tussenmarsenjupiter

Hallo daar! Ik ben Irene (28, shiiiiit) en ik schrijf hier over alles wat me bezig houdt. Eerlijk is eerlijk, het is waarschijnlijk niet heel boeiend maar ik schrijf graag dus je moet het er maar mee doen ;) Ik vind het alleszins geweldig dat je hier bent. Laat eens iets van je horen hé!

Posts by this author:

Duizend vragen aan jezelf • Deel 5

14407763_10209221415805064_1825653202_n1

21. Maakt het veel uit wat anderen van je zeggen?

Veel niet. Een beetje toch wel. Maar niet in die mate dat ik me daar heel erg zorgen om maak. Vroeger wel. Maar dat ben ik nu wel ontgroeid denk ik. Ik doe dingen. Maak keuzes. En ik vraag me soms wel af wat mensen daar van denken maar ik kan dat ook makkelijk van mij afzetten. Volgens mij kan het mij op sommige dagen, in sommige situaties, minder schelen. Soms meer. Alleszins, het is vrij snel over als ik mij daar iets van aantrek. Daarbij vind ik dat iedereen zijn eigen mening mag hebben. Ik vind ook niet iedereen even leuk. Ik verwacht dan ook niet dat elk mens mij superdupergeweldig vind. Ik bedenk me nu ook net dat ik er wel een beetje mee inzat wat mensen van me gingen zeggen toen ik deze blog startte. Maar ik ging het toch sowieso doen. Ongeacht hun mening.

22. Wat is je favoriete dagdeel?

Hier moest ik niet zo lang over nadenken. Het moment van net voor het avondeten tot ik ga slapen. Haha. Oké, avond dus. Met als hoogtepunt dus wel echt het eten. En daarna chillen op m’n kamer of in de zetel. Beetje tv kijken. Boekje lezen. Wandelingetje maken met David.

23. Kun je goed koken?

Hm. Nope. Haha. Een recept volgen lukt nog wel. Maar vraag me niet om zelf iets uit mijn mouw te schudden. Maar ik moet toegeven dat ik ook eigenlijk amper kook. Ik woon nog bij m’n ouders en mijn mama kookt altijd. Als ik bijvoorbeeld met David eens alleen ben en we hebben eten nodig, dan maken we simpele dingen. Gewoon een vleesje bakken, patatje erbij en appelmoes. HAHA. Sorrynotsorry! Maar ik wil er wel aan werken voor als we alleen gaan wonen. Dan kan ik niet elke dag appelmoes eten natuurlijk. Ik volg nu op Facebook ook Tasty. Die foodvideo’s zijn echt geweldig. Ik kijk daar dus keigraag naar hé. En laten we zeggen dat ik al die ideetjes opsla in m’n hoofd om er dan later, vanzelfsprekend, iets mee te doen. Work in progress!

24. Op welk seizoen lijk je het meest?

Ik heb het even aan David gevraagd en hij zei zonder twijfelen herfst. Maar waarom wist ie niet goed. Als ik een seizoen mag kiezen, ga ik voor de lente. Ik weet alleen niet of ik op de lente lijk. Dus ik geloof David als hij zegt dat ik op herfst lijk. Voor de mensen die mij kennen: Wat denken jullie?

25. Wanneer heb je voor het laatst een dag helemaal niets gedaan?

Ik doe elke week minstens één dag helemaal niets. Maar wat is helemaal niets doen? Want als ik tv kijk, dan doe ik wel iets. Als ik in bed lig, ook. Dus je doet altijd wel iets hé. Maar goed, ik ga er van uit dat ze met ‘niets doen’ bedoelen dat je niets werkgerelateerd doet. Of gewoon een dagje chillen en relaxen. Lekker thuisblijven. Dat doe ik dus elke week. Haha. Ik vind dat eigenlijk wel belangrijk om af en toe gewoon te niksen. Tegenwoordig is het een en al burn out wat de klok slaat. Wel, ik denk niet dat ik daar ooit last van zal hebben. Ik ben heel graag bezig. Maar ik ben ook heel graag bezig met niets. Dus de laatste keer dat ik niets deed is eigenlijk gisterennamiddag.

