Ode aan mijn comfortzone

Ode aan mijn comfortzone

Beste Liefste Comfortzone,

Vandaag een briefje aan jou. Omdat het kan. Omdat ik al heel lang geen brieven meer heb geschreven. En omdat ik je graag wil vertellen dat je fantastisch bent. F A N T A S T I S C H ! Megaformidabelgeweldig. Je vraagt je misschien af waarom. Waarom vind ik dat je fantastisch bent. En megaformidabelgeweldig. En ik snap dat je het je afvraagt. Want tegenwoordig kan ik me voorstellen dat je als, Comfortzone zijnde, niet heel veel positieve aandacht krijgt.

Je wordt er bijna letterlijk mee doodgegooid hé. Zie je dat plaatje hierboven? Zever in pakskes. Dat is het. Oja. Of ken je dat tekeningetje? Met die twee cirkeltjes? Dat ene cirkeltje ben jij. En het andere cirkeltje is “where the magic happens”. Haha. Laat me niet lachen hé. Natuurlijk. Soms is het nodig dat jij en ik even afstand nemen. Soms moet ik durven. Dingen durven doen. Of zeggen. Omdat het me vooruit helpt. En vooral -heel belangrijk- omdat ik zelf vind dat het oké is. En ja. Soms doet dat eens deugd. Dat wij eens even iets anders doen. En dan is het achteraf wel fijn. Soms. Dat ik dan voel dat ik iets gedaan heb wat ik misschien anders niet zou durven. Maar nu wel. En eerlijk? Daarna kom ik toch liefst terug in je armen gelopen hoor, lieve Comfortzone.

Want waarom zou mijn leven pas beginnen als we niet samen zijn? Als we geen tijd doorbrengen samen. Waarom zou mijn leven pas beginnen als ik alleen maar dingen doe waarvoor ik een drempel over moet. Weet jij het? Ik heb wel het gevoel dat mijn leven bezig is. En dat de magic nu aan het happenen is. Ik zie er eerlijk gezegd het nut niet van in hoor. Altijd alleen maar spannende dingen doen. Dingen doen waarvoor ik mezelf moed moet inspreken. En een schop onder m’n kont moet geven. Heel vermoeiend. En jij wordt ondertussen helemaal verwaarloosd. En onderschat.

Want het is toch net fijn? Dat ik een plekje heb. Bij jou. Waar ik helemaal op m’n gemak kan zijn. Waar ik gewoon in m’n pyjama in bed kan blijven zitten. En Netflix kijken. Als het op dat moment zo aanvoelt. Het is toch fijn dat ik weet wat ik aan ons heb. Dat ik m’n sterktes ken. En m’n valkuilen. En die valkuilen moeten niet altijd overwonnen worden. Soms moet je daar gewoon een kruiwagen grond in kappen. En dan zijn ze ook weg. Niets overwinnen! Misschien is dat een beetje struisvogelig van mij. Maar dat is dan zo. Al weet ik zeker dat jij mij wel gelijk geeft. We hebben het toch gezellig samen hé. Ik weet wat ik aan je heb. Ik voel me veilig. En dat is me heel veel waard!

En iedereen die zegt dat ik jou een keer moet verlaten, staat ondertussen zelf innig te knuffelen met z’n eigen comfortzone. Ik wil niet onder druk gezet worden om iets nieuws te gaan doen. Iets spannends te proberen. Te duiken. Letterlijk en figuurlijk dan –Je weet wel, heuse verdrinkingsangst. Letterlijk-. Dus nee, Comfortzone. Je hoeft niet bang te zijn. Ik ruil je niet te vaak in. Ik word blij van je. En die kleine uitstapjes zonder jou, af en toe, maken dat ik je des te meer waardeer!

Veel liefs,
Irene

10 Comments

  1. Karin 15 juni 2017 / 12:33

    Wat een mooie post 🙂 Je hebt helemaal gelijk! Waarom moet je jezelf steeds pushen voor dingen? En voor iedereen is die comfortzone ook heel anders. Die stomme quotes ook altijd 😉

    • Irene 15 juni 2017 / 18:53

      Echt hé! Ik hou wel van quotes. Ze zijn soms heel inspirerend, zoals deze waarschijnlijk voor mensen ook net dat duwtje zijn die ze nodig hebben. maar voor mij doet het niets :p

  2. senna 15 juni 2017 / 10:48

    wat een heerlijk artikel! Onze comfortzone moeten we waarderen 🙂
    En ja af en toe uit de comfortzone stappen kan prachtige dingen opleveren (en zo groeit je comfortzone telkens een beetje) maar het is wel zenuwslopend

    • Irene 15 juni 2017 / 18:52

      Dankje Senna! 🙂 ’t Is inderdaad zenuwslopend. Vandaar, niet te veel doen. Hihi 🙂

  3. Michelle 15 juni 2017 / 09:32

    En zo is dat! Heerlijk toch? Als je je er happy bij voelt is dat toch oké! Leuk gedaan trouwens, zo in briefvorm 🙂
    Michelle onlangs geplaatst…Hoe is het in Zeeland?My Profile

  4. Shirley 15 juni 2017 / 07:35

    Helemaal mee eens. I love my comfort zone. Soms vind ik het gewoon heerlijk dat alles zijn gangetje gaat. Als iemand vraagt of alles goed gaat, is dat ook vaak mijn antwoord, het gaat zijn gangetje. Natuurlijk moet er soms iets gebeuren om me scherp te houden 😉
    Shirley onlangs geplaatst…Roaming in RomeMy Profile

    • Irene 15 juni 2017 / 18:50

      Niets mis mee ook hé. Ik vind het ook gewoon fijn als alles z’n gangetje gaat. dat je in een soort van fijne flow zit.

  5. Danique 15 juni 2017 / 07:15

    Wat heb je dit onwijs leuk geschreven! Het voelt heerlijk om de dingen te doen waar je je goed bij voelt. Zolang je af en toe kleine stapjes neemt buiten die comfortzone is het prima. Niemand die je kan verplichten om telkens dingen buiten je comfortzone te ‘moeten’ doen.
    Danique onlangs geplaatst…Blij zijn met mezelfMy Profile

    • Irene 15 juni 2017 / 18:49

      Klopt! Maar tegenwoordig is het precies de mode om altijd maar spannende dingen te doen. Haha. Geen nood aan!

  6. Romy 15 juni 2017 / 06:55

    Wat een leuke brief aan je comfortzone! En eigenlijk heb je gelijk: zo’n comfortzone is stiekem vaak best wel fijn en veilig. En inderdaad, juist als je kleine stapjes erbuiten zet met de nodige spanning, voelt het goed om daarna weer terug te keren naar die heerlijk veilige zone 🙂
    Romy onlangs geplaatst…Vaker Vrolijkheid #9: vakantie geboekt en kunstzinnig?!My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge