2021 • Week 41

Maandaaaaaag! Het lief ging naar kantoor en het kind naar de opvang wat zoveel betekende als dance party voor mij! Ik profiteer er dan van om de muziek eens goed luid te zetten en dansjes te doen en keihard mee te zingen. Ondertussen poetste ik de keuken een beetje en daarna las ik wat blogs en schreef er ook een paar. ‘s Middags kwam het lief weer thuis en aten we samen bokes. Er werden nog boodschappen gedaan en ik maakte een ovenschotel voor ‘s avonds en spaghettisaus voor later deze week. Ik wou ook nog rode linzensoep maken maar ik was kokosmelk vergeten (typisch). Helaas begon ik tegen de avond een irritante kriebel in mijn keel te krijgen dus ik gok dat ik een verkoudheid ga krijgen. Het kind is ook ziek dus dan weet ik dat dat er bij mij ook aan zit te komen. En ja, toen we D’tje van de opvang gingen halen had hij een beetje verhoging en was hij erg hangerig. Na zijn patatjes knuffelden we een beetje in de zetel en viel hij prompt in slaap. Het lief was dan ook in slaap gevallen en mijn ovenschotel stond in de oven aan te branden, haha.

Vanaf dinsdag ging het snel bergafwaarts hier. Kleine D was ziek met koorts dus die mocht niet naar zijn onthaalouder. Ik ging ermee naar de dokter en nam een dag verlof op mijn werk om voor hem te kunnen zorgen. Tegen de avond was ik helaas ook ziek. Woensdag, donderdag en vrijdag verliepen redelijk hetzelfde. Dutjes doen gelijk met het kind, Dafalgan slikken, neusspray sprayen en hopen dat de dag snel vooruit ging en ik me beter zou voelen. Ik kreeg maar weer een covidtest die gelukkig negatief bleek te zijn.

Donderdag had D’tje gelukkig geen koorts meer en vrijdag brachten we hem nog naar de opvang. Het afgelopen jaar ben ik ongeveer elke keer D ziek was zelf ook ziek geweest maar dit was toch een van de ergste keren. Heb me zelden zo belabberd gevoeld. Mijn immuunsysteem stelt blijkbaar niet veel voor ofzo? Het lief heeft al mijn babynachten overgenomen zodat ik kon slapen en uitzieken ♡♡♡

Het hoogtepunt: donderdag kwam onze nieuwe zetel toe en terwijl D’tje en ik een middagdut deden, zette het lief het ding volledig in elkaar! Ikke blij. Nu heb ik extra veel ruimte om te chillen. Verder maakten we donderdag een wandeling. We waren ongeveer een half uurtje buiten, wandelden aan slakkentempo en toen we thuiskwamen had ik het gevoel alsof ik een keizotte hike in de Ardennen had gedaan. Daar raakte ik dan weer keigefrustreerd van (geen geduld blijkbaar als het op beter worden aankomt).

De nacht van vrijdag op zaterdag nam ik de babyduty weer op mij omdat het lief dus al drie nachten na elkaar had gedaan en als je dat niet gewoon bent is dat dus best wel heavy (ja ja, I know, het kan erger). D’tje had zijn eerste deftige nacht sinds een tijdje en sliep zonder een kick te geven – vanaf 21u30, daarvoor was redelijk horror met een periode van brullen en krijsen waarin we ons afvroegen of hij bezeten was. Uiteraard zorgde het universum ervoor dat ik dat heel bewust mee kon maken want ik was wakker tussen 2 en 5 uur. Thanks.

Lang getwijfeld maar zaterdag dan toch naar de kapper én de blogmeeting in Gent gegaan. Ik had meer stress voor m’n haar dan voor de meeting, haha, maar ik ben er héél content mee. Ik vond zelf onze bijeenkomst heel erg fijn (ik zal er nog wel iets over schrijven, dat moet zo eh) maar ik ben dan achteraf altijd bezorgd dat andere mensen er misschien helemaal andere dingen van verwachtten en het dan tegenviel. Voor mij was het zoals ik het in m’n hoofd had: de mensen achter de blogs leren kennen, gewoon chill. Omdat het zo’n vermoeiende dag was regelde ik een treinzitje in eerste klasse en daar was ik wel heel blij mee.

Daarna natuurlijk introvert hangover 😉 Ik vond zondag ook niet echt ontspannend want D’tje was in zo’n vreemde bui. De dag begon wel goed maar hm ja, het was alleen maar zeuren zeuren zeuren. Mega vermoeiend. ‘s Morgens ging ik dan met hem eens fietsen, toen het nog lekker fris was buiten. Daarna viel hij als een blok in slaap voor zijn dutje (en ik deed mee!). Maar daarna was het weer hetzelfde verhaal. We konden het kind ook niet een beetje in z’n eentje laten spelen want dat wou hij niet. Hij kwam altijd naar mij of het lief gekropen, stond dan met z’n armpjes in de lucht of aan onze broek te trekken om hem te pakken, wat dan ergens ook wel weer schattig was. We gingen naar het bos voor een wandelingetje, ook niet geweldig leuk want meneertje wou niet in zijn buggy zitten. En mijn hoofd zat nog vol watten en snot en ik voelde me een beetje blergh. Maar ik maakte wel deze leuke foto ↓

Verder kwam mijn bestelling van De Notenshop toe (zaterdag al) met koekjesdeeg, cakemix, mini speculoosbrokjes en dan gevriesdroogde aardbeien en chiazaadjes voor in mijn havermoutpap.

Zondagavond keken we drie afleveringen van Outer Banks en aten we frietjes op de vloer in de salon. Dat was dan wel weer gezellig.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

11 thoughts on “2021 • Week 41

  1. Dat moet lukken hier kwam deze week ook een nieuwe bestelling van De Notenshop toe en ja hoor ook hier zitten er gedroogde aardbeien in. Maar wel de gewone gedroogde niet de gevriesdroogde. Plus hun lekkere gedroogde appelstukjes met kaneel want dat past natuurlijk perfect bij dit seizoen (alsof ik dat niet het hele jaar door lekker vind).

    Welkom bij de club trouwens. Ze zijn hier al sinds eind augustus aan het zoeken waar de continue uitputting vandaan komt en of ze daar (en misschien ook tegen de chronische pijnklachten) iets tegen kunnen doen. Ondertussen weten ze deels waardoor het komt. Maar eerst moest ik 6 weken wachten op resultaten, Dan kwam er nog een onderzoek, nu moet ik minstens een maand wachten op het juiste materiaal om de behandeling te kunnen starten en wanneer die dan eindelijk start duurt het hoogst waarschijnlijk nog enkele maanden vooraleer ik echt verschil ga voelen qua uitputting. Ik ben dat wachten zo beu en zou willen dat het een pak sneller ging en ik me weer wat minder moe zou voelen en terug boeken kan lezen en niet meer alles zou vergeten. *stopt met afgeven*

  2. Wel jammer dat zowel jij als kleine D zoveel aan het snotteren waren. Ik hoop dat het komende week iets beter gaat. En de blogmeeting was geweldig! Zo van genoten. Het was het hoogtepunt van de week voor mij. Hopelijk heb je niet te veel last van de introvert hangover, want als ik daar last van heb kan die overprikkeling echt doodvermoeiend zijn. Maar voor jullie heb ik dat wel over. Geniet van je komende week!

  3. Oh wat kunnen de dagen lang zijn als iedereen aan het snotteren en hangen is he? Ik hoop dat jullie je weer snel beter voelen!
    Verheug me al op de post over de bloggersmeet en vind je nieuwe haar je heel leuk staan!

  4. Heel erg mooi, je haar! Waarschijnlijk ga je als D ongeveer twee is veel minder ziek worden. Het is als met werken in het onderwijs denk ik. De eerste twee jaar pik je elk virusje op en word je ziek en daarna heb je een geweldig immuunsysteem. (Bij mezelf én collega’s gemerkt.)
    Maar voor nu is het natuurlijk gewoon heel erg balen dat je je zo beroerd voelde.
    Supergoed idee om op zo’n intensieve dag een wat luxere rit te regelen.

  5. Je haar! Wat mooi! <3 En zo leuk, die bloggersmeeting. Ik wil er ook bij zijn! Wel balen dat jullie ziek werden, meh. Dat drukte hier ook wel een beetje een stempel op onze week, helaas. Wens je weer een fijne week toe!

  6. Blegh, wat balen dat je zo ziek was de hele tijd! Wel fijn dat je toch nog naar de bloggersmeeting kon. En je haar, wow, wat een verschil! Staat je echt leuk!

  7. Wat leuk je haar zo! Het doet me heel erg denken aan een oud kapsel van me, vond dat ook altijd leuk. Beetje Amélie vibes 😉
    Ik hoop dat jullie ondertussen een beetje opgeknapt zijn want dat klinkt niet fijn. Gelukkig was de bloggersmeeting wel leuk 🙂