Week 36

Ooh wat was dit voor vreemde week eigenlijk. Het begin van de week lijkt al een eeuw-ig-heid geleden. Het voelt alsof ik al een tijd in verlof ben maar het is nog ‘maar’ vijf dagen. Ik had deze week een pechweek op bloggebied en was mega emotioneel.

Goeiemorgen deze morgeeen! Om de twee weken werk ik op maandag in de bureau in plaats van beneden aan de eettafel omdat onze huishoudhulp komt. De dag vloog echt in sneltreinvaart voorbij waar ik blij mee was want eerlijk gezegd had ik niet zoveel zin meer in deze twee laatste werkdagen. Na mijn werk deed ik een dutje en toen mijn vriend klaar was met werken gingen we nog maar eens naar een babywinkel waar ik echt mijn ogen uit kijk. Zoveel moois maar helaas allemaal vrij duur en we hebben niet meer écht iets nodig dus we hielden het bij kijken.

’s Avonds maakte ik een ovenschotel met kip, krieltjes, paprika en bloemkool en dat smaakte super erg. Voor de rest voelde ik me wat moe en deed ik bijna niets meer behalve het obligatoire avondfietstochtjes met de honden (vind ik wel altijd leuk!).

Ieeeeeh mijn laatste werkdag! Ik ga er nu niet meer te veel over zeggen maar ik vind het echt héél raar en moeilijk om me in te beelden dat ik binnen dit en ten laatste vier weken een kind in mijn armen heb en vooral dat ik moet bevallen. C R A Z Y! Dat gezegd zijnde: mijn laatste dag werken begon vrij rustig én lekker met een chocolade havermoutpapje met aardbeien (je ziet ze niet maar ze zitten er wel degelijk in 😀 ). Mijn papa kwam de elektriciteit in de babykamer regelen, ik pakte nu ook mijn eigen vluchttas opnieuw uit en in, ik at misschien een ietsiepietsie te veel pepernoten, maakte een to do lijstje voor deze week en keek een paar afleveringen van Castle én om te vieren dat mijn bevallingsverlof begonnen is aten we frietjes.

Woensdag was m’n eerste vrije dag! Ik voel me een beetje raar erover om nu thuis te zijn zonder te werken en eigenlijk ‘gewoon’ te wachten tot de baby er is, haha. Alleszins, ’s morgens kwamen ze onze nieuwe frigo brengen. We zijn daar natuurlijk super mee in onze nopjes want er past veel meer in en het is veel minder geklooi dan onze vorige frigo. ‘k Moest natuurlijk meteen boodschappen doen om het ding te vullen hé 😉

In de namiddag beitste ik twee kastjes van Ikea in’t donker. De kleur leek eerst heel lelijk maar na twee lagen zag het er al veel beter uit. Ik maakte helaas ook vlekken op mijn favoriete zwangerschapsjeans – diepe zucht – maar ik moet gelukkig niet meer té lang zonder.

Donderdag gaf ik te veel geld uit in de Action. Ik kocht er opbergmandjes voor in de commode zodat de body’kes van de baby niet op een grote hoop belanden. In de namiddag had ik afgesproken met een vriendin maar dat ging uiteindelijk niet door dus ik besloot om alle babykleren die we al in huis hadden op te vouwen en een plekje te geven. Denk dat ik er vier uur mee bezig ben geweest (wel heel traag en met af en toe een rustpauze waarbij ik gewoon op de vloer ging liggen om efkes te bekomen, haha). Resultaat: een zere rug van op de vloer te zitten, maar wel een ingeladen commode!

Vrijdag was echt een bleh dag en begon de miserie met mijn blog doordat ik volgens instructies van mijn host iets aanpastte (kreeg telkens een kritische fout door een plugin) maar dat blijkbaar niet goed heb gedaan ofzo? Ik weet het niet. Alleszins toch wel wat kopzorgen daarrond. Voor de rest las ik in een nieuw boek en sliep ik twee uur in de zetel met ons Mooseje tegen mij aan gedrukt. Dat was dan wel weer fijn. 

‘s Avonds bleek dat we een verjaardag vergeten waren op donderdag en werden we last minute bij de jarige uitgenodigd om een klein beetje te vieren. Jullie kennen me, ik had daar geen zin in. Ik was daar totaal niet op voorbereid en ik voelde me niet geweldig en alez, toen ik hoorde dat we ‘moesten’ gaan kon ik eigenlijk wel bleiten. Ik sprak uiteindelijk met mijn vriend af dat we ten laatste tegen 22 uur naar huis gingen en het was eigenlijk toch wel héél gezellig en fijn en ik at een stuk homemade rijsttaart en dat maakte natuurlijk veel goed 😉

Nog meer bleh op zaterdag. Ik was zo emotioneel, niet te doen. Mijn blog bleek nu helemaal kapot te zijn. Ik kon zelf niet meer aanmelden, zag ook niets meer van foutmeldingen en kreeg ook de melding dat ik 0 gepubliceerde berichten had dus ja: GROTE PANIEK! Ik meen het, ik heb deze keer echt gebleit. Ik mailde mijn host maar kreeg geen reactie (logisch ook want ’t was weekend maar ik wou dat het onmiddellijk opgelost werd), vroeg iemand anders om hulp maar die kon me ook niet verder helpen. Drama drama. Ik kon het ook totaal niet loslaten. Ik dacht aan mijn 600 en nog wat posts die misschien weg waren en kreeg spontaan een paniekaanval. Ik sprak mezelf dan maar streng toe want al die stress en dat gebleit is niet goed voor de baby maar tof was anders.

Ik maakte wel mega lekker avondeten, en slaagde erin om twee wasjes te draaien. Hoogtepunten van de dag: onze ochtendwandeling, ik kon voor het eerst sinds weken (of zijn’t al maanden ondertussen) mijn enkels weer zien en ondanks de donkere wolken regende het niet en kon ik de was buiten laten drogen (ben een echte huisvrouw hé nu).

Nog een beetje een bleh dag. Ik had heel slecht geslapen en droomde elke keer ik weer in slaap viel dat mijn host mijn blog had gerepareerd waarna ik wakker werd en met de realiteit geconfronteerd werd, haha. Ik las ergens tussendoor ook nog een uur in mijn boek omdat ik echt klaarwakker was dus ik stond uiteindelijk niet zo uitgeslapen op.

‘s Morgens zocht ik nog maar wat fora af op zoek naar een oplossing voor mijn site maar ik liet het er uiteindelijk maar bij. Ik ging wat blogs lezen tijdens mijn ontbijtje maar raakte ergens onderweg op Aliexpress gestrand en besteedde dus daar iets te veel tijd aan. Ondertussen verfde mijn vriend onze trap met een eerste laag roze en dat was wel heel leuk want ik vind dat het er nu al super tof uit ziet. ’s Middags gingen we fonduen bij mijn ouders, daarna hingen we in de zetel en uiteindelijk kregen we allebei ineens mega opruimkriebels en namen we onze keukenkastjes onder handen. Het resultaat is dat we nu een hele kast leeg hebben. Ik snap zelf niet hoe het kan maar het voelt wel fijn.

En dan, zoals jullie zien, is mijn blog terug! Ik schakelde nog hulp in van iemand anders die me zowaar op weg hielp waardoor ik terug kon aanmelden op mijn site. HALLELUJAH! Ik kon mijn geluk niet op. Nu is nog altijd niet alles in orde maar kom, ik geraak toch terug aangemeld en hij is toch terug opnieuw bezoekbaar. Tijdens mijn volledige dag offline zijn (het leek véél langer te duren, trust me) kwam ik tot de ontdekking dat ik mijn blog misschien toch qua uiterlijk terug wat wil aanpassen maar daar ga ik me later deze week misschien weleens mee bezig houden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

1 × vijf =

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

22 thoughts on “Week 36

  1. Wat fijn dat je blog weer terug is! 😀
    Die roze trap vind ik echt te gek, wat cool! Lijkt me spannend en gek om nu met verlof te zijn en te weten dat je leven er over een paar weken heel anders uit gaat zien.
    Maar ook heel fijn natuurlijk 🙂

    1. Het is allemaal een beetje onwerkelijk inderdaad. Ik ben er nog best rustig onder maar dan overvalt me soms ineens het besef dat het ‘voor echt’ is en dat er binnenkort een baby in ons huis woont en dan krijg ik toch wel een beetje zenuwen, haha 😀 Maar ik heb er ook héél veel zin in!

  2. Ohh, er zit wat in het water! Ik heb vorige week ook zo gehuild om m’n blog. Ik dacht even dat ik 10 jaar aan blogs kwijt was (inclusief mijn blogs van toen ik in Amerika woonde). Gelukkig is dat ook allemaal geregeld! (Nu nog regelmatig gaan bloggen, haha) Gelukkig is het bij jou ook goed gekomen!

  3. Overal waar ik kijk zie ik kruidnoten. Tis niet meer normaal haha. Maar fijn dat je wel kleine gelukjes had. Die roze trap is de max! En zoals ik al zei op Whatsapp, ik begrijp je paniek wel. Je blog is je digitale kindje en het liefst van al wil je dat daar niks mee gebeurt. Kzou in uw plek even hard zijn beginnen flippen ze, als het een troost kan zijn. Hopelijk gaat het deze week beter met jou en je blog ❤️
    Nikita schreef laatst over Week in beeld | 28My Profile