tussenmarsenjupiter

Posts by this author:

Recept • Brownies voor sukkels

Een aantal jaren geleden had ik het idee om ‘later’ zelf een cupcakehuis op te richten. Zoals een theehuis maar dan met cupcakes. Daarna evolueerde dat naar cupcakes en andere baksels en ook zelfgemaakte limonade. Dat was toen heel erg hip. Ik keek dan ook altijd naar Cupcake Wars en The Great British Bake Off (nu nog altijd hoor!). Nu ben ik van dat idee afgestapt want ik ben allesbehalve een keukenprinses. Brownies bakken kan ik wel! En aangezien ik echt een sukkel ben in de keuken en deze brownies voor mij niet echt grote problemen opleveren, deel ik ze hier. Want als ik ze kan bakken, kan iedereen dat! En dit zijn echt de perfecte brownies. Nog lekker smeuïg binnenin en een lekker roomkaaslaagje bovenop.

Wat heb je nodig voor deze overheerlijke sukkelproef brownies?

190g boter
45g cacao (pure cacao dus geen chocomelpoeder hé)
220g fijne kristalsuiker
2 eitjes
125g bloem

Optioneel: roomkaaslaagje

Een bakje roomkaas (ongeveer 200g)
40g suiker
1 eitje

Wat moet je doen?

– Verwarm je oven voor op 180°C.
– Neem een cakeblik van ongeveer 28 x 18 cm en vet dit in.
– Smelt de boter in een steelpannetje op een laag vuurtje.
– Als de boter gesmolten is, voeg je de cacao en de suiker toe en roer je dit goed om.
– Eitjes toevoegen en goed mengen.
– Bloem toevoegen en ook goed mengen en dan is het deeg al klaar en giet je het in het cakeblik.

Als je niet van roomkaas houdt, kan de bownie nu in de oven voor ongeveer 40 minuten. Als je wel van roomkaas houdt, meng je je bakje roomkaas met het eitje en de suiker en giet je dit over je brownie.

Als de 40 minuten om zijn, best eens met een prikker in de brownie prikken. Aan de zijkant mag hij droog zijn maar in het midden moet hij nog wat zacht zijn!

yummy!

Verder heb ik nog een aantal antisukkeltips in het geval je net als ik geen prinsesje bent in de keuken:

  1. Ga geen brownies bakken als je honger hebt. Het deeg op zich is al superlekker. Het deeg plus roomkaasmengsel is god-del-lijk! Mocht je wat van het deeg snoepen, opletten met de roomkaas want daar zit een rauw ei in.
  2. Vergeet geen schort aan te doen. Tenzij je het niet erg vindt om bloem op je kleren te krijgen.
  3. Klop de eitjes al een beetje los in een apart potje. Is makkelijker om te mengen én je krijgt geen stukjes schaal in je brownie. Oeps.
  4. Je kan de roomkaas vervangen door ricotta. Ook superlekker!
  5. Ik gebruikte een smallere bakvorm dan in het recept en ik raad toch aan om die uit het recept te gebruiken. Haha.
  6. Maak de brownies als er meerdere mensen van kunnen eten. Zo’n hele bak in je eentje is wat te veel van het goede maar het is moeilijk om te stoppen eens je begonnen bent.
  7. Je kan gerust een mixer gebruiken om alles te mengen. Tenzij je niet naar de fitness wil gaan en toch een armworkout wil.

Foto bovenaan door  sheri silver via Unsplash

Volg:

Wat ik leer van klanten in de winkel

Zoals je misschien wel weet, werk ik in een winkel. Niet zomaar een winkel. Nee. Een prachtige winkel vol even prachtige schoenen en kleren (dit is geen ironie, ik ben echt doodserieus). En handtassen. Oh en ook van die leuke bontjes voor op je schoenen. Ik heb letterlijk de leukste job van de wereld. En lieve collega’s! Ik kan me werkelijk geen fijnere werkomgeving inbeelden dan onze winkel. Maar ik wil niemand jaloers maken dus ik zal ook eerlijk toegeven dat er nadelen zijn aan mijn werk.

Lastige klanten.

Jep. Je zou denken dat, in deze tijden van duizendbommenengranaten, mensen wel lief kunnen zijn tegen de winkeljuf. Begrijp me niet verkeerd, de meeste mensen (ongeveer 95 procent, als ik er een getal op moet kleven. wilde gok. ik heb dit niet echt berekend ofzo) zijn supermega lief of gewoon beleefd. Maar er zijn er altijd die je liefst niet meer terug wil zien. Omdat ik een echte voorstander (de grootste!) ben van ‘uit alles kan je leren’, hieronder een lijstje met lessen die ik leer van klanten in de winkel.

  1. Het is oké om honderdmiljoenmiljard kledingstukken te passen en die dan na het passen op een megagigantische hoop ergens te droppen (liefst op de grond natuurlijk en allemaal binnenstebuiten) en dan zonder iets te zeggen naar buiten te lopen.
  2. Het is heel normaal om een broek na twee jaar te dragen helemaal versleten terug te brengen naar de winkel om in te ruilen voor een nieuw exemplaar.
  3. Het is ook oké om een stinkend, gescheurd hemd terug te brengen en een nieuw te eisen want je hebt het nog maar één keer gedragen en geen drie weken aan een stuk.
  4. Het is heel beleefd om de winkeljuf, die een klant helpt, te onderbreken en uitleg te eisen over waarom een zomerlaarsje tussen de winterlaarsjes staat.
  5. Het is totaal geen probleem om elke keer binnen te komen, meteen naar de wc te gaan en dan terug naar buiten gaan want de winkel is eigenlijk een gratis openbare toilet waar toevallig ook kleren en schoenen te koop zijn.
  6. EN waar het niet nodig is om de wc een beetje netjes achter te laten. Wc-papier mag gewoon in het lavabootje nat worden en kaka in de pot (of op de bril) is ook totaal geen probleem.
  7. Hallo zeggen of eens glimlachen kost vanaf nu ook 326541 euro dus je moet er wel een beetje zuinig mee zijn. Besparen waar het kan jongens!
  8. De winkeljuf weet ALLES! ’t Is een wonder. ‘Hallo, ik heb iets besteld en ik kom dat halen.’ is genoeg voor haar om je bestelling tevoorschijn te toveren. Je hoeft niet meer te weten wat en zelfs niet meer op welke naam het precies besteld is. Halleluja!
  9. Als winkeljuf moet je heel stil en vooral niet samen met een collega werken. Niet lachen, geen mopjes maken, geen vrolijkheid.
  10. Het is ook heel normaal om de winkeljuf een A4’tje te laten volschrijven met beschrijvingen van jurkjes die je in een andere winkel wil gaan kopen.
  11. Het is compleet logisch om drie uur voor sluitingstijd binnen te komen in de winkel en er in te slagen tien minuten na sluitingstijd terug buiten te gaan. De winkelmeisjes spenderen liefst nog de hele nacht in de winkel om je te helpen. Wat een schatjes!

Zoals je ziet valt er nog heel wat bij te leren!

ietsmetdriehoekjes

Natuurlijk wegen al deze leerrijke ervaringen niet op tegen de écht lieve en positieve mensen die de winkel bezoeken. En ook mensen die iets minder lief en positief zijn krijgen mijn allergrootste oprechte glimlach, want het kan niet bij iedereen elke dag feest en glitter en confetti zijn. Amen.

Foto boven artikel door Henry & Co. via Unsplash

Volg:

Duizend vragen aan jezelf • Deel 3

Met een beetje vertraging (want ik was ziek en dan blijf je gewoon een hele dag in bed / de zetel hangen met een dekentje en een film en misschien ook soep. Nee, zeker soep!) maar hier is het derde deel van duizend vragen aan jezelf. Hoera!

11. Tot welke leeftijd geloofde je in Sinterklaas?

Het moment dat mijn ouders me vertelden dat de Sint niet bestaat, weet ik nog heel erg goed! Ik denk dat ik toen in het tweede leerjaar zat. Ik had net m’n oorbelletjes laten schieten. Mijn ouders en ik liepen over de markt in onze stad toen ze het me vertelden. Ik denk niet dat ik het heel erg vond om het te horen. Gewoon, oké maar krijg ik dan wel nog cadeautjes? Haha.

12. Wat wil je nog graag kopen?

Jeetje, wat een vraag! Ik zou hier een heel opstel over kunnen schrijven! Ik ben redelijk materialistisch moet ik toegeven. Ik hou van mooie spullen. Ik hou van dingen kopen. Dus ja, er zijn best veel dingen die ik nog wil kopen. Een nieuwe handtas, een paar gemakkelijke hakjes die ik aan kan naar een feest binnenkort, een Jawbone (zo’n armband die dan bijhoudt hoe actief je bent. Niet heel actief dus dat motiveert dan hopelijk), nieuwe panty’s, het nieuwe Harry Potter boek, … Heel oppervlakkig allemaal. Maar als ik één ding moet kiezen, dan kies ik een huis! Ja, een echt grotemensenhuis waar ik samen met David kan wonen.

13. Welke karaktereigenschap zou je graag willen hebben?

Ik zou heel graag wat beter voor mezelf durven opkomen. Ja zeggen tegen mezelf. Ik doe dat nu wel al regelmatig maar nu ik er over nadenk, … misschien wil ik me minder schuldig voelen als ik eens nee zeg tegen iemand. Of als ik tegen iemand zeg dat ik niet akkoord ben of iets niet wil doen. Ik ben ook echt zo’n persoon van tegenstrijdigheden hé. Soms heb ik echt to-taaaal geen moeite om nee te zeggen, om mijn eigen zin te doen en voor iets te kiezen wat ik graag wil en soms lukt het totaal niet. Langs de ene kant denk ik dingen als ‘ja ik ga dat doen want ik wil niet dat die persoon teleurgesteld is in mij’ en langs de andere kant denk ik eerder dat het niet mijn schuld is als die persoon teleurgesteld is. Aaah oké, laten we het er gewoon op houden dat ik dit een moeilijke vraag vind. Of nee, ik vind het moeilijk om uit te leggen. Zoiets.

14. Wat is je favoriete tv-programma?

Ik heb niet 1 ultieme favoriet. Ik kijk supergraag Dr. Phill (I know, I know), Ultimate Survival (haha) en kookprogramma’s. Dat raak ik dus niet beu hé! En Thuis, dat kijk ik ook graag. En series. Oh jeetje, ik vergeet bijna de crimedingen zoals CSI, Castle, The Mentalist, Criminal Minds, … Maar dat zijn ook series eigenlijk.

15. Wanneer ben je voor het laatst in een pretpark geweest?

Een echt pretpark? Dat kan ik me letterlijk niet meer herinneren. Telt de zoo ook? Ik denk dat ik het laatst daar was. Of Pairi Daiza, wat ook eigenlijk een zoo is. Maar ik weet ook niet meer zo goed wanneer dat was. Volgens mij in de Paasvakantie. Ik vind zo’n dingen wel heel erg leuk om te doen!

Volg:

Dentofobie

Dentofobie. Tandartsenangst. Alleen al door het woord krijg ik een knoop in m’n buik. Zo’n raar soort zenuwachtige kriebel. Ik HAAT de tandarts. Jeugdtrauma’s ja. Ik ben er nog steeds niet over.

Vorige week zat ik gezellig te lunchen met m’n mama toen ze plots zei: ‘Ik ga een afspraak maken bij de tandarts. Zal ik er voor jou ook een maken?’. Ik liet nog net mijn lepel met soep niet vallen. Ik zie mezelf nog zitten. Hevig nee knikkend met m’n hoofd maar tegelijk euhja zeggend. Oh help. ’t Is ook wel alweer een hele tijd geleden dat ik nog ging. Onze buurvrouw was tandarts, dus dat was makkelijk (maar niet minder stom). Maar nu zij met pensioen is, drukte ik die halfjaarlijkse controle weg in een ver hoekje. NO WAY DAT IK NAAR DE TANDARTS GA! Want als ik zou gaan, moest ik een nieuwe tandarts zoeken. Iemand die ik niet ken. Iemand die mij niet kent. Iemand die dus niet op de hoogte is van mijn panische angst om in die verdomde stoel te gaan liggen. Hallo?! Gaat dus niet gebeuren. Nou mooi wel.

 

Nu zou je denken: ‘Mens, je bent vijfentwintig. Ga gewoon in die stoel liggen, onderga de marteling en daarna sta je weer buiten en ben je er voor een half jaar van af.’. Wel, ik denk dat dus bij mezelf ook maar ik kan niet anders dan er in m’n hoofd een heel, heel, héél groot drama van te maken. Ik vind het hele gebeuren zo eng! Wachten in die koude, kille en vooral heel erg witte wachtkamer. Ja er liggen tijdschriften. Leuk! Maar ik durf niet eens een pagina omslaan omdat alles zo weergalmt. Maar goed, ik zou dan nog liever vijf uur in die wachtzaal zitten dan dat ik op die stoel moet gaan liggen met m’n mond open. Dan lig je daar. Buisje hier, instrument daar (die dingen zijn altijd veel te scherp). Wordt er nog een spiegeltje bij gepropt ook. Keihard proberen om niet te slikken waardoor je dan zeven keer na elkaar moet slikken. Droge lippen die pijn beginnen doen. De neiging onderdrukken om in de tandartsvinger te bijten. Oei, ik kwijl. Oh nee, verdoving?! Help! Handen tot moes knijpen van de stress. Zwarte vlekken voor m’n ogen van dat felle licht. Ogen toe doen of open houden? Is het niet raar als ik dan in haar gezicht zit te kijken? En als het dan allemaal achter de rug is, mag je spoelen. Bekertje water nemen, beetje gorgelen en dan alles in een veel te klein lavabootje proberen mikken. En door de verdoving die nog niet uitgewerkt is, voelt je lip raar. Praat je raar. Zie je er gewoon raar uit. Als klein kind mag je dan nog een speeltje grabbelen op het einde maar als heel erg volwassen mens zit dat er niet meer in. In het beste geval krijg je een mini tubetje tandpasta mee naar huis. Dankjewel!

Maar (ja, er is een maar!), achteraf ben ik dan wel weer blij dat ik m’n glimlach weer aan de hele wereld kan showen. En laat dat nu net iets zijn wat ik heel erg graag doe 😉

Smile!

Edit: ’t Viel natuurlijk allemaal reuze mee met m’n tandjes! Helemaal gezond! YES! 😁

 

Foto boven artikel door Jon Tyson via Unsplash

Volg:

Duizend vragen aan jezelf • Deel 2

Ondertussen alweer een hele tijd geleden had ik een abonnement op de Flow. Gekregen voor m’n verjaardag van mijn ouders. Ik helemaal blij natuurlijk want dat is gewoon een prachtig tijdschrift! Op een goeie dag vond ik in de nieuwste versie een boekje met de titel ‘1000 vragen aan jezelf’ en ik wist gewoon dat ik dat ging bijhouden. Ten eerste omdat ik het fijn vind om zo’n dingen te bewaren (seriously, ik heb een hele reeks mooi uitziende boekjes in m’n bureautje liggen. Over blaadjes verzamelen in de herfst tot haken) en ten tweede omdat ik dacht dat ik het ‘ooit’ wel eens zou kunnen gebruiken. Zoals dat meestal gaat met die dingen ligt het dan weken, maanden en in mijn geval, soms zelfs jaren te verstoffen in een of ander schuifje. Maar nu, met deze blog, heb ik het perfecte excuus gevonden om ein-de-lijk mezelf te kwellen met 1000 vragen die volgens Flow ‘helpen om uit te vinden wat er voor mij écht toe doet’. I’m in!

7

6. Waar bestaat je ontbijt uit?

Mijn ontbijt bestaat meestal uit de crunchy muesli met chocolade en amaranth van de Aldi en Griekse yoghurt. Yum! Meestal eet ik er dan ook nog een stuk fruit bij zoals een kiwi of een nectarine. En ongeveer een halve liter water!

14442732_10209262754278500_1148154613_n
Als ik dit niet eet, dan maak ik banaanhavermoutpannenkoeken -als ik bijvoorbeeld pas tegen de middag naar m’n werk moet- of gewoon een goeie ouwe boterham met hagelslag! Of choco.

7. Wie heb je voor het laatst een kus gegeven.

Dat zal David zijn. Ik ben niet zo’n kusser als het op andere mensen aan komt. Ik voel me altijd super awkward als ik bijvoorbeeld op een familiefeest kom/ga en het hele rondje moet af gaan om iedereen te zoenen. Brrrr. En bij ons thuis is het ook niet de gewoonte om te zoenen maar m’n mama heeft dat toch af en toe eens graag, als teken dat we elkaar nog graag zien. Ze moet er dan ook altijd om lachen als ze dat vraagt. Mijn gezicht spreekt waarschijnlijk boekdelen. Ik vind het ook altijd zo moeilijk. Wanneer moet je nu zoenen? Sommige vriendinnen zoenen de ene keer wel en de andere keer niet. Hallo?! Hoe moet ik het nu weten? Nee, geen fan! Zoenen met David daarentegen; helemaal geen probleem mee! Haha.

8. Waarin lijk je op je moeder?

Dit vind ik een moeilijke vraag maar ik ga hem toch beantwoorden. Ha! Ik denk ons talent om honderdeneen vragen te stellen. Tot vervelens toe. Ik vind het zelf eigenlijk super irritant als m’n mama dat doet -sorry!- maar ik doe het dus zelf ook. Bij David bijvoorbeeld. Vooral bij David eigenlijk. ‘Oh en wat heb je dan allemaal gedaan? Wat zeiden ze? Was het moeilijk? Hoe keek hij dan? Wat deden die anderen? Wat heb jij gezegd? Heb je dat gevraagd?’. Ik probeer het wel wat in te houden maar het is soms moeilijk hoor! Ik ben denk ik gewoon super nieuwsgierig ben en van alles op de hoogte wil zijn.

9. Wat doe je ’s ochtends als eerste?

Naar de wc gaan? Nee, m’n wekker afduwen! En dan naar de wc gaan en tanden poetsen. Maar ik vergeet altijd om mijn tandenborstel al mee te nemen naar de badkamer waardoor ik eerst terug naar mijn kamer moet lopen. En dan is de verleiding groot om toch nog even in bed te gaan liggen. Haha.

10. Ben je een goede voorlezer?

Ik weet niet of ik een goede voorlezer ben. Ik weet wel dat ik dat super graag doe. Hele verhalen (al gebeurt dat nu ook niet meer eigenlijk) maar ook dingen die ik in de krant lees of grappige dingen in reclameblaadjes. Ik hoop maar dat mijn toekomstige mini me’s het later fijn gaan vinden om naar mij te luisteren als ik hen verhaaltjes voorlees (fingers crossed!).

7

Volg:

Terugblik • Frankrijk

Vakantie boeken. Dat bezorgde ons toch een paar slapeloze nachten. Oké, nee zo erg was het niet. Maar het kwam er maar niet van om iets vast te leggen en het hielp ook niet echt dat we niet wisten wat we graag wilden: hotel, kamperen, auto, vliegen, dichtbij, ver? Help! We hadden een dag afgesproken (ik geloof dat het een woensdag was) waarop we iets gingen beslissen en boeken. Na tien minuten zaten David en ik allebei chagrijnig in de zetel met elk onze laptop op schoot. Haha. Oké, dat was geen succes. Volgens mij vond ik een dag later een onze reis. Hoera!

6

De foto’s staan niet noodzakelijk in chronologische volgorde want met mijn goudvissengeheugen weet ik natuurlijk niet meer zo goed wat wanneer gebeurde. Kan je ’t mij kwalijk nemen? ’t Is ondertussen ook alweer bijna twee weken geleden hé. We gingen van 6 tot 13 september naar Saumur, een gemeente in het Franse departement Maine-et-Loire (heb ik opgezocht hoor).

franrijkcollage1

Goed, dit weet ik dan wel weer. Dit was allemaal de eerste dag. De dag van ons vertrek. Goeie goden dat was wat! Blijkbaar moesten we door Parijs. No biggie. Rijden we lekker om half 9 in de ochtend door Parijs heen. Mega file natuurlijk! Komt daar ook nog eens bij dat de gpsmevrouw helemaal in de war was en ons steeds langs andere wegjes stuurde wegens ‘een verkeersgebeurtenis op onze weg’. Maar in een file is het natuurlijk niet zo handig om steeds ergens anders heen te manoeuvreren. Laten we zeggen dat er toch wel wat frustratie was langs beide kanten. We gooiden haar nog net niet door het raam. (Zouden we nooit doen natuurlijk want ik kan absoluut geen kaartlezen. Haha!)

frankrijkcollage2
We huurden trouwens een huisje bij Club Belambra Le Domaine du Golf. In Saumur dus. Je kan het vergelijken met Center Parcs maar dan 86453895 keer kleiner en ook evenveel keer minder druk (gelukkig!). Denk dat de gemiddelde leeftijd ook ver boven die van ons lag. Hihi.

frankrijkcollage3

Het was trouwens best grappig daar. Je moest parkeren buiten het park. ‘Ja maar hoe gaan wij dan al onze spullen naar ons huis krijgen?’ Oh ok. Er stonden van die karretjes waar je al je koffers en boodschapjes op kon laden zodat je die naar je huisje kon brengen. We voelden ons toch altijd een beetje, euh, grappig toen we met zo’n karretje op weg waren.

frankrijkcollage4

Als je in Saumur bent, ga dan zeker een keer de kastelen bezoeken (zoals een échte toerist)! Wij maakten er een blitzbezoekje van waarbij we rondliepen in een kasteel en nog twee kastelen langs de buitenkant bewonderden. Denk dat we ongeveer 3u weg zijn geweest. Je kan er natuurlijk langer over doen ook. Het kasteel van de eerste foto was echt geweldig mooi! We fantaseerden al helemaal dat we er zouden wonen. Kunnen we natuurlijk zonder problemen betalen! Ik zou de kasteelnamen er allemaal bij zetten, maar dit is een reisverslag van niets dus ben ze helaas vergeten. Haha. Maar goed, foto’s zijn ook leuk om te kijken, toch?

frankrijkcollage6

De uitzichten zijn er trouwens echt super mooi!

frankrijkcollage7

We gingen een keer het centrum in maar daar ben je op een uur ook weer uit. Wij zijn geen mensen die uren gezellig op een terrasje gaan zitten. Het is er wel heel gezellig om wat rond te wandelen! En voor de beautymeisjes; er is een Sephora! We doolden wat rond toen we een pijl zagen naar een kerk die heel groots en majestueus klonk. Iets met Notre Dame in. Maar ergens onderweg zijn we de kerk kwijt geraakt. Vraag me niet hoe het komt. De pijltjes hielden op en er was in de verste verte geen kerk te bespeuren. We kwamen toen uit bij de Jardin des plantes. Niet superveel speciale planten maar ’t was er wel mooi. En gezellig. En je had er ook een mooi uitzicht op de stad.

frankrijkcollage9

Voor de rest waren er ook best veel mooie plekjes om een beetje te zitten. En te genieten natuurlijk. Wij vonden zo’n plekje toen we terugkwamen van onze kastelentocht en hebben daar lekker gepicknickt.

frankrijkcollage8

Voor de rest chillden we vooral heel erg veel. Haha. Gewoon op ons eigen terrasje een boekje lezen, beetje wandelen, Stranger Things uitkijken (ga die serie kijken! Supergoed!), beetje zwemmen in het zwembad, beetje zonnen. Jammer dat je aan mij nooit kan zien dat ik op vakantie ben geweest. Ik blijf altijd m’n witte zelf.

frankrijkcollage10

Maandag alles opgeruimd en een ijsje gegeten bij McDonalds. In Frankrijk, of in Saumur in elk geval, kan je je McFlurry dus helemaal aanpassen hé. We deelden eentje met chocoladeijs, chocoladesaus en Daim [kwijl kwijl].  En na een weekje was het op dinsdag weer tijd om terug te keren naar huis. Huilen!

frankrijkcollage11

’t Was een superfijne reis. Heel ontspannen. En dat is net hoe ik het wil! Ik kijk al enorm hard uit naar ons volgende tripje samen. En ik beloof dat ik dan beter mijn best zal doen om een heus verslag te maken.

6

Ik zal er nog even bij vermelden dat wij echt superchille reizigers zijn en niet echt de behoefte hebben om hele dagen van hot naar her te rennen. Mocht je dat wel superboeiend vinden, dan zijn er in Saumur nog heeeeeel veel meer dingen te doen. Er zijn veel musea (champignonmuseum, een museum met de grootste collectie tanks ter wereld, een museum met carnavalsmaskers, een paardenmuseum, …) en je vindt er ook de École Nationale d’Equitation en nog honderdeneen andere leuke plekjes die zeker een bezoekje waard zijn.

 

Volg: