boek is een praktische gids voor het leven. Over niet langer hollen achter je leven, over willen en niet moeten. Over blote voeten op het strand en eten wat goed voor je is. Over yoga, tattoos en body positivity. Maar vooral over de zoektocht naar een leven leiden los van wat anderen van je verwachten. 

Dit boek was eigenlijk precies wat ik er van verwachtte. Een verzameling korte stukjes over verschillende onderwerpen. Ik vond het heel inspirerend en ik kreeg spontaan zin om ook te yoga’en en gezonder te eten. Het is een heel positief boek dat je -in mijn ogen- vooral aanmoedigt om echt je eigen pad te volgen.

Lazarus – Lars Kepler

Lazarus is boek nummer 7 in de reeks die draait rond Joona Linna. In dit boek gaat Joona de strijd aan met zijn grootste vijand / nachtmerrie Jurek Walter. Want ja, Jurek is terug. Opgestaan uit de dood, zo lijkt het wel.

Lars Kepler is mijn favoriete schrijversduo denk ik! Dit was zo’n spannend boek! Ik wou het uitlezen en liefst niet meer lezen omdat ik effectief niet kan slapen van zo’n dingen. Ja ik ben een mietje 😉 Ik was heel blij dat het zo’n dik boek is want extra leesvoer maar als je een beetje kunt doorlezen, is het zo uit. Als ik een minpuntje moet bedenken: het is niet heel geloofwaardig maar dat hoeft voor mij ook niet. Ik kijk sowieso uit naar boek 8.

Zo dat waren ze! Ik ben momenteel nog altijd bezig in Trots en vooroordeel en ik lees nu ook De geniale vriendin en -jep nog eentje- Koud hart van Tess Gerritsen. Drie boeken tegelijk dus. Dat zorgt ervoor dat het allemaal een beetje trager gaat. Ik heb mijn bib boeken verlengd zodat ik zeker De geniale vriendin nog uit kan lezen voor ze weer binnen moeten. Ik zou een boek tegelijk kunnen doen maar ik vind het net ook leuk om onderweg naar werk iets anders te lezen dan ’s avonds in bed.

Welke boeken las jij de laatste tijd? Nog aanraders?

Je kan de boeken hieronder shoppen:

Als je de boeken via deze linkjes koopt, krijg ik een klein percentje van de aankoopprijs. Daar betaal je zelf geen cent extra voor!

1 6 7 8 9 10 11 12 82