Ik wil ook graag iets vertellen over body positivity.

Het zal je vast niet ontgaan zijn (of je leefde onder een steen, wat kan!), maar tegenwoordig is body positivity (of bopo) een big issue. En ik moet zeggen: it got to me. Een tijdje geleden zat ik me nog slecht te voelen over de putjes in mijn billen, nu kan ik alleen maar extra genieten van m’n pizza of ijsje met chocoladesaus (of pannenkoeken en chipjes). Ik zeg het alvast: dit wordt een lange post.

Deze post staat echt al een eeuwigheid in mijn conceptenlijst en niet zonder reden. Ik vind het best moeilijk om mijn gedachten hierover op een deftige manier uit te typen zonder van hot naar her te vliegen (en ik kan niet beloven dat dat niet alsnog gebeurt). Maar ik las net deze post van Cynthia en ik zag wat stories op Instagram van Shifra (van A Cup of Life) en ja, het moest maar eens gebeuren.

Sinds kort wordt het hele ‘blij zijn met je lijf’ je bijna letterlijk door de strot geduwd en ik verwoord het misschien wat cru op deze manier maar ik ben er eigenlijk echt heel blij mee dat dit onder de aandacht wordt gebracht. En dat het mij bereikte. Én dat ik mezelf nu toch ook wel een aanhanger noem. Ik zag ineens ook allemaal toffe Instagramaccounts (waaronder het account waar alle plaatjes in deze post van komen. Serieus, ga het volgen!) van positieve mensen die andere mensen een hart onder de riem steken, een schop onder de kont geven en hen er telkens aan herinneren dat we echt allemaal gewoon oké zijn zoals we zijn. 

Goed, om eens even wat dieper in te gaan op dat hele body positivity gedoe. Wat betekent het precies? En wat betekent het dan voor mij?

Volgens Wikipedia is body positivity het accepteren van alle soorten lichamen. Je zou kunnen zeggen dat het draait om blij zijn met je lichaam, maar het gaat veel verder. Niet alleen zelf blij zijn met je eigen lichaam en het accepteren zoals het is, maar ook andere mensen, met een ander lichaam aanvaarden, respecteren, hen er laten zijn. Hoe gezond, ongezond, slank, dik, kort, lang, krom, recht, weetikveel ze ook zijn. Iedereen heeft recht op respect.

Voor mij betekent het bijvoorbeeld dat ik meer van mezelf leer houden maar ook dat ik mijn oordelen over mensen die er anders uit zien dan ik, probeer om te draaien. Als ik een veroordelende gedacht heb (want ja, ik ben ook maar een mens), denk ik er meteen achteraan: ‘en die persoon is ook oké zoals ie is’. 

Ik geef toe (en jullie weten dat denk ik ook wel) dat ik soms ook onzeker ben over mijn lichaam. Ik heb me lang gestoord aan mijn buikje. Nochtans is het iets wat ik bij veel vrouwen zie en waar ik eigenlijk niet mee moet inzitten. Maar als ik iemand zie met een volledig platte buik, denk ik soms wel eens dingen als ‘had ik ook maar zo’n platte buik’. Maar dat is voor mij niet haalbaar. Ik wil mijn ‘ongezonde’ (wat is ongezond? ’t Is allemaal relatief hé 😉 ) eten niet opgeven en ik vind sporten op zich niet heel leuk dus ja. If you can’t beat them, join them zeggen ze toch hé? In plaats van tegen m’n lichaam in te gaan en het altijd maar te melden dat het niet goed is, is het nu m’n beste vriendin. Ongeveer. Haha. Ik heb dit lichaam gekregen, ik moet het er mee doen. Wat ik moet laten om het strakker te maken is het mij ook niet waard nu.

Een vaak terugkerende comment (ik heb vertrouwen in jullie!) onder dit soort posts of blogposts van mensen die hier wat aandacht aan geven is het gezondheidsaspect:
* ja maar we moeten zwaarlijvigheid niet promoten
* ja maar een BMI van meer dan 25 is echt ongezond
* ja maar als je dik bent, heb je meer kans op hart- en vaatziekten
* ja maar ik ben gewoon bezorgd om je gezondheid 
* zo lang je maar gezond bent

’t Is niet dat ik hier ‘last’ van heb, dat mensen zo’n dingen tegen mij zeggen, maar mijn haar gaat daar altijd een beetje van recht staan. Als je zo’n dingen zegt, begrijp je naar mijn inzien niet wat body positivity betekent. Het gaat niet om gezondheid (en laten we eerlijk zijn, de ‘bezorgdheid’ van veel mensen is gewoon een smoes om lekker negatief te kunnen zijn). Het gaat er om dat iedereen er mag zijn. Gezond of niet. En eerlijk, is dat onze zaak? Of iemand gezond is of ongezond? Heb ik een minder leuk leven als Cynthia of Shifra ongezond zijn? Heb ik een leuker leven als ik Cynthia heb gezegd dat ze zé-ker 20 kg is aangekomen of aan Shifra heb gevraagd of ze nog iets aan haar lichaam gaat doen? Maak ik mensen blij als ik mijn commentaar met hen over hun lichaam deel? Word ik er zelf blij van? Nee, nope, nein.

Die gezondheidsbezorgdheid wordt gebruikt om dikke mensen te zeggen dat ze niet blij mogen zijn in hun lijf want euhm hallo?! je bent dik en dat is ongezond. Hoe erg is dat eigenlijk? Als elke ongezonde persoon (en dat zijn dus niet alleen dikke mensen, maar ook slanke mensen met chronische pijn bijvoorbeeld, of mensen met kanker) zich slecht zou moeten voelen omdat ze ongezond zijn, dan zijn we werkelijk héél ver van huis. En how the fuck kan je nu tegen iets zijn wat mensen zich goed probeert te laten voelen? Ik snap het niet.

Maar bij dezen heb ik dus een paar dingen beslist voor mezelf:
1. Ik ga me meer focussen op mijn eigen geluk en blijheid.
2. Ik ga meer neutraal kijken naar mensen.
3. Ik ga het boek Body positive power binnenkort lezen.
4. Ik probeer negatieve gedachten over mezelf te counteren en ik laat me er niet door tegenhouden.
5. Ik ben extra lief voor mezelf.

Trouwens, wij zijn toch veel meer dan alleen ons lichaam? Wij zijn moedige, intelligente, gevoelige, creatieve mensen. We kunnen dingen verwezenlijken, doelen bereiken, dromen en dat alles heeft nul de botten te maken met hoe we er uit zien. Dus bij dezen ook naast het accepteren van je lichaam is het minstens zo belangrijk dat je je volledige zelf aanvaardt zoals je bent. Denk ik dan.

Verder heb ik voor jullie ook nog een boodschap: je bent goed zoals je bent. Doe wat goed voelt. Als dat gezond eten is, doe dat dan. Als dat sporten is, doe dat dan. Of net stoppen met sporten? You go! Wil je graag dat aansluitend kleedje dragen en zie je daar dan je buik in? Wel, iedereen heeft een buik. Niets vreemds aan. Omring je met positiviteit. Ga wat leuke Instagramaccounts volgen zodat je een paar keer per dag een reminder hebt dat je echt een tof mens bent, ongeacht hoe je er uit ziet. Wees lief voor jezelf en voor elkaar <3 Amen.

Ik gebruik het woord dik gewoon in deze post omdat het geen negatieve betekenis heeft voor mij. Verder, vervang het woord dik door dun: same story.. 

Als ik toch iets geschreven heb wat niet helemaal goed is overgekomen: ik heb de beste bedoelingen! Laat het me gerust weten! 🙂

24 Comments

  1. zwartraafje 1 september 2018

    Ik ben zo iemand die anderen liever ziet dan zichzelf en dat zou ik heel graag willen afleren. Het is echter niet eenvoudig en het feit dat sommige mensen zich genoodzaakt voelen om me er op te wijzen ‘Dat ik nu toch wel héél stevig sta’ helpt natuurlijk ook niet. Alsof ik dat zelf niet merk dankzij een combinatie van spiegels (dat ik die zoveel mogelijk vermijd zegt voldoende over mijn bopo vrees ik), weegschalen en kleding die plots minder comfortabel zit. Ik hoop echt dat ik ooit mezelf even erg ga aanvaarden als anderen. Dat ik over die kilo’s, littekens, insulinepomp en dergelijke heen kan kijken en gewoon mezelf zie. Mezelf graag zie. Dat is een mooi doel om naar te streven. Al is het maar om een goed voorbeeld te zijn voor mijn metekindje van wie ik hoop dat ze niet met dezelfde complexen en vooroordelen zal worden geconfronteerd.


    • Irene 3 september 2018

      Maar alez, dat mensen dat gewoon durven zeggen… Dat snap ik niet! Ik vind dat zo raar dat iemand in een ander zijn gezicht een opmerking maakt over die persoon zijn lichaam. Dat ligt toch al gevoelig, en dan nog zoiets. Ik kan mij dat niet inbeelden dat ik dat tegen iemand zou zeggen. Jammer dat je dat moet meemaken 🙁 Je lichaam is je lichaam en je hoeft er eigenlijk niet veel van te vinden denk ik soms. Al snap ik wel dat het moeilijker is als je lichaam je wat in de steek laat zoals bij jou. Ik vind het een prachtig doel om naar te streven zodat je metekindje een fijn idee mee krijgt: je bent oké zoals je bent!


  2. Ik vind het geweldig dat body positivity zo onder de aandacht komt de laatste tijd (genoeg cellulitis en putjes hier om te omarmen haha!), maar aan de andere kant vind ik het ook zo beperkt. We mogen plots wel vormen en een maatje meer hebben, maar liefst wel in proportie en op de juiste plekken en littekens, misvormingen, huidproblemen e.d. worden nog steeds wat scheef bekeken. Maar goed, stap voor stap zeker!


    • Irene 27 augustus 2018

      Das inderdaad waar maar het begint ook bij hoe je er zelf naar kijkt denk ik. Voor mij is het alleszins wel allesomvattend. Dus ook als je geen zandloperfiguur hebt, ben je gewoon goed. Als een paar mensen die dingen durven tonen / uitspreken, volgen er meer. Want als je er over nadenkt: hoe is het begonnen? Toch ook door een paar ‘pioniers’ die dachten: mensen, dit moet echt anders. En omdat anderen zich er in kunnen vinden, zich gerespecteerd en gehoord voelen, volgen ze. Maar ik begrijp wat je bedoelt 🙂 Mocht ik huidproblemen of littekens hebben, zou ik ze hier wel durven tonen en misschien dat dan iets zou veranderen voor bepaalde mensen. Als je iemand wil die zo’n dingen deelt, op Instagram volg ik Karinairby en zij heeft veel last van huidproblemen (acne) op haar benen, waar ze heel open over is.


  3. evelien 20 augustus 2018

    Wat heb je super goed je gedachtes op kunnen schrijven, ik heb met veel bewondering je artikel gelezen. Ik ben de afgelopen jaren aangekomen, maar ik merk dat ik mij meer accepteer dan ooit. Dit vind ik heel bijzonder, als ik foto’s terugkijk dat ik 15 jaar was voelde ik mij zo slecht in mijn eigen velletje terwijl ik best ‘slank’ was. Het is echt de mindset die ik heb veranderd! <3 Dit gebeurd natuurlijk niet in een keer, maar beetje bij beetje veranderd dit en voel je je beter in je eigen lichaam.
    Liefs,
    Evelien


    • Irene 20 augustus 2018

      Merci voor je lieve reactie Evelien! Mooi om te lezen (ik volg je blog ook dus had er al wel iets van mee 🙂 ) dat je nu veel beter in je vel zit! Fascinerend hoe die switch er ineens komt hé. Of ja, zoals je zegt gaat het niet ineens, maar ik had het wel ineens echt door: nu voel ik me eigenlijk echt zo goed als helemaal oké met mezelf.


  4. Sheila 18 augustus 2018

    Ok, ik tikte dus een heel bericht en vergat het ding aan te vinken voor akkoord enzo en was toen mijn hele tekst kwijt 🙁

    In het kort dus, goed stuk. En elke bijdrage aan een positief zelfbeeld is een goede. Of dat nou door een digitale post is of door gewoon trots te zijn op je eigen lichaam en dat uit te stralen op straat. Het inspireert.


    • Irene 18 augustus 2018

      Aah jammer! 🙁 Heb ik ook wel vaak dus ik kopieer m’n reacties vaak voor de zekerheid. Haha 😀 Bedankt!


