Wat ik leerde uit Hoe word je alles?

BOODSCHAP VAN ALGEMEEN NUT: dit is een vrij lange post geworden 😉

Een tijdje geleden las ik Hoe word je alles? van Emilie Wapnick uit. Toen ik de ondertitel las; ‘voor mensen die (nog steeds) niet weten wat ze willen worden’, wist ik al meteen dat het een boek voor mij zou zijn. CHECK! Ook in dit boek heb ik weer heel veel dingen gemarkeerd en daarom leek het me leuk om er een volledige blogpost aan te wijden.

Allereerst moet ik misschien een beetje meer uitleg geven over de opzet van het boek. Het boek gaat over multipotentialisme. Emilie biedt een aantal alternatieven aan voor dat woord, zoals bijvoorbeeld puttylike (tevens de naam van haar website), veelweter, generalist, scanner, renaissancemens, duizendpoot. Multipotentialist is een ingewikkeld klinkend woord om aan te duiden dat je iemand bent die veel uiteenlopende interesses heeft. Je hebt niet één roeping maar je bent iemand die meerdere projecten * wil opstarten.

Het boek maakt eigenlijk goed duidelijk waarom zoveel mensen worstelen in onze maatschappij die vooral gefocust is op die ene passie die je wel moet hebben wil je een succesvolle job doen / leven leiden. Onze maatschappij is gericht op specialisten. Niet op mensen die veel uiteenlopende interesses hebben en veel verschillende projecten opstarten. Als je een multipotentialist bent, wordt je vaak aanzien als iemand die dus niet weet wat ie wil en misschien zelfs wel als iemand die maar wat aanmoddert omdat je dus niet 1 duidelijk afgebakend doel hebt.

*Ik ga een paar keer het woord projecten gebruiken maar dit houdt daarom niet letterlijk een project in. Het kan je werk zijn, je hobby, je andere interesses. Dus het is niet per se een echt project zoals we dat gewoon zijn zeg maar 😉

De dingen die ik leerde uit Hoe word je alles?

Het is niet erg om niet 1 passie te hebben.
Het is oké om niet te weten wat je wilt.
Je bent niet de enige die hiermee worstelt.

Toen ik eind 2017 zo slecht in mijn vel zat en op zoek wou naar een nieuwe job, had ik heel erg het gevoel dat mijn volgende job dé job moest zijn. Iets waar ik mijn passie in kwijt kon, een job waar ik voor de rest van mijn leven kon blijven. Buiten het feit dat sommige mensen die ook effectief tegen me zeiden, voelde ik vanuit ‘de maatschappij’ ook wel wat druk. Hoezo weet je niet wat je wil worden?

Eerlijk gezegd snap ik nog altijd niet dat er zo erg gefocust wordt op onze roeping. Alsof iedereen een roeping heeft en je raar bent als jij dat niet hebt. Oké, dan ben ik maar raar. Maar door het boek weet ik nu dat eigenlijk de meerderheid van de mensen in hetzelfde schuitje zit. Het is oké als je geen roeping hebt en daardoor niet zo goed weet welke job je zou willen doen. Je bent niet alleen. ’t Is oké. Echt waar.

De maatschappij legt ons te veel druk op.

No surprise there. We worden om onze oren gesmeten met succesverhalen van mensen die hun droomjob vonden. Specialisten. En liefst ook nog mensen die al van heel jong wisten dat die job voor hen dé job is. Zoals een dokter of juf die al van kinds af aan zeggen dat ze dokter of juf willen worden. Ik was daar heel jaloers op. Ik wou dat ik het ook gewoon wist. Dat wil ik worden. Maar ‘helaas’ is dat bij mij niet het geval. Ik heb super veel interesses en zou gerust heel veel verschillende jobs kunnen doen.

Zoek een manier van werken die bij je past. Het Einstein werkmodel is perfect voor mij.

Emilie beschrijft in haar boek verschillende werkmodellen die je zo kan volgen of natuurlijk kan aanpassen aan je situatie.
Zo heb je het schuinestreepmodel waarbij je twee of meer parttime banen combineert, het smeltkroesmodel waarbij je al je interesses in 1 job kunt combineren doordat je een heel veelzijdige job hebt en het feniksmodel waarbij je een aantal maanden of jaren focust op 1 domein en daarna overstapt naar een nieuwe carrière. Maar dan heb je ook mensen, zoals ik, die een job doen die leuk is, waar ze wel voldoening uit kunnen halen maar die ook veel ruimte laat om daarnaast nog projecten op te starten. Ik vind stabiliteit heel waardevol. Ik doe mijn werk heel graag maar het betekent niet alles voor me. Ik heb veel interesses en doe veel dingen voor de lol. Mijn werkmodel heet het Einsteinmodel.

