Een ode aan mijn vriendinnen.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik heb niet veel vriendinnen en dat heb ik ook nooit gehad. Maar laat mij daar ook meteen aan toevoegen dat ik dat absoluut niet erg vind. In mijn klas in’t middelbaar had ik twee beste vriendinnen en daarbuiten nog een paar die ik kende via de chiro en het koor waar ik in zat. Toen ik aan de hogeschool ging studeren ging ik door met hetzelfde aantal maar waren er een paar wissels gebeurd. Ondertussen heb ik een paar prachtige exemplaren in m’n cirkeltje verzameld en deze blogpost is een beetje een ode aan hen.

Ik heb naar mijn weten nooit een echte vriendengroep gehad. Ik had wel vriendinnen maar wij vormden allemaal samen geen eenheid. We waren eerder aparte eilandjes. Ik en vriendin J, ik en vriendin S, ik en vriendin E. Ik vind groepen zelf ook niet zo fijn en ik heb meer aan een handjevol echt goeie vriendinnen dan aan een grote groep losse sociale contacten. Ieder zijn ding natuurlijk! Sinds mei vorig jaar zit ik echter wel met drie van m’n vriendinnetjes in een echt groepje. Wij met ons viertjes. We leerden elkaar kennen op onze allereerste werkdag. Ik zag twee van hen zitten en besloot daar maar bij aan te sluiten omdat ze me er leuk uit zagen. Als mijn soort mens. Nummer vier sloot een paar minuten later aan en sindsdien zien we elkaar vrij regelmatig, ook al werken we niet op dezelfde plek.

Ik ben niet zo’n standaard vriendinnenvrouw eigenlijk. Ik voel niet de nood om mijn vrouwtjes elke week te zien. Dat is met al mijn vriendinnen zo. Een vriendin zie ik vier keer per jaar, een andere elke twee maanden en één vriendin heb ik zelfs een jaar of drie denk ik niet gezien. Het mooie daaraan is: het maakt niet uit wanneer je elkaar voor het laatst zag, het voelt altijd hetzelfde. Vertrouwd.

Ondanks dat ik niet zo’n sociaal beestje ben die haar vriendinnen elke week moet zien, heb ik heel veel aan hen. Ik kan me geen leven meer zonder hen voorstellen. Ze zijn mijn klankbord. Ze zijn er om pannenkoeken en taartjes mee te eten. Om mee te lachen en te huilen. Om eens goed tegen te zagen als alles kut is. Om wandelingetjes mee te maken en steden mee te verkennen. Om serieus mee te praten en om onnozel mee te doen. Tot een paar jaar geleden vond ik vriendschappen echt niet zo bijzonder en voor mij hoefde er niet te veel bij te komen kijken. Ik had me nooit écht helemaal ergens thuis gevoeld en ik was heel graag op mezelf. Ik had vroeger altijd het gevoel alsof mensen me eigenlijk niet echt leuk vonden en maar deden alsof ze bij me wilden zijn maar dan altijd heel blij waren als ze weer van me verlost waren. Mijn hoofd haalt soms rare trucjes uit. Dat ik dat gevoel had lag misschien ook aan het feit dat ik dacht heel veel vrienden te moeten hebben en me een beetje raar voelde dat ik maar een handvol had. Dan moest ik wel gewoon niet zo’n heel tof mens zijn, anders had ik toch meer vrienden gehad?

Het is heel fijn om nu te merken dat ik daar totaal geen last meer van heb én dat ik ook echt alleen maar vriendinnen heb die perfect bij mij passen en waarbij ik 100% mezelf durf zijn. Ik voel zo’n warmte als ik hen denk en ik ben heel erg blij dat we elkaar leren kennen hebben. Dus dames, deze is voor jullie: IK ZIE JULLIE GRAAG! ❤️

15 Reacties

  1. 26 maart 2019 / 12:25

    Mooi artikel!<3 Ik heb een aantal goede vriendinnen en meer eigenlijk ook niet. Ik ken ze allen al ruim 10 jaar en ga nog steeds regelmatig met ze om. Meer vrienden hoef ik niet, dit zijn mijn echte door dik & dun. Zo dankbaar en blij mee/voor 🙂
    Saskia schreef laatst over Vorige week was mijn babyshower…My Profile

  2. 25 maart 2019 / 18:01

    Oh, dat is herkenbaar. Mijn vriendinnen kennen elkaar onderling eigenlijk ook niet echt. Bij mijn vrijgezellenavond hebben veel van hen elkaar voor het eerst ontmoet. Nu vind ik het zelf ook vooral fijn om met één vriendin af te spreken zodat je de kans hebt om uitgebreid bij te praten. Dat lukt immers minder goed wanneer we met een groepje af spreken. Twee van hen zie ik doorgaans maandelijks, maar ik heb evengoed vriendinnen die ik slechts enkele keren op het jaar zie en eentje die ik maar één keer om de twee à drie jaar ontmoet. Maar bij elk van hen pikken we de draad meteen weer op zodra we elkaar terug zien en dat is een super fijn gevoel.
    zwartraafje schreef laatst over Foto-update #142My Profile

  3. 25 maart 2019 / 08:05

    Leuk artikel en heel herkenbaar! Ik had op de middelbare school wel een soort van vriendengroep, en allemaal losse vrienden daar naast. Samen gingen zij dan niet en dat vond ik super lastig. Tegenwoordig heb ik ook geen groepen maar een mooi aantal losse vrienden waar ik heel blij mee ben! Ook die onzekerheid die jij beschrijft ken ik maar voel ik gelukkig ook totaal niet meer 😀
    Silke schreef laatst over Over bloggen, het ego en angstMy Profile

  4. 24 maart 2019 / 14:38

    Mooie post! Ik had ook wel een beetje het gevoel vroeger dat men veel vrienden moest hebben, maar eigenlijk had ik er toen ook maar een kleine handvol. Die handvol is ondertussen al meermaals verandert door de jaren heen, maar bepaalde hebben nog steeds een warm plaatsje in mijn hart.
    Evelyne schreef laatst over Statistieken | Waar komt mijn bezoek vandaan?My Profile

  5. 24 maart 2019 / 11:35

    Ah, wat lief dit! <3 Vriendschap heeft voor iedereen echt een eigen betekenis, hè?

  6. 23 maart 2019 / 16:44

    Zo mooi! Ik heb lang met verbazing en zelfs jaloezie gekeken naar zo van die mensen die massa’s vrienden hebben en dan vaak ook in 1 grote vriendengroep zitten. Bij mij is dat niet zo. Maar kwaliteit is zoveel belangrijker dan kwantiteit.

  7. 23 maart 2019 / 15:02

    Wat een lieve post. Ik heb diverse vriendinnen en vrienden, maar verspreid over de wereld. Maar ze zijn zeker dierbaar voor me. Sinds ik moeder ben, heb ik er ook een nieuwe vriendinnengroep bij.

  8. 23 maart 2019 / 10:18

    Leuk en lief artikel! Ik heb juist het tegenovergestelde, in de meeste periodes van mijn jeugd heb ik vooral veel vrienden gehad, grote groepen met wie je samen op school de pauzes spendeerde en verjaardagen vierde. Terwijl iedereen het had over ´BFF´s´ voelde ik me met al die vrienden juist regelmatig eenzaam en niet gezien. Nu iedereen in een andere stad is gaan studeren is er een klein groepje overgebleven met wie ik nu een stuk hechter ben. Voor mij dus ‘hoe minder zielen hoe meer vreugd’ 😉

  9. 23 maart 2019 / 10:16

    Wat een prachtige ode aan je vriendinnen! Zo mooi dat je in hen echt goede maatjes hebt gevonden en ook heel mooi om te horen dat je van die onzekerheid over vriendschappen geen last meer hebt <3 Ik herken dat gevoel wel een beetje. Ik ben ook niet iemand met een vriendengroep. Ik heb eigenlijk alleen maar "losse" vriendinnen en één clubje met twee meiden. Ik ben denk ik niet zo'n vriendengroepenpersoon, tenzij ik ooit nog het leuke clubje meiden ontmoet bij wie ik dat gevoel wel direct heb 😉 Maar voor nu ben ik ontzettend dankbaar voor de individuele vriendinnen die ik heb. Zij zijn me hartstikke dierbaar en met hen kan ik allemaal afzonderlijk lief en leed delen <3
    Romy schreef laatst over Gekocht & gekregen! | Vrolijke werktas, sieraden & streepjesbroekMy Profile

  10. 23 maart 2019 / 09:31

    Erg leuk om te lezen. Ik heb zelf ook nooit heel veel vrienden gehad. Maar ik vind het zelf ook belangrijker om een kleine groep goede vrienden om me heen te hebben, dan een heleboel oppervlakkige vriendschappen. Ik ben dol op de vrienden die ik nu heb, ze zijn onwijs supportive en weten waar ik doorheen ga, en ondanks dat blijven ze aan mijn zijde staan. Dat zijn wat mij betreft echt goede vrienden tenoemen.
    Ilona Wielinga schreef laatst over Eindelijk weer zon | OutfitMy Profile

  11. 23 maart 2019 / 08:42

    Bij mij werkt het ongeveer hetzelfde als bij jou. Mooi om te lezen hoe je toch een fijn clubje mensen om je heen hebt.
    Naomi schreef laatst over Wel feesten, niet werken?My Profile

  12. 23 maart 2019 / 08:14

    Ik ben inmiddels moeder van twee kinderen en heb een vriend waar ik mee samenwoon. Eenzaam voel ik mij nooit, maar ik heb ook nooit veel vriendinnen gehad. Ik heb daar op een of andere manier ook niet zo`n behoefte aan. Een paar goede vriendinnen vind ik genoeg. Om eerlijk te zijn heb ik ook geen zin of stel ik geen prioriteit om nou ontzettend veel tijd daarvoor vrij te maken. Ik oefen liever mijn hobby`s uit zoals bloggen, lezen etc.

  13. Johanna
    23 maart 2019 / 07:21

    Das herkenbaar voor mij , ik heb ook niet veel vriendinnen en ben graag op mezelf. Dat maakt, vooral onder invloed van sociale media en ook vooral in de zomer, dat me soms eens een gevoel van eenzaamheid overvalt. Een beetje onterecht, want alleen zijn hoeft niet noodzakelijk eenzaam te betekenen. Ik heb soms moeite die balans te vinden omdat afspreken met mensen me toch ook altijd energie kost ofzo, zeker in drukkere weken en ik ook tijd wil om op te laden (terwijl je van sommige afspraken ook echt kunt opladen). Afin, dit tekstje zit al vol tegenstrijdigheden en toont goed dat ik nog een beetje worstel om hierin de balans te vinden – al denk ik net als jij dat ik hierin een soort buitenstaander ben en dit voor mij nu eenmaal nooit een vanzelfsprekendheid zal worden. Maar hey, ik blijf mijn best doen want nu alles weer op orde is op werkvlak, ben ik opnieuw ook weer meer met dit soort thema’s bezig 🙂 Fijn te horen dat het voor jou al wat op zijn plooi gevallen is! Ik blijf me telkens verwonderen hoe jij en de inhoud van deze blog zo goed aansluit bij wat er in mijn leven allemaal speelt en de interesses du jour die ik zelf heb 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.