Kijken Lezen Luisteren

Op mijn leeslijst deze maand.

Een tijdje geleden schreef ik een post met boeken die ik graag nog wil lezen. ‘Helaas’ waren dat voor het grootste deel boeken die ik via Kobo Plus kon lezen maar ik heb m’n abonnement een tijdje opgezegd. Ik heb hier zelf nog veel fysieke boeken die maar niet uit geraken en daarbij wou ik ook graag wat vaker naar de bib. Om dan ook nog elke maand bijna €10 te betalen voor e-boeken die ik misschien toch niet ga lezen, dat was me wat te zottekes.

Ik ging vorige week naar de bib en leende vijf boeken:

* Babe, you got this – Martje Haverkamp en Emilie Sobels
* Normale mensen – Sally Rooney
* De geniale vriendin – Elena Ferrante
* Een huis in Frankrijk – Eva De Wit
* Ijstweeling – S.K. Tremayne

Aangezien ik nu ook ben gestopt met 40 dagen bloggen, kan ik ’s avonds weer meer tijd in de zetel doorbrengen met een boek in plaats van aan m’n computer. Geen idee of ik ze allemaal uit zal krijgen, maar we gaan het zien!

Wat ik leerde uit Hoe word je alles?

BOODSCHAP VAN ALGEMEEN NUT: dit is een vrij lange post geworden 😉

Een tijdje geleden las ik Hoe word je alles? van Emilie Wapnick uit. Toen ik de ondertitel las; ‘voor mensen die (nog steeds) niet weten wat ze willen worden’, wist ik al meteen dat het een boek voor mij zou zijn. CHECK! Ook in dit boek heb ik weer heel veel dingen gemarkeerd en daarom leek het me leuk om er een volledige blogpost aan te wijden.

Allereerst moet ik misschien een beetje meer uitleg geven over de opzet van het boek. Het boek gaat over multipotentialisme. Emilie biedt een aantal alternatieven aan voor dat woord, zoals bijvoorbeeld puttylike (tevens de naam van haar website), veelweter, generalist, scanner, renaissancemens, duizendpoot. Multipotentialist is een ingewikkeld klinkend woord om aan te duiden dat je iemand bent die veel uiteenlopende interesses heeft. Je hebt niet één roeping maar je bent iemand die meerdere projecten * wil opstarten.

Het boek maakt eigenlijk goed duidelijk waarom zoveel mensen worstelen in onze maatschappij die vooral gefocust is op die ene passie die je wel moet hebben wil je een succesvolle job doen / leven leiden. Onze maatschappij is gericht op specialisten. Niet op mensen die veel uiteenlopende interesses hebben en veel verschillende projecten opstarten. Als je een multipotentialist bent, wordt je vaak aanzien als iemand die dus niet weet wat ie wil en misschien zelfs wel als iemand die maar wat aanmoddert omdat je dus niet 1 duidelijk afgebakend doel hebt.

*Ik ga een paar keer het woord projecten gebruiken maar dit houdt daarom niet letterlijk een project in. Het kan je werk zijn, je hobby, je andere interesses. Dus het is niet per se een echt project zoals we dat gewoon zijn zeg maar 😉

De dingen die ik leerde uit Hoe word je alles?

Het is niet erg om niet 1 passie te hebben.
Het is oké om niet te weten wat je wilt.
Je bent niet de enige die hiermee worstelt.

Toen ik eind 2017 zo slecht in mijn vel zat en op zoek wou naar een nieuwe job, had ik heel erg het gevoel dat mijn volgende job dé job moest zijn. Iets waar ik mijn passie in kwijt kon, een job waar ik voor de rest van mijn leven kon blijven. Buiten het feit dat sommige mensen die ook effectief tegen me zeiden, voelde ik vanuit ‘de maatschappij’ ook wel wat druk. Hoezo weet je niet wat je wil worden?

Eerlijk gezegd snap ik nog altijd niet dat er zo erg gefocust wordt op onze roeping. Alsof iedereen een roeping heeft en je raar bent als jij dat niet hebt. Oké, dan ben ik maar raar. Maar door het boek weet ik nu dat eigenlijk de meerderheid van de mensen in hetzelfde schuitje zit. Het is oké als je geen roeping hebt en daardoor niet zo goed weet welke job je zou willen doen. Je bent niet alleen. ’t Is oké. Echt waar.

De maatschappij legt ons te veel druk op.

No surprise there. We worden om onze oren gesmeten met succesverhalen van mensen die hun droomjob vonden. Specialisten. En liefst ook nog mensen die al van heel jong wisten dat die job voor hen dé job is. Zoals een dokter of juf die al van kinds af aan zeggen dat ze dokter of juf willen worden. Ik was daar heel jaloers op. Ik wou dat ik het ook gewoon wist. Dat wil ik worden. Maar ‘helaas’ is dat bij mij niet het geval. Ik heb super veel interesses en zou gerust heel veel verschillende jobs kunnen doen.

Zoek een manier van werken die bij je past. Het Einstein werkmodel is perfect voor mij.

Emilie beschrijft in haar boek verschillende werkmodellen die je zo kan volgen of natuurlijk kan aanpassen aan je situatie.
Zo heb je het schuinestreepmodel waarbij je twee of meer parttime banen combineert, het smeltkroesmodel waarbij je al je interesses in 1 job kunt combineren doordat je een heel veelzijdige job hebt en het feniksmodel waarbij je een aantal maanden of jaren focust op 1 domein en daarna overstapt naar een nieuwe carrière. Maar dan heb je ook mensen, zoals ik, die een job doen die leuk is, waar ze wel voldoening uit kunnen halen maar die ook veel ruimte laat om daarnaast nog projecten op te starten. Ik vind stabiliteit heel waardevol. Ik doe mijn werk heel graag maar het betekent niet alles voor me. Ik heb veel interesses en doe veel dingen voor de lol. Mijn werkmodel heet het Einsteinmodel.

Er zijn drie criteria waar mijn baan aan ‘moet’ voldoen (volgens het Einsteinmodel dan).

  1. De baan moet leuk zijn en liefst een beetje uitdagend op een terrein waar je oprecht in geïnteresseerd bent.
  2. Je moet er voldoende mee verdienen om je financiële doelen te kunnen halen.
  3. Je moet voldoende vrije tijd en energie overhouden om je andere interesses naast je werk te kunnen doen.

En ik kan me hier echt enorm in vinden! Daarom zit ik bij mijn huidige job ook zo op mijn plek. Ik vind het leuk, ik doe het graag, het geeft me wat uitdaging en ik kan me ontwikkelen in iets wat me erg interesseert. Ik krijg er een mooi loon voor en ik heb nog genoeg vrije tijd over voor mijn hobby’s.

Keuzes zijn als klei.

De keuzes die je maakt zijn bijna nooit permanent of onomkeerbaar. We staren ons snel blind op de keuzes die we maken omdat we het gevoel hebben dat onze keuze alle andere mogelijkheden uitsluit. Kiezen beperkt inderdaad je opties maar helemaal niet zo erg als we altijd denken. Onze keuzes kunnen veranderen op het moment dat we ze maken, we kunnen meerdere dingen tegelijk kiezen en als we onze interesse verliezen in iets, dan is dat omdat we hebben gevonden waarvoor we kwamen. Dan kan je weer ruimte maken in je leven voor nieuwe keuzes, passies en avonturen.

We moeten kiezen niet zo serieus nemen want niet kiezen is ook kiezen (eigenlijk een van mijn motto’s zelfs!) en dat heeft vaak nog meer gevolgen dan gewoon beslissen. Als je een project overweegt, moet je het niet proberen zien als een mega verantwoordelijkheid maar eerder als een verkenning, als iets wat je gaat uitproberen. Het is geen bindend iets.

Weet wanneer je moet ophouden.

Als je je baan opzegt, wordt je vaak aanzien voor iemand die het opgeeft als het wat moeilijk wordt, maar eigenlijk klopt dat niet. Een multipotentialist zal niet stoppen als het een beetje tegenzit. Meestal vertrekken ze omdat iets te makkelijk is geworden of omdat ze iets nieuws willen gaan verkennen. Voor de buitenwereld ziet het er uit als opgeven maar voor jou is het project gewoon afgelopen. Een multipotentialist stopt als hij er uit heeft gehaald waar hij voor kwam. Je voelt eigenlijk best goed vanzelf aan als je tijd gekomen is. Streep eronder.

Als je je interesse in iets verliest, moet je altijd de mogelijkheid overwegen dat je hebt gekregen waarvoor je kwam; je hebt je missie geklaard […] Daarom verflauwt je belangstelling: niet omdat je zwak of lui bent of je niet kunt focussen, maar omdat je klaar bent.

Effectief zijn is beter dan de beste zijn.

Is je baas tevreden met je werk? Zijn je klanten tevreden met je werk? Wel, dan heb je het goed gedaan! Het gaat er om iets waardevols te leveren, niet om de beste te zijn in je vakgebied. Maak je niet te veel zorgen om wat anderen doen en focus je op jezelf. Doe je best, dan doe je genoeg. Er zijn altijd mensen die het beter doen en er zijn altijd mensen die het slechter doen. Als het je doel is om alleen maar de beste te zijn, zorg je voor een sfeer waarin je jezelf constant vergelijkt met anderen en beoordeelt.

Het bedriegerssyndroom is echt een ding.

En ik heb er dus soms ook last van. Het bedriegerssyndroom is de overtuiging dat je eigenlijk een bedrieger bent, dat je bijvoorbeeld niet thuis hoort op je werk en dat iedereen dat op een goeie dag zal opmerken. ‘Wat als ik een grote nepper ben?’ ‘Iedereen zal merken dat ik niet zo slim ben en dat al mijn ideeën nergens op slaan!’.

Emilie leerde me dat als je een echte bedrieger zou zijn, je je hier niet druk om zou maken. Bedriegers zijn leugenaars die opzettelijk mensen misleiden en daar dan van profiteren. Jij probeert alleen je werk goed te doen.

Je bent deskundig tot iemand het tegendeel beweert.

Deze hielp mij enorm om me geen bedrieger te voelen.

Er is geen nationale keuringsdienst voor deskundigen, die diploma’s uitreikt aan ware meesters en amateurs aan de kaak stelt. De meeste werkgevers en klanten zoeken naar mensen die hun specifieke probleem begrijpen en oplossingen kunnen aanreiken. Als je jezelf met zelfvertrouwen presenteert en je vaardigheden koppelt aan concrete resultaten, zullen de juiste mensen met je willen samenwerken.

Ik kan nog vrij lang doorgaan en ik zou hier ook evengoed gewoon het hele boek kunnen in plakken want het was een grote eyeopener voor me. Als je zelf ooit hebt geworsteld met het idee dat je niet weet wat je wil worden, lees dit boek! Naast dat Emilie veel inzichten biedt, schrijft ze ook heel fijn. Het boek is heel gestructureerd en aan het einde van de hoofdstukken vind je vaak een lijstje met de belangrijkste punten. Dat vind ik zelf altijd wel handig. Wat ik verder ook nog nuttig vind is dat Emilie op het einde van het boek ook handvaten meegeeft die je kunnen helpen als mensen je vragen stellen over je ‘roeping’ of wat je doet voor de kost.

Verbloem het aparte niet; onderstreep het.

On repeat #1

Eens in de zoveel tijd deel ik hier een lijst(je) met liedjes die ik de laatste tijd héél vaak on repeat heb staan.

I can’t get enough – benny blanco, Tainy, Selena Gomez, J Balvin
Dance with me – Rosie Gaines
Love is a battlefield – Pat Benetar
bury a friend – Billie Eilish
wish you were gay – Billie Eilish
Lo dudo – Los Panchos
Let it happen – Tame Impala
Breathe – Camelphat & Cristoph (ft. Jem Cooke)

Welk(e) liedje(s) luister jij vaak opnieuw?

Photo by Mohammad Metri on Unsplash

Boeken die ik dit jaar nog graag wil lezen.

Een nieuw rondje Bol en mijn lijstje met boeken die ik dit jaar nog wil lezen is weer wat gegroeid 😉 Al deze boeken zijn te lezen via Kobo Plus en staan sinds een paar dagen in mijn digitale boekenrekje. Inderdaad, ook Omdat het kan en Bedrock het boek (die ik allebei tussen Kerstmis en Nieuwjaar kreeg) omdat ik merk dat ik het de laatste tijd wat lastig vind om er een fysiek boek bij te nemen. Ik denk dat ik de fysieke boeken alsnog wel ga lezen maar just to be sure heb ik de digitale exemplaren maar op m’n e-reader gezet.

Zoals je kan zien zijn het ook alleen maar non fictie boeken. Ik vind niet meer echt mijn goesting qua fictie e-boeken bij Kobo Plus en daarbuiten eigenlijk ook niet. Voor het eerst zie ik door de bomen het bos niet meer. Haha. Er is zoveel keuze en ik heb het gevoel dat ik alle thrillers al eens bekeken heb en ‘de beste’ ook al gelezen heb. Ik vergis me sowieso natuurlijk want er zijn vast nog wel leuke boeken te vinden maar ik zit dus een beetje vast daar. Suggesties?

Alle foto’s komen van Bol.com

Gelezen #5

Het jaar is nog geen maand bezig en ik las vier boeken uit! Mooi op schema! 😉

Broertje – Michael Berg

In Broertje – dat zich voor het grootste deel in Frankrijk afspeelt – krijgen we te maken met een drievoudige moord op een Nederlandse oud-politicus, zijn vrouw en een onbekende vrouw. De autistische zoon, Felix, lijkt de dader te zijn. De Franse politie laat zijn zus Lotte uit Nederland over komen om Felix aan het praten te krijgen. Tegelijk volgen we het verhaal van Amin die vlucht uit zijn vaderland en in Nederland terecht komt.

Dit was het eerste boek dat ik van Michael Berg las. Ondanks dat ik het wel een goed boek vond, gaf ik het op Goodreads ‘maar’ drie sterren. Het gaat namelijk enorm traag vooruit vind ik. Het hele boek kabbelt het verhaal wat door en in de laatste 75 pagina’s (ongeveer) wordt het ineens spannend. Daarbij vond ik Lotte bij momenten echt enorm irritant. Ik moet wel zeggen dat het me tot aan de ontknoping een raadsel was hoe het nu precies in elkaar zat maar dat komt waarschijnlijk ook omdat je doorheen het verhaal niet echt veel hints krijgt. Wel complimentjes voor Michael omdat hij twee verhaallijnen die in eerste instantie compleet niets met elkaar te maken hebben, toch mooi laat samen komen.

Taal voor de leuk – Paulien Cornelisse

Ik las nog nooit een boek van Pauline maar dat ga ik nu vaker doen. Taal voor de leuk is eigenlijk een soort van verzamelboek met allemaal korte stukjes over – voor Pauline – opvallende taaldingetjes. En ik moet zeggen, ze heeft vaak gelijk!

Ik probeer wat meer te tekenen. Valt het op?

Pauline schrijft heel leuk en ik heb meermaals stukjes luidop voorgelezen omdat ik ze zo grappig vond. David vond ze meestal iets minder grappig maar kom, hij is dan ook niet zo’n taal- en boekenman. Dus dat begrijp ik! Nu, ik zei dat het boek een verzameling is van korte stukjes over taal, maar het is niet zo dat de stukjes volledig random zijn. Ze sluiten wel degelijk op elkaar aan en je kan Pauline’s talige hersenspinsels doorheen het jaar volgen. Interessant!

Ik heb niet over al haar bedenkingen een uitgesproken mening. Sommige dingen vond ik herkenbaar, andere niet, maar dat maakte het geen minder leuk boek.

Wat Alice vergat – Lianne Moriarty

Alice Love is 29, dol op haar man en zwanger van hun eerste kind. Dus… stel je Alice’ schok voor wanneer ze bijkomt op de vloer van haar sportschool, naar het ziekenhuis wordt gereden en daar ontdekt dat de bruidsweken al lang voorbij zijn. Ze ligt in een scheiding, heeft drie kinderen en ze is 39 jaar. 

Dit is het tweede boek dat ik van Lianne las en ik ben fan. Ik vond Alice een super fijn hoofdpersonage en ik kon me echt bijna voorstellen hoe het moet zijn 10 jaar van je geheugen kwijt te zijn en het daarna terug te vinden. Het is een semi romantisch verhaal dat natuurlijk goed afloopt (sorry als ik iets spoil maar dat wéét je gewoon als je zo’n soort boek leest 😉 ) dus perfect voor mij want ik ben een eeuwige romanticus en ik hou van happy endings.

Ik zat helemaal in het verhaal en ik had zelfs gedurende mijn werkdag momentjes dat ik zin had om verder te lezen. Het is niet per se een spannend verhaal, maar wel intrigerend. Je gaat er ook gelijk door nadenken. Hoe zou ik reageren? Hoe zou mijn leven er uit zien?

Verlangen naar minder – Jelle Derckx

Jelle is de inspiratiebron voor mijn Project Minimaliseren. Ik had dit boek al een tijdje op mijn e-reader staan maar was er nog niet aan toe gekomen om het te lezen. Nu wel. En ik heb geen spijt. Wat een fijn boek! Ik moet zeggen dat ik in het begin wel een beetje dacht: oké, waar gaat dit heen? Ik had verwacht dat het echt een soort van probleem-oplossing boek zou zijn maar dat is dus niet het geval. Jelle vertelt zijn levensverhaal en de inzichten die hij op deed, en geeft daarbij dus ook tips om zelf je leven – een beetje – om te gooien. Ik raakte alleszins heel geïnspireerd om ook schoon schip te maken.

Jelle verwijst in zijn boek wel vaak naar andere boeken en blogs dus heel veel nieuwe informatie is er niet in te lezen. Maar laten we eerlijk zijn, kan je in deze tijd nog echt compleet nieuwe dingen vertellen? Het boek is heel fijn geschreven (ik kon me perfect inleven in Jelle’s gedachtewereld), het leest vlot. En verhalen van een ander zijn nu eenmaal motiverend om zelf ook aan de slag te gaan. In dat opzicht stoorde het me totaal niet dat hij vaak naar andere bronnen refereert. Ik deed er zelfs wat inspiratie uit op voor mijn volgende boek.

Een paar tips om wat meer te lezen.

Tot een jaar of twee gelezen geleden las ik graag, maar het was niet zo dat ik het ene na het andere boek verslond. Als ik twaalf boeken per jaar las, was het al veel. Toen ik twee jaar geleden voor het eerst een Goodreads challenge aanging, verhoogde ik al snel mijn doel van 12 naar 25 boeken. Sindsdien gaat het met het lezen in stijgende lijn. Ik vind het mega ontspannend en heel fijn om eens even in een andere wereld te vertoeven. Het helpt mij echt om te relaxen en even alles rondom mij te vergeten. Als ik bijvoorbeeld lees in de trein, vergeet ik echt alles rondom mij en vallen me maar weinig dingen op. Af en toe schrik ik ineens op uit m’n boek omdat ik ben aangekomen in mijn station en echt NU moet uitstappen. Haha.

Omdat ik me kan voorstellen dat jullie ook allemaal graag willen lezen (wie niet? 😉 ) maar misschien niet goed weten hoe of wat, zet ik vandaag mijn tips om wat meer te lezen eens op een rijtje.

1. Maak er een gewoonte van of vervang een andere gewoonte door lezen.

Dooddoener natuurlijk maar wel een topper. Maak een gewoonte van het lezen. Vroeger las ik altijd in bed voor het slapen gaan. Dat doe ik tegenwoordig minder maar ik lees wél altijd op de trein. Dat zit er ondertussen echt ingebakken en ik ga ook een klein beetje dood als ik merk dat ik mijn e-reader thuis vergeten ben. Maar je kan bijvoorbeeld ook ’s morgens, als je even 10 minuutjes over hebt in je routine een paar pagina’s lezen. Of na het avondeten voor je een aflevering van je favoriete serie kijkt.

Zelf kijken wij ’s avonds echt heel vaak televisie (behalve op dinsdag want schermpjesvrije avond!) en ik kan best makkelijk die gewoonte vervangen door een boek te lezen. Of misschien snooze je ’s morgens wel een half uur in bed? Waarom dan niet even je boek er bij nemen en al een hoofdstukje lezen? Je staat er nog lekker ontspannen van op ook!

2. Kies alleen boeken uit die je écht aanspreken.

Je moet echt geen boeken gaan kiezen die iedereen heeft gelezen of omdat een bepaald boek hip is maar het je eigenlijk niet aanspreekt. Zelf heb ik vaak het gevoel dat ik echt eens een klassieker moet lezen maar de meeste van die boeken spreken me echt totaal niet aan. Gewoon niet aan beginnen dan! Het is vreselijk om je door een boek heen te slepen omdat je denkt dat dat verwacht wordt.

3. Neem je boek overal mee naartoe.

Dit is een dwarsligger.

Tegenwoordig verhuist mijn e-reader altijd samen met mijn portemonnee en telefoonlader van tas naar tas. Ik neem het ding werkelijk overal mee naartoe. Je weet nooit dat ik ergens moet staan of zitten wachten en dan vind ik het heel fijn om de tijd door te komen met een boek. Nu is het soms wel moeilijk om een fysiek boek overal mee te slepen, zeker als je van lijvige exemplaren houdt. Maar tegenwoordig is ook daar een oplossing voor! Je hebt nu ook van die dwarsliggers of gewoon boeken in heel mini formaat. Ideaal om mee te nemen in je handtas!

4. Kies een doel.

Als je iemand bent die beter kan werken aan de hand van doelen, is het misschien handig voor je om een doel in te stellen. Bijvoorbeeld op vlak van aantal boeken dat je wilt lezen maar je kan ook een lijstje opstellen met boeken die je echt wilt lezen. Zelf kies ik nu elk jaar een doel via Goodreads en daar kan je ook makkelijk bijhouden wat je leest.

5. Stel een timer in.

Als je het moeilijk vindt om tijd te maken voor lezen of om een tijdje gewoon alleen maar te lezen zonder andere dingen die in je hoofd zitten, is het handig om een timer in te stellen. Begin bijvoorbeeld met een kwartier en lees tot je timer afloopt. Je kan telkens opbouwen totdat je de timer niet meer nodig hebt. Ik denk dat veel mensen vinden dat ze geen tijd hebben om te lezen maar je hoeft echt geen uren aan een stuk met je neus in je boek door te brengen. 10 minuutjes is ook al heel wat en kan net helpen om je een beetje te ontspannen. Als ik thuis werk, vind ik het fijn om in mijn pauzes wat te lezen.

6. Dwing jezelf niet om een boek uit te lezen.

Dit vind ik zelf soms moeilijk om los te laten. Als ik een boek niet uit lees, voelt het aan als een los eindje en ik haat losse eindjes. Maar goed, soms spreekt een boek mij totaal niet aan of erger ik mij groen en blauw aan het hoofdpersonage. Dan stop ik met lezen. Het heeft geen zin om je er door te worstelen want dan is lezen al lang niet meer ontspannend. Misschien lukt het later beter om door het boek te raken? Of misschien moet je het maar gewoon helemaal laten voor wat het is.

Een boek in mini formaat.

7. Ga eens naar de bib.

De bib is echt dé plek om heen te gaan als je op zoek bent naar boeken maar niet goed weet waar je nu precies zin in hebt. Ik vind het zelf heerlijk om door alle rekken heen te gaan en dan gewoon alle boeken uit te kiezen die me leuk lijken. In de bib is het ook makkelijker om eens een boek uit te kiezen dat je anders nooit zou nemen. Keuze genoeg!

8. Kijk eens bij de ‘kinderboeken’.

Ja serieus. Lees eens een boek Roald Dahl! Mathilda en Sjakie zijn mijn favorieten. Het zijn leuke verhalen, zelfs als je volwassen bent, en je leest ze in een twee drie uit. Een makkelijke manier om er (terug) wat in te komen.

9. Maak het jezelf gemakkelijker om te lezen.

Leg een boek op de salontafel of je nachtkastje. Dat verkleint de drempel om het er even bij te nemen en wat te lezen. En zoek uit wat voor jou makkelijk werkt. Zit je graag knus in de zetel met een dekentje en een boek of kan je net beter lezen als je aan de eettafel zit? Misschien lees je makkelijker tijdens het ontbijt? Neem er al een drankje bij en iets om te knabbelen zodat je daar niet meer voor hoeft op te staan.

Heb jij nog tips om wat vaker te lezen?