Een paar wijze lessen die ik leer van mijn broodrooster

Ik stond een paar dagen terug bokes te roosteren toen ik ineens op het idee voor deze post kwam. Ik rooster regelmatig bokes, zo toch zeker twee keer per week. Vroeger wel vaker maar ik probeer mijn inname van toastbrood + choco een beetje te beperken. Ik keek m’n broodrooster aan terwijl hij heel enthousiast mijn bokes in de lucht gooide en ik bedacht ineens dat ik best wel wat wijze lessen leer van mijn elektrische vriendje.

Basic is vaak meer dan voldoende.

Op het fotootje hierboven kunnen jullie mijn broodrooster aanschouwen. Wie 3984 jaar geleden al de Humo las heeft er misschien ook zo eentje. Ik kan er veel over zeggen behalve dat hij z’n werk niet doet. Het ding gaat al wel meer dan tien jaar mee denk ik en vergezelde me zelfs toen ik op kot zat.

Het is geen fancy roostertje. Gewoon een wit exemplaar met Jos Het Debiele Ei er op en een simpele instructie: duw op het knopje. Er zijn wel een paar knopjes: frozen, reheat – die moest ik er zelf terug op schrijven na een iets te intense behandeling met een schuursponsje – en cancel. En dan een draaiknop voor het aantal minuten. Basic maar meer dan voldoende. Het moet niet altijd super fancy zijn of over the top of extra en meer meer meer.

Enthousiasme is key.

Ik heb nog nooit iets of iemand zo enthousiast weten zijn als m’n rooster. Maakt niet uit hoe vaak ik er een boterham in duw, hij is elke keer weer blij dat hij ‘m mag toasten. Hij is zelfs zo blij dat hij mijn bokes niet gewoon omhoog duwt als ze klaar zijn, maar hij smijt ze er effenaf uit. Dat is dan soms voor mij weer minder fijn omdat dat vaak betekent dat ik minstens één boterham van de grond moet rapen maar desondanks kan ik zijn enthousiasme wel waarderen.

Doe gewoon je eigen zin.

Het maakt niet uit hoe vaak en hoe streng ik m’n roostertje aanspreek dat het nu toch echt wel moet gedaan zijn met boterhammen op de grond gooien – ik voel me dan gelijk ook schuldig dat ik zijn enthousiasme probeer in te perken – hij blijft het gewoon doen. Hij doet er niemand echt kwaad mee, zo’n ramp is het nu ook weer niet en ik ben streng aanhanger van de zolang-er-geen-zichtbaar-vuil-op-zit-kan-ik-het-nog-etentheorie.

Ik probeerde mijn roostertje te veranderen en hij heeft gewoon iets van fuck it jong, dit is hoe ik ben, dit is wat ik doe, ’t is te nemen of te laten. Dat vind ik dus bewonderenswaardig en iets wat ik zelf nog iets meer mag toepassen in mijn eigen leven. Gewoon mijn eigen zin doen.

Niet altijd alles gaat volgens plan maar dat is niet erg. Niet opgeven.

Zoals ik zelf al eens een lastige dag heb, bijvoorbeeld na een nacht waarin ik zowat elk uur heb gezien en dat nog zonder krijsende baby – moet ge kunnen hé? – heeft ook mijn broodrooster het af en toe lastig. Je zou denken: dat is een apparaat, dat doet toch gewoon wat het altijd moet doen. Well, think again. Het ene moment zijn mijn bokes op stand vier tot in de perfectie bruin gekleurd, de volgende keer zijn ze verbrand. Of er zit een boke vast – dat vind ik altijd het ergste want om de een of andere reden denk ik dat ik ga geëlektrocuteerd worden als ik met een vork mijn boterham probeer los te peuteren (de pries uittrekken doe ik dan ook wel niet).

Niet altijd alles gaat dus volgens plan maar dat geeft niet! We lachen er eens om en de volgende keer proberen we gewoon opnieuw. Niet opgeven! En kijk, meestal lukt het dan terug!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

negentien − 2 =

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

7 thoughts on “Een paar wijze lessen die ik leer van mijn broodrooster

  1. Ik vind het zo cool dat jij uit een simpel iets als brood roosteren zo’n artikel weet te krijgen. Maar het zijn inderdaad wijze lessen die we allemaal kunnen gebruiken. En nog iets; je zei dat je er zelf een paar dingen terug op moest schrijven. Dat toont aan dat we allemaal door het leven heen veranderen, dat dat oke is en dat je daardoor juist nog mooier wordt. Want jouw handschrift vind ik echt goals. Toen ik je kaartje kreeg was ik eerst een minuut aan het staren naar je geschrift want het is zo satisfying.
    Nikita schreef laatst over Hoe is is het om terug online te zijn? En tips om zelf te detoxenMy Profile

  2. Dit ziet eruit als een echt Belgisch collectors item! En dan ook nog eens vol wijze lessen. Ik veroorzaakte ooit kortsluiting met het broodrooster van mijn vriend (ik vind mijne beter), maar dat apparaat blijkt niet te slopen, dus nu hebben we er nog steeds 2.
    Shirley schreef laatst over Voor pampus liggenMy Profile