Misschien ben ik wel gewoon een raar, asociaal mens.

Laatst kreeg ik een berichtje van een vriendin en die zei iets over het feit dat ik heel erg in mijn bubbel zit. Ik schoot mentaal al een beetje in de verdediging want ik hoorde daar een soort toon bij, een beetje verwijtend, terwijl het gewoon een whatsapje was. En hoezo zit ik in mijn bubbel en wat is daar dan mis mee? Ik hou van mijn bubbel! Maar toen ik dan twee seconden langer na dacht moest ik haar wel gelijk geven en eerlijk gezegd voel ik dat natuurlijk zelf ook wel aan.

Ja, ik zit in mijn bubbel. Zo af en toe heb ik daar nood aan. Ik heb meer nood aan tijd in mijn bubbel dan tijd uit mijn bubbel – ik wil trouwens altijd bibbel schrijven wat ik nu ook een heel grappig woord vind – en ik vind dat zelf eigenlijk wel gewoon prima. Ik zit in mijn bubbel en dat betekent dat ik liefst mijn gsm in een van de 987 putten – hoogstpersoonlijk door onze twee honden uitgegraven – in onze tuin zou willen begraven. Ik heb geen zin in berichten en antwoorden en nadenken over wanneer ik wil afspreken. Ik heb geen zin om dingen te regelen of te smalltalken via mijn gsm. Dat kan nu ook blijkbaar. “Alles goed?” en dan wil ik gewoon ja antwoorden, zonder meer, maar dat is ook zo lullig. Ik wil gewoon een hele dag met een boek in mijn zeteltje zitten en fris water slurpen en misschien een zelfgebakken koekje eten en dan na een paar uur een dutje doen om dan daarna gewoon terug verder te gaan waar ik gebleven was. In mijn boek welteverstaan.

Dat ik in mijn bubbel zit wil overigens niet zeggen dat er iets mis is of dat ik me niet goed voel. Ik voel me super goed, op de vermoeidheid na. Ik ben blij, ik heb vakantie, mijn vriend nu ook, ik heb wel wat leuke dingen op de planning staan – maar dan dus in mijn bubbel -, ik heb toffe boeken om te lezen, een babykamer om in te richten, wandelingetjes of fietstochtjes om te maken, ijsjes om te likken, een paar recepten die gebakken willen worden en een paar muren om te verven. Ik kan mezelf heel goed bezig houden.

Het is ook niet zo dat ik ineens een hekel heb aan mijn vriendinnen. Helemaal niet zelfs – ik zie ze nog altijd doodgraag – maar ik heb nu op dit moment gewoon even geen zin om er veel moeite in te steken. Ik ben hier heel eerlijk hé en dat komt misschien wat verkeerd over. Zo van: ja jongens, adieu, ik heb er geen zin in en wacht allemaal maar tot ik er weer wel zin in heb. Dat is niet zo of misschien ook wel en misschien ben ik wel gewoon een raar, asociaal mens.

Long story short: ik zit dus heel erg in mijn bubbel en ik vind het hier fijn, zo op’t gemakje een beetje van het leven genieten zonder al te veel sociaal contact. Ik gooide Instagram van mijn gsm omdat ik er geen energie en wel te veel prikkels van kreeg en ik heb nu ook besloten om weer eventjes een blogje per week minder online te gooien. Zo gaat het soms – bij mij toch – dat je je wil terugtrekken. Als ik ergens een huisje in de bossen had staan, was ik daar al lang naartoe “gevlucht” om wat innerlijke rust te nemen, maar dat heb ik helaas niet dus trek ik me terug in mijn huis – dat helaas niet in de bossen staat – en geniet ik daar heel erg van.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

11 − vier =

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

25 thoughts on “Misschien ben ik wel gewoon een raar, asociaal mens.

  1. Daar is niets mis mee, geniet er maar van.

    En volgens mij wordt het nu bij jou hormonaal nog wat gestimuleerd. Ik zat de eerste maanden na de bevalling ook enorm in mijn bubbel. Mijn wereld was ik en dat kleine mensje daar dat lag te snoezen op mijn buik. Heerlijk, ik mis die bubbel van toen. Dus mijn voorspelling is dat jouw gevoel nog sterker zal worden
    Goofball schreef laatst over Chilling on a summer night with friendsMy Profile

  2. Oh, ik wil ook een huisje in het bos. En ook één aan de zee (ik vraag niet veel, hoor ).
    Herkenbare, eerlijke post.
    Bij mij is vakantie ook: onder ons – ik zeg ook bv. tegen mijn ouders als we weggaan dat ze niet moeten verwachten dat ik via WhatsApp foto’s vanop vakantie ga versturen (wat mijn broer en zus wel doen) – weg is weg, is weg van alles en iedereen.

    1. Oh ja, dat snap ik! Mijn ouders doen dat zelf wel, niet overdreven, maar ik vergeet dat zelf ook gewoon. Ik kan ook niet goed kiezen tussen zee en bos dus allebei zou wel tof zijn 😀

  3. Heeeel herkenbaar!! Ik ben ook altijd de asociale die niet wil afspreken 😀 Ik heb nu 11 dagen verlof waarvan 3 dagen, ondertussen 4 iets gepland heb met vrienden. En dat vind ik meer dan ok. Vorig jaar had ik elke dag iets te doen of het scheelt niet veel en dat was te veel. Ook tijdens werkweken, probeer ik max 1 iets per weekend te plannen.

    We moeten vooral doen waar we blij van worden 🙂
    Sofie schreef laatst over Uitgelezen in juni 2020My Profile

    1. Haha dat vind ik al veel :p Ik probeer dat tijdens werkweken ook, maximum 1 sociale activiteit per weekend. Vaak worden het er toch meer maar ik voel het nu ook wel veel beter aan dan vroeger wanneer iets te veel is en dan zit ik er ook niet mee in om iets te skippen of af te zeggen.

  4. Herkenbaar! Ik moet zeggen dat ik beter ben geworden in normale talk (dus alles wat niet onder small talk valt) omdat ik achter de kassa sta en mensen het wel eens leuk vinden om te babbelen. Maar er zijn er die ook aan small talk doen en daar geniet ik altijd van. Maar buiten dat heb ik ook maar een paar echt goeie vrienden. Zelfde met social media, ik heb al bijna twee dagen mijn Whatsapp en Messenger niet open getrokken omdat ik daar geen goesting in heb. Maar net als jij geniet ik erg van in mijn bubbel zijn. Muziekske aan, schetsboek of iPad erbij en tekenen vind ik zalig. Net als lezen. Ik heb mezelf daar ook altijd heel raar om gevonden en er zijn veel leerkrachten bezorgd geweest in het middelbaar daarvoor. Maar tis wie ik ben en daar is niets mis mee. Net als dat bij jou heel gewoon is. We kunnen niet allemaal luidruchtige feestbeesten zijn. Niks daar tegen, maar we zijn allemaal anders
    Nikita schreef laatst over Wat niemand je vertelt over HSP zijnMy Profile

  5. Yes, I feel you, ik heb dus net hetzelfde. Iedereen vraagt maar om af te spreken en ik denk: nope, nu even niet. Maar ik durf dat niet zeggen, dus ik vertel gewoon dat het nogal druk is met de verhuis enzo (

    1. Maar je verhuis is ook wel een goed excuus hé! 😀 En dat geeft veel extra prikkels enal dus ik zou dat ook gebruiken. Eigenlijk erg dat we dat dan niet durven zeggen hé, dat we er even geen nood aan hebben. Alez ik durf dat nu hier wel schrijven maar zo echt tegen een van mijn vriendinnen zeggen: nee ik heb er geen zin in, dat durf ik ook niet goed.

  6. Mooi omschreven en heel herkenbaar! Ik zit ook graag even alleen in mijn eigen bubbel. Ik voelde me ook haast schuldig dat ik tijdens het hoogtepunt van de corona-lockdown het niet erg vond dat ik met niemand kon afspreken. Natuurlijk, de corona-situatie is vreselijk en vol narigheid maar ik vond het zo’n rust dat ik geen excuses of redenen hoefde te geven en gewoon lekker thuis op de bank op mijn plekje en in mijn wereldje kon blijven. Niets mis mee om af en toe te genieten in je eigen wereldje! Dan zijn we maar lekker raar samen.
    Madelon schreef laatst over Wat ik zou willen zeggen tegen mijn 18-jarige-ikMy Profile

  7. Haha, ik heb vorig jaar een weekend in de beste houten boshut ooit gelogeerd, als je het adres wil 😉 Ik kan dat ook weleens hebben, nood aan mijn bubbel/bibbel, al draait het bij mij vooral om balans. Ik heb al gemerkt dat ik aan één vrije avond bijvoorbeeld niet genoeg heb om op te laden, maar dat een hele week thuiszitten dan ook weer niks voor mij is. Nu probeer ik mijn weken dus wat beter te balanceren en zo in te delen dat ik een dag of 2-3 (het liefst na mekaar) niks te doen heb, en de overige dagen wel 🙂

    1. Awel ja, als het ooit nog op de planning geraakt stuur ik je een mail voor die boshut! 😀 Fijn dat je wel weet wat werkt he en dat je dan zo uw weken wat kan inplannen.

    1. Ik ook, Anouk! Ik kan dat ook niet goed aan 🙂 Pas op, ik heb op de dag dat deze post online kwam afgesproken met een vriendin. Ik had daar op voorhand ook geen zin in maar als ik dan weg ben is het wel leuk. Maar het is goed dat het dan bij 1 activiteit en 1 persoon blijft.

  8. Zeer herkenbaar! Ik heb zelfs al bijna een jaar geen Facebook meer omdat ik het zo’n zinloze energieslurper vond en de échte sociale contacten mij gewoon ouderwets sms’en of bellen om af te spreken. En ja dat afspreken is soms ook even te veel, maar gelukkig herkennen mijn vrienden dit ook en laten we elkaar dus in onze eigen bubbel als dat eens nodig is. Misschien gaat het niet over asociaal, maar wel over doseren volgens eigen nodig en over kwaliteit boven kwantiteit? Zo is het bij mij althans. Fijn dat je hierover zo eerlijk schrijft!
    Barbara schreef laatst over Blogperikelen.My Profile

    1. Ik heb denk ik al een jaar of twee geen Facebook meer. Werd daar nu ook niet bepaald gelukkig van dus had eigenlijk ook geen moeite om dat weg te doen. Nu idem met Instagram. Ik dacht dat het nog lastig ging zijn maar het tegendeel is waar.
      Kwaliteit boven kwantiteit vind ik bij sociaal contact alleszins wel heel belangrijk!