Week 19

Alweer een week voorbij jongens! Mijn eerste week voltijds werken en ik moet zeggen, het is me goed meegevallen. Al doet het wel een beetje pijn ook dat ik nu maar twee dagen weekend meer heb, hihi.

Zondag begon best fijn. Mijn vriend ging 50km mountainbiken dus ik had de voormiddag voor mezelf. Ik bleef een beetje langer in bed liggen, fixte mezelf een lekker ontbijtje, poetste de keuken en computerde wat. ’s Middags gingen we samen met de hondjes wandelen en daarna maakte ik met 2 overrijpe bananen muffins met Nutella. Ze zien er niet alleen mooi uit, ze zijn ook nog eens super lekker.

’s Avonds maakten we balletjes in tomatensaus. Foto’s ter illustratie van onze porties :p Volgens mijn vriend moet daar puree bij maar ik eet ze zelfs liefst met frietjes. Om het toch een beetje gezonder te houden sneed ik patatjes en bakte ze in de oven. Daarna keken we de allerlaatste aflevering van De Mol waarin de mol liet zien op welke manier er gesaboteerd werd. Dat vind ik altijd super leuk om te zien, zo’n kijkje achter de schermen.

Mijn eerste maandag in ikweetniethoeveel weken dat ik terug werkte. Ik had een late shift dus had ’s morgens extra veel tijd om op te starten. Ik las onder een dekentje wat blogs met mijn noise cancelling koptelefoon terwijl mijn vriend aan het Zoomen was met zijn collega’s. Ik moet mezelf dan altijd inhouden om niet toch te gaan meezingen met de muziek, haha :p

Dinsdag was werkdag nummer twee. We begonnen de ochtend rustig met een wandelingetje. Ondanks dat ik me – vind ik zelf toch – vrij snel kan aanpassen, had ik verwacht dat ik het wat lastig zou hebben omdat het toch al lang geleden was dat ik nog voltijds aan de slag ging maar het valt me goed mee. De dagen gaan voorlopig relatief snel voorbij en doordat ik in de voormiddag vrij ben, voelt het ook niet alsof ik een hele dag werk. Het helpt natuurlijk ook dat mijn vriend elke avond lekker voor me kookt nu, met vandaag zelfgemaakte spaghettisaus (was echt he-mels en er is nog genoeg over in de diepvries voor nog een keer).

’s Avonds begonnen we eindelijk terug aan You en keken we aflevering 8 van seizoen 1. Ik heb een beetje een hekel aan het vrouwelijke hoofdpersonage en ik ben ook niet zo’n fan van de man maar oké, ik wil nu wel gewoon weten hoe het nog gaat aflopen.

Woensdag maakte ik voor de verandering nog maar eens appel crumble (ik heb het sinds die eerste keer al drie keer gemaakt denk ik maar ik eet dat zo graag!), deze keer wel met een extra goede reden: ik had nog appels liggen die bijna aan hun eind waren. David biechtte toen ook op dat het niet zijn favoriete dessert is dus heb ik drie schaaltjes voor mezelf, hehe.

Verder was het best wel een fijne dag. We keken een aflevering van een of andere kookshow op Netflix. Ik heb daar soms echt behoefte aan en het was een Britse show dus dat deed me wat denken aan de Bake Off en daar krijg ik altijd een fijn gevoel van.

Ik slaap tegenwoordig echt als een blok. Waar ik tot een week geleden nog bijna elke nacht wakker werd, slaap ik nu gewoon door én hoor ik zelfs ’s morgens ons alarm niet af gaan. Haha. Ik ging eerst met mijn vriend en de twee honden wandelen en daarna nam ik de auto om mijn mondmaskertjes te gaan ophalen. Ik vraag me af of ik ze ooit nodig ga hebben (tegen dat ik terug met het openbaar vervoer moet gaan… bij ons wordt nog volop op thuiswerk in gezet) maar het geeft me wel een fijn gevoel dat ik weet dat ik er heb, just in case. Ik maakte ook met Laura en Mooseje nog een kleine wandeling. Moose is bang van nieuwe mensen. Laura kent hij wel al maar de liefde moet toch nog een beetje groeien blijkbaar. Hij liep zo wat de hele weg met zijn staart tussen zijn pootjes.

’s Avonds aten we kabeljauwburgers met wortelpuree en gingen we nog een half uurtje fietsen, wat best fijn was eigenlijk. Daarna keken we Chernobyl, de mini serie waar iedereen zo lyrisch over is. Ik moet zeggen dat ik het wel ‘spannend’ vind maar ik kreeg er ook een beetje een naar gevoel van dus ik ga niet meer kijken denk ik.

Gisteren zei ik nog dat ik echt als een blok slaap, deze nacht was absoluut niet fijn. Ik werd super vaak wakker, had het te warm, dan weer fris en ik kon geen fijne houding vinden ondanks mijn worstkussen. Uiteindelijk sliep ik toch weer door ons alarm en stond ik om 8 uur op waardoor ik ons ochtendwandelingetje miste. Ik bleef gewoon in mijn t-shirt en onderbroek in de zetel hangen en Castle kijken, nam een douche en begon aan mijn werkdag. Omdat het vrijdag was en mijn vriend plannen had om in de namiddag / vroege avond te gaan mountainbiken, nam ik wat overuren op zodat ik ook wat alleentijd voor mezelf had. Uiteindelijk kwam het er op neer dat ik ons huis poetste 😂Ik weet ook niet wat me overkwam, haha.

Zaterdag haalde vriendlief het oude raam van de babykamer er uit en maakte hij het gat kleiner zodat het nieuwe raam er in past. Het moest niet super netjes aangezien we later onze gevel toch nog laten isoleren en opnieuw bekleden maar ik vind het alsnog echt super recht geworden zo zonder hulpmiddelen.

Ik voerde niet bijster veel uit omdat ik in bed slecht gelegen had en best veel rugpijn had. Ik sneed wel een ananas waarvan ik de helft in de vriezer stopte, ruimde onze koelkast op en las vooral in mijn boek (Joyland van Stephen King). ’s Avonds had ik even een dipje door m’n rugpijn en doordat ik me heel ongemakkelijk voelde door m’n buik die erg opgeblazen voelde. Was gelukkig snel weer over (m’n dipje dan) en we sloten onze week af met Lara Croft en een mini ijsje.

Wat was het fijnste uit jouw week?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vier + negentien =

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

13 thoughts on “Week 19

  1. Waarschijnlijk zullen die mondmaskers sowieso nog wel van pas komen. Al is het maar voor een bezoekje aan de gynaecoloog of de supermarkt. Ze zien er alleszins super leuk uit. Ik heb hier voor deze week de penne met tomaten-mascarpone saus en falafel balletjes die ik hier op je blog tegenkwam op het menu gezet. Ben benieuwd naar hoe het gaat smaken. Verder ben ik aan het wachten op een bestelling bij de Notenshop zodat ik terug aan het bakken kan gaan. Manlief heeft immers zin in een frangipanetaart en die kan ik natuurlijk niet maken zonder amandelpoeder. Goh, het leukste van de voorbije week? Ik zou daar dus voor in de agenda moeten gaan kijken hé want alle dagen lijken hier tegenwoordig zo op elkaar. Maar zaterdag was wel heel fijn want toen was het mooi weer waardoor ik in de tuin kon lezen én er waren aardbeien met slagroom. Ok, light slagroom en dus iets minder geweldig dan de echte maar desalniettemin sowieso een leuke dag.
    zwartraafje schreef laatst over Normaal was ik deze ochtend naar Londen vertrokken …My Profile

  2. Klinkt erg fijn! En mooi dat het is meegevallen. Bij mij ook gisteren; maar moet nog de hele week en vraag me ook erg af hoe Noa het morgen bij de opvang gaat doen sinds al die weken. Toch wel een beetje spannend..

  3. Ik krijg honger van dit dagboek, haha! Ik ga ook eens apple crumble maken, dat is een goeie!

    En van Chernobyl had ik hetzelfde.. ik kreeg er van de 1e aflevering zo’n naar gevoel van, dat ik het een tijd niet heb gekeken. Daarna toch weer opgepakt en moet zeggen dat het ook wel heel interessant is toch. Maar ik begrijp je gevoel wel!

  4. Klinkt als een leuke week, wat fijn dat het echt goed ging om opnieuw voltijds te gaan werken! Die verplaatsing die je nu niet maakt, daar kruipt toch ook verrassend veel energie in dat je nu niet hoeft te doen. En die appel crumble, hoe kun je daar nu geen fan van zijn? 😀
    Tamara schreef laatst over Mijn week in 3 woorden #7My Profile

  5. Eerst en vooral nog een dikke proficiat met je zwangerschap! Zo’n mooie buik heb je!

    Klinkt wel als een goeie week, op een paar dingetjes na. En ook een heel lekkere week 🙂 !

    Hier was het hoogtepunt een mailtje dat de klanten tevreden waren over de eerste ontwerpvoorstellen voor hun tuin. Oef, toch altijd even spannend, zeker omdat de afspraken niet meer hier plaats vinden en ik dus niet meer gelijk de reactie kan zien hier zoals wel was vroeger, maar alles nu via mail gaat. Maar we zijn dus op goeie weg.
    Geke schreef laatst over Day Zero Project #18 – 97. De gekochte grote puzzel makenMy Profile

  6. Ik ben oud genoeg om me de Chernobyl ramp nog levendig te herinneren.
    De serie vond ik fantastisch. Ik was bang dat ik het té deprimerend zou vinden, en het wás ook echt wel deprimerend. Maar tegelijk ook meeslepend. Beangstigend. Wetend dat dat allemaal gebeurd is. Wat ze die mensen daar aangedaan hebben. Blij dat ik het uitgekeken heb, het was beklijvend en is aan mijn ribben blijven plakken. Dat rare gevoel? Ja. Hoort er inderdaad bij. Brrrrr.

    (als tiener heb ik naar “The Day After” gekeken, jezus christus, wat was ik daarna bang, nachtmerries heb ik gehad)