Tien jaar ♡

Vandaag zijn mijn vriend en ik tien jaar samen. 10 JAAR. Dat is een decennium – ik wou eeuwigheid zeggen maar euh ja, daar zijn we nog niet natuurlijk – en dat klinkt ongelooflijk lang en dat is het misschien ook wel.

Vorige zondag deden we van barbecue, ook al regende het pijpenstelen – merci veranda, bewijs je toch nog je dienst! -, en terwijl ik daar zo’n berg tomaten en brood en een restje gebakken rijst en een worst naar binnen aan het werken was, overviel mij ineens zo’n content gevoel. Ken je dat? Dat je iets aan het doen bent of je bent niet echt iets aan het doen maar gewoon aan het zijn en ineens voel je zo’n mega dankbaarheid of tevredenheid over het leven. Dat had ik dus zondag terwijl ik van mijn eten – en het uitzicht, hihi – aan het genieten was met het getrommel van de regen op het dak (nog chiromeisjes die nu spontaan dat ene liedje horen?). Ik heb er zelfs een traantje om weggepinkt. Het zal ook eens niet hé.

Zie hier een korrelige foto genomen op onze eerste reis samen.

Dat komt en gaat in vlagen maar ik besefte nog maar eens “ineens” dat ik toch best wel blij ben met mijn leven. Dat ik gelukkig ben. Ik zat zo naar mijn vriend te kijken en ik dacht: “Amai, ik ben toch blij dat wij ons leven delen met mekaar!”.

Sinds die 24ste juni tien jaar geleden is mijn vriend niet meer alleen en gewoon maar mijn vriend. Nee, hij is ook mijn verloofde en de papa van de baby in mijn buik, mijn maatje, mijn geheimenbewaarder, mijn collega, mijn wandelbuddy, hondenvader, huisrenoveerder – is bij deze een echt woord -, mijn supporter, mijn rots en alez nog een heleboel andere positieve dingen.

Wij zijn niet zo van de mega avontuurlijke mensen maar wij beleven toch altijd wat avonturen maar dan misschien micro-avonturen. Gewoon van die kleintjes met af en toe eens een uitschieter zoals een huis en een baby en een verloving. En wij kunnen tegen elkaar al eens zagen maar wij lachen ook veel en doen soms dansjes in onze woonkamer. Onnozele dansjes maar soms ook tegelplakkers om al eens te oefenen voor stel dat dat trouwfeest er ooit van komt. Niet alles is even tof, wij kunnen mekaar soms ook de nek omwringen. Ik doe mijn best om niet met mijn ogen te rollen als ik het 93783ste briefje in de zetel vind – leve de technologie om je to do’s te bewaren hé -, of zijn sokken op de meest random plekken op de grond in de woonkamer, of als hij voor de zoveelste keer eens een ander boven zichzelf zet. Hij doet zijn best om niet met zijn ogen te rollen als ik voor de 93783ste keer mijn oplader in de pries laat zitten, wééral iets online gekocht heb of wééral voorstel om frietkotfriet te eten of naar de Ikea te gaan. Maar wat is’t leven zonder af en toe eens een uitdaging? Eh?

Toen jaar mannekes. Das toch zot hé eigenlijk? Niet?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

23 thoughts on “Tien jaar ♡

  1. Proficiat met jullie tiende verjaardag. Een vriendin stuurde me een tijdje terug een kaartje met daarop de boodschap Kleine avonturen zijn ook avonturen. Dat hangt hier nog steeds op al geheugensteuntje want dankzij social media krijg je de indruk dat je vaak op stap moet gaan, verre reizen moeten maken en allerlei avontuurlijke zaken moet doen terwijl dat natuurlijk geen must is. Je eigen huis ombouwen tot een warme thuis, gezellig samen gaan wandelen, iets lekker gaan eten of zelf iets bakken, in de tuin genieten van het mooie weer, … dat soort zaken spreken mij persoonlijk veel meer aan dan verre reizen en drukke feestjes. Gelukkig denkt manlief er ook zo over en genieten we net als jullie samen van kleine avonturen.
    zwartraafje schreef laatst over 2020 so far : gesprekken en gebeurtenissenMy Profile

  2. Haha zo leuk geschreven! 10 jaar is echt wow, en zo leuk om te zien wat jullie al allemaal samen hebben kunnen meemaken sindsdien. Geniet maar van je dag! Ideale dag om te vieren met frietkotfrietjes, nee? 😉