Open zijn over wat er omgaat in mijn hoofd.

As you all know by now, het gaat niet zo geweldig ten huize Irene. Ik ben daar ook heel open over hier omdat ik er – misschien gek – geen moeite mee heb om het uit te schrijven.

Ik vraag me soms weleens af: moet ik hier wel zo openhartig over zijn? Ga ik het niet ooit allemaal in mijn gezicht terugkrijgen? Dit is natuurlijk wel het wereld wijde web, ook al voelt mijn blog – inclusief jullie erbij – als een veilige bubbel. Maar ik las laatst een artikel van Psychologie Magazine over de resultaten van een onderzoek dat ze deden. Ik las onder andere het volgende:

De uitkomst: psychisch leed, ongemak en lastige persoonlijkheidstrekjes komen heel veel voor. Maar we praten er lang niet altijd open over.

Een kleine greep uit de onderzoeksresultaten: bijna twee derde van de Nederlanders heeft angst- en spanningsklachten gehad. Meer dan de helft van de Nederlanders heeft last gehad van somberheid, bijna een derde heeft zich zelfs weleens afgevraagd of zijn leven nog wel zin heeft. En zelfs ongeveer 1 op de 10 mensen heeft weleens relatief zeldzame ervaringen gehad als stemmen horen, dingen zien die er niet zijn of zich heel erg vervreemd voelen van de werkelijkheid. Slechts 4 procent van de Nederlanders – minder dan 1 op de 20 – herkende of herinnerde zich geen enkele klacht uit onze lijst. Dat waren voornamelijk mannen van boven de 65 met een middelbare beroepsopleiding. Wie echt nóóit iets heeft, is dus pas écht uitzonderlijk.

En dit:

We hebben dus allemaal weleens ‘iets’. Maar in plaats van ons op dit vlak verbonden te voelen met elkaar, voelen veel Nederlanders zich anders dan ‘de rest’. Meer dan de helft van de mensen voelde zich weleens afwijkend of onbegrepen, blijkt uit ons onderzoek. Het gevoel een buitenbeentje te zijn, je afvragen of je wel normaal bent, het gevoel dat niemand je begrijpt; de meerderheid van de mensen kent het. Alleen weten we het niet van elkaar. De helft van de mensen met dit soort gevoelens, zo blijkt uit ons onderzoek, vertelt dit namelijk aan niemand. Meer dan een derde van de Nederlanders verzweeg hoe hij zich echt voelde, uit angst erom veroordeeld te worden. Een angst die niet geheel onterecht is; wie denkt dat hij ‘niet spoort’ en bovendien de enige is met bepaalde gevoelens, is bang het te delen omdat hij dan weleens een negatief stempel kan krijgen. En dan ben je voor altijd ‘die borderliner’, ‘die met een eetstoornis’, of ‘die dwangneuroot’.

Erg toch? Ik ben bang dat mensen van me denken dat ik me aanstel, dat het niet echt is of dat ik maar eens gewoon normaal moet doen. Ik ben bang om iets leuks te doen omdat ik ‘ziek’ thuis ben en het dan lijkt alsof er helemaal niets aan de hand is. Ik voel me ook vaak raar / abnormaal / anders tot ik dan met een van mijn vriendinnen samenzit (ze zit in een gelijkaardig schuitje) en van haar allemaal dingen hoor die ik super herkenbaar vind en denk: ‘ZIEDET! Ik ben niet alleen!’ Dat is me toch veel waard mensen. Echt waar.

En dat is ook een van de redenen waarom ik hier wel gewoon open over wil zijn. Het gaat niet goed (ondertussen wel al ietsjes beter). Het is een groot deel van mijn leven nu en het beïnvloedt me enorm maar ik ben helemaal niet alleen. Er zijn zoveel mensen die met hetzelfde zitten. Of met andere maar gelijkaardige dingen. Of helemaal andere dingen. Mensen die er niet over durven praten omdat misschien veel mensen in hun omgeving schijnbaar “normaal” zijn. Mensen die denken dat ze raar zijn of abnormaal, die denken dat ze alleen zijn.

Ik moest terugdenken aan een filmpje dat ik hier een tijdje geleden deelde:

You are not alone. Echt niet.

Daarnaast ben ik dus tegen mijn vrienden, familie en kennissen in’t echt ook zo eerlijk mogelijk. Dat wil zeggen: ik doe mijn best om naar waarheid te antwoorden als iemand me iets vraagt maar soms is een ‘ja goed’ er sneller uit dan ik kan nadenken. Maar door eerlijk aan te geven hoe ik me voel, weten mensen wat er aan de hand is en kunnen ze er rekening mee houden.

Als ik niets zeg, weet niemand er van. Misschien helpt dat sommige mensen om zichzelf weer te herpakken maar voor mij zorgt het verzwijgen er alleen maar voor dat ik me eenzamer voel. Ik snap ook dat niet iedereen altijd even goed begrijpt wat er precies aan de hand is, maar ik hoop het op deze manier ook een beetje duidelijker te maken. Dus ondanks dat ik me soms een mislukkeling voel door deze hele toestand, wil ik er ook niet omheen draaien en net wel open en eerlijk zijn.

En ik hoop dat jij je veilig genoeg voelt om dat ook te kunnen!

Photo by Dan Meyers on Unsplash

13 Reacties

  1. 21 januari 2020 / 06:49

    Ik vond het ten tijde van mijn burn-out(s), en nu nog steeds, belangrijk om er open over te zijn, zeker op mijn blog (irl had ik er iets meer moeite mee). Al blogde ik er vooral achteraf over, tijdens durfde ik dan weer niet, en ik had er op dat moment ook niet echt behoefte aan, ik wist zelf totaal niet waar ik was of naartoe ging, het was een te grote chaos in mijn hoofd om te ontwarren en iets deftig op papier te krijgen daarover…
    Er zijn zoveel vooroordelen over mensen aan wie je niet ziet dat ze ziek zijn. Het is net erg belangrijk dat je leuke dingen doet tijdens je herstelperiode. Fuck them, laat ze maar hun mening klaar hebben, dan weet je direct wie je échte vrienden zijn. Luister nu vooral naar wat jij wil & nodig hebt. Focus op jezelf, voilà, dat mag nu wel efkes.
    Leen schreef laatst over Dag op dag #13: 20 januariMy Profile

  2. 26 december 2019 / 12:33

    Juist heel fijn dat er open over wordt gesproken… Het IS er en het mag er ook zijn. Het is een gevoel wat vervelend is maar wat er inderdaad bij hoort in het dagelijks leven. Ik ben zelf ook heel bewust bezig met wat ik deel, want het blijft inderdaad het www. Maar zolang je erbij stil staat en het goed voelt dit zo te delen, dat is de meerwaarden van een blog publiceren (wat voor een blog dan ook)

    Knuffel<3 *meer kan ik helaas niet doen

  3. 24 december 2019 / 12:10

    Ik vind het heel fijn dat je zo open bent! Het is zo herkenbaar <3 Ik snap dat het best eng is om te delen, ik doe het zelf ook niet graag. Maar denk dat het wel heel belangrijk is om dat 'taboe' dat het allemaal maar goed moet gaan, eens te doorbreken. Fijne dagen <3
    Claire schreef laatst over Vegetarische bitterballen | Budget receptMy Profile

  4. 22 december 2019 / 21:46

    Ik snap dat je moeite hebt om leuke dingen te doen, maar die horen er bij om je beter te gaan voelen. Ik moest toen van mijn psychologe net dingen gaan doen die me energie gaven.

    En als je je alleen voelt, lees dan zeker het boek van Matt Haig: Reasons to stay alive. Dat heeft me onlangs geholpen. Ik zat niet in een depressie maar had er wel angst voor.
    Sofie schreef laatst over Tiny Pleasures november 2019My Profile

  5. 22 december 2019 / 18:21

    Erover durven praten is moeilijk, maar het loont, daar ben ik zeker van!

  6. 22 december 2019 / 16:42

    Het delen van zulke dingen is juist heel waardevol. Door jezelf open te stellen, zullen anderen dat ook eerder doen bij jou. En daarnaast ben ik het helemaal met je eens: het is niet gek, de meeste mensen hebben wel iets, het zou juist voor verbinding kunnen zorgen in plaats van je eenzaam en alleen te voelen.
    Shirley schreef laatst over 2019: Mijn reisjaarMy Profile

  7. 22 december 2019 / 15:51

    Mooie post! Ik schrijf ook heel open over mijn psychische problemen omdat het mij ook helpt om erover te schrijven. En iedereen die voor mij belangrijk is, weet er toch al van 😉
    Anne schreef laatst over ThuisMy Profile

  8. 22 december 2019 / 12:03

    Ik ken ook blogs (of bloggers, eigenlijk) die hier heel open over zijn geweest en er juist om zijn geroemd en er kansen door hebben gekregen. Het kan werkelijk twee kanten op. Ik snap je angst heel goed, maar denk tegelijkertijd dat het zó goed is om er wel open over te zijn. Er zijn zo veel mensen die maar met ‘ja, het gaat goed’ door het leven banjeren, terwijl het eigenlijk helemaal niet zo goed gaat. Herkenning vinden bij elkaar is daarom zo mooi. X
    Johanne schreef laatst over November: eten, onthullingen & blij zijn met een dikke buikMy Profile

  9. 22 december 2019 / 11:58

    Hier open over praten is echt de enige oplossing om ooit het taboe van mentale klachten te doorbreken. Want zoals dat onderzoek het zo mooi zegt: ‘we hebben allemaal wel iets’. Het is niets raars. Het is niets om je voor te schamen. Maar het past bij veel mensen inderdaad in een hokje en dan is het moeilijk om daar uit te komen. Enkel door er massaal over te praten kunnen we die hokjes verbrijzelen. Ik heb dus hopen respect voor mensen die hier eerlijk en open voor zijn. Ook omdat ik geloof dat dat een belangrijke stap is richting je weer beter voelen. Dus Irene, you do you en ik ben echt super trots dat je hier zo open over kan schrijven <3.
    Annelies schreef laatst over Lichtpuntjes #16My Profile

  10. Kaylin
    22 december 2019 / 10:45

    Doen wat goed voelt en als dat delen en spreken is, is dat enkel maar goed. Het taboe en stigma is echt vreselijk hé. Niet enkel van de buitenwereld maar ook voor onszelf. Ik merk dat ik echt moeite heb om waarheidsgetrouw te anderen op de vragen “oe ist”. Ook deels omdat ik zelf moeilijk connectie kan maken mezelf. Hoe dan ook, stap per stap, wordt alles beter. Samen sterk <3

  11. 22 december 2019 / 07:43

    Ik vind het heel waardevol, mooi en moedig dat je zo open bent. Het is inderdaad zo dat het voor veel mensen nog steeds taboe is om te praten over psychisch ziek zijn.
    Wat je zegt over niet iets leuks durven doen omdat je ziek thuis bent, herken ik trouwens heel erg. Ik ben inmiddels ruim een jaar thuis, maar nog steeds vind ik het spannend.
    En ja, ik ben ook open op m’n blog. Maar heel soms vraag ik me inderdaad af of dat nog een keer ‘tegen me wordt gebruikt’.
    Ga vooral door met delen! Ik weet zeker dat dat anderen ook over de streep kan trekken.
    Naomi schreef laatst over Boekenpraat: De Killing 3 (David Hewson)My Profile

Laat een reactie achter op Evelyne Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.