Vroeger, toen ik jong was

Dat klinkt alsof ik oud ben maar dat valt natuurlijk best wel mee (ja toch eh?). Maar toen ik jong(er) was, dacht ik allemaal dingen en als ik dan nu over die dingen nadenk, denk ik daar helemaal anders over. Er wordt veel gedacht zoals je kan lezen 😉

Vroeger toen ik jong was …

… dacht ik dat het echt heel belangrijk was dat ik veel vrienden had.

… dacht ik dat ik raar was.

… ging ik ervan uit dat mensen mij stom vonden.

… dacht ik dat ik niet kon koken.

… deed ik veel dingen die ik eigenlijk niet leuk vond.

… dacht ik dat mijn studiekeuze de rest van mijn leven zou bepalen en dat ik moest weten hoe dat leven eruit zou zien.

… dacht ik dat ik altijd slecht in wiskunde zou zijn.

… dacht ik dat het verschrikkelijk zou zijn als ik dik zou worden.

… dacht ik dat gemaakte keuzes vast stonden.

… dacht ik dat alle groenten vies waren.

… dacht ik dat het abnormaal was dat ik liever thuis zat of liever las en niet zo graag groepsdingen deed.

… dacht ik dat ik als volwassen Irene met een eigen huis een heel ander mens zou zijn. Echt volwassen, alle zaakjes op orde.

Nu ik wat ouder ben …

… besef ik dat het helemaal niet erg is om weinig vrienden te hebben. Dat kennissen ook oké zijn.

… denk ik dat ik misschien nog altijd raar ben, maar dat dat gewoon goed is.

… begrijp ik dat het niet erg is dat mensen mij stom vinden want ik vind sommige mensen ook stom en daar vergaat de wereld niet van.

… heb ik ontdekt dat ik best wel kan koken en het vaak nog wel leuk vind ook!

… doe ik soms nog altijd dingen die ik eigenlijk niet leuk vind, maar toch vaak ook niet en weet ik ook beter wat ik leuk vind en wat niet. En wéét ik ook vooral dat ik niet per se dingen moet doen die ik echt stom vind, dat ik dat dan gewoon mag zeggen of iets weigeren.

… weet ik dat – in tegenstelling tot wat ik dus dacht – heel veel mensen niet weten wat ze willen worden of moeten studeren en dat je echt alle tijd van de wereld hebt om dat uit te zoeken.

… heb ik me erbij neergelegd dat ik effectief altijd slecht zal zijn in wiskunde. Ik heb er vrede mee. 😉

… weet ik dat ook in het geval ik 30 kilogram zou aankomen de wereld niet vergaat en ik nog altijd dezelfde persoon ben.

… besef ik dat ik je altijd op je keuzes mag terugkomen, ook al voelt dat soms ongemakkelijk.

… vind ik niet alle groenten vies.

… aanvaard ik dat ik een introvert ben en die tijd alleen nodig heb om terug energie op te doen.

… ben ik eigenlijk nog altijd dezelfde Irene.

14 Reacties

  1. 21 februari 2022 / 12:01

    Mooie post met hele fijne inzichten. Het is ook gewoon goed zoals het is.

  2. 6 februari 2022 / 17:17

    Wat leuk geschreven weer Irene! Heerlijk om te lezen 🙂 mooie lessen heb je geleerd en herkenbaar ook!

  3. 30 januari 2022 / 09:43

    Wat mooi om die groei te zien, een prachtig lijstje met inzichten! Ik herken vooral heel erg het stukje over introvert zijn. Ik dacht altijd dat er serieus iets mis met me was dat ik liever ‘s avonds op de bank thuis zat. Het was zo’n eye-opener toen ik überhaupt voor het eerst met de term ‘introvert’ in aanraking kwam.

  4. 27 januari 2022 / 20:14

    Ah, mooi!! En veel herkenbaar. Ik dacht ook altijd dat ik niet kon koken en deed het daarom ook niet. Was bang om te falen. Maar sinds een jaar of 6 heb ik koken echt helemaal ontdekt en vind ik het heerlijk om nieuwe recepten uit te proberen. Zelfde geldt voor bakken!

  5. 27 januari 2022 / 19:34

    Hele leuke vergelijking tussen jou en je jongere zelf!

  6. 27 januari 2022 / 17:02

    Mooi artikel! Ik dacht inderdaad ook dat dertigers en veertigers wel gewoon echt serieus wisten wat ze aan het doen waren, maar volgens mij doet iedereen z’n hele leven maar wat.

  7. 27 januari 2022 / 16:48

    Ha, wiskunde. Er zijn natuurlijk wel meer zaken waar ik mezelf in herken maar op dat vlak zit ik dus zeker in hetzelfde team. Het is nog steeds een werk-in-wording maar ondertussen ben ik gelukkig een pak minder bezig met wat andere mensen over me zullen denken.

  8. 27 januari 2022 / 16:39

    Wat een onwijs mooi artikel, niks mis met raar zijn. Maakt je misschien juist wel interessanter 😉

  9. 27 januari 2022 / 14:29

    Heel leuk bedacht dit! En vooral herkenbaar ook, veel dingen toch. Al heb ik altijd graag groenten gegeten en ben ik elke dag dat ik geen wiskunde hoef te doen dolgelukkig. En die laatste is denk ik de belangrijkste conclusie. 🙂

  10. 27 januari 2022 / 09:19

    Herkenbaar! In ieder geval sommige punten. Ik dacht ook altijd dat ik met 26 jaar heel volwassen zou zijn en echt precies wist waar ik mee bezig was… oh, well 😉 Het stoort me ook helemaal niet meer dat ik minder sociaal ben dan de meeste mensen en graag dingen in mijn eentje doe. Ik bedoel, daar heeft niemand last van! Ik ben benieuwd hoe je in nog eens tien jaar naar zo’n lijstje zou kijken, of je dan weer helemaal veranderd qua denken of dat je op deze leeftijd bij je inzichten blijft.

  11. 27 januari 2022 / 09:14

    Zo, daar zitten een paar rake lessen in. Vooral die over dat niet iedereen jou leuk hoeft te vinden is er één die ik ook af en toe nog vergeet.
    En ehm, volgens mij ben jij nog piepjong;).

  12. 26 januari 2022 / 22:10

    Echt een leuk overzichtje! In de meeste dingen herken ik me trouwens, en ik moest lachen met je wiskunde confession. Ik heb in het lager te horen gekregen dat ik dyscalculie heb dus voor mij is het geen verrassing dat ik slecht ben in wiskunde. We hebben dan andere talenten he. Ik vind het wel een mooie post ook, want door dat tweede lijstje toont het dat je gegroeid bent en dat is altijd mooi om te lezen. Ge zijt goed zoals ge zijt 🙂

  13. 26 januari 2022 / 21:14

    Ooh, hoe leuk geschreven Irene! Vooral die laatste is de perfecte afsluiter. Heel herkenbaar lijstje trouwens, doet altijd deugd om te zien dat je niet de enige bent 🙂 Liefs!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.