Er zijn drie criteria waar mijn baan aan ‘moet’ voldoen (volgens het Einsteinmodel dan).

  1. De baan moet leuk zijn en liefst een beetje uitdagend op een terrein waar je oprecht in geïnteresseerd bent.
  2. Je moet er voldoende mee verdienen om je financiële doelen te kunnen halen.
  3. Je moet voldoende vrije tijd en energie overhouden om je andere interesses naast je werk te kunnen doen.

En ik kan me hier echt enorm in vinden! Daarom zit ik bij mijn huidige job ook zo op mijn plek. Ik vind het leuk, ik doe het graag, het geeft me wat uitdaging en ik kan me ontwikkelen in iets wat me erg interesseert. Ik krijg er een mooi loon voor en ik heb nog genoeg vrije tijd over voor mijn hobby’s.

Keuzes zijn als klei.

De keuzes die je maakt zijn bijna nooit permanent of onomkeerbaar. We staren ons snel blind op de keuzes die we maken omdat we het gevoel hebben dat onze keuze alle andere mogelijkheden uitsluit. Kiezen beperkt inderdaad je opties maar helemaal niet zo erg als we altijd denken. Onze keuzes kunnen veranderen op het moment dat we ze maken, we kunnen meerdere dingen tegelijk kiezen en als we onze interesse verliezen in iets, dan is dat omdat we hebben gevonden waarvoor we kwamen. Dan kan je weer ruimte maken in je leven voor nieuwe keuzes, passies en avonturen.

We moeten kiezen niet zo serieus nemen want niet kiezen is ook kiezen (eigenlijk een van mijn motto’s zelfs!) en dat heeft vaak nog meer gevolgen dan gewoon beslissen. Als je een project overweegt, moet je het niet proberen zien als een mega verantwoordelijkheid maar eerder als een verkenning, als iets wat je gaat uitproberen. Het is geen bindend iets.

Weet wanneer je moet ophouden.

Als je je baan opzegt, wordt je vaak aanzien voor iemand die het opgeeft als het wat moeilijk wordt, maar eigenlijk klopt dat niet. Een multipotentialist zal niet stoppen als het een beetje tegenzit. Meestal vertrekken ze omdat iets te makkelijk is geworden of omdat ze iets nieuws willen gaan verkennen. Voor de buitenwereld ziet het er uit als opgeven maar voor jou is het project gewoon afgelopen. Een multipotentialist stopt als hij er uit heeft gehaald waar hij voor kwam. Je voelt eigenlijk best goed vanzelf aan als je tijd gekomen is. Streep eronder.

Als je je interesse in iets verliest, moet je altijd de mogelijkheid overwegen dat je hebt gekregen waarvoor je kwam; je hebt je missie geklaard […] Daarom verflauwt je belangstelling: niet omdat je zwak of lui bent of je niet kunt focussen, maar omdat je klaar bent.

Effectief zijn is beter dan de beste zijn.

Is je baas tevreden met je werk? Zijn je klanten tevreden met je werk? Wel, dan heb je het goed gedaan! Het gaat er om iets waardevols te leveren, niet om de beste te zijn in je vakgebied. Maak je niet te veel zorgen om wat anderen doen en focus je op jezelf. Doe je best, dan doe je genoeg. Er zijn altijd mensen die het beter doen en er zijn altijd mensen die het slechter doen. Als het je doel is om alleen maar de beste te zijn, zorg je voor een sfeer waarin je jezelf constant vergelijkt met anderen en beoordeelt.

Het bedriegerssyndroom is echt een ding.

En ik heb er dus soms ook last van. Het bedriegerssyndroom is de overtuiging dat je eigenlijk een bedrieger bent, dat je bijvoorbeeld niet thuis hoort op je werk en dat iedereen dat op een goeie dag zal opmerken. ‘Wat als ik een grote nepper ben?’ ‘Iedereen zal merken dat ik niet zo slim ben en dat al mijn ideeën nergens op slaan!’.

