Dan uiteindelijk toch nog iets over kinderen.

Op mijn lijst met 21 dingen die ik voor 2021 wil doen, zagen jullie bij puntje 19 totaaaaal niet subtiel ‘Een baby maken’ staan. Nochtans schreef ik een paar maanden terug een post over al dan niet kinderen willen. Ik schreef die post in mei en eind juli beslisten we dat we een baby willen.

Ja inderdaad. Dat ging snel. Het beslissen dan, de baby maken gaat precies toch iets trager 😉 Toen ik het stuk schreef helde ik toch meer over naar kamp geen kinderen of toch niet in de vorm van zelf een kind uit mijn vagina duwen. Ik moet ook eerlijk zeggen dat dat idee mij nog altijd ikweetniethoeneig afschrikt maar ik kan nu ook niet meer ontkennen dat mijn eierstokken aan het rammelen zijn. Ofzo.

Photo by Nynne Schrøder on Unsplash

Hoe die ommezwaai er zo ineens kwam? In de zomer hadden we vakantie en long story short, ik dacht dat ik een baby in mijn buik had. Dat resulteerde eerst in een beetje paniek want holy shit stel u voor dat we ineens in verwachting zijn en ik ben daar totaal niet op voorbereid en fuck wat gaan we dan doen?! Lijk hallo?? Ik heb mijn eigen leven nog niet eens op orde, wat ga ik dan met een baby doen??? En toen zei David iets als: ‘ja maar zo erg zou dat nu toch niet zijn hé?’ Nee inderdaad. Ik ben geen 19 meer (of 20 of 21 of zelfs 25 want serieus had je me dat toen gezegd dat ik zwanger zou zijn ik was ter plekke dood gevallen van ’t verschieten), wij hebben allebei een job en wat financiële zekerheid en een huis waar nog wel wat werk in is maar waar we zeker wel een mini mensje in kwijt kunnen.

We waren aan zee toen en ik besloot het gewoon nog eventjes af te wachten. Maar toen waren we thuis en was ik nog altijd niet ongesteld en besloten we toch maar een test te halen. En ondertussen had die baby zich in mijn hoofd genesteld en begon ik te wennen aan het idee. Ik deed de test op één van de heetste dagen ever eeeeen nope, geen baby in mijn buik.

We kochten samen deze schattige pakjes in de Wibra (wist niet dat ze daar zo’n leuke dingen hadden) als reminder of hoe moet ik het noemen? Als een soort van vision board maar dan zonder het board en ja, alez je snapt het wel hé. Maar kijk dan hoe schattig!

En toen hé, toen waren wij allebei best wel teleurgesteld en dachten we: ‘Hé maar, waarom gaan we er dan niet gewoon voor?’ Et voila. We gaan er voor!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

30 thoughts on “Dan uiteindelijk toch nog iets over kinderen.

  1. Awww wat een mooi, open en eerlijk artikel. Ik hou ervan. En oh echt wel herkenbaar… Ik wilde nooit moeder worden, nooit een gevoel erbij gehad terwijl iedereen dat wel had. Er was geen moment dat er eierstokken gingen rammelen maar het voelde na een aantal jaren er over te hebben gesproken gewoon goed. Nu al ruim 6 maanden moeder en kan me niet meer indenken zo’n hummeltje niet te hebben in ons leven. Ik hoop dat het jullie snel is gegeven en jullie snel blij nieuws hebben <33

  2. Ik vind het mooi hoe je lichaam en hoofd samen beslist hebben over die keuze. Niet urenlang piekeren maar je lichaam had geen maandstonden en je hoofd ging daarop verder. Da’s toch mooi geregeld?
    Ik wens jou en David veel succes, plezier (haha sorry :p ) en zo weinig mogelijk stress <3

    1. Zo’n gevoelens heb ik dus nog nooit ervaren, tja, dat moet dus inderdaad die fameuze biologische klok zijn. Mooi dat jullie gevoel zo samenvalt. En veel plezier met het oefenen 😉

  3. Ik heb echt enorm gelachen om hoe direct jij daar ‘een baby maken’ had gezet en nu ga ik wederom stuk om hoe direct je ook hier weer alles verwoord. Wat ben ik blij dat ik jouw blogje gevonden heb!

    Ik ben er zeker van dat jij een super mama wordt!
    Veel plezier he bij het maken van die baby!