Dingen die ik niet meer doe

♦ Voor mij belangrijke of leuke dingen delen met mensen waarvan ik weet dat ze niet gaan reageren zoals ik wil of nodig heb. Ik krijg er iets van als ik zelf erg blij ben met iets en mensen dan negatief reageren. Ik heb daar niets aan, ik word er een beetje sip van, dus ik deel zo’n dingen niet meer. Soms kan het wel niet anders en dat geval wil ik nog wat leren hoe ik dat kan counteren.

♦ Me druk maken over de vraag of mensen me wel leuk vinden. Zowat heel mijn middelbareschoolcarrière had ik het idee dat niemand me leuk vond en ondanks dat ik daar niet bijster veel aan kon en wou doen, zat ik er toch mee in en voelde ik me heel onzeker over mezelf. No more! Nee echt, ik vraag het me soms nog wel af maar ik zit er totaal niet meer mee in.

♦ Schoenen kopen die een maat te klein zijn, alleen maar omdat ik ze zo geweldig mooi vind en ze niet meer in mijn maat te krijgen zijn. Jawel, er was een tijd dat ik dat deed. Mijn motto nu is eerder comfort boven alles! 👵🏻👵🏻👵🏻

♦ Me druk maken over de vraag of ik al dan niet overprikkeld ga zijn door bijvoorbeeld een druk weekend. Vroeger keek ik op voorhand tegen dingen op omdat ik wist dat ik overprikkeld ging raken. Nu probeer ik me er niet druk in te maken en toevallig ben ik ook minder vaak overprikkeld. Win-win!

♦ Me schamen over mijn muzieksmaak die letterlijk all over the place is.

♦ Te veel eten. Of ja, kijk, ik ga niet zeggen dat ik me nooit meer overeet maar ik let wel beter op. Het is echt een aandachtspunt en ik kan wel zeggen dat ik me 90% van de tijd niet meer overeet. Het is niet gezond en ik hou niet van het gevoel.

♦ Me afvragen of ik wel een goeie mama ben. Ik ben waarschijnlijk niet altijd een even goeie mama voor D maar ik denk dat ik wel mag zeggen dat ik het algemeen gezien goed doe. Ik heb het gevoel dat heel geduldig ben, hem veel liefde geef, hem laat zijn wie hij wil zijn, zijn gevoelens er laat zijn, hem laat merken dat ik het geweldig vind om zijn mama te zijn. Toen hij er net was kon ik me echt héél onzeker voelen maar dat heb ik eigenlijk niet meer. Ik doe gewoon wat goed voelt.

♦ Het huis uit gaan zonder water of iets om te eten.

♦ Als ik afspreek met een vriendin, dan is dat vaak op maandag omdat dat meestal mijn wekelijkse vrije dag is. Maar soms heb ik echt nood aan een volledige dag voor mezelf, zeker na een drukke periode. Vroeger voelde ik me schuldig als ik mijn afspraak wilde verzetten. Dat doe ik nu ook niet meer.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

13 thoughts on “Dingen die ik niet meer doe

  1. Wat een fijn lijstje dit! Ik zeg niet meer tegen alles ja. Kies wat vaker voor mezelf i.p.v. anderen en zo kan ik nog wel veel meer opschrijven. Wel tof om op deze manier over na te denken op juist een positieve manier.

  2. Ik geef niet zo vaak een reactie op je blog, maar je zéker nooit afvragen of je wel een goeie mama bent, tuurlijk ben je dat. D heeft een warm thuis en krijgt alles wat zijn hartje kan wensen, je doet het super als mama 🙂

  3. Wat een goede ontwikkelingen! Ik herken me in een aantal punten wel, vooral dat druk maken over dingen en het delen van informatie met mensen waarvan je al weet hoe ze gaan reageren (en die reactie niet is waar je behoefte aan hebt). Een beetje afstand is dan goed – zowel in leuke als stomme situaties 🙂

  4. Wat een goede dingen om niet meer te doen! Daar sluit ik mij graag bij aan. Mijn muzieksmaak is bijvoorbeeld ook niet erg gangbaar: oude countryliedjes over weeskinderen enzo.

  5. Ook al weet je bij voorbaat welke reactie je krijgt, valt dat toch iedere keer opnieuw tegen. Niet delen is inderdaad dan de beste keus.
    Afspraken verzetten probeer ik echt niet te doen. Maar ik plan bewust niet alles vol omdat ik weet dat ik tijd alleen nodig heb.
    Waar ik mee gestopt ben, is oneindig achter mensen aan blijven hollen om iets gedaan te krijgen. Zelfs op mijn werk. Niet reageren betekent 1 reminder. Gebeurt er nog niks, dan trek ik mijn eigen plan. Lukt niet altijd, omdat soms akkoord van iemand vereist is, maar ik heb er zo’n hekel aan als je moet bidden en smeken om een reactie dat ik er dan probeer omheen te werken.
    Maar ja, ik eet nog wel vaak te veel dus er blijven verbeterpunten!

    1. Oh ja, dat achter mensen aan blijven hollen! Ik denk dat dat op mijn werk hetgene is waar ik me het meeste aan stoor. Helaas moet het wel omdat het dan vaak mensen zijn die feedback moeten geven die wij dan weer moeten doorgeven. Maar het kost veel energie en bleh, nee, ik vind het niet leuk.

  6. Wat een mooie, eerlijke post! Ik denk dat het heel inspiratievol is voor anderen om te lezen. Je hoeft geen “schijt aan” alles te hebben, maar overal zorgen over maken slaat ook nergens op. Volgens mij heb jij een mooie balans gevonden!

  7. Mooie lijst. Het lijkt me een hele overwinning om niet meer te twijfelen aan of je een goede moeder bent. Prachtig om dat te lezen.
    Het eerste herken ik overigens. Ik vind het soms wel pijnlijk, maar geen of een negatieve reactie krijgen op wat je deelt, vind ik nóg pijnlijker, dus dan maar niet delen inderdaad.

    1. Ik vind het ook pijnlijk en jammer maar ik bescherm mezelf dan toch liever want inderdaad, het is nog pijnlijker en nog meer jammer als je een negatieve reactie krijgt.

  8. Comfort boven alles, top quote! En zo waar ook. Ik draag geen strakke broeken meer. Ik vind ze niet fijn zitten en ik krijg er stomme gedachten van, jammer dan dat het hip is of wat dan ook. Ik doe dat nu niet meer.
    En wat goed dat je je niet meer afvraagt of je een goede mama bent. Ik hoop dat ik daar ook ga komen. De laatste weken voel ik me nogal kut en vraag ik me ook veel af of ik wel een goede moeder ben. Maar ik wil daar echt minder aan gaan twijfelen, heb je tips hoe dat te doen? Doen wat goed voelt is een goede, ik heb ook wel het idee dat ik dat doe maar toch, die eeuwige angst of ik het wel goed doe is zo stom.
    En heerlijk dat je nu een vrije dag gewoon vrij kunt laten zijn en een afspraak verzet. Zo goed én fijn! X

    1. Goh, het is wel gegroeid hoor bij mij want ik maakte me ook héél vaak zorgen of ik het wel goed deed. Maar mijn zorgen kwamen meer voort uit de praktische dingen denk ik. Doe ik de eetmomenten wel goed, zorg ik wel op ‘de juiste manier’ voor hem, … Ik vergeleek mezelf ook vaak met wat ik zag van andere mama’s. Maar uiteindelijk, D krijgt genoeg te eten, hij ligt op tijd in bed, krijgt af en toe een badje en ik toon hem heel vaak dat ik hem graag zie, we doen leuke dingen samen, ik troost hem als hij sip is, ik ben geduldig als hij boos is en als ik eens geen geduld heb en snauw dan verontschuldig ik me nadien. Ik probeer gewoon te kijken naar ons en wat in ons gezin werkt en waar wij blij van worden. En het helpt ook wel om te beseffen dat iedereen maar wat doet. Ik heb het er vaak met mijn collega’s (die ook mama zijn) over en die weten het soms ook allemaal niet. Daarnaast heeft het boek van Philippa Perry mij heel erg geholpen (het boek waarvan je wilde dat je ouders het hadden gelezen).