Emilie leerde me dat als je een echte bedrieger zou zijn, je je hier niet druk om zou maken. Bedriegers zijn leugenaars die opzettelijk mensen misleiden en daar dan van profiteren. Jij probeert alleen je werk goed te doen.

Je bent deskundig tot iemand het tegendeel beweert.

Deze hielp mij enorm om me geen bedrieger te voelen.

Er is geen nationale keuringsdienst voor deskundigen, die diploma’s uitreikt aan ware meesters en amateurs aan de kaak stelt. De meeste werkgevers en klanten zoeken naar mensen die hun specifieke probleem begrijpen en oplossingen kunnen aanreiken. Als je jezelf met zelfvertrouwen presenteert en je vaardigheden koppelt aan concrete resultaten, zullen de juiste mensen met je willen samenwerken.

Ik kan nog vrij lang doorgaan en ik zou hier ook evengoed gewoon het hele boek kunnen in plakken want het was een grote eyeopener voor me. Als je zelf ooit hebt geworsteld met het idee dat je niet weet wat je wil worden, lees dit boek! Naast dat Emilie veel inzichten biedt, schrijft ze ook heel fijn. Het boek is heel gestructureerd en aan het einde van de hoofdstukken vind je vaak een lijstje met de belangrijkste punten. Dat vind ik zelf altijd wel handig. Wat ik verder ook nog nuttig vind is dat Emilie op het einde van het boek ook handvaten meegeeft die je kunnen helpen als mensen je vragen stellen over je ‘roeping’ of wat je doet voor de kost.

Verbloem het aparte niet; onderstreep het.

19 Comments

  1. Kelly 4 april 2019

    Wat een eyeopener alweer, bedankt voor de review! Ik heb het boek vorig jaar cadeau gedaan aan een vriendin, maar misschien moet ik mijn cadeau maar even lenen. Ik heb niet meteen het gevoel dat ik multipotentialist ben, maar ik herken mezelf wel volledig in ‘niet weten wat je wil’. Ik heb uiteenlopende dingen gestudeerd en in verschillende sectoren gewerkt, maar ik krijg nooit het gevoel dat het helemaal mijn ding is en ik er genoeg voldoening uit haal. Altijd op zoek naar die droomjob, maar tja, bestaat die wel?

    Beantwoorden
  2. Siroon 2 april 2019

    Hihi net als de dames hierboven is dit ook echt een boek voor mij. Ik herken mezelf altijd in het liedje ‘ik heb 100 hobbies’ van kinderen voor kinderen 😉 laaaang geleden. Anyway, hij staat in mijn ‘to read’ lijst, want deze duizendpoot is ook altijd heel snel verveeld als ik ‘het trucje doorheb’ (ik ben overigens ontzettend verbaasd dat ik alweer 5 jaar dezelfde dans als hobby heb en al bijna 3 jaar blog. Echt records!)

    Beantwoorden
    • Irene 2 april 2019

      Soms zijn er zo van die dingen die je aandacht voor langere tijd vasthouden. Dat heb ik met bloggen ook! Ben ook bezig aan m’n derde jaar en als ik de rest van m’n interesses bekijk, houden ze het toch nooit echt zo lang vol :p

      Beantwoorden
  3. Lianne 31 maart 2019

    Wat een waardevol artikel en het boek lijkt mij superinteressant! Ik kende die term eigenlijk helemaal niet, maar het is denk ik herkenbaar voor velen. We moeten op de middelbare school een studiekeuze maken en daar moeten we het maar mee doen, werd mij altijd duidelijk gemaakt. Maar ik vind zoveel dingen leuk! Ik schrijf graag, dat is mijn passie, maar daarnaast zing ik ook graag, inspireer ik graag anderen en zijn er tal van beroepen en projecten die me leuk lijken om eens uit te proberen. Als mensen dan denken: die hobbelt van het ene naar het andere en weet niet wat ze wil, dan denk ik aan dit mooie en inspirerende artikel. Heel erg bedankt voor die eyeopener! 🙂
    Lianne schreef laatst over Tips voor meer rustMy Profile

    Beantwoorden
    • Irene 2 april 2019

      Raar eigenlijk hé dat je als jong mens al zo’n ‘grote’ beslissing moet maken. Dat heeft toch wel grote gevolgen vind ik. Ik wist ook echt totaal niet was ik moest studeren dus heb toen twee dingen gedaan die me nu totaal niet meer interesseren. Wat andere mensen van je traject vinden, hoef je je niet aan te trekken vind ik 🙂 Zo lang jij dingen doet die je voldoening geven en die je leuk vindt, is het goed!