14407763_10209221415805064_1825653202_n1

Volg:

Favorieten • Herfstachtergrondjes voor je telefoon

herfstachtergrondjes-3

Ik kan echt maanden dezelfde telefoonachtergrond hebben. En evengoed heb ik periodes dat ik elke week iets nieuws kies. Nu is zo’n periode. Haha. Dan struin ik heel Pinterest en Weheartit af op zoek naar leuke achtergrondjes. Eeeeeen (haha je raadt het al!) ik heb er een paar heeeeule leuke gevonden. Zou gemeen van me zijn om ze niet te delen hé?

stempelvandeaction!

Om te downloaden: klik op de linkjes onder de achtergrondjes! Haha. Ik ben een beetje een sukkel op dit vlak. Ik heb gewoon de achtergrondjes in een collage gezet. Ik kreeg ze niet mooi in deze post anders.

herfstachtergrondjes-1

Oranje bloempjes | zwart met gouden stipjes | Pumpkin spice and everything nice

herfstachtergrondjes-2

I like big cups | gold flowers | herfstblaadjes

herfstachtergrondjes-3

Hello fall | coffee | bloempjes

stempelvandeaction!

Ik heb momenteel de zwarte met gouden stipjes. Heb jij er een gedownload? 🙂

Volg:

Unsuccessful adulting #1

The Self Help Hipster bedacht #unsuccessfuladulting. Wat een heldin! Nu weet ik in elk geval dat ik niet de enige ben die niet goed is in volwassenmensendingen. Hieronder heb ik 10 redenen opgelijst waarom ik slecht ben in volwassen zijn. Er zijn er meer natuurlijk. Veel meer. Maar deze tien zijn volgens mij al wel voldoende om een beeld te schetsen 😉

stempelvandeaction!

1. Mijn allerliefste lievelingseten is gewoon frietjes van de frituur. Geen quinoa. Geen groentenschotel. Geen vis. Of iets anders heel erg gezond. Nee. Frietkotfriet. Wij eten elke vrijdagavond frituurfrietjes. En als ik mijn buikje heb rondgegeten kijk ik al uit naar de volgende vrijdag. Volgens mij gaat er zelfs geen dag voorbij dat ik niet aan frietjes denk. Op de tweede plaats komt trouwens pizza. En nog iets wat hier wel bij hoort denk ik; ik eet elke week wel twee keer appelmoes. En soms eet ik ook én appelmoes én pizza én friet in dezelfde week. Lekker gevarieerd en vooral heel erg gezond ja!

2. Om in de eetsfeer te blijven. Ik kan geen soep eten zonder te morsen. Of jawel. Ik eet elke middag soep zonder te morsen maar dat komt omdat ik een handdoek als slab gebruik. En zoals dat gaat, mors je dan niet. Die ene keer dat je geen handdoek neemt, gooi je gewoon je hele kom soep over je trui heen. Dat is het leven mensen. Mijn leven.

3. Ik ben een sukkel met make-up. Ik prik m’n mascara in m’n ogen. En sowieso komt er meer mascara onder en boven mijn wimpers dan er op. Thank god voor micellair water om de hele zooi wat op te ruimen. Als ik al eens iets probeer met oogschaduw, krijg ik vreemde blikken. En commentaar. ‘Heb je slecht geslapen? Ge hebt precies wat wallen.’. Ja ’t zal dat zijn.

4. Ik zou het liefst elke dag mega opvallende schreeuwerige printjes dragen met glitters. Hoe meer glitters hoe beter! Schoenen met glitters, truitjes met glitters. Glitternagellak (hartjes in mijn ogen!). Maar ik doe dat niet. Mensen denken nu al dat ik 16 of 17 ben. Serieus. Ik ben dus vijfentwintig hé. Al moet ik zeggen dat ik nu wel een trui aan heb met glitterbollen. Maar niet zo opvallend dat je er lichtvlekken van in je ogen krijgt. Dus dat is nog oké. En ’t is een trui van Vila wat toch wel een volwassenmensenmerk is hé?

5. Ik word helemaal gek als ik op een kinderboerderij kom. Of dieren zie. Schattige dieren. Aaaah knuffelen! Of gewoon al kijken. Hemels! Ik kan daar ook echt superhard om lachen. Ik was eens met een vriendinnetje in een dierenpark waar echt een mega hilarische alpaca stond. Ja dan rol ik dus over de grond hé. Zij ook gelukkig dus ik was niet de enige niet zo succesvolle volwassene.

HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA oké

Kijk dan! Hoe grappig is dit! Hahahaha!

6. Ik kan niet parkeren. Ik kan goed met de autorijden. Dat wel! Maar parkeren, ojee. Je moet me al niet vragen om achterwaarts te parkeren. Dat doe ik gewoon niet. Never! Ik heb dat sinds mijn rijexamen niet meer gedaan. Ik zoek net zo lang tot ik een plekje vind waar ik woeps, zo in kan rijden. En zelfs dat loopt niet altijd van een leien dakje. Ik kan wel supergoed op en over de rand parkeren. Dat dan weer wel. En dat is ook een kunst hé, toch?

7. Ik draag soms wel 4 dagen na elkaar dezelfde sokken. Sorry not sorry. En panty’s doe ik gerust een hele week aan. Ik weet niet of dat oké is. Ik dacht altijd van wel. Maar toen hoorde ik iemand zeggen dat ze dringend nieuwe panty’s nodig had want ze had deze al twee hele dagen (holy shit) na elkaar aan. Ik bedoel, een panty is toch als een broek? Niet? (Of hoor je een broek ook geen hele week aan te houden?) Oké, je voeten zitten er in maar ik draag er eigenlijk altijd een paar kousen bij. Onder mijn panty ja. Dat zit zo raar anders met die naad die altijd op de verkeerde plek op mijn grote teen zit. En koude voeten enzo.

8. Ik moet iets toegeven. Als mijn mama me vraagt of ik wil strijken, dan doe ik dat (natuurlijk!). Maar ik sla dan, om te beginnen, mijn kleren al over (een jeans strijken? Neuh! Doe dat aan en je ziet dat niet meer!). Vouw ik gewoon op en gooi ik in m’n kast. De t-shirts van m’n broer doe ik ook niet want die merkt het volgens mij toch niet. Broeken strijk ik een beetje maar daar blijven precies altijd vouwen in zitten. Ik plooi ze dan na twee minuten op en dan strijk ik gauw even over de bovenkant zodat ie wel goed gestreken lijkt. Haha. De enige dingen die ik wel echt strijk zijn dus de kleren van m’n mama. Want die merkt het natuurlijk meteen als het niet gedaan is. Oeps. (Voor mensen die mij en mijn mamie en papie kennen en dit lezen. Niet doorvertellen hé!)

9. Als ik mijn kamer opruim en ik vind iets onbenullig waarvoor ik geen goed plekje weet, gooi ik het gewoon in de vuilbak. Oké, dat is dan misschien goed want minder rommel en onnodige dingen. Maaar ja. Ik gooi dus gewoon dingen weg uit luiheid.

10. Ik neem een Babybel (zo’n klein rond kinderkaasje. Oké, dat zegt al genoeg hé) mee naar m’n werk. Ik neem de Babybel mee terug naar huis want ik at een stuk chocola in plaats van het kaasje. Ik heb m’n handen vol als ik de voordeur opendoe. Ik laat per ongeluk de Babybel op de grond vallen en ben me er heel erg bewust van dat ie op de grond ligt. Ik doe gewoon alsof er niets is gebeurd. Daarna loop ik zeker nog 10x de gang in en uit waarbij mijn oog telkens op de Babybel valt. Gewoon laten liggen! Dat heb ik dus in de keuken ook heel erg vaak. Vallen er per ongeluk wat ontbijtgranen op de grond, dan heb ik al de neiging om ze een beetje onder de kast te schoppen. Niets gezien!

stempelvandeaction!

Is dit herkenbaar? Of zijn jullie wel allemaal heel erg goed in volwassen zijn?

 

Frietjesfoto bovenaan door Christian Bolt via Unsplash

Volg:

Duizen vragen aan jezelf • Deel 4

16. Hoe oud hoop je te worden?

Vroeger vond ik 82 jaar een mooie leeftijd om afscheid te nemen van het leven. Als ik nu denk aan doodgaan (wat ik niet graag doe want ik vind het een naar onderwerp) is er niet echt een bepaalde leeftijd die ik ‘gepast’ vind of die ik hoop te worden. Ik hoop gewoon dat ik er niets van hoef te merken als mijn einde er is. Of nee. Ik hoop vooral dat ik geen ellenlange lijdensweg moet ondergaan. Ik vind gewoon het hele doodgaan iets superraar om te bevatten. Dat je  van de ene op de andere dag weg bent. Ik kan me dan ook nog moeilijk inbeelden dat ik ooit op een punt zal komen waarop het bijna zo ver is. Al kan je misschien wel zeggen dat iedereen momenteel op zo’n punt zit. Je weet namelijk nooit wat er gaat gebeuren. En wanneer het dan gebeurt. Ik hoop alleszins dat ik toch wel nog lang mag leven en gezond mag blijven.

17. Aan welke vakantie denk je met weemoed terug?

Ik moet hier even toegeven dat ik moest opzoeken wat weemoed nu precies betekent. Haha. Een beetje bedroefd zijn om iets fijns dat voorbij is. Oké. Ik denk best wel vaak aan de vakanties die ik beleefd heb. Vooral dan de vakanties samen met David. En zeker de laatste vakantie in Frankrijk. Zo’n vakantie is altijd super fijn en ontspannen. Je kan even gewoon doen wat je wilt. Niets te moeilijk, vooral genieten. Of ik daar nu echt met weemoed aan terugdenk, weet ik niet. Ik vind het vooral een heel fijne herinnering. Natuurlijk is het jammer dat het voorbij is, maar echt verdrietig of bedroefd ben ik niet. Of is het ook weemoedig om het jammer te vinden? Moeilijk.

18. Hoe voelt liefdesverdriet voor jou?

Ik moet eerlijk toegeven dat ik nooit echt liefdesverdriet heb gehad. Ik heb wel ooit een droom gehad waarin David dood ging. Afschuwelijk! Dat allesoverheersende verdriet. Ik was er een hele dag door van m’n melk.

19. Had je liever anders willen heten?

Makkelijk. Nee. Ik ben heel blij met m’n naam. Irene klinkt mooi, ’t heeft een mooie betekenis. Je hoort hem ook niet zo heel vaak onder jonge mensen. Als ik een minpunt moet noemen: het is blijkbaar heel moeilijk om hem goed uit te spreken. Ireen, Ireine, Irein. En schrijven is ook nog moeilijk.

20. Waarin heb je aan jezelf getwijfeld?

Ojee, waarin heb ik niet aan mezelf getwijfeld is denk ik gemakkelijker te beantwoorden. Haha. Vooral vroeger twijfelde ik heel erg aan mezelf. Ben ik wel leuk / grappig / knap genoeg? Kan ik wel wat mensen verwachten van mij? Vooral mijn eerste jaren in de middelbare school waren niet heel fijn. In het eerste middelbaar werd ik soms gepest. Ik voelde me er ’s avonds rotslecht door. Huilen in bed enzo. Daarna ging het allemaal een beetje beter. Maar het begon pas echt goed te gaan toen ik voor de tweede keer in het vierde middelbaar zat. Ik kreeg meer zelfvertrouwen en vond het allemaal niet zo interessant meer wat mensen van me dachten. Natuurlijk zit die twijfel er soms wel nog. Maar als je vriendinnen hebt die je leuk vinden zoals je bent, dan komt alles goed. En later kreeg ik er dan een heel erg lief vriendje bij waardoor ik me alleen maar beter ging voelen. En nu zit ik eigenlijk weer in zo’n periode van twijfels. Niet echt over mijn kunnen. Wel meer over de verwachtingen van de wereld. Maar ik moet zeggen dat ik dat wel makkelijker van mij af kan zetten nu.

