tussenmarsenjupiter

Posts by this author:

Ik wil ook graag iets vertellen over body positivity.

Ik wil ook graag iets vertellen over body positivity.

Het zal je vast niet ontgaan zijn (of je leefde onder een steen, wat kan!), maar tegenwoordig is body positivity (of bopo) een big issue. En ik moet zeggen: it got to me. Een tijdje geleden zat ik me nog slecht te voelen over de putjes in mijn billen, nu kan ik alleen maar extra genieten van m’n pizza of ijsje met chocoladesaus (of pannenkoeken en chipjes). Ik zeg het alvast: dit wordt een lange post.

Deze post staat echt al een eeuwigheid in mijn conceptenlijst en niet zonder reden. Ik vind het best moeilijk om mijn gedachten hierover op een deftige manier uit te typen zonder van hot naar her te vliegen (en ik kan niet beloven dat dat niet alsnog gebeurt). Maar ik las net deze post van Cynthia en ik zag wat stories op Instagram van Shifra (van A Cup of Life) en ja, het moest maar eens gebeuren.

Sinds kort wordt het hele ‘blij zijn met je lijf’ je bijna letterlijk door de strot geduwd en ik verwoord het misschien wat cru op deze manier maar ik ben er eigenlijk echt heel blij mee dat dit onder de aandacht wordt gebracht. En dat het mij bereikte. Én dat ik mezelf nu toch ook wel een aanhanger noem. Ik zag ineens ook allemaal toffe Instagramaccounts (waaronder het account waar alle plaatjes in deze post van komen. Serieus, ga het volgen!) van positieve mensen die andere mensen een hart onder de riem steken, een schop onder de kont geven en hen er telkens aan herinneren dat we echt allemaal gewoon oké zijn zoals we zijn. 

Goed, om eens even wat dieper in te gaan op dat hele body positivity gedoe. Wat betekent het precies? En wat betekent het dan voor mij?

Volgens Wikipedia is body positivity het accepteren van alle soorten lichamen. Je zou kunnen zeggen dat het draait om blij zijn met je lichaam, maar het gaat veel verder. Niet alleen zelf blij zijn met je eigen lichaam en het accepteren zoals het is, maar ook andere mensen, met een ander lichaam aanvaarden, respecteren, hen er laten zijn. Hoe gezond, ongezond, slank, dik, kort, lang, krom, recht, weetikveel ze ook zijn. Iedereen heeft recht op respect.

Voor mij betekent het bijvoorbeeld dat ik meer van mezelf leer houden maar ook dat ik mijn oordelen over mensen die er anders uit zien dan ik, probeer om te draaien. Als ik een veroordelende gedacht heb (want ja, ik ben ook maar een mens), denk ik er meteen achteraan: ‘en die persoon is ook oké zoals ie is’. 

Ik geef toe (en jullie weten dat denk ik ook wel) dat ik soms ook onzeker ben over mijn lichaam. Ik heb me lang gestoord aan mijn buikje. Nochtans is het iets wat ik bij veel vrouwen zie en waar ik eigenlijk niet mee moet inzitten. Maar als ik iemand zie met een volledig platte buik, denk ik soms wel eens dingen als ‘had ik ook maar zo’n platte buik’. Maar dat is voor mij niet haalbaar. Ik wil mijn ‘ongezonde’ (wat is ongezond? ‘t Is allemaal relatief hé 😉 ) eten niet opgeven en ik vind sporten op zich niet heel leuk dus ja. If you can’t beat them, join them zeggen ze toch hé? In plaats van tegen m’n lichaam in te gaan en het altijd maar te melden dat het niet goed is, is het nu m’n beste vriendin. Ongeveer. Haha. Ik heb dit lichaam gekregen, ik moet het er mee doen. Wat ik moet laten om het strakker te maken is het mij ook niet waard nu.

Een vaak terugkerende comment (ik heb vertrouwen in jullie!) onder dit soort posts of blogposts van mensen die hier wat aandacht aan geven is het gezondheidsaspect:
* ja maar we moeten zwaarlijvigheid niet promoten
* ja maar een BMI van meer dan 25 is echt ongezond
* ja maar als je dik bent, heb je meer kans op hart- en vaatziekten
* ja maar ik ben gewoon bezorgd om je gezondheid 
* zo lang je maar gezond bent

‘t Is niet dat ik hier ‘last’ van heb, dat mensen zo’n dingen tegen mij zeggen, maar mijn haar gaat daar altijd een beetje van recht staan. Als je zo’n dingen zegt, begrijp je naar mijn inzien niet wat body positivity betekent. Het gaat niet om gezondheid (en laten we eerlijk zijn, de ‘bezorgdheid’ van veel mensen is gewoon een smoes om lekker negatief te kunnen zijn). Het gaat er om dat iedereen er mag zijn. Gezond of niet. En eerlijk, is dat onze zaak? Of iemand gezond is of ongezond? Heb ik een minder leuk leven als Cynthia of Shifra ongezond zijn? Heb ik een leuker leven als ik Cynthia heb gezegd dat ze zé-ker 20 kg is aangekomen of aan Shifra heb gevraagd of ze nog iets aan haar lichaam gaat doen? Maak ik mensen blij als ik mijn commentaar met hen over hun lichaam deel? Word ik er zelf blij van? Nee, nope, nein.

Die gezondheidsbezorgdheid wordt gebruikt om dikke mensen te zeggen dat ze niet blij mogen zijn in hun lijf want euhm hallo?! je bent dik en dat is ongezond. Hoe erg is dat eigenlijk? Als elke ongezonde persoon (en dat zijn dus niet alleen dikke mensen, maar ook slanke mensen met chronische pijn bijvoorbeeld, of mensen met kanker) zich slecht zou moeten voelen omdat ze ongezond zijn, dan zijn we werkelijk héél ver van huis. En how the fuck kan je nu tegen iets zijn wat mensen zich goed probeert te laten voelen? Ik snap het niet.

Maar bij dezen heb ik dus een paar dingen beslist voor mezelf:
1. Ik ga me meer focussen op mijn eigen geluk en blijheid.
2. Ik ga meer neutraal kijken naar mensen.
3. Ik ga het boek Body positive power binnenkort lezen.
4. Ik probeer negatieve gedachten over mezelf te counteren en ik laat me er niet door tegenhouden.
5. Ik ben extra lief voor mezelf.

Trouwens, wij zijn toch veel meer dan alleen ons lichaam? Wij zijn moedige, intelligente, gevoelige, creatieve mensen. We kunnen dingen verwezenlijken, doelen bereiken, dromen en dat alles heeft nul de botten te maken met hoe we er uit zien. Dus bij dezen ook naast het accepteren van je lichaam is het minstens zo belangrijk dat je je volledige zelf aanvaardt zoals je bent. Denk ik dan.

Verder heb ik voor jullie ook nog een boodschap: je bent goed zoals je bent. Doe wat goed voelt. Als dat gezond eten is, doe dat dan. Als dat sporten is, doe dat dan. Of net stoppen met sporten? You go! Wil je graag dat aansluitend kleedje dragen en zie je daar dan je buik in? Wel, iedereen heeft een buik. Niets vreemds aan. Omring je met positiviteit. Ga wat leuke Instagramaccounts volgen zodat je een paar keer per dag een reminder hebt dat je echt een tof mens bent, ongeacht hoe je er uit ziet. Wees lief voor jezelf en voor elkaar <3 Amen.

Ik gebruik het woord dik gewoon in deze post omdat het geen negatieve betekenis heeft voor mij. Verder, vervang het woord dik door dun: same story.. 

Als ik toch iets geschreven heb wat niet helemaal goed is overgekomen: ik heb de beste bedoelingen! Laat het me gerust weten! 🙂

Volg:

Deze week #24

Deze week #24

Een week met een p r a c h t i g onweer, wat koelere temperaturen en een zere voet!

Maandag 6 augustus.

Laten we zeggen dat vandaag niet zo’n succes was. Om te beginnen raakte ik moeilijk uit mijn bed (die vroege shiften hé). Wel fijn dat het ‘s morgens nog wat frisjes was waardoor ik nog eens een gilet moest dragen (kan me niet herinneren wanneer ik dat voor ‘t laatst deed!). Toen ik in Brussel aan kwam, viel ik door een put in het voetpad wegens twee ontbrekende kasseitjes. Echt waar… ‘t Is zo raar om als volwassen mens ineens op de grond te liggen! Ik wandelde nog naar mijn werk maar mijn voet deed best wel pijn. ‘t Werd doorheen de dag ook alleen maar erger. Aan mijn bureau viel de pijn mee maar van zodra ik eens rondwandelde… auwch!

‘s Avonds naar de dokter: enkel verstuikt. Kon erger maar het was dus nog altijd best wel pijnlijk. Ik kreeg twee dagen platte rust thuis en dus moest David ons avondeten maken (normaal is het mijn beurt omdat ik vroeger thuis ben deze week).

Dinsdag 7 augustus.

Ik ontbeet met drie plakjes van m’n yoghurtcake met blauwe bessen (zalig!) en keek Criminal Minds. Ik was van plan om later op de dag even buiten te gaan zitten in de schaduw maar het was zo heet dat ik dat plan ook maar voor bekeken hield. Haha. Archie zag ook af van de warmte! Hij ligt tegenwoordig ook altijd zo grappig te slapen!

In de namiddag kwam Melle langs om samen te bloggen. Waar ik het moeilijk had om mij te concentreren, tikte zij zonder problemen een paar posts uit, waaronder een met een update over haar staycation. Vind ik altijd super leuk om te lezen!

Verder kon ik rond een uur of 11 ‘s avonds mijn geluk niet op toen er een stormpje zat aan te komen. Ik houd echt van die sfeer. Die stilte voor de storm waarin je de wind altijd ietsje harder hoort gaan, de bomen ruisen, in de verte hoor je al wat donder rommelen. Zalig! Zo goed als een uur lang werd de hemel constant verlicht door bliksemflitsen en sommige zo heftig dat ik er zwarte vlekjes van voor mijn ogen kreeg. Haha. Ik zou liefst buiten gaan staan (beschut wel hé) en alles met een deftige camera vastleggen. Maar helaas. Mijn Iphone nam al de kleine lichtflitsjes niet op maar ik wist wel een schicht vast te leggen! (brakke kwaliteit want heb het uit een filmpje geknipt).

Woensdag 8 augustus.

Vandaag begon ik met wat me-time. Ik gebruikte nog eens een maskertje, nam een uitgebreide douche en spoot m’n favoriete parfum op. Voor de rest hing ik alweer in de zetel. M’n voet is gelukkig al veel beter en ik kan er nu redelijk normaal op stappen. Nog altijd een beetje pijn maar wel te doen 🙂 Ik las wat in mijn boek en begon een nieuwe docu serie te kijken op Netflix (I am a killer) over mensen die in de dodencel zitten in Amerikaanse gevangenissen. Heel interessant om te zien en vooral om te analyseren wat je zelf denkt en voelt bij die verhalen. Ik weet niet waarom maar ik vind zo’n dingen eindeloos fascinerend. 

Donderdag 9 augustus.

Terug aan de slag! Vandaag heb ik onderweg naar mijn werk extra goed opgelet dat ik niet weer in het putje zou trappen 😀 Ik las in de trein Blauwe maandag van Nicci French uit en begon meteen aan het volgende deel van die serie. Zalig boek!

David kwam ‘s avonds wat later thuis waardoor ik in m’n uppie met Archie ging wandelen. Zonder regenjas en poepzakjes. Gelukkig voor mij heeft hij niet gepoept én bleef het echte regenen ook uit! 😀 Haha. Daarna gingen we naar de ouders van David om daar met zijn gezin de verjaardag van zijn broer te vieren. We aten balletjes in tomatensaus en chocolademoelleux (super lekker!). 

Vrijdag 10 augustus.

Op vrijdag sprong ik na mijn werk nog even binnen bij de Veritas voor een zalige holografische regenjas (maar €12!) en daarna liep ik door naar C&A voor deze broek. Vind ze allebei zo geweldig!

We ging normaal zaterdag een dagje naar zee, op bezoek bij mijn ouders. Het oorspronkelijke plan was om een weekend te gaan maar we vonden geen babysit voor Archie. Vrijdagavond belde mijn mama om te vragen wanneer we nu kwamen en ze stelde gelijk voor dat we toch al van vrijdagavond kwamen en Archie gewoon mee namen. Super leuk! Dus ik maakte meteen verantwoorde rommel in de dressing om wat spullen in te pakken. Aangezien het aan zee wat frisser ging zijn, trok ik dit truitje aan <3 

De avond aan zee begon al meteen met een wandeling op onze teenslippers in de gietende regen. En ik kan het echt iedereen aanraden! Het is zo leuk om eens met je voeten door de plassen te lopen! Haha 😀 Kon meteen ook mijn nieuwe regenjas aan.

Zaterdag 11 augustus.

Zaterdag maakten we met mijn ouders en tante een lange wandeling van de dijk in Koksijde naar Sint-Idesbald waar we bij het Zwart Schaap een pannenkoek en ijs aten. Helaas zaten er ook in no time 5 wespen aan onze tafel dus we waren ook snel weer weg maar het smaakte wel! ‘t Was ook echt prachtig weer! Veel warmer dan ik had verwacht dat het ging zijn. Met Archie ging het ook echt heel goed. Alleen heeft hij het wat moeilijker om gewoon stil te blijven zitten waardoor David dan weer op zijn ongemak was.

Mijn papa had tijdens de wandeling even een tussenstop gemaakt maar hij zou ons terug inhalen zodat we samen naar het Zwart Schaap konden stappen. Na een half uur vroegen we ons af waar hij bleef dus we namen even een pauze op een bankje. Kreeg ik ineens telefoon van hem om te vragen waar we bleven.  Bleek dat hij al aan het Zwart Schaap was. Haha. Hij was ons gewoon voorbij gelopen zonder dat we elkaar hadden gezien!

‘s Avonds wandelden David en ik met Archie door een soort van natuurgebied waar ook ezels en pony’s staan te grazen. Wij moesten met Archie op het pad blijven, maar zonder hond mag je gewoon tussen de dieren door! 

Zondag 12 augustus.

Alweer onze laatste dag aan’t zeetje! David en ik trokken er ‘s morgens met Archie al op uit. Vanaf 10.30u mag je namelijk niet meer met je hond op het strand en we wilden graag met Archie eens naar zee. Met de kleine plasjes had hij niet zo’n moeite maar de echte zee vond hij toch wat eng. Vooral door de golven denk ik. Wel schattig om te zien. Hij had het voor de rest wel erg naar zijn zin door David mee te sleuren aan zijn riem richting alle meeuwen en paarden die er rond liepen. Kon wel nog deze toffe foto maken in zee:

Het leek alsof hij ineens door had dat hij echt IN de zee was en er zo snel mogelijk weer uit wou.

Na onze strandwandeling aten we hamburgers bij mijn ouders, pakten we onze spullen en vertrokken we naar huis. We waren rond 14.30u thuis waardoor we nog bijna een hele namiddag thuis hadden om wat te acclimatiseren, op te ruimen en Archie te douchen. Hij wordt super wagenziek waardoor hij heel erg gaat kwijlen en ook helemaal vol kwijl hangt. Haha. Wel zielig om te zien. Maar na de douche was ie weer lekker fris.

Van het vele wandelen (en zeker op het strand met al die ribbels in het zand) kreeg ik weer pijn aan mijn voet. Soms voel ik echt totaal niets meer en soms komt het ineens terug op. Ik hoop dat het binnenkort echt volledig weg trekt. Ik denk er aan om iets van een steunverband te halen ofzo. Anyway, zo’n weekend weg is echt super fijn! We hebben besloten dat we dat wat vaker willen doen. Toen we terug naar huis reden, voelde het ook echt alsof we een hele week weg waren geweest!

Heb jij iets fijns gedaan dit weekend?

Volg:

Nog een Liebster Award.

Nog een Liebster Award.

Alweer een eeuwigheid geleden (als in: sinds 12 juni) nomineerde Femke me voor een Liebster Award. Nu kreeg ik al eens eerder zo’n virtuele award uitgereikt maar bevestiging is altijd leuk dus ik was ook nu weer in mijn nopjes. Omdat dit mijn tweede award is (merci hé Femke!) en ik vorige keer al mensen nomineerde, ga ik dat nu niet meer doen. Maar ik ga natuurlijk wel Femke’s vragen beantwoorden!

Wat is je sterrenbeeld?

Ik ben een ram (en volgens de Chinezen een geit). Ik heb eens de karaktereigenschappen van een ram opgezocht en kon me in sommige dingen wel vinden (en in andere niet) maar deze vond ik toch frappant: Rammen zijn berucht voor het niet afmaken van wat ze zijn begonnen. Ik vrees dat ik hier ook schuldig aan ben. Maar eigenlijk is dat ook een eigenschap die ik niet storend vind. Waarom iets af maken als het je totaal niet ligt / als je het totaal niet leuk vindt en er echt niets uit te halen valt.

Waarover schrijf je het liefst?

Gewoon over alledaagse dingen.

Dagje strand of dagje in het bos? En waarom?

Oeh ik kan zo moeilijk kiezen! Ik hou van de zee (maar niet om er echt in te zwemmen, haha) maar ik hou ook van het bos. Als ik écht moet kiezen, ga ik misschien toch voor het bos omdat ik eerder een schaduwmens ben dan een zonneklopper en in het bos heb je vanzelf toch wat meer schaduw.

Waar haal jij je inspiratie vandaan?

Uit alle dingen die ik meemaak. Dingen die ik zie als ik ga wandelen. En vaak bedenk ik tijdens het wandelen ook allemaal nieuwe onderwerpen omdat ik ga nadenken over situaties. Maar bijvoorbeeld ook door het schrijven van een post. Dan bedenk ik ineens iets op basis van wat ik net schreef. Of door foto’s die ik maak. Door heel veel dingen dus 😉

Waar komt de naam van je blog vandaan?

Toen ik mijn blog wou beginnen, vond ik het echt moeilijk om een naam te kiezen. Ik Googelde mijn naam en kwam op een Wikipediapagina uit van een planetoïde genaamd Irene die in een baan zit tussen mars en jupiter. Et voila. Het klonk leuk vond ik dus dat werd ‘m. Ik ging er dan ook niet meer te veel over nadenken omdat ik zo’n enorme twijfelkont ben en hem dan waarschijnlijk alsnog had veranderd. Maar ik ben hier wel heel blij mee!

Voor je een blogpost publiceert, schrijf je die van op papier, op je telefoon of je laptop?

Vooral al op de computer in WordPress zelf. Soms zet ik ook stukjes in Evernote op mijn telefoon, maar nooit een volledige post. Dan gebruik ik vooral wat korte zinnen of kernwoorden zodat ik nog weet wat ik precies wil zeggen maar ik kan veel vlotter typen op een echt toetsenbord dan met die priegelig kleine dingen op mijn Iphone. Soms gebruik ik ook Word maar dat is eigenlijk alleen als ik geen internet heb.

Wat is het laatste boek dat je las?

Ik schrijf dit iets op voorhand maar het laatste boek dat ik heb gelezen was Passiespel van Isa Maron. Ik las eens dat het blijkbaar een van de beste thrillers voor vrouwen is, maar ik vond er eerlijk gezegd niet veel aan.

Wat is je mooiste herinnering?

How zeg, moeilijk! Ik heb niet één mooiste herinnering. Of ja, misschien dan toch de eerste periode in ons huis. Het besef dat je een eigen huis hebt, een roze wolk. Zalig. En ook wel de avond waarop David en ik een koppel werden. Dat was gewoon één zalige bubbel toen.

Wat is je guilty pleasure?

Yoghurt met choco, chocoladevlokken, pannenkoeken, chips, mugcake, Dr. Phil, neuspeuteren.

Op welke app spendeer jij de meeste tijd?

Toch wel Instagram denk ik. Yes ik ben ook schuldig.

Hoe zou jij jezelf in één zin beschrijven?

Dit vind ik zo’n moeilijke vraag! Even denken… Lees mijn over mij pagina! Haha. Dat is valsspelen hé? Maar ik doe het toch 😉

Volg:

Duizend vragen aan jezelf • Deel 93

Duizend vragen aan jezelf •  Deel 93

871. Laat jij over je heen lopen?

Soms wel vrees ik. Ik ben heel snel onder de indruk of geïntimideerd door mensen die er uit zien alsof ze tonnen meer zelfvertrouwen hebben dan ik. Verder vind ik het soms ook moeilijk om wat er op dat moment in mijn hoofd om gaat, echt onder woorden te brengen. Maar ik denk wel dat ik daar in aan het groeien ben door het ouder worden.

872. Luister je vaak naar de radio?

Vroeger luisterde ik elke dag radio en zat ik op zaterdagochtend altijd vol spanning op de Ultratop50 te wachten. Haha. Tegenwoordig is het wel iets minder en luister ik vooral radio als ik autorijd. Voor de rest is het vooral Spotify.

873. Wat is erger: falen of het nooit geprobeerd hebben?

Ja cliché he maar toch het nooit geprobeerd hebben.

874. Wat hadden mensen nooit van jou verwacht?

David zegt: dat ik een blog zou beginnen en dat ik een hond wou :p

875. Naar welke feestdag kijk je elk jaar opnieuw uit?

Niet naar een specifieke feestdag want naast de eindejaarsperiode vieren wij niet echt feestdagen maar Kerstmis en Nieuwjaar en de dagen daartussen vind ik wel altijd heel fijn en stiekem heb ik daar de laatste tijd al een paar keer aan gedacht. Hihi.

876. Welke kleur zou jij je leven geven?

Euh geel of oranje omdat het vrolijk is over het algemeen en warmte uitstraalt maar roze is m’n favoriet.

877. Wie beschermt jou?

Ja mensen, zeg het eens, wie beschermt mij? 😀 Ik denk toch wel David, mijn ouders, mijn schoonfamilie ook wel, vriendinnen.

878. Kijk je weleens naar de sterrenhemel?

Helaas is ie van hier vaak niet zo goed te zien door al het licht maar ik vind het wel fijn om dat te doen! Vind de ruimte zo fascinerend! Ik zou graag eens met zo’n echte telescoop naar een sterrenhemel kijken.

879. Waar word je rustig van?

Lezen.

880. Kun je goed tegen stilte?

Ja en nee. Ik heb er geen moeite mee als er in een gesprek een stilte valt. Ik voel ook niet vaak de nood om die stilte dan te gaan doorbreken. Maar als ik bijvoorbeeld iets vraag en het duurt lang voor ik antwoord krijg (als in: dus echt complete stilte) dan word ik wel ongeduldig :p

Waar word jij rustig van?

Volg:

Letterlijk de beste yoghurtcake met blauwe bessen.

Letterlijk de beste yoghurtcake met blauwe bessen.

Zo had ik zin in cake, zo stond ik zondagavond nog een cake in de oven te schuiven. Cake gaat er bij mij altijd in en één van m’n favoriete soorten cake is yoghurtcake. Nu had ik toevallig nog een halve pot Griekse yoghurt die op moest én een nieuwe zak blauwe bessen in de vriezer. De rest is geschiedenis. Haha. Nu heb ik dus al best vaak verschillende soorten yoghurtcake gebakken, met wisselend succes, maar deze is by far de beste ik ooit zelf maakte én proefde! Ik weet alweer niet meer waar ik het recept vandaan heb. Haalde dit van een zelfgeschreven briefje uit m’n receptenmap maar ik heb het dus obviously niet zelf bedacht. 

• 250 g Griekse yoghurt • 250 g bloem • 250 g boter • 180 g suiker • 1 zakje vanillesuiker • 250 g blauwe bessen (of naar smaak) • 4 eitjes

‘t Is easy peasy! 

  1. Verwarm de oven voor op 180°C
  2. Smelt de boter op een laag vuur
  3. Meng ondertussen de tikkeneikes en de suikers door elkaar met een garde
  4. Voeg de bloem toe aan het ei-suikermengsel
  5. Voeg de boter toe aan het deeg en roer even tot je een mooi deeg hebt
  6. Meng de yoghurt onder het deeg
  7. Gooi de bessen er bij, roer nog eens om en stort het deeg in een deegvorm
  8. Bak de cake zo’n 45 minuten in de oven

Ik gebruikte zelf een vierkante brownie bakvorm omdat de cake niet heel hoog komt. Je kan ook een gewone cavkevorm gebruiken denk ik maar dan moet hij waarschijnlijk wel wat langer in de oven.

Verder is het een vrij compacte cake qua uitzicht. Als je een stukje af snijdt, zou je kunnen denken dat hij niet helemaal gaar is, maar dat is hij wel! Het is gewoon het soort cake. Hij is heel smeuïg door de yoghurt. 

Als je tijdens het bakproces niet helemaal zeker bent of hij al goed is, kan je best checken of hij nog glanst bovenaan (nog niet gaar). En als je echt zeker wil zijn, prik je een tandenstoker in het midden. Als die er schoon uit komt, is je cake klaar!

Ik vind deze cake dus echt mega lekker! En zelfs David, die niet zo’n fruitcakepersoon is, vond hem verrukkelijk dus dan zit het zeker goed hier! 

Volg:

Deze week #23

Deze week #23

Hi guys! Deze week had ik nog een beetje vakantie maar moest ik ook al twee dagen werken. Net daardoor genoot ik nog extra van mijn paar vakantiedaagjes! Het was alweer mega heet (niets nieuws) én onze garage + poort zijn zo goed als af! Ieeeeeee!

Maandag 30 juli.

Maandag was m’n eerste werkdag na twee weken vakantie. Het voelde echt alsof ik al een maand niet op m’n werk was geweest. Haha. Ik had een jurkje aangetrokken omdat het op mijn werk altijd heel warm is wegens geen airco (joy) maar het bleek alsnog te warm. Kan me altijd zo moeilijk focussen met die hitte! Maar het was een heel afwisselende dag waardoor het uiteindelijk nog mee viel. Ik begon met een uurtje studie en later op de dag had ik ook nog coaching. Vond het fijn dat ik een late shift had zodat ik niet vroeg op moest staan en ‘s morgens lekker op ‘t gemak kon doen 🙂

David kwam me ‘s avonds halen aan het station en we maakten mini pizza’s op Zweedse broodjes en aten er lookbroodjes bij. Love lookbroodjes. En pizza.

Dinsdag 31 juli.

Dinsdag begon as usual met een ochtendwandelingetje. Het was meteen weer super warm! Ongeveer een half uurtje voor ik naar mijn werk moest vertrekken, kwam mijn bestelling van de Bershka nog binnen dus ik heb snel snel alles nog gepast (moet veel terugsturen helaas) en hield meteen dit luchtige jurkje aan om mee te gaan werken. Heeft me wel geholpen want het was weer mega heet op onze verdieping. Mijn collega’s thermometer zei dat het 29 graden was. Vind ik toch niet iets te heet om deftig te kunnen werken.

Woensdag 1 augustus.

Vandaag trokken David en ik naar Brussel (dan moet ik er eens niet zijn voor m’n werk, ga ik er in m’n vrije tijd heen). Aangezien het de eerste woensdag van de maand was, konden we gratis binnen in het Museum voor Natuurwetenschappen. Dino’s kijken. Toeristje spelen. We aten ‘s middags pizzabuffet in de Pizzahut (die restaurants zijn er echt niet op verbeterd! Zo vuil!) wat niet zo’n heel slim plan was met dit weer :p haha. Het lag heel de namiddag op mijn maag. Het was te warm. We moesten een half uur aanschuiven voor we in het museum binnen konden waar het helaas niet zo fris was als we hadden gehoopt (was uiteindelijk zelfs blij terug buiten te zijn want frisse lucht!). En ik voelde me eigenlijk een soort zombie door de hitte. Maar het was wel leuk om er eindelijk te zijn geraakt én om Brussel eens door te lopen want ja, eerlijk is eerlijk, dat heb ik nog nooit écht gedaan. Oeps.

Ik vind die dino’s altijd zo indrukwekkend! Kan me amper voorstellen dat zo’n wezens op aarde rondliepen. Als je ziet hoe groot sommige zijn en hoe petieterig klein andere. De dino’s nemen het meeste plek in, maar er was verder nog een soort van zaal met kristallen en mineralen (heel mooi), een zaal over de evolutie met heel wat opgezette dieren en een zaal over de mens die ik minder boeiend vond. Sowieso hebben we niet heel veel plakkaatjes gelezen want te warm :p Gewoon kijken is ook héél tof!

En verder hebben we niets meer uitgevreten behalve Archie uitlaten. We hebben zelfs geen avondeten meer gegeten, op een ijsje na want ja, je raad het al: te warm. Hoorde vandaag trouwens ook op het nieuws dat het vrijdag weer 35 graden zal zijn (jezusmina) dus ik ben stiekem extra blij dat ik dan niet op het werk achter m’n schermpjes moet zitten! Ik beloof bij deze meteen ook dat ik niet meer ga zagen over de hitte 😉

Donderdag 2 augustus.

Vandaag verfden David, mijn papa en ik onze garage en de poort. Ik vroeg op Instagram welke kleur we moesten kiezen (groen of zwart) en de meerderheid koos voor zwart. Maar wij gingen toch voor groen. Haha 😀 Wel een lichtere en meer dekkende tint. Ik vind het echt een super tof kleurtje en voel de neiging om grote witte polkadots op het pastel groen te verven (heb het voorgesteld aan David maar die vond het niet zo’n goed idee helaas). 

Voor.

Ik moet zeggen dat ik het gewoon hout ook héél mooi vind maar we hadden besloten om een kleurtje te kiezen omdat dat toch eens iets anders is. Daarbij gaan we ook de oprit vervangen door lichte steentjes én komen er grassen ter decoratie en het pastel groen leek ons heel mooi daarbij.

Na.

Het leuke is ook dat de kleur afhankelijk van het licht altijd anders lijkt dus het is heel moeilijk om het op foto vast te leggen. Soms lijkt het grijzig, soms wit, soms echt groen. I like it! David bevestigde onderaan nog een boordtegel en een houten omkadering om de rand aan de garagepoort af te werken.

Als avondeten maakte ik super lekkere one pot pasta met paprika, tomaat en courgette.

Vrijdag 3 augustus.

Vrijdag deed ik niet veel. Ik prutste nog wat aan mijn blog, keek tv en deed wat huishoudelijke dingen. ‘s Avonds aten we een ijsje met Archie.

Zaterdag 4 augustus.

Zaterdag MOESTEN we zwemmen! Haha. We trokken naar het Donkmeer in de voormiddag. Het water was echt heerlijk qua temperatuur. Lekker fris maar ook weer niet zo fris dat je er kou van kreeg. Er was ook nog eens amper volk dus het was echt zalig.

In de namiddag had ik echt last van de warmte. Ik voelde me meh, moest naar de winkel en vergat eigenlijk waarvoor ik daar was (pizza. Haha.) waardoor ik nog eens terug moest. De was stond dan ook nog op me te wachten maar gelukkig had David dat al gedaan <3

Zondag 5 augustus.

Zondag is kuisdag bij ons (en dat op onze laatste vakantiedag!) dus we namen ons huis nog eens onder handen. Ik ontdekte deze baby in één van m’n bloempotten. We kregen ooit zo’n plant van David’s zus. De plant zelf is al lang dood, maar blijkbaar als je de groene nog levende dingetjes laat drogen en op aarde legt, komen er nieuwe plantjes uit. Het ding ligt echt al een eeuwigheid in die bloempot maar nu komt er dus eindelijk een nieuw plantje aan. Vind het zo leuk om zo’n dingen te ontdekken!

Ik betrapte David en Archie alweer in een innige omhelzing (haha moet altijd zo lachen om die twee!). We gingen nog naar het tuincentrum om potgrond voor onze nieuwe stekjes. Daarna besloot ik onze financiën eens onder handen te nemen ik begon aan de proefmaand van You Need A Budget om alles wat bij te houden. Benieuwd hoe ons dat gaat bevallen!  

Heb jij een fijne week gehad?

Volg: