Het verhaal achter mijn tatoeage.

Zaterdag 26 oktober liet ik mijn allereerste tatoeage zetten. Aangezien ik er wat vragen over kreeg en ik natuurlijk ook niet anders kan dan deze mijlpaal te delen (duh, ik ben een blogger hé), kunnen jullie vandaag wat meer over mijn tatoeage lezen.

Een stiekeme jeugddroom van me: een hele arm vol tatoeages. Ik denk niet dat ik dat ooit aan iemand vertelde toen ik jonger was. Ik had altijd een beetje het idee dat mensen in mijn omgeving het daar niet mee eens zouden zijn of dat ze vonden dat een tatoeage niet bij mij past en meer van dat soort onzin. Ik was best wel bezig met het idee dat mensen van me hadden.

Alez, long story short, ik wou een tattoo maar ik durfde nooit. Om wat ik hierboven schreef maar ook omdat ik dacht dat het heel veel pijn zou doen en ik mezelf wel een kleinzeer vind.

Goed, op een bepaald moment – ik denk dat het ergens in juli was – dacht ik: FUCK. IT. Ik ga dat gewoon doen. Ik maakte aan afspraak voor een paar maanden later zodat ik veel tijd had om na te denken en te wennen aan het idee, zoiets. Ik vroeg mijn schoonzus mee en zo zaten we dus zaterdag om 12 uur bij Dave.

Ik dacht dat ik het vrij duidelijk in mijn hoofd had wat ik wou: bloemen. Maar dan zijn er nog 5786342 beslissingen die gemaakt moeten worden en daar ben ik niet geweldig goed in want ik vind heel veel dingen mooi maar ik weet ook geen reet van tatoeages af. Om heel eerlijk te zijn boeide het me niet zoveel, ik wou gewoon dat er iets moois op mijn arm kwam. Ik doorprik hier dus ook al direct de illusie dat er betekenis achter zit. Die is er niet. Het enige wat ik er aan kan plakken is dat ik iets gedaan heb wat ik al heel lang wou en dat ik mijn angst aan de kant heb gezet. Diep.

We kozen voor hibiscus, Dave ging aan het tekenen en eventjes later plakte de eerste stencil op m’n arm en dacht ik: YES HET KOMT GOED!

En dan het tatoeëren zelf, hoe is dat nu? Ja ik ga er geen doekjes om winden: pijnlijk. Maar in tegenstelling tot wat ik had verwacht viel het me eigenlijk super goed mee. Zoals je kan zien: ik kon nog lachen.

Ik wist dat het pijn zou doen maar ik was vooral bang voor die eerste lijn. Dat ik bijvoorbeeld zo zou schrikken van het gevoel dat ik mijn arm zou wegtrekken en dan zou eindigen met een random lijn op mijn arm, haha :p Hij zou er alsnog iets moois van kunnen maken maar goed, dat was niet mijn bedoeling natuurlijk.

Ik zou de pijn beschrijven met sneetjes. Alsof iemand met een mesje in je vel snijdt. Sommige stukken voelde ik amper, andere stukjes gaven meer venijnige steken maar zoals ik al zei: niets wat ik niet aan kon. Ik zou het zo opnieuw doen want het ding is: zodra die naald van je arm is, is de pijn weg.

Na iets meer dan 2,5 uur had ik dit kunstwerk op mijn arm staan:

I mean: het is toch echt een kunstwerk?! Kijk dan! Fuck man! Ik vind het echt crazy dat zoiets mogelijk is. Eeuwig respect en dankbaarheid! Ik ben héél erg gelukkig dat ik voor Dave heb gekozen om mijn eerste tatoeage in mijn vel te laten prikken en ik draag ‘m met trots. Zonder zeveren, ik zou nog 895342 woorden kunnen schrijven over hoe mooi ik hem vind en vooral ook over wat voor zotte mens Dave eigenlijk is. Ik kan dat bijna niet vatten hoe mooi het ding is en wat voor talent het eigenlijk is om die fijne lijnen zo retestrak op mijn arm te krassen.

Nog van een beetje dichterbij. Ik vind het ook super leuk dat mijn sproetjes nog zichtbaar zijn!

Ik was op voorhand super zenuwachtig maar ik kan je zeggen dat Dave echt ne wreed toffe mens is en ik was er al snel op mijn gemak. Hij luistert naar wat je wilt maar zal ook gewoon eerlijk zijn gedacht zeggen als je met een of ander redelijk stom idee aan komt zetten, zoals een roos zonder schaduw (niet mijn idee trouwens 😉 ik heb alleen maar goeie ideeën).

Misschien ook interessant: ik betaalde voor deze tatoeage €350 en ik vind ‘m elke euro waard.

Komen er nog tatoeages? Zeker weten!

Wil je zelf ook een kunstwerkje van Dave op je arm? Je vindt hem bij Elite Tattoo Parlour, Sint-Paulusplaats 8 in Antwerpen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

12 + 17 =

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

43 thoughts on “Het verhaal achter mijn tatoeage.

  1. Prachtig, echt een kunstwerk! Ik zou wel een tatoeage willen van een Keith Haring-poppetje, want ik ben onwijs fan van hem. Maar twee dingen houden mij tegen: de naald (ik word al naar als ik een naald in een tijdschrift zie staan) en dat het wel iets heel permanents is.
    Marloes schreef laatst over Marlin Hotel in DublinMy Profile

  2. Ik zei het eerder al maar ik herhaal het hier nog even … ik vind hem echt super mooi geworden. Heel gedetailleerd en fijn. Het is inderdaad tof dat je sproetjes er nog steeds doorkomen. Toen ik las dat je bang was voor de gevolgen van een schrikreactie moest ik meteen aan Phoebe uit Friends denken die uiteindelijk met een klein stipje terug naar huis keerder want ‘dat is hoe mijn mama mij ziet vanuit de hemel’. 🙂
    zwartraafje schreef laatst over Gelezen in oktober 2019My Profile

  3. Waauw, ik vind die tattoo echt prachtig! Zelf droom ik ook stiekem van eentje, maar wat het word ligt al heel lang vast. Ik wil een roos. Ik weet nog niet goed waar enzo. Maar of ik het ooit echt doe, ik weet het niet. Misschien moet ik op een dag ook maar eens gewoon een tattooshop binnengaan en het gewoon doen 😉
    Evelyne schreef laatst over Een bijna oproep| Gastbloggen enzoMy Profile

  4. Ik vind dit echt heel stoer, ook echt zo bam: dit staat hier op mijn arm want ik vind dit mooi. Hij IS ook echt mooi – esthetisch mooi en knap gezet. Ik dacht dat jouw sproeten/moedervlekken getatoeëerde kleurtjes waren, serieus! Ze maken hem af en gewoon ook helemaal jouw tattoo, die van Irene. Heel cool.
    Kelly schreef laatst over 10: October SkiesMy Profile

  5. Ik vind hem zo FUCKING VET Irene! Prachtig! Ik ga binnenkort een tweede zetten en heb er zoveel zin in 🙂 Bij de eerste was ik ook zo bang voor een schrikreactie en een rare lijn op mijn pols, haha zo grappig dat meerdere mensen dat dus hebben. X

  6. Wauw, heel erg mooi! :O En stoer dat je meteen voor zo’n zichtbare plek gekozen hebt! Ik heb begin dit jaar ook een tattoo laten zetten, op op mijn linkerzij ter hoogte van mijn borst. Lees: die ziet bijna niemand. Daar heb ik deels voor gekozen omdat er achter mijn tattoo juist wel veel betekenis zit, en ik geen zin heb om elke keer weer dat verhaal te moeten doen (of te moeten vertellen dat ik dat niet wil vertellen). Maar vooral omdat ik bang was dat ik spijt zou krijgen.
    Gelukkig is daar geen sprake van. 🙂 Het is juist een opluchting dat het idee waar ik al jaren mee rondliep, eindelijk op mijn lijf staat. Nu er alleen nog een blogpost over schrijven… 😉
    Wendy schreef laatst over Er was eens een GIGANTISCHE crush.My Profile

    1. Ik wou ‘m ook echt wel zichtbaar hebben, daarom dat ik voor die plek heb gekozen. Aangezien ik het niet om de betekenis heb gedaan vond ik het stom om ‘m ergens te zetten waar hij niet zichtbaar is. In jouw situatie snap ik dus wel dat je hem op een meer verborgen plek hebt laten plaatsen. Kan me inbeelden dat het op de duur ook vervelend is als je elke keer het verhaal moet doen.

  7. Aah hij is zo mooi geworden! Ik heb zelf inmiddels twee tatoeages, en het idee voor nummer 3 en 4 liggen al klaar, haha. Ik vind tattoo’s gewoon onwijs mooi. Moet overigens zeggen dat ik het wat betreft pijn heel erg mee vond vallen, maar ik heb volgens mij ook wel een hoge pijngrens. Vond het eerder irritant voelen dan echt pijn doen.

    1. Goh, ik vond het wel echt pijn doen maar dus wel draaglijk. Ik vind tatoeages ook super mooi en ben ook al over de volgende aan het nadenken, hihi 😀 Ben benieuwd naar jouw volgende!

  8. Wauw, heel mooi! Op die plek zou ik er ook nog wel eentje willen! Ik vind bloemen ook mooi, maar mijn zus heeft alleen maar bloemen tattoo’s dus ik twijfel of ik dat uberhaupt ook wil…
    Ik heb er intussen 5 en de laatste heb ik in Maart laten zetten, maar die deed zoveel pijn dat ik nog niet eens terug ben geweest om ‘m bij te laten werken :’) Ik houd het voortaan dus weer bij andere plekken (deze is aan de binnenkant van m’n bovenarm) en geen zwarte vlakken meer, want die moeten altijd bijgewerkt worden (eerste en vijfde hebben dat). Maar goed, ik wil alsnog veel meer tattoos, alleen niet op die plek, haha! Ik
    Petra schreef laatst over With Ups and DownsMy Profile

  9. Het is zeker een kunstwerk. Echt mooi ontwerp en je ziet dat het gezet is door iemand die weet wat hij doet. Niks pijnlijker (letterlijk en figuurlijk) dan een tattoo die achteraf niet is wat je voor ogen hebt…
    Ik vraag me juist nog af, deed het in het begin niet vreemd als je naar je arm keek dat daar plots een tekening op je arm zat? Dat het er daadwerkelijk zit?

    1. Das een feit! Dave zei ook – om me gerust te stellen op voorhand – dat de pijn heus wel ging meevallen want dat anders niet zoveel mensen meer dan één tatoeage zouden nemen.

  10. Ooo, ik vind ‘m echt heel mooi! Voor zover ik je online heb leren kennen, vind ik het ook echt supergoed bij je passen! Ik vind een sleeve ook wel echt stoer staan bij vrouwen. Ga je ‘m helemaal zwart-wit houden?

    Enne: nog een vraagje: noemen jullie in Belgie wat wij moedervlekken noemen sproeten? Sproeten zijn voor mij veel kleiner namelijk, haha.
    Audrey schreef laatst over Het vrijwilligerswerk van SproetMy Profile

    1. Ik wil hem graag zwart wit houden ja, ik vind kleuren tattoos niet geweldig mooi. En ja, bij ons noemen ze dat nog sproetjes en moedervlekken zijn nog groter :p

    1. Jaaaa toch wel! Dat is m’n droom, mijn hele arm vol 🙂 Heb je echt nog totaal geen idee? Het helpt om plaatsjes op Pinterest op te zoeken en een afspraak vast te leggen, haha :p dat zet er zo wat druk achter.

  11. Héél mooi! Vind het echt een leuke stijl. Ik dacht eerst dat jouw sproetjes rode accentbolletjes waren en vond dat superorigineel! Voor mij vullen jij en je tatoeage elkaar aan ;). Geniet ervan!

    1. Hihi ja dat heb ik nog al gehoord! Het lijkt inderdaad wel een beetje alsof het accentbolletjes zijn maar ’t is niet het geval 🙂 Kan ik in m’n hoofd houden voor een volgende 😉

  12. Superstoer! Zou zelf teveel schrik hebben da ik spijt ga krijgen of da het contrast met mijn bleek veel te intens is ofzo 🙂
    Ik vind zo een zwarte band rond de arm ook gewoon mooi, simpel maar mooi 🙂

    1. Ik heb ook bleek vel, vind ik wel mooi ook 🙂 Ik denk altijd: als ik er spijt van heb, dan is het zo en dan zal ik daar op dat moment wel mee omgaan. Het enige waar ik spijt van heb is dat ik het niet vroeger heb gedaan :p

      1. Precies dit! Soms zeggen mensen ‘wat nou als je 80 bent?’ Nou dat zie ik dan wel weer. Ik heb hem gezet omdat ik hem mooi vind en dat is over heel veel jaar ook nog wel. En zo niet, dan heb ik de gedachte dat toen ik hem zette ik hem prachtig vond!