  5. Kaylin 17 augustus 2018

    Ik volg Jess en Megan ook op instagram en wauw, zo gek wat verandering van mindset allemaal teweeg kan brengen. Ik zou hier nog meer over kunnen schrijven maar het zou kwestie een herhaling zijn van het jouwe. Eigenlijk komt het erop neer: “leef en laat leven”. Leef zelf het leven dat je wilt en laat anderen dat ook doen. Zoveel is dat toch niet gevraagd? 🙂
    Ik heb het er wel echt moeilijk mee wanneer anderen hatelijke reacties maken over zwaardere personen. Dan voel ik mij schuldig in hun plaats of wil ik die persoon verdedigen maar dat doe ik dan toch maar niet omdat de discussie eindeloos zou zijn… Vind ik dan ook wel jammer…


    • Irene 17 augustus 2018

      Inderdaad, goed gezegd! Leef en laat leven 🙂 Ik snap ook niet dat dat zo moeilijk is. Vroeger deed ik ook altijd een beetje lacherig als iemand zo’n opmerkingen maakte maar tegenwoordig denk ik dat het echt aan mijn gezicht te zien is dat ik ergens niet mee kan lachen. Ik ga de discussie ook vaak niet aan omdat ik soms gewoon weet dat mensen het niet (willen) snappen.


  6. Evelyne 16 augustus 2018

    Volledig waar wat je verteld! Alleen heb ik het momenteel een beetje lastig met mijn eigen lichaam. Ik zou zo graag van dat buikje vanaf willen, maar sporten en gezond eten.. Tjah.. Voor de rest ben ik anders wel tevreden over mijn lichaam 😉


    • Irene 17 augustus 2018

      Ik had ook een periode dat ik echt alleen maar bezig was in mijn hoofd met ik wil er anders uit zien (strakker vooral) maar ik deed er niets aan. Toen zei David eens: blijkbaar wil je het niet hard genoeg want dan zou je er echt iets aan doen. Dat gaf wel inzicht. Wil je er van af of denk je dat je er van af moet willen?
      Zou je veel gelukkiger zijn zonder buikje?


      • Evelyne 18 augustus 2018

        Ik ben wel gelukkig met mijn lichaam, alleen heb ik nu last van dat buikje omdat het zomer is en je dus meer kledij draagt waarin je dat kan zien. Tijdens de winter zie je dat minder. Maar ik weet ook dat ik in feite meer water zou moeten drinken ipv frisdrank.. En dat gaat niet zomaar in 1,2,3.. Voor de rest stoor ik mij alleen aan het buikje wanneer ik wegga en het dus goed zichtbaar is..


  7. Sammie 16 augustus 2018

    Ik sta er een beetje met wisselende gevoelens in. Ja je moet respect hebben voor ieder mens, ongeacht hoe deze er uit ziet. Dat wil nog steeds niet zeggen dat iemand met 50kilo overgewicht gezond is of zelfs zelf maar gelukkig is, het wil alleen maar zeggen dat je ieder mens met respect moet behandelen. Dat iemand met overgewicht of wat mij betreft ondergewicht daar niet gelukkig mee is, maar er ook niets aan wil doen begrijp ik dan weer niet. Zo had ik een collega die iedere dag klaagde over haar gewicht en vervolgens iedere middag aan de snackbar snacks zat. Daar tegenover staat dat meningen en oordelen niet uitgesproken hoeven te worden, maar dat zou voor alles altijd op moeten gaan en tegenwoordig vind iedereen maar dat hij of zij alles moeten kunnen zeggen. Ik rook, ook niet gezond, maar iedereen vind dat hij of zij mij dat moet vertellen. Vind ik ook bloed irritant. Als je echt oprecht gelukkig bent met jezelf en kunt houden van jezelf dan maakt het voor mij niet uit hoe je er uit ziet, het mooiste aan een mens is juist dat deze 100% van zichzelf houdt. Uiterlijk is ook maar een hoesje, van binnen moet je happy zijn en dat gaat dan denk ik weer wel het best als je je lekker en fit voelt als je alles kunt doen wat je wilt doen. Beetje dubbel ben ik dus, al vind ik wel dat je ten allen tijde mensen met respect moet behandelen.


    • Sammie 16 augustus 2018

      Wat ik eigenlijk wil zeggen over dat hele body positivity ding van nu.. ik vind het jammer dat het nodig is dat het nu zo’n hype/trend lijkt op internet. Iets wat zo’n ding is en zo viraal gaat, verdwijnt ook vaak weer. Ik snap het ook want heel veel mensen gaan bij dunne en dikke mensen over op de gezondheid al heeft dat natuurlijk niets te maken met body positivity. Ieder mens is mooi op zijn of haar manier als deze zelf gelukkig is. Juist dat zou eigenlijk niet zo’n ding moeten zijn, het zou normaal moeten zijn. Het zou de gewoonste zaak van de wereld moeten zijn dat je de mening van andere over je uiterlijk niet boeit, dat je happy bent met jezelf en dat kunt tonen. Mensen die blij zijn met zichzelf en zelfvertrouwen hebben zijn niet alleen gelukkiger maar stralen het ook uit. Dat maakt ze dan weer mooi en onvatbaar voor onnadenkende mensen die overal kritiek op moeten geven wat het cirkeltje dan weer rond zou maken. Geloof dat ik nu maar moet stoppen met typen want ik vraag me af of het allemaal nog klinkt zo als ik bedoel, of logisch 😀


      • Irene 17 augustus 2018

        Het draait inderdaad om respect en niet om gezond of ongezond zijn. En ik geef je helemaal gelijk in verband met de kritiek én dat het eigenlijk geen ding zou moeten zijn. Dat het logisch moet zijn dat je een ander in zijn waarde laat. Maar dat is het dus helaas niet voor sommige mensen en daarom is het net wel goed dat hier nu aandacht voor is. Ik denk dat het veel mensen sterker maakt en dat is alleen maar positief! Maar ergens inderdaad dus wel jammer dat het zo nodig is. Eigenlijk net zoiets als #metoo.
        Bedankt voor je reactie trouwens!


      • Saskia 25 augustus 2018

        Ik ben het helemaal eens met Sam!


  8. Stella 16 augustus 2018

    Giiiiiirl, dit had ik kunnen schrijven. Ik zit precies in dezelfde ‘fase’ hiermee als jij en denk er ook echt exact hetzelfde over. Ik vind het soms nog lastig om mezelf oké te vinden, en ja ik heb ook nog af en toe oordelende gedachten over anderen, maar we hebben al zulke stappen gezet hiermee. Ik vind dat je het echt heel mooi en goed verwoord hebt en sta aan de zijlijn te springen en gooien met confetti voor je. You go!


    • Irene 16 augustus 2018

      Kunnen we confetti naar elkaar gooien! Leuk! 😀 Merci voor je lieve reactie Stella! <3


  9. Mei Qi 16 augustus 2018

    Aah wauw! Heel mooi geschreven! Ik wist trouwens niet dat er een afkorting bestond van body positivity! Vera Camilla heeft ook video’s die gericht zijn op het liefhebben van je lichaam!


  10. Anne-Sophie 16 augustus 2018

    *langzaam aanzwellend applaus*

    Ik heb op slag de neiging mijn lijf een knuffel te geven (zou er nogal belachelijk uitzien aangezien ik in de bib zit, maar diep vanbinnen doe ik het).


    • Irene 16 augustus 2018

      DOEN DOEN DOEN! 😀


  11. Femke 16 augustus 2018

    Wat een lieve blogpost! De laatste tijd heb ik ook wat meer moeite met mijn buikje, maar niet zo zeer dat ‘ie groeit, of dat ik lovehandles gekregen heb. Ik geef zo wel mijn tussenjaar de schuld, maar ik heb meer tijd en ruimte gehad om zoveel chips te eten als ik wilde. Als ik er dan nu achteraf naar kijk denk ik ook, hm, had ik beter niet kunnen doen, maar hey. School begint over twee weken en ik denk dat ik dan wel wat minder ‘tijd’ heb om ongezond te eten. Het is ook veel meer lopen en staan dan nu. Het minpuntje vind ik wel dat mijn favoriete broeken strakker zitten 🙁 O, en ik ben ook begonnen om een beetje te letten op mijn suikerinname. Twee schepjes suiker in de thee, twee in de koffie… Ik probeer sinds twee dagen tegen, komisch ook weer twee, geen suiker meer in de thee te doen. Straks als school ook weer begint, kan ik minder vaak om de koffie bij oma, dus dat is dan ook weer goed geregeld. Aan de ene kant is het stom dat we ons er zoveel mee bezighouden en aan de andere kant is het gezonder. Ik weet echt niet goed wat ik er van moet vinden, wat betekent dat je blogpost me goed aan het denken zet 🙂


    • Irene 16 augustus 2018

      Goh ja weet je, als je slecht in je vel zit, moet je er iets aan doen. Voor mij is het niet zo dat body positivity betekent dat gewoon alle remmen los moeten maar gewoon dat je er mag zijn, hoe je er ook uit ziet. Als je zelf iets wil veranderen, voor jezelf, omdat je broek spant of je je slecht voelt, dan moet je dat doen! Maar je moet gewoon weten dat je een even leuk mens bent, ook al spant je broek iets harder dan vroeger.


Comments are closed.