      Beantwoorden
  4. Shirley 31 maart 2019

    Dit klinkt als een heel interessant boek. Alleen de lessen die jij eruit op hebt gepikt vind ik al heel leerzaam. Ik zet het boek op mijn lijstje, zeker nu ik ga solliciteren vind ik het interessant.
    Shirley schreef laatst over 8x opvallende hotels in BerlijnMy Profile

    Beantwoorden
  5. Anne 31 maart 2019

    Dit boek is, als ik het zo lees, echt precies wat me nu vooruit zou kunnen helpen. Of in ieder geval helpt in een bepaald soort van bewustwordingsproces 😉 Tof. En ook fijn dat je er zo uitgebreid over schrijft, ik ga eens zoeken of ik dit boek in mijn bibliotheek kan vinden.

    En trouwens: probeerde me aan te melden voor je nieuwsbrief, maar ik krijg steeds het bericht dat het niet is gelukt. 🙁
    Anne schreef laatst over Dit was maartMy Profile

    Beantwoorden
    • Irene 2 april 2019

      STOOOOOOOM van die nieuwsbrief. Heb een poging gedaan het foutje te vinden maar mission failed helaas 🙁 Nu heb ik zo’n dingetje in m’n zijbalk, dat zou wel normaal moeten werken :p

      Hoop dat je het boek kan vinden! Ben er van overtuigd dat het veel mensen zou kunnen helpen. Wou zelf ook dat ik het vroeger had gelezen.

      Beantwoorden
  6. Yvonne 30 maart 2019

    Wat lijkt me dit een tof boek zeg! Volgens mij ben ik ook zo’n ‘multipotentinalist’, hihi. Ik zet ‘m op mijn leeslijstje!
    Yvonne schreef laatst over Boekreview: De edele kunst van not giving a f*ckMy Profile

    Beantwoorden
    • Irene 2 april 2019

      Ben benieuwd wat je er van vindt als je er aan toe komt om het te lezen!

      Beantwoorden
  7. Evelyne 30 maart 2019

    De maatschappij legt ons teveel druk op. Dat is correct. Als kind wist ik ook niet wat ik wilde worden, toen zei ik maar juf om maar iets te zeggen. Maar ik zie mezelf nu op de dag van vandaag niet voor een klas staan 😉 Dan ga je naar het eerste middelbaar en word je geacht om een studiekeuze te maken. En dan later merk je dat het dan toch je ding niet is. Of nu in mijn geval, dan studeer je af als iemand die je wil zijn en laat de maatschappij de job niet toe. Waarop de buitenwereld een ander idee over je heeft omdat je niet in het rijtje van de werkmens mee loopt. Misschien moet ik het boek eens voorstellen aan al die mensen 😉
    Evelyne schreef laatst over Spring | What I (don’t) like about itMy Profile

    Beantwoorden
    • Irene 2 april 2019

      Raar eigenlijk hé dat je al zo jong iets moet kiezen dat zoveel invloed heeft. Ik wist ook niet wat ik wou worden maar omdat iedereen vond dat ik goed met kinderen om kon en kleuterjuf moest worden, heb ik eerst dat een jaar gestudeerd. En daarna nog verder gegaan in een richting waarin kinderen ook een grote rol speelden en nu interesseert het me echt totaal niet meer. Maar als ik toen echt naar mezelf had geluisterd én dit boek had gelezen, had ik wel een andere studie gekozen. Maar ja, veel kan je nu niet meer veranderen aan de keuzes van toen hé. Je kan alleen nu maar nieuwe keuzes maken die wel bij je passen.
      Dat de buitenwereld een ander idee van je heeft hoef je je niet aan te trekken vind ik (makkelijker gezegd dan gedaan hé 😉 ).

      Beantwoorden
  8. Mirthe 30 maart 2019

    Wauw, ik ben eigenlijk heel benieuwd naar dit boek! Ik worstel hier wel eens mee, ondat ik na een brede bachelorstudie ben ingestroomd in geneeskunde, en dit is echt een studie waar één specialisme moet kiezen en dan ook echt 5-10 jaar moet investeren om dat te worden nog na je studie (eerst wat werkervaring, dan misschien nog promoveren en dan kom je de opleiding van een jaar of 5 in). Om mij heen zijn er veel mensen die echt hun roeping vinden en ook bereid zijn om daar volop overuren en weekenddiensten voor te draaien, terwijl ik zelf niet één duidelijke passie heb. In de ideale wereld zou ik 3 dagen per week arts zijn, want ik vind het sociale eraan enorm leuk, en dan 1 dagje onderzoek of beleid en 1 dagje vrij voor creatieve projecten, maar ik weet niet of/hoe ik dat kan realiseren, want met die ambitie kom je denk ik niet snel ergens binnen waar al je concurrentie wel 60 uur wil werken… En een patient wil ook gewoon terecht kunnen bij zijn eigen dokter, niet alleen op maandag tot woensdag. En instromen in een opleiding die je toch tot op zekere hoogte vastlegt voor de rest van je leven vind ik dan ook heel eng! Het geluk dat ik heb met deze studie is wel dat ik er een goed salaris mee kan verdienen, en dat maakt evt. minder gaan werken ooit wel weer makkelijker… ik zet dit boek op mijn lijstje!

    Beantwoorden
    • Irene 2 april 2019

      Pfoe je zit ook niet in een makkelijke situatie hé eigenlijk. Chapeau wel dat je het doet, ik zou het niet kunnen! Misschien als je een fijne werkplek vindt bij bijvoorbeeld een praktijk, dat het makkelijker is om je ideale week te realiseren 🙂 Het zal zichzelf ook wel uitwijzen eens je bezig bent denk ik. Goed naar jezelf luisteren en eerlijk durven zijn en dan vind je vanzelf een manier die fijn is en bij je past denk ik.
      Maar kan het boek dus zeker aanraden! Misschien haal je er ook niets uit wat je kan helpen.

      Beantwoorden
  9. Romy 30 maart 2019

    Wauw, dit klinkt echt als hét boek voor mij. Ik heb ook heel veel verschillende interesses en ben nu bijvoorbeeld beleidsmedewerker voor 32 uur per week en steek daarnaast veel tijd in mijn onderneming als freelance tekstschrijver en in mijn blog. Soms voelt het alsof ik moet kiezen voor één ding, maar dat kan ik simpelweg niet. Bij mijn vorige werk ben ik ook al vrij snel (na 1 jaar en 3 maanden) weggegaan. Niet omdat ik wilde opgeven inderdaad, maar omdat ik merkte dat ik er niets meer te leren had. Wat een mooie insteek om er eens op die manier naar te kijken! Een paar van die modellen zijn ook wel een eye-opener. Wat fijn eigenlijk om te lezen dat het heel normaal is om meerdere dingen leuk te vinden en ook goed om daar een aantal opties voor te lezen. Je hoort: alleen al dit artikel met lessen uit het boek heeft al een beetje mijn ogen geopend 🙂 Zo fijn, die herkenning!
    Romy schreef laatst over Snapshots | Een inkijkje in de foto’s op mijn telefoonMy Profile

    Beantwoorden
    • Irene 2 april 2019

      Ik vond het boek echt geweldig door die inzichten. Het geeft je het gevoel dat het normaal is om verschillende dingen boeiend te vinden en niet te kunnen kiezen. Eens je dat wat los kan laten, gaat het allemaal veel makkelijker vind ik. Geen druk meer, geen zorgen meer dat je iets moet uitkiezen en daar dan voor gaan. En door die werkmodellen zag ik ook in dat er zoveel verschillende mogelijkheden zijn. Ik had het graag gelezen toen ik zo slecht in mijn vel zat over mijn job, het had me veel kunnen helpen!

      Beantwoorden
  10. Naomi 30 maart 2019

    Wauw. Op dit moment ben ik op een punt in mijn leven dat ik weet dat ik een andere baan moet, ik wil gelijk nu een droombaan, maar weet niet wat dat is. Dat hoeft dus ook niet. Dankjewel voor het delen van deze inzichten. Ze komen op het juiste moment!
    Naomi schreef laatst over De diagnoseMy Profile

    Beantwoorden
    • Irene 2 april 2019

      Ben blij dat je er iets aan hebt! Het is heel normaal dat je niet weet wat je droomjob is en het is ook niet erg om verschillende dingen uit te proberen 🙂 Toen ik dat wat los kon laten, voelde ik me ineens veel beter. Weg druk!

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.