Hooggevoelig zijn. En hoe ik daar mee om ga.

Ik vind het toch nog best een ding om te schrijven dat ik hooggevoelig ben. Dat voelt gelijk als zo’n label en ik plak niet graag labels eigenlijk. Ik zeg vaak gewoon dat ik snel overprikkeld bent. Dat klinkt op de een of andere manier minder aanstellerig ofzo? Ja ik weet. Het is niet goed dat ik dat zeg want hooggevoelig zijn is zeker geen aanstellen. Maar ik heb vaak het gevoel dat mensen er wel zo over denken.

Anyway, daar gaat het niet om. Ik ben dus snel overprikkeld. Ik heb een gevoelig zieltje. En een gevoelig vel. En ook gevoelige oren. Alles komt naar mijn idee 542 keer harder binnen dan het bij andere mensen doet. Ik zit tijdens de lunch op mijn werk – in een ruimte zonder daglicht – liefst in het schemerdonker. Ik word letterlijk horendol als ik na een vroege shift de bus naar huis neem. Zo rond 15.30u. Allemaal schoolkinderen. Heel luidruchtige schoolkinderen. Idem op de trein waar de speakers soms veel te hard staan en de conducteur maar dingen blijft omroepen. Eerst in’t Nederlands. Dan in’t Frans. En dan nog eens kort samengevat in beide talen. Dude, zwijgt gewoon oké? Feestjes? Horror. Vaak ook leuk hoor. Maar ook een beetje horror. Aleja, je snapt het. Heel lastig soms. Maar ik heb ondertussen ook een paar hulpmiddeltjes in huis en trucjes gevonden om daar mee om te gaan. Klinkt als een enge ziekte waar ik moet mee leren omgaan, maar dat is het niet hé.

Hoe ga ik daar mee om?

Slaap is heilig. Ik heb dat al een paar keer vermeld op mijn blog denk ik, maar slaap is echt heilig voor mij. Als ik niet genoeg slaap, raak ik niet goed uit mijn bed. Maar zelfs als ik wel goed uit mijn bed geraak, is het echt absoluut noodzakelijk dat ik minstens 7 uur geslapen heb. Anders ben ik chagrijnig en prikkelbaar en werkt alles op mijn systeem. Maar het is voor mezelf natuurlijk ook veel fijner om genoeg geslapen te hebben. Ik zit op dat gebied zelfs meer met mezelf in dan met mijn medemensen. Sorry not sorry 😉 . Als ik genoeg geslapen heb, kan ik alles beter aan.

Noise cancelling oortjes zijn een lifesaver. Sinds kort heb ik oortjes met ANC. Active Noise Cancelling is dat. Nu zijn oortjes nog lang niet zo effectief als zo’n volledige koptelefoon, maar it does the trick voor nu. Op de bus, op de trein, geen last meer van dat constante achtergrondgeluid. Heel harde geluiden komen er nog wel door maar daar kan ik mee leven. Ik zou het ook een beetje eng vinden als het geluid volledig weg zou zijn.

Negeer berichten- en mailapps. En meldingen. Ideaal is natuurlijk om die niet op je telefoon te hebben, maar kom, ook ik heb Messenger en WhatsApp en Hangouts en Gmail en Outlook staan. Behalve WhatsApp staan die allemaal in 1 mapje en staan de meldingen uit. HEMELS. Alleen WhatsApp heb ik aan staan omdat ik dat gebruik nu in plaats van smsjes. En ik zet eigenlijk gewoon alle meldingen uit. Instagram, Facebook, Pinterest (ook al kreeg ik regelmatig kleine boodschapjes om me er aan te herinneren dat ik goeie smaak heb. Thanks Pinterest!), mijn weer app, …

Over Facebook gesproken. Dat staat dus weer op mijn telefoon omdat ik een paar dingen moest delen in een groep. Ik doe ook nog mee met een boekenswap van Kwante maar zodra die voorbij is, ga ik definitief van Facebook af. Ik vind het eigenlijk een hel. Elke keer ik het open, al die meldingen. Brr. Ik haal er geen energie uit dus weg er mee. Nog een paar maanden ‘afzien’ 😉

Eerst goed voor mezelf zorgen. Daarna pas voor anderen zorgen.

Dingen niet te persoonlijk nemen. Ik ben niet verantwoordelijk voor hoe iemand reageert. Als mensen boos zijn, is dat niet mijn schuld. Ik krijg heel vaak leuke mensen aan de lijn op’t werk maar af en toe ook knorpotten. Dat ligt niet aan mij.

