10 jaar tussen tussenmarsenjupiter

Goeie godjes. Mijn blog werd tien jaar. T I E N J A A R ! Kan je dat geloven? Ik bijna niet, eerlijk gezegd. Tien jaar klinkt zo ontzettend lang.

Om deze verjaardag te vieren, besloot ik zelf eens een duik te nemen in mijn archief van blogposts die nu niet meer online staan, maar die ik wel nog heb staan en jongens toch, wat een tripje down memory lane dat is! Heel leuk.

Uitgelichte afbeelding van een heerlijk uitziend taartje door Arlet Gonzalez

Toen ik startte met bloggen, was ik vijfentwintig. Hoewel ik toen natuurlijk ook al gewoon een “volwassen vrouw” was (als je me sinds het begin volgt, zag je me een huis kopen en mijn ontslag indienen enzo, maar ik zet volwassen vrouw tussen aanhalingstekens, want er een zijn en me er ook een voelen, dat is nog een ander verhaal), heb ik wel het gevoel dat ik hier een beetje ben opgegroeid. Vijfentwintigjarige Irene had bij het in het leven roepen van deze blog namelijk voor het eerst het gevoel dat ze echt ergens thuis hoorde, dat ze haar plek had gevonden.

Mijn stuk internet voelt vandaag misschien een beetje ouderwets. Bloggen is niet meer zo hip als vroeger. We moesten ineens allemaal foto’s gaan maken en daarna filmpjes en steeds kortere filmpjes ook, maar ik blijf erbij dat ik denk dat het bloggen toch terug aan een opmars bezig is. Kijk maar naar een platform zoals bijvoorbeeld Substack, wat schrijven opnieuw laagdrempeliger maakt. Dat trage van schrijven en verbeteren en nog meer schrijven en nadenken en proberen mijn gedachten te ordenen en een foto uitzoeken vind ik zo fijn. Het mag traag. Ik mag nadenken en wissen en opnieuw schrijven. Ik mag dat hier gezellig maken. En het gaan lezen bij andere bloggers is iets waar ik zelfs na tien jaar nog altijd naar uitkijk.

Ik ben hier zo graag. Ik kan dat ironisch genoeg bijna niet in woorden uitdrukken. Tien jaar! Een huis, een baby, trouwen, een beetje (ver)dwalen, veel liefde, moeilijke periodes en 867542452 lay-outwijzigingen later en mijn initiële gevoel van da ist! is nog altijd niet weg. Ik ben er nog. Mijn blog is er nog en we zijn nog lang niet klaar!

Kijk, ik ga vandaag vieren (sowieso, want samen met mijn blog is ook mijn zoon jarig) met een stuk taart en ik ga er mij een extra nemen. Ik zeg het denk ik elk jaar, maar neem er ook eentje. Ga je bij de bakker een lekker patéke halen en geniet ervan!


Wil je je waardering tonen, maar heb je geen zin om te reageren?
Klik op het sterretje hieronder! Vind ik leuk!

0

28 reacties

Laat een reactie achter : )

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

  1. Met vertraging …. PROFICIAT! Ik denk dat ik je van in het prille begin aan het volgen ben. Gek dat dat ondertussen al 10 jaar is want het lijkt helemaal niet zo lang. Ik ben er doordat plots alle aandacht naar huis-gerelateerde zaken ging in geslaagd om mijn 20ste blogverjaardag (ik was ook 25 toen ik ben beginnen bloggen) rats te vergeten. Hopelijk vergeet ik het niet wanneer ik mijn zilveren blog jubileum behaal.

  2. Gelukkige verjaardag voor kleine D en wat een mijlpaal voor je blog. Mag je trots op zijn! Blij dat ik al zoveel boeken en muziek heb leren kennen door jou 😉

  3. Hiep hiep hiep HOERA maal twee.
    Goeie timing wel van D zeg 🙂

    Ik at net een taartje (chocolade met noten uit de tuin van een collega – gemaakt door diezelfde collega dus), dat was dan meteen op jullie gezondheid.

  4. Wat een tijd! Een ik volg je, met tussenfases (want was je een tijdje ‘kwijt’), heel graag. Het is leuk dat je inderdaad je eigen groei kunt teruglezen. En ik ben ook blij dat het bloggen weer een beetje terugkomt.

  5. Gefeliciteerd! Het is een feest om je te volgen de laatste jaren! Hoop dat je de inspiratie & energie hebt om nog lang door te gaan. Dank voor het delen van je leven met ons ❤️