Herkenbaar?

blaadjeseneenhartje

Volg:

Recept • Brownies voor sukkels

Een aantal jaren geleden had ik het idee om ‘later’ zelf een cupcakehuis op te richten. Zoals een theehuis maar dan met cupcakes. Daarna evolueerde dat naar cupcakes en andere baksels en ook zelfgemaakte limonade. Dat was toen heel erg hip. Ik keek dan ook altijd naar Cupcake Wars en The Great British Bake Off (nu nog altijd hoor!). Nu ben ik van dat idee afgestapt want ik ben allesbehalve een keukenprinses. Brownies bakken kan ik wel! En aangezien ik echt een sukkel ben in de keuken en deze brownies voor mij niet echt grote problemen opleveren, deel ik ze hier. Want als ik ze kan bakken, kan iedereen dat! En dit zijn echt de perfecte brownies. Nog lekker smeuïg binnenin en een lekker roomkaaslaagje bovenop.

Wat heb je nodig voor deze overheerlijke sukkelproef brownies?

190g boter
45g cacao (pure cacao dus geen chocomelpoeder hé)
220g fijne kristalsuiker
2 eitjes
125g bloem

Optioneel: roomkaaslaagje

Een bakje roomkaas (ongeveer 200g)
40g suiker
1 eitje

Wat moet je doen?

– Verwarm je oven voor op 180°C.
– Neem een cakeblik van ongeveer 28 x 18 cm en vet dit in.
– Smelt de boter in een steelpannetje op een laag vuurtje.
– Als de boter gesmolten is, voeg je de cacao en de suiker toe en roer je dit goed om.
– Eitjes toevoegen en goed mengen.
– Bloem toevoegen en ook goed mengen en dan is het deeg al klaar en giet je het in het cakeblik.

Als je niet van roomkaas houdt, kan de bownie nu in de oven voor ongeveer 40 minuten. Als je wel van roomkaas houdt, meng je je bakje roomkaas met het eitje en de suiker en giet je dit over je brownie.

Als de 40 minuten om zijn, best eens met een prikker in de brownie prikken. Aan de zijkant mag hij droog zijn maar in het midden moet hij nog wat zacht zijn!

yummy!

Verder heb ik nog een aantal antisukkeltips in het geval je net als ik geen prinsesje bent in de keuken:

  1. Ga geen brownies bakken als je honger hebt. Het deeg op zich is al superlekker. Het deeg plus roomkaasmengsel is god-del-lijk! Mocht je wat van het deeg snoepen, opletten met de roomkaas want daar zit een rauw ei in.
  2. Vergeet geen schort aan te doen. Tenzij je het niet erg vindt om bloem op je kleren te krijgen.
  3. Klop de eitjes al een beetje los in een apart potje. Is makkelijker om te mengen én je krijgt geen stukjes schaal in je brownie. Oeps.
  4. Je kan de roomkaas vervangen door ricotta. Ook superlekker!
  5. Ik gebruikte een smallere bakvorm dan in het recept en ik raad toch aan om die uit het recept te gebruiken. Haha.
  6. Maak de brownies als er meerdere mensen van kunnen eten. Zo’n hele bak in je eentje is wat te veel van het goede maar het is moeilijk om te stoppen eens je begonnen bent.
  7. Je kan gerust een mixer gebruiken om alles te mengen. Tenzij je niet naar de fitness wil gaan en toch een armworkout wil.