Lijstjes maken. Ik krijg heel snel een opgejaagd gevoel als ik allemaal dingen in mijn hoofd heb zitten. Ten eerste omdat dat vaak gewoon te veel is en er veel relatief onbelangrijke dingen bij zitten. En ten tweede omdat ik dat gewoon nooit allemaal kan onthouden. Dat zorgt dan voor stress dat ik die dingen vergeet. En dus een opgejaagd gevoel. En daar word ik dan weer prikkelbaar van.

Denken in energie. Ik vermeldde deze tip al eens in mijn stukje met tips om je grenzen te helpen bewaken. Ik pas hem nog altijd toe! Idealiter plan ik maar 1 echte activiteit in die meer van me verlangt dan gewoon aanwezig zijn. Maar als ik dan denk in energie, hangt het er gewoon van af wat ik precies wil doen. Zo kan ik perfect uiteten gaan met mijn ouders en de dag erna met 1 vriendin afspreken. Uiteten met mijn hele familie en de dag erna naar een drukke bedoening is dan weer te veel van het goeie. Nieuwjaarsfeest op’t werk? Daar doe ik gewoon niet aan mee. Met z’n allen naar de kerstmarkt? Ook liever niet. Met een collega of vier lunchen in onze keuken? Graag!

Rust inplannen. Als ik dan al eens iets druks ga doen, dan zorg ik dat ik daarna genoeg ontprikkeltijd heb.

Nieuws / geweld bannen. Ik overdrijf niet als ik zeg dat ik letterlijk misselijk word van geweld. Ik kan het niet zien, ik wil het niet horen en ik wil er niet aan denken. Met films heb ik het ook maar daar kan ik wat meer verdragen. Zo lang het niet heel gedetailleerd in beeld komt is het oké. Ik weet nog dat ik als kind eens iets heel naars op het nieuws zag en daar soms nog altijd aan denk. Dat houdt mij letterlijk uit mijn slaap.

Alleentijd. Ondanks dat ik héél graag zoveel mogelijk tijd met David doorbreng, heb ik ook nood aan alleentijd. Dan ga ik bijvoorbeeld om 19.30u uitgebreid douchen waarna ik in bed ga liggen lezen terwijl meneertje beneden televisie kijkt.

Niet te veel zoetigheid. Hier moet ik nog wat in leren maar als ik veel zoet eet, voelt mijn lijf niet goed. Ik krijg buikpijn, hoofdpijn en alles is moeilijk. Ik eet héél graag zoet dus het is elke dag afwegen. En ja, soms is dat een grens die ik overschrijd. Vaak bewust. En dan denk ik: ‘Ik moet beter voor mezelf zorgen’.

Opgeruimd huis = opgeruimd hoofd. Ik kan het werkelijk niet verdragen als er rommel in huis ligt. Zelfs als ik het niet zie, weet ik dat het er is. Het is een doorn in mijn oog. Het moet weg. Ik ben ook niet zo’n held in huishoudelijke klussen dus ja, dat opruimen schuif ik soms ook op de lange baan om dan na een week intens opgelucht en kalm te zijn als alles terug netjes is.

Comfort boven alles. Vroeger durfde ik al eens een mooi paar schoenen kopen die alles behalve comfy waren. Maar wel mooi. Nu niet meer. Het moet comfy zijn of ik draag het niet. Ik zou nog liever bloot lopen dan … nee sorry, das ook niet waar. Maar je snapt het. Ik wil alleen kleren waar ik me 100% op mijn gemak in voel.

Et voila. Dat was weer een hele lap tekst maar ik wil toch nog iets extra melden. Het is ook héél fijn om hooggevoelig te zijn. Het is niet allemaal kommer en kwijl (hahahahaha, no worries, er komt geen kwijl bij kijken) kwel. Het is ook heel leuk en bijzonder. Maar dat komt een volgende keer aan bod 😉

Ben jij hooggevoelig?

34 Comments

  1. Leen 29 april 2019

    Ik heb diezelfde indruk: dat mensen vinden dat je je niet moet aanstellen. Terwijl zij zo’n geweldig goeie filter hebben dat alles bij hen veel zachter binnenkomt en ze dus totaal niet beseffen hoe zwaar hsp’ers het hebben, hoeveel energie wij moeten stoppen in dat filteren. Ik herken me in heel veel dingen die je opsomt: rust!
    Leen schreef laatst over Gouden randjes #23My Profile

    Beantwoorden
  2. Talitha 24 april 2019

    Haha, ik heb juist een hekel aan volledige stilte. Zelfs als student: toen ging ik in het studentenrestaurant zitten om te studeren, omdat ik me veel meer op mijn gemak voel met geroezemoes om me heen dan die zware, doodse stilte van een bib, waarin al mijn gedachten lijken te gonzen. Ik heb ook bijna altijd de tv aanstaan voor achtergrondgeluid. En aja, ik ben zelf ook echt een luid persoon. Dus ik heb pretty much het tegenovergestelde, grappig om dat ineens te beseffen. Ik ben laaggevoelig? (Klinkt alsof ik een psychopaat ben, maar bon.)

    Behalve dan de alleentijd- en energiepuntjes. Da’s inderdaad een onderdeel van introvert zijn – dat sociaal contact meer energie uit je zuigt dan dat het je energie heeft, dus daar herken ik mezelf wel in.

    Beantwoorden
  3. Goofball 15 april 2019

    Ik denk dat veel zaken ook toepasselijk zijn als je eerder introvert hebt en dus af en toe tijd nodig hebt in alle rust alleen om de batterijen weer op te laden.
    Goofball schreef laatst over Remote shoppingMy Profile

    Beantwoorden
  4. Maudy 10 april 2019

    Wauw Irene, ik ben echt compleet sprakeloos van dit stukje, want het is ècht alsof ik dit zelf heb geschreven. Ik ben ook hooggevoelig, nog niet zo heel lang geleden ontdekt. Grappige anekdote: ik ontdekte het doordat ik googelde ‘niet tegen geluid kunnen’ en ‘geluiden komen harder aan’, hahaha. En alle puntjes die jij aangeeft om ermee om te gaan, die heb ik ook. Vooral slapen is voor mij ook écht heel belangrijk. Ik snap helemaal niks van mensen die structureel maar 6 uurtjes per nacht slapen – ik slaap er het liefst 9. Ook heb ik vaak echt me-time nodig, hoe leuk ik mijn vriend ook vind, en denk ik in energie in terms van ‘als ik die dag al die activiteit gepland heb, dan ga ik niet ook nog een activiteit aan de andere kant van de stad erna doen’. Oh, en als ik eenmaal overprikkeld ben, dan wil ik echt stilte om me heen. Kortom: allemaal echt super herkenbaar, en heel fijn om te lezen dat ik niet de enige vreemde eend in de bijt ben! 🙂 Liefs Maudy
    Maudy schreef laatst over Maudy’s Maand | maart 2019My Profile

    Beantwoorden
  5. Anne 7 april 2019

    Ik herken héél veel in wat je schrijft. Met het meeste kan ik nu stilaan wel veel beter omgaan. Wat een groot probleem is en blijft, is dat “de dingen persoonlijk nemen”. Ik krijg dat niet uit mijn hoofd gebannen. En daar heb ik het nog steeds heel moeilijk mee.
    Mijn kinderen zijn ook HSP’tjes.
    Mijn zoon voor mij wat opvallender dan mijn dochter, maar ook zij kwam er de laatste jaren achter dat vele kenmerken van HSP opgaan voor haar. Ze leert daar nu rekening mee houden en naar te leven, zodat het leven wat gemakkelijker wordt.
    Bij mijn zoon had ik het al heel snel door. Als kind voelde hij mij perfect aan. En ook als er iets scheelde met mij dat ik niet persé wou delen met mijn kinderen, kwam dan toch altijd de vraag: “is er iets mama?”. soms ook moeilijk om mee om te gaan, maar wel superlief natuurlijk 🙂

    Beantwoorden
    • Irene 9 april 2019

      Das ook een heel mooie eigenschap vind ik, snel aanvoelen of er iets scheelt. En lief dat je zoon het dan ook echt vraagt maar kan me wel inbeelden dat het niet altijd makkelijk is om daar mee om te gaan.
      Dingen niet persoonlijk nemen is voor mij ook wel nog een groot leerpunt hoor. Ik heb dat zelfs vaak als mijn vriend iets zegt tegen me dat ik meteen op mijn tenen getrapt ben omdat ik dan direct het gevoel krijg dat ik als mens niet goed bezig ben. Stom natuurlijk. Ik probeer mezelf daar nu ook wel op aan te spreken. Voorlopig nog telkens na de feiten maar ik ben er van overtuigd dat het op de duur niet meer nodig zal zijn 🙂 Op mijn werk heb ik er dan veel minder moeite mee. Misschien omdat ik dat makkelijker kan plaatsen.

      Beantwoorden
  6. Nikita 6 april 2019

    Deze kon ik niet laten passeren zonder zelf te reageren. Ik ben ook hooggevoelig. Zelf heb ik het vijf jaar geleden ontdekt ondertussen, ik heb er door de jaren heen mee leren omgaan. Soms struggle ik nog hoor, en misschien zal ik dat altijd een beetje doen. Het labeltje vind ik net fijn omdat ik dan weet dat ik niet gek ben, natuurlijk ben ik meer dan dat labeltje. Maar ik heb het nog wel eens lastig met grenzen zetten. Zeker toen ik nog studeerde vond ik dat heel moeilijk, om mijn taken stop te zetten wanneer het niet meer ging. Maar jaar na jaar leer ik er steeds beter mee omgaan. Slaap is voor mij ook heilig, maar ik loop er heel vaak de kantjes vanaf ’s avonds. Gewoon letterlijk, ook met sociale media. Ik wil echter mijn sociale media niet verwijderen, omdat het niet altijd een negatieve bijklank heeft op mijn leven. Soms wel, maar dat heeft alles in het leven. Als ik er te lang heb opgezeten, dan vind ik dat zelf ook jammer. Maar ik denk niet dat dat omwille mijn hooggevoeligheid is, dat heeft iedereen wel denk ik. Ik ben zelf wel heel blij om hooggevoelig te zijn, ik zou het niet anders willen. Maar het is soms afwegen en veel wikken en wegen. En dat maakt het leven net moeilijker. Maar zo hebben we allemaal onze moeilijkheden int leven denk ik.
    Nikita schreef laatst over Gedachtenstromen | Soms voel ik me beschaamd en domMy Profile

    Beantwoorden
    • Irene 9 april 2019

      Ja inderdaad, zo heeft iedereen wel iets wat hem of haar soms parten speelt denk ik. Ik vind hooggevoelig zijn ook een heel mooie eigenschap. Ik ga daar ook nog iets over schrijven binnenkort 🙂
      Ik heb mezelf aangeleerd om niet meer door Instagram te scrollen als ik in bed lig. Ik zou daar anders ook nog uren mee kunnen doorgaan. Moeilijk he om het soms te laten?

      Beantwoorden
  7. Silke 6 april 2019

    Leuk geschreven 🙂 Ik herken me wel in wat je schrijft over het ‘label’ ik ben zelf hooggevoelig maar benoem dit eigenlijk nooit zo. Toch hielp het wel toen ik erachter kwam dat er een label bestaat en dat ik mij daar zo goed in kan herkennen. Eerst dacht ik altijd dat er iets niet klopte omdat ik ook een hele andere kant heb. HSS noemen ze dat een high sensation seeker. Dat heb ik dus ook, altijd op zoek naar nieuwe avonturen, om vervolgens soms daar totaal uitgeput van te zijn. Ik bedacht me laatst dat het nog wel eens leuk is om over die combinatie te schrijven 🙂 Het staat op mijn ideëen lijstje haha!
    Silke schreef laatst over Wie ben ik om advies te geven?My Profile

    Beantwoorden
    • Irene 9 april 2019

      Oh ja zeker over schrijven! Ben heel benieuwd daarnaar. Ik heb er nog niet veel over gelezen, over HSS. Ik denk dat ik dat minder heb maar ben dan wel nieuwsgierig naar hoe jij het ervaart in combinatie met je hooggevoeligheid.

      Beantwoorden
  8. fieke 6 april 2019

    Zo herkenbaar! Ik ben er pas op mijn 21ste of zo achter gekomen dat ik hooggevoelig ben, en toen vielen heel wat puzzelstukken op hun plaats. Je lijstje is een handige reminder, want helaas durf ik al eens al de rest voorop zetten, in plaats van mezelf…
    fieke schreef laatst over #kookboekweek | februari 2019 | Deliciously Ella met vrienden (9/40)My Profile

    Beantwoorden
    • Irene 9 april 2019

      Ik weet het eigenlijk ook pas sinds een jaar of twee. Wist zelfs niet dat het bestond. Volgens mij kwam het zelfs door mijn blog! Ik denk dat iemand in een reactie eens die term liet vallen en dat mijn nieuwsgierigheid geprikkeld was toen. Ben vooral heel blij dat er veel mensen zijn die deze eigenschap ook hebben. Het is altijd wel een beetje een balansoefening hé. Sinds ik het weet dat ik snel overprikkeld ben, vind ik het wel gemakkelijker om mezelf op de eerste plaats te zetten.

      Beantwoorden
  9. Laurine 5 april 2019

    Ik begrijp helemaal wat je bedoelt! Soms kom ik thuis na een een activiteit met een groep vrienden of een etentje in een restaurant en dan tuiten mijn oren zoals na een fuif waar de muziek veel te stond, gewoon van het teveel aan prikkels van het lawaai rondom mij. Ik ga zeker eens kijken naar zulke noise cancelling oortjes, want dat lijkt me wel heel handig als je zegt dat het helpt. Ik kan me trouwens ook enorm storen aan een flikkerende lamp, ik word er bijna misselijk van: vreselijk! En verder ben ik het met je eens dat je hoeveelheid slaap bewaken echt een wereld van verschil kan betekenen. Zolang je rekening houdt met jezelf en vooral ook durft uit te spreken naar je omgeving wanneer het allemaal even niet meer gaat, komt het goed. 🙂
    Laurine schreef laatst over Bullet journal | AprilMy Profile

    Beantwoorden
    • Irene 9 april 2019

      Oh ja, flikkerende lampen zijn echt hel. Toen ik vroeger weleens uit ging, vond ik zo’n stroboscoop ook altijd enorm enerverend. Daar kon ik ook echt heel slecht tegen. Maar dat is nu misschien wel een extreem voorbeeld. Haha 😀
      Het uitspreken is soms moeilijk vind ik maar het helpt wel dat ik wat ouder wordt en dat mensen dan algemeen gemakkelijker aannemen wat je zegt. Ik heb de indruk dat ze sneller in discussie gaan ofzo als je jonger bent.

      Beantwoorden
  10. Annelies 5 april 2019

    Ik ben niet hooggevoelig, maar wel gevoeliger dan anderen voor bv geluid en licht. Als introvert plan ik sowieso niet te veel sociale dingen na elkaar en ik ween ontzettend snel.
    Annelies schreef laatst over Gastblog: Talitha over haar quarter lifeMy Profile

    Beantwoorden
    • Irene 9 april 2019

      Amai maar ik ween ook snel hoor! Als het me wat te veel wordt, gaan mijn sluizen open 🙂

      Beantwoorden
  11. Geke 5 april 2019

    Een fijne en herkenbare lijst! Zo te lezen weet je er goed mee om te gaan, hoe het voor jou werkbaar is.
    Ik ben dus ook een hsp. Over het algemeen heb ik er weinig ‘last’ van, behalve dan de energie, maar dat is niet alleen daardoor, ook door een paar mankementen aan mezelf ;).
    Het meest intense vind ik het constante aanvoelen van sferen, van mensen, omgevingen,… daar kan ik me nog niet goed voor afsluiten. Hoewel dat ook weer handig is voor mijn werk, dat aanvoelen. Maar ik zou het selectiever moeten kunnen 🙂
    Geke schreef laatst over Day Zero Project #6 – 36. Drie nieuwe ‘groene’ stappen bedenken en uitvoerenMy Profile

    Beantwoorden
    • Irene 9 april 2019

      Ik las eens van Eva Daeleman (weet niet of je haar kent) dat ze een cirkel rondom zichzelf visualiseert. Of ja, eerder een bubbel met spiegels aan de buitenkant zodat mensen haar niet kunnen zien of bepaalde ‘invloeden’ haar niet kunnen bereiken. Ik probeer dat soms zelf zo te doen om bepaalde dingen uit te sluiten maar ik ben er niet zo handig in. Ik vind het al snel stom lijken en dan vraag ik me af waar ik mee bezig ben. Moet nog een beetje oefenen :p
      Maar dat aanvoelen vind ik dus ook net een hele mooie eigenschap!

      Beantwoorden
  12. Sheila 5 april 2019

    Goed dat je eerst aan jezelf denkt. Teveel mensen vergeten dat. Ik ben zeker niet hoog gevoelig. Wel gevoelig. Met name als ik ongesteld ben, dan huil ik heel snel. Mijn hele zwangerschap? Ik huilde om alles. Oh nee, waar liggen mijn sleutels -> huilen. Oh nee, een kat in de boom die er niet uit kan -> huilen. Oh nee, de hagelslag is op -> huilen. Oh nee. Ik kan mijn eigen veters niet meer strikken -> Huilen. Maar dat is toch anders dan wat jij bedoelt.

    Overigens, waarom zou je het anders willen noemen? Ik snap het dat mensen geen label willen hebben, maar zo werkt onze maatschappij. En dat is zeker niet negatief. Ze zijn ook bedoeld, doordat iets erkend kan worden en je ook begrip kan kweken. Het zegt verder niets over je. Maar anders ga je het omschrijven en dan komt het toch op hetzelfde neer, maar dan omslachtiger. 🙂
    Sheila schreef laatst over Elfia, waarom je dit bijzondere evenement niet mag missenMy Profile

    Beantwoorden
    • Irene 9 april 2019

      Ik huil ook heel snel en dus ook als ik ongesteld ben. Zoals nu 😉 Zat gisteren nog te huilen nadat ik een verdrietig liedje had gehoord. En je hebt gelijk hoor in verband met dat label. Ik weet het ook wel maar het is eerder dat ik waarschijnlijk bang ben voor wat mensen denken als ze het horen. Hooggevoelig. Maar dat moet ik me dan weer niet aantrekken.

      Beantwoorden
  13. Evelyne 5 april 2019

    Ik ben niet hooggevoelig, maar ook niet helemaal het tegenovergestelde. Bepaalde dingen herken ik in je lijstje, zoals het slapen. Ik ben bv iemand die ’s avonds echt kan leven en lang opblijven, maar ’s ochtends heb ik het steeds moeilijk. Mensen lachen soms met mij dat ik niet kan afspreken ’s avonds als ik ’s anderendaags vroeg moet beginnen. Dan zeggen ze soms wel eens, softie tegen mij, maar ik kan dat echt niet helpen. Ik weet dat ik vroeg in mijn bed moet liggen en moet mezelf zelfs verplichten om te gaan slapen omdat ik ’s anderendaags vroeg op moet. Nu ik een zware verkoudheid heb merk ik ook dat ik slaaptekort heb, want ik kan niet doorslapen. En dat begint na een tijdje ook te wegen. Ook wat je zegt van wat er in de trein word omgeroepen, als er té veel lawaai om me heen is kan ik dat gewoon niet verstaan. Heeft misschien ook wel te maken met mijn slechthorendheid, maar té luide omgevingen waar ik mezelf en mijn gezelschap niet in kan verstaan zijn ook niet oké voor mij. Een concert of optreden meepikken lukt dan weer wel omdat mijn hoorapparaat die dingen perfect kan afsluiten (leve de technologie! 😉 ) Tijd voor mezelf heb ik op zijn tijd ook wel nodig, alleen kan ik niet zo goed alleen zijn. Wellicht is dat omdat er altijd iemand thuis is als ik thuiskom en ik denk dat in een leeg huis thuiskomen mij een eenzaam gevoel bezorgt. Zal er toch ooit eens aan moeten wennen, maar goed, dat zijn zorgen voor later, haha.
    Evelyne schreef laatst over Facts #5 | Over mij en mijn feitenMy Profile

    Beantwoorden
    • Irene 9 april 2019

      Als ik een vroege shift heb, ga ik om 21.30u slapen. Dus ik spreek ook nooit af dan. Het zou misschien wel kunnen hoor maar ik wil het niet. Ik zeg soms zelf van mezelf dat ik een softie ben maar ik vind dat niet erg eigenlijk 🙂
      Ik ben wel graag alleen thuis hoor maar ik heb vaak ook graag iets van achtergrondgeluid. De radio of televisie stilletjes aan. Al heb ik mij nog nooit eenzaam gevoeld. Misschien dat dat jou helpt?

      Beantwoorden
  14. Moederschip 5 april 2019

    Ik heb nooit stilgestaan bij deze term, maar kan (behalve dat over geluid en rommel) alles afchecken… ik zag het eigenlijk eerder als een onderdeel van introvert zijn. Want daarin herken ik me volledig.
    Moederschip schreef laatst over Hoe overleef je twee dagen Efteling met een peuter en een kleuter?My Profile

    Beantwoorden
    • Samaja 5 april 2019

      Ik ben vrij zeker van wel. Wat je schrijft over niet teveel drukke dingen na elkaar plannen, dat is zo herkenbaar! Ik probeer zoveel mogelijk evenwicht te zoeken en inderdaad genoeg te slapen. Dat doet al veel.

      Beantwoorden
    • Irene 9 april 2019

      Ik ben ook een introvert, al kan ik afhankelijk van de situatie ook net heel extraverte kantjes tonen. Het heeft daar zeker ook te maken. Denk niet dat alle introverten ook hooggevoelig zijn maar volgens mij versterkt het elkaar wel.

      Beantwoorden
  15. Audrey 5 april 2019

    Herkenbaar voor mij! Als ik te weinig slaap krijg, verander ik in een soort monster. Voor anderen en voor mezelf 😉
    Audrey schreef laatst over Klein leed #6: de wc-editieMy Profile

    Beantwoorden
    • Irene 9 april 2019

      Haha 😀 Ik eerder in een zombie denk ik maar dat is ook een soort monster hé :p

      Beantwoorden
  16. Kris10 5 april 2019

    Ik denk het niet … maar ik herken wel een aantal frustraties/prikkels uit jouw lijstje. Een vriendin nam me eens mee naar een lezing over hooggevoeligheid om beter rekening te kunnen houden met haar hooggevoelige dochter. Ik ging mee uit interesse en dat was me een eyeopener.
    Kris10 schreef laatst over Foutje van Felix (30/40)My Profile

    Beantwoorden
    • Irene 9 april 2019

      Interessant dat je naar zo’n lezing bent geweest en dat het je wel dingen heeft bij gebracht! Lijkt me heel boeiend eigenlijk net ook als je het zelf niet hebt om er dan wat meer over te weten te komen. Zeker als er mensen in je omgeving zijn die wel hooggevoelig zijn.

      Beantwoorden
  17. Naomi 5 april 2019

    Jarenlang heb ik gedacht dat ik hooggevoelig was. Bij mij bleek dat uiteibdelijk onderdeel van mijn autisme te zijn. Vooral geluiden vind ik echt vreselijk. Ik hoor echt alles (nu bijvoorbeeld de wasmachine van de buren) en als ik dan al een beetje geprikkeld ben, kan ieder geluid me gek maken. Ben benieuwd naar je blog over de mooie kanten! Heerlijk dat je het onderwerp bespreekbaar maakt.
    Naomi schreef laatst over De volle agendaMy Profile

    Beantwoorden
    • Irene 9 april 2019

      Aah vervelend! Ik heb ook vooral van geluid last als ik al overprikkeld ben. Een van onze honden kan bijvoorbeeld niet stoppen met zijn kom leeg te likken als ie gegeten heeft en dat ding schuift dan de hele vloer over. Ik word er echt gek van als ik het al moeilijk heb terwijl het me op andere dagen toch niet zo heel veel doet.

      Beantwoorden
  18. Ilona Wielinga 5 april 2019

    Wat mooi dat je hier zo open over bent. Ik snap dat je niet zo van de labels bent, maar soms geeft een label juist wat meer duidelijkheid en kan je daardoor ergens beter mee leren omgaan.
    Ilona Wielinga schreef laatst over Mijn tips voor illustreren met markersMy Profile

    Beantwoorden
    • Wendy 5 april 2019

      Ik ben het met Ilona eens. 🙂 Die labels zijn er nu eenmaal, dus dan kunnen we ze maar beter gebruiken waarvoor ze bedoeld zijn – inzicht krijgen (in je eigen situatie), én inzicht geven. Ik ken iemand die hooggevoelig is en ik heb, als ik heel eerlijk ben, weleens gedacht: “Doe toch niet zo moeilijk.” Terwijl iedereen toch echt zijn of haar best doet. Maar om dat goed te beseffen, zijn er meer verhalen nodig zoals deze blogpost. Dus dank hiervoor!
      Wendy schreef laatst over Over verdomd makkelijke dingen die toch heel moeilijk zijnMy Profile

      Beantwoorden
      • Irene 9 april 2019

        Ik snap je hoor. Ik kan me perfect inbeelden dat mensen zo’n dingen denken. Volgens mij ben ik daar ook een beetje bang van door net die term hooggevoelig te gebruiken. Maar het geeft tegelijk inderdaad ook wel inzicht. Mooi ook dat je het durft toegeven dat je soms zo’n dingen denkt! 🙂

        Beantwoorden

Laat een reactie achter op Silke Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.