Week 22

Jongens jongens jongens. Mijn week vakantie zit er bijna op maar wat een week. Niet echt een fijne week ook to be honest – al zaten er wel goeie dagen bij hoor, vooral naar het einde toe – en vooral een heel emotionele week. Ik wijt het aan een combinatie van zenuwen, piekeren, spannende dingen doen en mijn hormonen die de pan uit swingen.

Zondagochtend begon lui. Ik sliep wat uit en droomde weer zo bizar. Ik droomde dat David en ik geen koppel waren maar wel aan het daten waren en dat hij zich, nog voor hij me leerde kennen, had ingeschreven voor een project om te gaan schat zoeken en daardoor voor een jaar weg zou zijn. Ik ging hem afzetten aan de luchthaven waar hij mij prompt ten huwelijk vroeg :p

’s Middags gingen we een uurtje fietsen en de rest van de namiddag was ook lazy. Ik keek My Best Friend’s Wedding en in de late namiddag kwam er een nieuwe pleisteraar langs voor een offerte. Deze man wil onze twee kamers komen pleisteren voor 1/3de van de prijs van de vorige pleisteraars. Hallelujah. Ik dacht meteen: “Oké, wanneer kunde beginnen?” maar er komen in de loop van de week nog een paar mensen en dan gaan we tussen hen kiezen.

De voorbije twee echo’s kreeg ik altijd een paar dagen op voorhand een telefoontje van het ziekenhuis om te melden dat m’n afspraak door ging en dat ik alleen moest komen. Dat was deze keer niet dus ik belde zelf maar om eens te horen. Afspraak gaat door maar ik moet alsnog alleen en daar moest ik van bleiten. Ik heb namelijk mijn suikertest met bloedprikken en ik was daar wat bang voor. Ik had er ook een naar gevoel aan over gehouden omdat de vrouw aan de telefoon ook niet echt lief was.

Om me op te beuren ging David mee boodschappen doen – ja ja dat is niet de bedoeling, we know – en ik voelde me gelijk beter. In de Action vond ik mijn lievelings KitKat per vier verkocht in plaats van per stuk dus mijn nare gevoel was snel weg 😉

’s Avonds maakte ik een mega lekkere ovenschotel en had ik mijn eerste sessie bij de kinesist. Ik moet nu oefeningen doen voor m’n bekken. Dat gaat heel fancy via een app waarin hij dan ook kan zien of ik ze wel doe of niet. Of ja, ik moet het zelf aanduiden dus kan wel valsspelen maar dat ga ik natuurlijk niet doen.

Dinsdag at ik mijn ontbijtje met de nieuwe Flow er bij. Zo rond de middag ging ik boodschapjes doen: anti hooikoortspillen voor David, een pakketje ophalen. Ik wou in de Hema ook een nieuw schrijfboekje halen maar ze hadden geen mooie. Ik had zoveel zin om eens te winkelen of gewoon eens iets anders te doen maar het was ook nogal een tegenvaller. ’t Is niet echt fijn om nu pakweg een Hema of Kruidvat binnen te lopen.

Tegen de avond ging ik naar het ziekenhuis voor mijn suikertest. Ik moest deze keer ‘maar’ twee keer geprikt worden voor de naald goed zat. Ik vind dat echt afschuwelijk al dat geprik. Mijn aders zijn ook heel dun en verspringen als ze er in willen prikken dus ja, niet fijn. Daarna aten we de rest van de ovenschotel van gisteren en gingen we extra vroeg in bed waar we nog lazen en een serie keken.

Woensdag brachten we Archie ’s morgens naar de kapper, daarna gingen we met Mooseje wandelen en daarna kreeg ik telefoon dat ik de uitgebreide suikertest moet doen omdat mijn waarden verhoogd waren. Ooooh echt ik was er niet goed van. Voelde me echt gefaald. Ik weet wel dat het mijn schuld niet is maar ik voelde me alsof ik zelf iets fout had gedaan en bovendien werd het vooruitzicht van drie uur in het ziekenhuis zitten met zo’n naald in m’n arm me echt wat te veel. Ik bleit al snel van mezelf maar nu met m’n hormonen op hol… En ik baalde heel erg omdat ik vakantie heb en dan m’n tijd aan die dingen moet besteden en alleen maar nerveus over ben en me zorgen maak om het resultaat.

In de namiddag trokken we met de honden naar de dierenarts voor hun jaarlijkse controle en vaccinatie. ’s Avonds kroop ik alweer vroeg in bed en las nog wat in m’n boek.

Donderdagochtend zat ik weer in het ziekenhuis voor de uitgebreide suikertest. Helaas viel het suikerdrankje me erg slecht en viel ik flauw nadat ik een paar zinnen in m’n nieuwe boek had gelezen. Het voordeel daarvan was dan weer (always look on the bright side hé) dat ik in m’n eentje in een fris kamertje op een bedje mocht liggen – zonder mondmasker! – tot het hele gedoe over was. Voor een keer ging het prikken ook meteen goed en deed het niet eens echt pijn.

De rest van de dag vrat ik niets uit. Ik voelde me niet helemaal geweldig – vooral weer heel emotioneel – en ik besloot wat op bed te gaan liggen waar ik uiteindelijk bijna drie uur heb geslapen terwijl David aan het werk was.

Vrijdag zat ik een beetje te sippen over het feit dat m’n vakantie bijna voorbij was en ik er algemeen een beetje een vervelend gevoel aan heb overgehouden. Gelukkig was daar dan vriendlief die zei dat ik elke dag opnieuw kon beginnen dus ik besloot meteen de koe bij de horens te vatten, m’n “positive pants” aan te trekken en naar het ziekenhuis te bellen voor het resultaat van m’n test. HELEMAAL NORMAAL! Ik heb geen zwangerschapsdiabetes! Woehoew! Ik was zo opgelucht!

Echter heeft die suikertest ook in m’n hoofd wel weer wat radartjes aan het werk gezet en besloot ik om mijn standaard nogal suikerrijk ontbijtje te vervangen. Ik maakte een batch granola (havermout, lijnzaad, notenmix, kaneel, kokosolie en een beetje honing op goed geluk bij elkaar gooien en 15 minuutjes op 180°C in de oven) (en oké ja, twee batches want de eerste brandde aan, oeps) met een muziekje aan en ik voelde me eigenlijk gelijk weer beter. ’s Avonds bakte ik een paprikaquiche en speelde ik The Sims voor een keer zonder cheats. Ik ging tussendoor even naar Temptation kijken en vergat mijn spel op pauze te zetten waardoor ik daarna nog een half uur bezig was om m’n ventje terug op te lappen :p

Zaterdag ontbeet ik met m’n granola (lekker!) en besteedde ik zo goed als de hele voormiddag en middag aan stomme cinnamon rolls. Ik zeg stom want het was nogal een karwei en ik bak wel graag maar nu precies toch ook niet zo graag dat ik daarvoor dan bijna vier uur bezig wil zijn, haha :p

Voor de rest werkte ik weer was weg. Vriendlief had eerder deze week oud pleisterwerk weg gekapt in onze slaapkamer met als gevolg dat er overal enorm veel stof lag (slechte voorbereiding, ik heb m’n best gedaan om er niet boos om te worden want het is eigenlijk echt een held) en zo goed als al mijn ondergoed ook onder een laagje stof bedekt was omdat dat schuifje nog open stond. Alles in de was dus – zucht. We proefden de cinnamon rolls (ik ga daar een hele post aan wijden trouwens, ik heb er veel over te vertellen :p ), aten restjes quiche en keken een film.

Ik heb vandaag en morgen nog vrij en dan begint m’n werkweek weer. Ik kan het bijna niet geloven maar ik ben er deze keer niet rouwig om. Misschien ook omdat ik binnen iets meer dan een maand weer drie weken vakantie heb? 😀

Had jij een fijne week?

Laat een reactie achter op Anouk Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

17 thoughts on “Week 22

  1. Echt jammer dat je nog steeds alleen naar het ziekenhuis moet! Ik kan me voorstellen dat ik ook zeer zenuwachtig zou zijn als ze een extra test moeten afnemen. Maar super dat je geen zwangerschapsdiabetes hebt! Over suiker gesproken die cinnamon rolls zien er goddelijk uit! Benieuwd naar je verslag ;).
    Lien schreef laatst over Ditjes en datjes: mei 2020My Profile

  2. Zot dat die prijzen voor verbouwingswerken zo ver uit elkaar kunnen liggen hé. Sommige rekenen precies goed door. Wij hebben ook telkens prijzen zitten vergelijken en stonden vaak versteld van de contrasten. Wat jammer dat David weer niet meemocht, hopelijk mag hij binnenkort wel een keertje meegaan naar het ziekenhuis. Zo stom ook dat de vrouw aan de telefoon onvriendelijk was. Dan voel je je al ongemakkelijk nog voor je er bent. Ik moet morgen trouwens eens terug naar het ziekenhuis bellen. Vorige week werd ik gebeld (door een vrouw die gelukkig heel vriendelijk was) om mijn geannulleerde afspraak te verzetten. Alleen bleek toen dat ze niet juist wist wat er onderzocht moest worden. Dat ging ze dus de dag nadien even navragen bij de specialist en me dan terugbellen. Ik vrees alleen dat ze het vergeten zijn dus ik zal er zelf maar even achter horen. 🙂 Hier trouwens ook iemand met van die vervelende aders. Die van mij liggen blijkbaar heel diep en zodra je ze aanraakt rollen ze weg. Waarschijnlijk zou dat grappige beelden opleveren indien je het kan filmen maar het voelt natuurlijk niet fijn aan wanneer er meerdere pogingen nodig zijn om bloed te kunnen prikken.
    zwartraafje schreef laatst over De Rorschach test … maar dan voor Potteritis-patiënten.My Profile

  3. Oh irritant die aders. Ik heb net dezelfde. Bij mij helpt het als ze rechts prikken. De dokter wou toch persé links omdat ze op het zicht vond dat het even dunne waren. Maar na drie keer proberen links, heeft ze dan toch rechts geprikt… niet leuk. Maar nu moeten ze van mij rechts prikken 😀

  4. Goed dat je vakantie toch nog met een fijn gevoel eindigde, ook al waren er minder fijne dingen 🙂 en haha, ik heb ook zoooo veel zin om gewoon eens te kunnen winkelen zonder al dat gedoe. En soms denk ik: bon het zal er nog een lange tijd zo uitzien, dus zet je erover en ga toch naar de winkel. En dan doe ik dat en eens ik daar ben, haat ik het al. Ik hoop dat dat overgaat, want simpele dingen zullen er nog wel even zo uitzien.
    Lesley schreef laatst over 7 corona-buzzwords die ik niet meer kan horenMy Profile

  5. Haha ik kan mij die cinnamon rolls al voorstellen, daar mee sukkelen maar dat toch ABSOLUUT willen afkrijgen omdat je er éénmaal aan begonnen bent. Heel fijn dat je geen zwangerschapsdiabetes hebt alleszins, toch een hele opluchting waarschijnlijk! Ik vind werken ook minder erg met de vooruitzichten op verlof deze zomer 🙂

  6. Klinkt als een goed weekje. Wel vervelend van het prikken, gelukkig viel het deze keer mee. Ik moet voor mijn medicijnspiegel regelmatig prikken, maar gelukkig liggen mijn aderen dicht onder de huid en zijn ze makkelijk te prikken, scheelt toch wel een hoop.
    Ilona Wielinga schreef laatst over Mijn bullet journal van juniMy Profile

  7. Wow dat zag er niet echt uit als een week vakantie! Gelukkig heb je binnenkort weer een week vrij 🙂

    En die cinnamon rolls zien er echt lekker uit maar wow, 4 uur? Dat is wel errug lang ja…

    En wat een gedoe met dat bloedprikken zeg, niet tof 🙁

  8. Die suikertest lijkt me zo eng. Ik ben niet bang voor prikken of spuiten, maar alsnog. Het idee lijkt me niet fijn. En zeker niet met die suikerdrink en dan flauwvallen.

    Mijn week was lastig, vooral op het einde toe werd hij zwaarder. Ik wijt het aan de crisis en vermoeidheid. Maar zolang die crisis niet dimt, zal mijn vermoeidheid dat ook niet doen. Dus het is een hele frustrerende cirkel. Maar we gaan dapper door. Ik hoop op een fijne week voor jou!
    Nikita schreef laatst over Currently | Mei 2020My Profile