Dingen waar ik onzeker over ben.

In mijn blogpost met lichtpuntjes deelde ik een foto van mezelf met een nogal strak kleedje aan waarbij ik zei dat ik best onzeker ben over mijn lijf. Ik kreeg van jullie ook heel veel complimentjes daarop waarvoor grote dank, dat helpt 🙂 . Dat bracht me op het idee om eens een post te schrijven over de dingen waar ik onzeker over ben omdat ik weet dat iedereen zijn onzekerheden heeft en misschien lijkt dat niet altijd zo maar ook ik ben echt een vat vol van die dingen.

Een paar van de dingen waar ik onzeker over ben.

❀ Mijn grootste onzekerheid aller tijden: vinden mensen in mijn omgeving mij wel een tof mens? Ik vind mezelf een tof mens, ik weet dat mijn vriendinnen en David mij een tof mens vinden maar toch twijfel ik vaak aan mezelf. Ik heb dat al van in de middelbare school (toen nog erger dan nu) en ik vraag me af of het ooit weg gaat. Ik heb bijvoorbeeld vaak het idee dat mensen maar doen alsof ze me wel leuk vinden terwijl ze dan achter mijn rug om allemaal gemene dingen over me zeggen.

Ik vind het zelf stom dat ik er zo onzeker over ben omdat ik 1. mezelf dus wel leuk vind en dat het belangrijkste is, 2. ik zelf niet iedereen leuk vind dus ook niet iedereen mij leuk hoeft te vinden en 3. als mensen me niet leuk zouden vinden zouden ze ook geen moeite in me stoppen. Denk ik dan. Onzingedachten dus maar zoals dat gaat met zo’n dingen: moeilijk om er van af te raken.

❀ Op nummer twee: Ben ik wel goed in mijn job? Ik krijg op regelmatige basis coachings en de feedback komt nooit uit de lucht gevallen maar toch vraag ik me af of ik mijn werk wel echt goed doe. Ik heb constant het gevoel dat ik door de mand ga vallen en dat iedereen ineens in zal zien dat ik een grote luchtspiegeling ben. Hallo bedriegerssyndroom!

Mijn lijf. Mijn lijf en ik komen goed overeen maar het is ook niet altijd dikke liefde. Ik stoor mij vaak aan mijn buikvetje terwijl dat iets is waar ik bijster weinig aan kan en wil doen. Ik vind dat ik raar wandel, waar ik ook niet meteen iets kan aan doen. Ik vraag mij soms af of ik niet wat meer spieren moet kweken en vetjes verliezen (armvetjes, bilvetjes, buikvetjes) en ik laat soms dingen hangen omdat ik vind dat ik dat met mijn lijf echt niet aan kan.

Net zoals ik me soms heel erg bewust ben van mijn lijf en het mij niet comfortabel zit, heb ik ook – gelukkig vaker – dagen waarop ik me een echte godin voel. Misschien een beetje overdreven maar je snapt het wel 😉

❀ Ik vraag me af of meer mensen dit hebben maar ik ben soms onzeker over mijn gedrag en of ik mij wel naar mijn leeftijd gedraag. Ik kan over de onnozelste dingen uren uitweiden of me heel kinderachtig gedragen (denk ik dan) en ik denk dan soms dat mensen innerlijk met hun ogen rollen om me. Ik ben dan wel 28 maar ik voel me soms echt nog gewoon alsof ik 20 ben. Als ik dan sommige andere mensen van mijn leeftijd hoor en zie slaat de twijfel toe.

❀ Ik weet niet zo goed hoe ik het moet samenvatten maar ik ben best vaak onzeker over bepaalde keuzes die ik maak. Bijvoorbeeld dat ik mijn best wil doen om wat groener te leven. In mijn hoofd moet het dan meteen all the way maar omdat dat niet mogelijk is voor me voel ik me op dat gebied dan soms ook een bedrieger. Ik eet nog altijd vlees (heel veel minder als vroeger, dat wel), ik heb wasnoten maar ik gebruik ook gewoon wasmiddel, ik koop nog altijd bloem en suiker in de winkel in plaats van mijn glazen potten in de verpakkingsvrije winkel te laten vullen, ik koop nog te veel brol, ik ging geen nieuwe kleding meer kopen maar heb desondanks wél nieuwe kleding gekocht, … Dat soort dingen. Ik doe mijn best en eigenlijk is dat voor mij ook wel genoeg maar ik word er soms onzeker van omdat ik het gevoel heb dat mensen me er – misschien onbewust – op afrekenen ofzo.

❀ En als laatste: me laten zien. Daarmee bedoel ik niet in mijn evakostuum op een strandje gaan liggen maar eerder tonen wie ik ben aan mensen in mijn omgeving maar ook online. Uitkomen voor wat ik echt tof vind, eerlijk zijn, laten zien wat ik schrijf, teken, maak, denk, … En ik weet dat het een vrije keuze is om dingen te delen, wat ik ook héél erg graag doe maar het maakt me dus ook onzeker om zo open en bloot Irene te zijn.

Net zoals iedereen heb ik dus weleens van die dagen waarop ik geplaagd word door een of meerdere van deze dingen, dat ze in mijn hoofd opduiken om er zich dan lekker te nestelen en er niet meer weg te gaan. Maar dat ik onzeker ben over deze dingen betekent echter niet dat het me elke minuut van de dag beïnvloedt. Ik ben meestal prima in staat om mezelf een schop onder mijn kont te geven en me er over te zetten. Ik ben er ook vaak best wel bewust mee bezig om aan mezelf te werken en er zo voor te zorgen dat mijn onzekerheden een minder grote rol spelen.

Waar ben jij weleens onzeker over?

Photos by Matthew Smith on Unsplash

39 Comments

  1. zwartraafje 15 augustus 2019

    Ik ben al lange tijd heel onzeker. Over mijn lichaam, maar ook over of ik wel genoeg doen, of ik mezelf wel nuttig genoeg maak, of ik niet teveel dit, of te weinig dat, … dat komt deels door het feit dat ik niet kan gaan werken terwijl de meeste mensen van mijn leeftijd dat natuurlijk wel doen. Ook het feit dat ik geen mama kan worden (terwijl dat wel altijd een droom van me is geweest) heeft bijgedragen aan die onzekerheid. Ik weet dat het onzinnig is om me over alles schuldig en/of onzeker te voelen maar die twijfels blijven steeds opduiken in mijn hoofd. Waarschijnlijk blijft dat een eeuwige strijd en dat is ergens wel jammer want we zouden zoveel gelukkiger kunnen zijn indien we er ons bij konden neerleggen dat je best doen en jezelf zijn voldoende is.
    zwartraafje schreef laatst over Reclame zonder sponsoring #2: Katie AbeyMy Profile

    Beantwoorden
  2. Claire 12 augustus 2019

    Wauw, wat knap dat je hier zo open over bent! Iedereen heeft natuurlijk onzekerheden, maar bijna niemand laat het zien. Zelf kan ik ook heel onzeker zijn over hoe ik overkom. Soms ben ik echt net iets te lomp (zowel qua klunzigheid als met opmerkingen), dat is soms ook niet prettig voor iemand haha. Maarehh wat betreft jouw onzekerheid, ik vind je echt een super leuke en knappe blogger! 🙂 Enne nooit bang zijn dat je ‘te jong’ overkomt, liever dat dan iemand die zich super volwassen gedraagd. THanks voor dit mooie artikel <3
    Claire schreef laatst over Positieve Instagram accounts om te volgenMy Profile

    Beantwoorden
  3. Marlous 12 augustus 2019

    Mooi dat je hier zo open en eerlijk in bent. En grappig: ik herken me in vrijwel al je onzekerheden. Dat relativeert het voor mij ook wel weer gelijk. Wij zijn vast niet de enige die zich hier soms onzeker over voelen. En ook een wijze les die ik leerde: je bent nooit zo streng voor anderen als voor jezelf. Soms vraag ik me bij een afkeurende gedachte af ‘zou ik dit ook tegen een vriendin zeggen?’. Nooit. Dus waarom wel tegen jezelf? Vond ik wel verhelderend, dus ik probeer nu wat liever tegen mezelf te zijn.
    Marlous schreef laatst over Diary week 32: toerist in eigen stadMy Profile

    Beantwoorden
  4. Nikita 11 augustus 2019

    Ik herken mij hier heel zwaar in. Ja, natuurlijk gaat het beter nu ik mijn traject heb gehad bij mijn psycholoog. Maar ik denk dat dat misschien gewoon bij het leven hoort. Toch gaat het beter sinds ik mezelf heb aanvaard. Voor de vrouw die ik ben. Ik twijfel net als jij ook wel eens of ik me naar mijn leeftijd gedraag, want ik koop geen chique bloezen en nette broeken puur omdat ik me daar niet goed in voel. Ik zit dit nu te typen in een okergeel shirt met ‘Lets’ Bee Happy’ en een broek met scheuren in. Volgens mij is volwassen worden ook gewoon zijn wie je bent. Ook als je daarmee afwijkt van anderen. Maar zoals ik je al eerder zei, ik hou van je wie je bent en wat je met je blog doet. Eerlijkheid en kwetsbaarheid blootleggen zoals jij doet is zo belangrijk voor de wereld. Trouwens, ik ben een tijdje niet op andere blogs geweest dus ik weet niet hoe lang hij er al is. Maar je nieuwe lay-out is echt heel tof! 🙂

    Beantwoorden
    • Irene 12 augustus 2019

      “Volgens mij is volwassen worden ook gewoon zijn wie je bent. Ook als je daarmee afwijkt van anderen.”

      Dat vind ik echt zo super mooi gezegd van je! ♡ Dikke merci voor je mooie woorden. En ook voor de complimentjes maar die zijn ook op jou van toepassing! Jij deelt ook zoveel over de dingen waar je mee zit / onzeker over bent. Ik vind dat ook echt inspirerend.

      Beantwoorden
  5. Stella 10 augustus 2019

    Oef, ik kan me hier -net als de halve blogwereld zo te zien, hihi- zo goed bij aansluiten. Vooral de eerste paar puntjes.. Ik wil er op dit moment ook zo graag zoveel over zeggen, maar ik moet zeggen dat ik er de laatste maanden echt mee in de knoop zit en zelf niet helemaal able ben om dit allemaal voor mezelf te accepteren. Laat staan dat ik jou dan een peptalk of advies zou kunnen geven. Al denk ik dat je met het opschrijven hiervan al een heel end komt in het accepteerproces – go you <3 Een vriendinnetje zei laatst tegen me: "Stel, als we constant aan het proberen zijn om onze onzekerheden te overwinnen, is dat nou wel een goed idee? Horen ze niet gewoon bij ons? Als in: is het nou echt zo erg om af en toe flink onzeker te zijn?". Toen dacht ik: Nee, eigenlijk niet. Behalve als het je natuurlijk tegenhoudt om je leven te leven zoals je het graag wilt en/of je diep ongelukkig maakt!!! Anyways, hele rommelige reactie dit, maar ik wilde even zeggen: <3. Liefs!
    Stella schreef laatst over Mijn ‘even-een-stapje-terug’ tipsMy Profile

    Beantwoorden
    • Irene 12 augustus 2019

      Wat een mooie reactie Stella! Merci ♡

      Je vriendin en jij hebben wel gelijk hoor. Het is inderdaad een deel van ons, die onzekerheid en we zouden ook een heel ander mens zijn waarschijnlijk als we die niet hadden of als we andere onzekerheden hadden. Zo lang het je inderdaad niet te erg belemmert, is het oké dat ze er zijn. Het is fijn om te weten en lezen dat ik niet alleen ben, ook al weet ik dat dus eigenlijk wel en het helpt me ook heel erg om er over te schrijven!

      Beantwoorden
  6. Shirley 10 augustus 2019

    Ik denk dat het al uit de reacties blijkt die je gekregen hebt. Volgens mij zijn dit voor heel veel mensen hele herkenbare onzekerheden. Ik heb echt zo vaak na een gesprek of nadat ik iemand gezien heb dat ik denk: ‘omg, wat zullen ze wel niet van me denken. Wat heb ik allemaal voor rare dingen gezegd?’ Best moeiljik om dat los te laten, maar wel fijn om te beseffen dat véél mensen dit soort onzekerheden hebben.
    Shirley schreef laatst over Deze boeken las ik de afgelopen tijdMy Profile

    Beantwoorden
    • Irene 12 augustus 2019

      Ja we zijn zeker niet alleen!

      Ik deelde laatste op mijn stories zoiets wat ik echt heel herkenbaar vond
      “If I was accidentaly weird to you once just know I will be thinking about it every night for the next 50 years”
      Check :p

      Beantwoorden
  7. Johanna 10 augustus 2019

    Mijn onzekerheid gaat over mijn sociale vermogens, ik heb daar lang een evenwicht in moeten zoeken tussen mijn natuurlijke aard om eerder op mezelf te zijn en de behoefte om toch wat socialer te zijn (dat laatste waarschijnlijk eerder opgelegd door maatschappelijke verwachtingen), dat samen met opgroeien in het algemeen maakt dat ik met niet veel plezier terugkijk op mijn eerste jaren als 20’er (en ook als tiener).Pas sinds kort heb ik dat tot iets positiever kunnen ombuigen simpelweg door het te aanvaarden.Tzelfde beetje met uiterlijk , ik ben altijd heel mager geweest, zo echt nen aangeklede kapstok met een voorliefde voor zwart dan nog eens.. Lange tijd heb ik dat willen veranderen en willen zijn zoals bvb meisjes die je in de flair ziet met mooie kleurrijke bloesjes en zo van die toestanden. Maar op den duur heb ik meer rust gevonden bij wie ik ben en mijn eigen stijl en da wa meer ‘omarmd’ om het zweverig uit te drukken en nu gaat da veel beter.. Neemt ni weg da ik mij nog altijd shit kan voelen ze met een humeur onder nul en al .. Maja da zal wel normaal zijn zeker da ge in uw onzekerheden groeit en verandert maar da ze nooit helemaal zullen weggaan.. Toch ni als ge ni naar de narcistische kant wilt doorslaan , haha. Ik las ooit eens, “denken da ge normaal zijt, da is pas pathologisch”, waaruit ik afleid dat het heel gezond is om u zelf regelmatig in twijfel te trekken 🙂 Voila
    Ma tof da ge teester sprake brengt want da helpt denk ik wel veel mensen ook om te beseffen dat niet iedereen perfect is of zich toch zo voelt en dat da dik oke is 🙂

    Beantwoorden
    • Irene 12 augustus 2019

      Jij geeft altijd zulke wijze reacties Johanna, waarvoor merci! ♡

      Ik herken wel wat je schrijft over die social skills. Daar heb ik het ook soms nog moeilijk mee maar het was bij mij ook vooral een issue in het middelbaar. Ik heb daar zelf ook niet zo’n fijne herinneringen aan maar ik moet ook maar gewoon aanvaarden dat ik toen misschien soms wat awkward was (nu nog altijd misschien, haha :p ). Ik wou er ook altijd uitzien als mijn klasgenootjes maar dat ging niet want wij gingen nooit naar de H&M voor kleren dus ik was niet zo hip ofzo. Dat heb ik me heel lang aangetrokken maar ik deed toch ook wel altijd mijn eigen zin. Alleen wens ik soms dat ik me toen veel beter in mijn vel had gevoeld maar kijk, daar is nu niets meer aan te doen.

      Je groeit inderdaad in je onzekerheden en ik vind het ook niet abnormaal dat ze er zijn. After all we’re human 😉 maar ja, soms zou het wel eens tof zijn om alles gewoon een beetje te kunnen laten varen.

      “denken da ge normaal zijt, da is pas pathologisch”, ik ga dat ergens opschrijven zodat ik het elke dag zie! 😀

      Beantwoorden
  8. Evelyne 9 augustus 2019

    Zo herkenbaar! Ik ben constant onzeker over werkelijk álles! Ben ik wel tof genoeg? Die praat tegen mij, maar vind die me wel echt leuk? Die dingen spoken ook constant door mijn hoofd.. soms wel lastig..
    Evelyne schreef laatst over Mijn blog is jarig! | 4 jaar alweer!My Profile

    Beantwoorden
    • Irene 12 augustus 2019

      Je bent niet alleen! Soms zou het handig zijn als we ons hoofd eens konden uitzetten hé?

      Beantwoorden
  9. Annelies 9 augustus 2019

    Mooie post! Ik heb dat bedriegerssyndroom naar mijn klanten toe. Wat als ik die ontdekken dat ik ook nog vaak dingen Google? Of me niet heb kunnen voorbereiden op een meeting en dus maar doe alsof ik weet wat we gaan bespreken… En eigenlijk he, heb ik nog nooit een rare blik gekregen als ik in zo’n meeting zeg “Dat weet ik niet direct, dat moet ik eens bekijken (lees opzoeken”). Mensen vinden dat echt niet erg, dus stilaan verdwijnt dat complex wel.

    Beantwoorden
    • Irene 12 augustus 2019

      Ja dat is het net! Mensen vinden het helemaal niet zo erg als je iets moet opzoeken. Ik moet op mijn werk mensen ook vaak een wachtmuziekje geven (zo gaat dat dan als je alleen maar telefoneert :p ) om dingen op te zoeken en niemand doet daar lastig over. Je kan ook gewoon niet alles weten hé.

      Mijn collega zei laatst ook dat als je echt een bedrieger zou zijn, je er niet mee zou inzitten dus ik denk dat we wel goed zitten dan 😉

      Beantwoorden
  10. Kelly 9 augustus 2019

    Elk punt is bizar genoeg heel herkenbaar. Meestal is er zo ééntje die een periode – of soms een moment – die de bovenhand neemt en dan kan ik daar opeens heel intensief mee bezig zijn. Ik vind elk punt onzin bij jou (want ik ben ervan overtuigd dat jij een keitof mens bent en ik vind dat je heel inspirerende content deelt) maar bij mezelf vind ik het dan plots geen onzin meer. We zijn met z’n allen toch veel te streng voor onszelf maar mijn “theorie” (hier komt er weer iets hoor) is dat we ook gewoon ALTIJD geconfronteerd worden met onzelf en onszelf ALTIJD als gezelschap hebben. Ik kan me ook harder ergeren aan mensen die dicht bij me staan (mama bijvoorbeeld) maar dat komt ook net omdat ik ze zo goed ken en ik zo ook haar mindere kanten zie. Bij iemand die onbekender is kan ik nog heel puberachtig denken “My God, zo wil ik ook zijn”. Misschien moeten we daarom wel extra lief zijn voor onszelf 🙂
    Kelly schreef laatst over Ik ging naar zee!My Profile

    Beantwoorden
    • Irene 12 augustus 2019

      Jaaaa wat een fijne reactie Kelly! Als iemand anders mij zijn of haar onzekerheden vertelt denk ik altijd: ‘Hu? Ben jij daar onzeker over?’ maar bij jezelf is het dan weer een heel ander verhaal. En bij mij gaat het ook heel erg in periodes. Ik heb net een evaluatiemoment gehad op mijn werk dus ik ben nu weer minder bezig met het doe-ik-mijn-werk-wel-goed verhaal maar dat komt binnen een paar weken wel weer eens naar boven.

      Soms kan ik ook echt naar mensen kijken en denken: ‘Ik wou dat ik ook zo was.’ maar mij helpt dat dan soms wel om te denken dat mijn leven er misschien vanuit iemand anders zijn perspectief ook begerenswaardig uit ziet. Niet alles is wat het lijkt.

      Beantwoorden
  11. Sanne 9 augustus 2019

    Ik had dit artikel vanmorgen al aangeklikt, maar toen had ik eigenlijk te weinig tijd om het eens goed te lezen, dus hier ben ik weer! Veel punten zijn voor mij ook super herkenbaar. ik denk dat alleen al deze post een goed voorbeeld is van dat je je echt wel kan laten zien. Ben natuurlijk eventjes terug gegaan om dat jurkje te bekijken en ik sluit me aan bij de rest: hij staat je super goed!
    Sanne schreef laatst over De 10×10 challenge: met 10 items op vakantieMy Profile

    Beantwoorden
  12. Samaja 9 augustus 2019

    Dat bedriegerssyndroom is me zeker niet vreemd, soms denk ik dat ik mijn diploma bij elkaar gebluft heb. Wat natuurlijk onzin is, dat weet ik rationeel gezien wel, maar toch is dat gevoel daar soms. En over mijn uiterlijk ben ik ook wel eens onzeker. Veel minder dan vroeger, maar het blijft een work in progress.
    Samaja schreef laatst over Even pauze en … een blovel!My Profile

    Beantwoorden
    • Irene 12 augustus 2019

      Dat heb ik ook met mijn diploma! En ik weet ook dat het niet waar is, dat ik er wel voor gewerkt heb, toch is dat iets dat ik echt niet uit mijn hoofd kan krijgen. Maar ik probeer daar nu maar niet te veel meer aan te denken :p

      Beantwoorden
  13. Citlali 9 augustus 2019

    Ik denk dat het best normaal is om onzeker te zijn over bepaalde dingen. Dat gezegd, de meeste dingen waar mensen onzeker over zijn, zien anderen helemaal niet. Nu kan ik niet echt iets over jou zeggen als het om je werk gaat of om heel veel andere dingen, simpelweg omdat ik je niet persoonlijk ken. Maar wat ik van je meekrijg via je blog en je insta kan ik zeker zeggen dat je een hele toffe meid bent. Die een hartstikke mooi lichaam heeft en een mooie persoonlijkheid heeft.
    Citlali schreef laatst over ROSE SHOOTMy Profile

    Beantwoorden
    • Irene 12 augustus 2019

      Dankjewel voor je lieve reactie! En je hebt helemaal gelijk hoor. De meeste van de dingen waar we onzeker over zijn zien anderen niet, of ze zien het wel maar ze hebben er helemaal niet dezelfde mening over als jij.

      Beantwoorden
  14. Kaylin 9 augustus 2019

    High five voor jou! Heel chic dat je dit deelt en ook allemaal beseft.
    Mijn voornaamste onzekerheid is mijn buik die nu meer buik is dan vroeger. Sommige personen uit mijn omgeving hebben er ook al iets over gezegd en dat doet me dan wel twijfelen… Soms durf ik ook wel onzeker zijn of ik wel leuk genoeg ben. Ik lees graag maar vinden anderen dat niet saai? Uiteindelijk is de waarde die ik eraan hecht wel het belangrijkste. Wij zijn als koppel ook wel redelijk spaarzaam en soms denk ik dat anderen ons gierig zouden vinden. Allemaal kleine dingetjes dus.
    Ik ben wel trots op mezelf dat de onzekerheid en faalangst wat werken en zaken uitvoeren waar anderen bij zijn of “op mijn vingers kijken” veel verbeterd is. Daar heb ik vroeger echt wel van afgezien.

    Beantwoorden
    • Irene 12 augustus 2019

      Oh maar dat snap ik, die faalangst als anderen meekijken! In ’t begin vond ik het op mijn werk ver-schrik-ke-lijk dat wij met iedereen gewoon in een grote ruimte zitten en je hoort elkaar constant bellen en ik was altijd bang dat mensen op me zouden letten en dan gingen vinden dat ik er niets van bakte maar die angst heb ik nu ook niet meer. Alleen nog maar algemeen dat ik het niet goed genoegd doe, haha :p

      En ik vind het echt erg dat mensen commentaar hebben gegeven op je uiterlijk. Dat snap ik niet. Ik heb ook een buikje waar elk jaar wat meer vet aan blijft hangen maar daar heeft gelukkig nog niemand iets op gezegd, ik doe het zelf wel :p stom natuurlijk!

      Lezen is trouwens allesbehalve saai en er is niets mis met gierig zijn 😉 Uiteindelijk moet je doen wat fijn voelt voor jou / jullie maar dat is natuurlijk allemaal makkelijker gezegd dan gedaan.

      Beantwoorden
  15. Petra 9 augustus 2019

    Wat knap dat je deze blog hebt geschreven! En heel herkenbaar voor mij, letterlijk ieder punt. Inclusief raar lopen :’)

    Beantwoorden
  16. Sarah 9 augustus 2019

    Heel mooi dat je zo open en eerlijk over je onzekerheden schrijft. Mijn grootste onzekerheid is sowieso mijn uiterlijk. Dat is altijd zo geweest en ik denk dat dat ook altijd zo gaat blijven. Al herken ik ook héél erg wat je zegt over je leeftijd en hoe je daarnaar te gedragen. Zo heb ik bijvoorbeeld, puur uit onzekerheid en ook volledig om die ‘leeftijd’, al maandenlang niets meer op mijn Instagram durven posten omdat ik niet dezelfde foto’s kan posten als leeftijdsgenoten. Ik heb geen voor/na foto’s van een huis, of trouwfoto’s, of baby-foto’s. Ik kan alleen maar foto’s laten zien van mijn eten, mijn huisdieren of mijn uitstapjes/reizen. En dat geeft me dan het gevoel dat ik kinderachtig overkom.
    Sarah schreef laatst over A few of my favorite things #10 – Juli 2019My Profile

    Beantwoorden
    • Irene 12 augustus 2019

      Oh Sarah, super jammer dat dat je tegenhoudt om meer op Instagram te posten. Als het helpt; ik heb ook niets interessants te delen behalve mijn lief, mijn honden en mijn eigen hoofd (met dubbele kin soms :p ) maar ik doe het vooral voor mezelf, omdat ik het leuk vind. Alez, niet dat je Instagram per se moet gebruiken hé maar als je het graag zou willen, doen!

      Beantwoorden
  17. Annelies 9 augustus 2019

    Nog heel wat onzekerheden hier. Dat ik nog niet volde aan de verwachtingen van de maatschappij en mezelf. Over mijn lijf dat te veel kilo’s meedraagt. Of mensen me wel graag hebben want ik zie mezelf niet altijd graag. Of ik wel goed genoeg ben ik mijn job. Veel te veel dus eigenlijk.
    Annelies schreef laatst over 8x doen in en rond DublinMy Profile

    Beantwoorden
    • Irene 12 augustus 2019

      We zijn niet alleen!

      Als ik onzeker ben over mijn werk probeer ik mezelf vaak te vertellen dat als ik het echt niet goed zou doen, ik er ook niet meer zou werken. Dan zouden ze er echt wel iets van zeggen en dat is waarschijnlijk / hopelijk bij jou ook het geval 🙂

      Beantwoorden
  18. Ilona Wielinga 9 augustus 2019

    Wat een mooi en open artikel. Ik denk dat iedereen wel onzeker is over iets, en dat is zeker niet altijd slecht. Alhoewel ik het ook altijd mooi vind om een ander een compliment te geven of iemand iets goeds over zichzelf te horen zeggen. Want ik vind dat we mogen omarmen wie we zijn, wat we doen en waar we van houden.
    Ilona Wielinga schreef laatst over De materialen die ik gebruik voor mijn bullet journalMy Profile

    Beantwoorden
    • Irene 12 augustus 2019

      Oh zeker! Complimentjes geven en krijgen doet deugd dus dat mogen we inderdaad wel wat vaker doen maar langs de andere kant zou je gevoel over jezelf ook niet mogen afhangen van het aantal complimentjes dat je krijgt, al helpt het dus wel 🙂

      Beantwoorden
  19. Audrey 9 augustus 2019

    Ik vind jou een heel tof mens! Of ja, voor zover ik je dan heb leren kennen hier. Ik zou mijn inner child vooral omarmen als ik jou was. Doe ik ook en dat maakt het leven zoveel leuker! Heel mooi dat je hier gewoon zo open bent over je onzekerheden. Liefs!
    Audrey schreef laatst over Gelezen: Harry Potter #4: Harry Potter en de VuurbekerMy Profile

    Beantwoorden
    • Irene 12 augustus 2019

      Bedankt voor je lieve reactie Audrey! Note to self: inner child wat vaker omarmen! Merci ^^

      Beantwoorden
  20. Naomi 9 augustus 2019

    Wat een eerlijk artikel! En wat heb je dit allemaal mooi gezegd. Ik herken veel dingen en ik denk dat dat voor heel veel vrouwen (en stiekem ook mannen;)) geldt. Volgens mij schuilt er in iedereen wel een beetje onzekerheid, alleen durft de één daar meer voor uit te komen dan de ander.
    Ik vind het heel mooi hoe eerlijk jij erover durft te schrijven.
    Vooral dat jezelf laten zien is voor mij een enorme strijd. Misschien hoef je ook niet bij iedereen jezelf altijd te laten zien, maar ik heb jaren toneelspelletjes gespeeld en dat wil ik niet meer. Maar ja, vertel je alles aan anderen? Lijkt me ook weer niet. Kortom, strijd.

    Onzekerheid over mezelf en mijn lichaam heb ik overigens ook hoor, maar ik vind het wel heel mooi hoe jij schrijft dat je tevreden bent over jezelf. Hoe tof als je dat kunt zeggen!
    Naomi schreef laatst over ‘Gezelligheid’ bij de tandartsMy Profile

    Beantwoorden
    • Irene 12 augustus 2019

      Ik denk ook niet dat je bij iedereen altijd alles van jezelf moet laten zien hoor maar het zou wel zonde zijn om jezelf ook altijd maar te verstoppen. Balance is key zeker? Zoals altijd. Denk dat het belangrijk is dat je luistert naar je eigen gevoel en je kwetsbaar opstelt als het goed voelt of je je op je gemak voelt op een plek of bij bepaalde mensen. En als dat niet het geval is, hoef je helemaal niets te delen.

      Zo te zien aan de andere reacties hier, zijn er inderdaad héél veel mensen die er mee worstelen en het zullen zeker niet alleen vrouwen zijn. Alleen denk ik dat een man er nog minder snel voor zal uitkomen dat hij onzeker is.

      Beantwoorden
  21. Siroon 9 augustus 2019

    Oh my, Irene ik ging net naar je blog omdat ik je wilde linken in een ‘favoriete bloggers lijstje’ omdat je altijd zo eerlijk bent en ik zoveel dingen herken. Lees ik dit! Herkenning all along..

    Het bedriegerssyndroom, ik heb daar denk ik een abonnement op. Ik denk nog elke dag dat mensen vandaag gaan ontdekken dat ik eigenlijk niks kan. Haha! Blijkbaar kan ik het wel, maar ik moet mezelf soms wel overtuigen.

    En het naar je leeftijd gedragen… Ik herken de twijfel, maar eigenlijk is het echt onzin. Ik zegde op mijn 30e mijn huis op (op een gegeven moment woonde ik zelfs weer bij mijn ouders HAHA) en verhuisde naar de andere kant van de wereld. Mijn BF en ik hebben geen huis, kinderen of huisdier, maar zijn totaal expat en zonder vastigheid. Ok ja we hebben een baan. Maar het leerde me wel: er is geen gedrag voor je leeftijd! Er is een maatschappelijke drang om voor je 30e alles op orde te hebben waardoor mensen zich ‘mislukt’ voelen als ze dat niet hebben. Maar wie bepaalt dat eigenlijk? Lekker schijt aan hebben!

    En je laten zien? GURL, voor mijn gevoel ben jij echt super eerlijk online. Jij durft over zoveel te schrijven, het is inspirerend 🙂

    Leuke blog!

    Beantwoorden
    • Irene 12 augustus 2019

      Het is inderdaad onzin! Ik bedenk ook vaak zo van ‘wie heeft ooit beslist dat je op je 30ste dit en dat moet bereikt hebben of dat je je als 30-jarige zus en zo moet gedragen?’. Ik heb er ook wel vaak schijt aan maar kijk, soms komen die idiote gedachten toch opspelen.

      Ik zei het laatst tegen een collega van dat bedriegerssyndroom en ze zei: als je echt een bedrieger zou zijn, zou je er niet mee inzitten. Dat klopt wel denk ik 🙂

      Alleszins super hard bedankt voor je fijne reactie (én de vermelding op je blog, dat doet me deugd ^^)!

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.