Foto bovenaan door  sheri silver via Unsplash

Volg:

Wat ik leer van klanten in de winkel

Zoals je misschien wel weet, werk ik in een winkel. Niet zomaar een winkel. Nee. Een prachtige winkel vol even prachtige schoenen en kleren (dit is geen ironie, ik ben echt doodserieus). En handtassen. Oh en ook van die leuke bontjes voor op je schoenen. Ik heb letterlijk de leukste job van de wereld. En lieve collega’s! Ik kan me werkelijk geen fijnere werkomgeving inbeelden dan onze winkel. Maar ik wil niemand jaloers maken dus ik zal ook eerlijk toegeven dat er nadelen zijn aan mijn werk.

Lastige klanten.

Jep. Je zou denken dat, in deze tijden van duizendbommenengranaten, mensen wel lief kunnen zijn tegen de winkeljuf. Begrijp me niet verkeerd, de meeste mensen (ongeveer 95 procent, als ik er een getal op moet kleven. wilde gok. ik heb dit niet echt berekend ofzo) zijn supermega lief of gewoon beleefd. Maar er zijn er altijd die je liefst niet meer terug wil zien. Omdat ik een echte voorstander (de grootste!) ben van ‘uit alles kan je leren’, hieronder een lijstje met lessen die ik leer van klanten in de winkel.

  1. Het is oké om honderdmiljoenmiljard kledingstukken te passen en die dan na het passen op een megagigantische hoop ergens te droppen (liefst op de grond natuurlijk en allemaal binnenstebuiten) en dan zonder iets te zeggen naar buiten te lopen.
  2. Het is heel normaal om een broek na twee jaar te dragen helemaal versleten terug te brengen naar de winkel om in te ruilen voor een nieuw exemplaar.
  3. Het is ook oké om een stinkend, gescheurd hemd terug te brengen en een nieuw te eisen want je hebt het nog maar één keer gedragen en geen drie weken aan een stuk.
  4. Het is heel beleefd om de winkeljuf, die een klant helpt, te onderbreken en uitleg te eisen over waarom een zomerlaarsje tussen de winterlaarsjes staat.
  5. Het is totaal geen probleem om elke keer binnen te komen, meteen naar de wc te gaan en dan terug naar buiten gaan want de winkel is eigenlijk een gratis openbare toilet waar toevallig ook kleren en schoenen te koop zijn.
  6. EN waar het niet nodig is om de wc een beetje netjes achter te laten. Wc-papier mag gewoon in het lavabootje nat worden en kaka in de pot (of op de bril) is ook totaal geen probleem.
  7. Hallo zeggen of eens glimlachen kost vanaf nu ook 326541 euro dus je moet er wel een beetje zuinig mee zijn. Besparen waar het kan jongens!
  8. De winkeljuf weet ALLES! ’t Is een wonder. ‘Hallo, ik heb iets besteld en ik kom dat halen.’ is genoeg voor haar om je bestelling tevoorschijn te toveren. Je hoeft niet meer te weten wat en zelfs niet meer op welke naam het precies besteld is. Halleluja!
  9. Als winkeljuf moet je heel stil en vooral niet samen met een collega werken. Niet lachen, geen mopjes maken, geen vrolijkheid.
  10. Het is ook heel normaal om de winkeljuf een A4’tje te laten volschrijven met beschrijvingen van jurkjes die je in een andere winkel wil gaan kopen.
  11. Het is compleet logisch om drie uur voor sluitingstijd binnen te komen in de winkel en er in te slagen tien minuten na sluitingstijd terug buiten te gaan. De winkelmeisjes spenderen liefst nog de hele nacht in de winkel om je te helpen. Wat een schatjes!

Zoals je ziet valt er nog heel wat bij te leren!

ietsmetdriehoekjes

Natuurlijk wegen al deze leerrijke ervaringen niet op tegen de écht lieve en positieve mensen die de winkel bezoeken. En ook mensen die iets minder lief en positief zijn krijgen mijn allergrootste oprechte glimlach, want het kan niet bij iedereen elke dag feest en glitter en confetti zijn. Amen.

Foto boven artikel door Henry & Co. via Unsplash

Volg: